Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1973 жылдан 1977 жылға дейін Иллинойс штатының губернаторы
Governor of Illinois from 1973 to 1977
Ерте өмір және мансап
Уокер Вашингтон қаласында, Вирджиния Мей (Линч) мен Льюис Уэсли Уокердің ұлы болып дүниеге келді. Ол Калифорния штатының Сан-Диего қаласының жанында өсті және 1940 жылы орта мектепті үздік бітіруші болып аяқтады. 1941 жылы офицерлік емтихан тапсырып, үш мыңнан астам үміткердің арасында бесінші орынды иеленді. Перл-Харборға шабуыл жасалған кезде ол Норфолк қаласындағы Әскери-теңіз академиясының дайындық мектебінде оқыды. Кейіннен Аннаполистен бітірген Иллинойс штатының екінші губернаторы болды. Содан кейін ол Екінші дүниежүзілік соғыстың соңында теңіз офицері болып қызмет етті. Уокер 1947 жылы Иллинойс штатына көшіп, Солтүстік-Батыс университетіне оқуға түсті. Корея соғысы кезінде қайтадан Әскери-теңіз күштеріне шақырылып, «Кидд» кемесінде байланыс офицері болды. 1950 жылы Зорлық-зомбылықтың себептері мен алдын алу жөніндегі Ұлттық комиссия Уолкерді 1968 жылғы Демократиялық ұлттық конвенцияда полиция мен наразылық білдірушілер арасындағы қақтығыстарды зерттеу үшін Чикаго зерттеу тобының жетекшісі етіп тағайындады. Желтоқсан айында топ «Құқықтар қақтығысында» деп аталған, бірақ «Уокер есебі» ретінде танымал болған есебін жариялады. Есеп қатты дау тудырды және оның авторы кеңінен танылды. Есепте наразылық білдірушілер полицияны қасақана мазалағанмен, полиция наразылық білдірушілерге, журналистерге және жай күәгерлерге қарсы шексіз зорлық қолданғаны, оны Уокер «полиция бүлігі» деп сипаттады деп айтылды. Есепте көптеген полиция қызметкерлері қылмыстық құқық бұзулар жасады деп айыпталды және оларды сотқа өткізбеу немесе тіпті жазаламау сыналып, айыптау жасалды.
Walker was born in Washington, D. C., the son of Virginia May (Lynch) and Lewis Wesley Walker, who were both from Texas. He was raised near San Diego, California, and was valedictorian when he graduated from high school there in 1940. In 1941 he took an exam to become an officer, ranking fifth out of over three thousand that were tested. He was attending the Naval Academy Preparatory School in Norfolk when Pearl Harbor was attacked. and would later be the second governor of Illinois to graduate from Annapolis. After that, he served as a naval officer near the end of World War II. Walker moved to Illinois to attend Northwestern in 1947. He was recalled to the Navy during the Korean War and was communications officer on Kidd. A 1950 The National Commission on the Causes and Prevention of Violence appointed Walker to head the Chicago Study Team that investigated the violent clashes between police and protesters at the 1968 Democratic National Convention. In December, the team issued its report, Rights in Conflict, better known as the Walker Report. The Report became highly controversial, and its author well known. The report stated that while protesters had deliberately harassed and provoked police, the police had responded with indiscriminate violence against protesters, journalists, and bystanders, which Walker described as a "police riot". The Report charged that many police had committed criminal acts, and condemned the failure to prosecute or even discipline those police.
Иллинойс штатының губернаторы
Уокер 1971 жылы Иллинойс штатының губернаторы лауазымына үміткерлігін жариялады және 1971 жылы Иллинойс штаты бойынша 1197 миль (1926 км) қашықтықты жүріп, көпшіліктің назарын өзіне аударды. Ол бұл кезде Монтгомери Уорд және Компанияның бас кеңесшісі болып жұмыс істеді, бұл лауазымды 5 жылдан астам уақыт бойы атқарды. Науқаны барысында Монтгомери Уорд және Компания оған жалақысын төлей берді. Олар оған жылына 200 000 доллар төледі (2020 жылы шамамен 2 000 000 долларға тең). Ол сонымен қатар өзінің әкімшілік көмекшісін жұмысқа алды, ол науқанында жұмыс істеді, оған да Монтгомери Уорд жалақы төледі. Монтгомери Уорд бұл саяси қолдау Уокер губернатор болған жағдайда оларға тиімді болады деп үміттенеді. Бірақ бұл орындалмады. Уокердің саяси платформасы Чикагодағы «Кросстаун экспрессуэйін» тоқтату болды. Бұл экспрессуэй Цицеро даңғылы бойымен солтүстік-оңтүстік бағытта салынуы жоспарланған және 1950 жылдан бері Иллинойс штатының көлік жоспарының бір бөлігі болып келді. Бұл жобаға 1 миллиард доллар федералдық қаржыландыру қарастырылған (2020 жылы 10 миллиард доллар). Уокер бұл экспрессуэйді тоқтату үшін Чикаго архиепископиясынан науқан қаржатын алды, себебі ол солтүстік жағындағы екі табысты шіркеуге зиян келтіруі мүмкін еді. Уокер сайланғаннан кейін Иллинойс көлік департаментінің осы экспрессуэй жобасын іске асыруын тоқтатты. Бұл Уокерді қолдамаған мэр Дейлиге қарсы тікелей саяси соққы болды. Ол 1972 жылы Демократиялық партияның алғашқы сайлауында сол кездегі вице-губернатор Пол Саймонды аз айырмамен жеңді. Саймонның «жақсы үкімет» деген беделі болғанымен, Уокер Саймонды Чикаго мэрі Ричард Дж. Дейлидің төрағалығымен Кук округінің Демократиялық партиясының қолдауын сұрап, алғаны үшін «Дейли машинасына» мойынсұнумен айыптады. 1972 жылғы жалпы сайлауда ол қазіргі республикалық Ричард Б. Огилвиді 51% - 49% есебімен жеңді. 1970 жылдардың басында Уокер президенттікке үміткер ретінде талқыланды. Уокер мен Чикаго мэрі Ричард Дейлидің саяси ұйымы арасындағы антагонизм терең болды. 1974 жылы Уокер Дейлидің жақтастарына қарсы штаттық заң шығарушыларға қолдау көрсетті. Уокердің вице-губернаторы Виктор де Грация кейін былай деді: «Дейли Уокерге қарағанда әрдайым Англия шіркеуін және ирландтарды британдықтардың басып алғанын көретінін білдім, ал Дэн Дейлиге қарағанда тек саяси пайдаға қызығушылық танытатын саяси қайраткерді көретін. Біз ешқашан тіл табысып, жақын қарым-қатынас орнатқан жоқпыз. Бұл менің тәуелсіз саяси қызметімнің табиғи салдары болды. Бірақ бұл одан да терең, әлдеқайда терең болды», - деді Уокер. Өзінің өкілеттігі кезінде Уокер штаттық заң шығарушы органда республикашылармен де, демократтармен де жиі келіспеді. Ол сайлауалды үлестің ашықтығын талап ететін алғашқы заңды қабылдауға қол жеткізді және мемлекеттік қызметкерлердің сыбайлас жемқорлық әрекеттерін тыйым салатын бірқатар жарлықтарға қол қойды. 1976 жылы Уокер Демократиялық партияның алғашқы сайлауында жеңілді, мэр Дейли қолдаған Иллинойс штатының мемлекеттік хатшысы Майкл Хоулеттке 54% - 46% есебімен ұтылды. Жалпы сайлауда Хоулетт Джеймс Р. Томпсоннан жеңілді. Демократтар штаттың губернаторы лауазымында келесі 26 жыл бойы болмады, 2002 жылы Род Благоевич сайланғанға дейін.
Walker announced his candidacy for Governor of Illinois in 1971 and attracted wide attention by walking 1197 mile (1926 km) across Illinois in 1971. At this time he was the General Counsel of Montgomery Ward and Company, a position he had for over 5 years. During his campaign, Montgomery Ward & Company continued to pay him. They paid him $200,000 per year (equal to $2,000,000 in 2020 dollars.) He also employed his administrative assistant, working on his campaign, who was also paid by Montgomery Ward. Montgomery Ward hoped that this political support would yield benefits when Walker became governor. This never materialized. Walker's political platform was to stop the "Crosstown Expressway" in Chicago. This was to run north–south, along Cicero Avenue and had been part of the State of Illinois Transportation plan since the 1950s. This expressway would have had 1 billion dollars of federal funding (10 billion in 2020 dollars). Walker received campaign funds from the Archdiocese of Chicago to stop this Expressway because it would have affected two of the most profitable parishes at the north end at Cicero and the Kennedy expressway. When Walker was elected, he stopped the Illinois Department of Transportation from pursuing this expressway project. This was a direct political strike against Mayor Daley, who did not support Walker. He narrowly won the 1972 Democratic primary against then Lieutenant Governor Paul Simon. Though Simon had a "good government" reputation, Walker attacked Simon for soliciting and accepting the endorsement of the Cook County Democratic Party chaired by Chicago Mayor Richard J. Daley, which Walker charged reflected servility to the "Daley Machine". In the 1972 general election, he defeated incumbent Republican Richard B. Ogilvie by a 51% to 49% margin. In the early 1970s, Walker was discussed as a possible presidential candidate. The enmity between Walker and Chicago Mayor Richard J. Daley's political organization was deep. In 1974, Walker supported state legislative candidates against Daley allies. Walker's deputy governor, Victor deGrazia, later said: "I knew from the beginning that every time Daley looked at Walker, he saw the Church of England and the British suppression of the Irish, and when Dan would look at Daley, he would see the quintessential politician who was only interested in political gain." "We never established anything even approaching a personal rapport. To some degree, this was an obvious and natural result of my independent political activity. But it went deeper – much deeper," said Walker. During his tenure, Walker was often at odds with both Republicans and Democrats in the state legislature. He did obtain passage of the first law requiring disclosure of campaign contributions and issued a series of executive orders prohibiting corrupt practices by state employees. In 1976 Walker was defeated in the Democratic primary, losing to Illinois Secretary of State Michael Howlett, the candidate supported by Mayor Daley, by a 54% to 46% margin. In the general election, Howlett was overwhelmingly defeated by James R. Thompson. A Democrat would not serve as governor of the state for the next 26 years, when Rod Blagojevich was elected in 2002.
Губернаторлықтан кейінгі кезең
1980 жылдары Уокер жеке секторға қадам басып, Butler Walker, Inc. компаниясын құрды, кейіннен Jiffy Lube сатып алған, сондай-ақ екі жинақ-несие бірлестігін сатып алды, олардың бірі – Oak Brook қаласындағы First American Savings and Loan Association еді, ол кейін төлем қабілетсіз деп жарияланды. 1987 жылы Уокер екі несиеге байланысты федералдық банк алаяғымен айыпталды. Бір жеке мердігер мектеп салу үшін First American-нан 279 000 доллар қарыз алды. Кейін Уокер сол адамнан «қол алысып» 45 000 доллар қарыз сұрады. Бұл екі несие («қарыз алғаннан қарыз алу», директор болып қызмет еткен кезде) банк алаялығы құрады. Уокер федералды прокурорлармен сот келісіміне келді; ол несие бойынша банк алаялығы, жалған куәлік (бірлестіктің оның ұлымен жасаған мәмілелеріне байланысты) және жалған қаржылық есептерді ұсынғаны үшін өзін кінәлі деп мойындады. Ол банк алаялығы үшін төрт жылға бас бостандығынан айырылды, жалған куәлік үшін үш жыл, ал жалған қаржылық есептер үшін соттан босатылды; жазалар тізбектей өтеледі. Соттасу кезінде АҚШ округтік судьясы Энн Уильямс: «Бұл сотқа белгілі бір үлгі қалыптасқаны және сіз, мырза Уокер, осы банкты сіздің жеке қалтаңыз деп ойлағаныңыз анық», - деді. Сот келісімі аясында Уокерге басқа қарыздар бойынша айып тағылмады, ал First American-ның басқа да қарыздары алаяқтық деп танылмады. Уокер жеті жылдық мерзімінің он сегіз айын өтеді және 1989 жылы адвокаттарының денсаулығы нашарлағанын айтқаннан кейін босатылды. Уокер 20 және 21 ғасырлардағы федералдық қылмыстық істер бойынша сотталған Иллинойс штатының төрт губернаторының екіншісі болды. Басқалары – Отто Кернер, Джордж Райан және Род Благоевич. Алайда Кернер, Райан және Благоевичтен айырмашылығы, Уокердің қылмыстары губернаторлық лауазымымен байланысты болған жоқ.
In the 1980s, Walker entered the private sector by forming Butler Walker, Inc, a chain of self named quick oil change franchises later bought by Jiffy Lube and acquiring two savings and loan associations, one of which was First American Savings and Loan Association of Oak Brook which would later be declared insolvent. In 1987, Walker was charged with Federal bank fraud based on two loans. A private contractor borrowed $279,000 from First American to build schools. Walker later personally borrowed $45,000 from that individual on a "handshake" basis. Those two loans ("borrowing from a borrower" while serving as a director) constituted bank fraud. Walker agreed to a plea bargain with Federal prosecutors; he pleaded guilty to bank fraud in the loan, perjury (based on dealings by the Association with his son), and filing false financial statements. He was sentenced to four years imprisonment for bank fraud, three years for perjury, and probation for false financial statements; the sentences to be served consecutively. At his sentencing, U. S. District Judge Ann Williams stated, "It's clear to this court that a pattern was established and that you, Mr. Walker, thought this bank was your own personal piggy bank to bail you out whenever you got into trouble." As part of a plea agreement no charges were laid against Walker for any other loans, and no other loans by First American were described as fraudulent. Walker served eighteen months of his seven year sentence and was released in 1989 after his attorneys cited his failing health. Walker became the second of four Governors of Illinois in the 20th and 21st centuries to be convicted on federal criminal charges. The others were Otto Kerner Jr., George Ryan, and Rod Blagojevich. However, unlike Kerner, Ryan, and Blagojevich, Walker's crimes were not related to his term as governor.
Кейінгі өмір және өлім
1989 жылы түрмеден босағаннан кейін Уокер Сан-Диегоға көшіп барды. Ол заңгердің көмекшісі ретінде жұмысқа орналасты. 2007 жылға қарай ол бірнеше кітап жазған еді. 2007 жылы ол «Маверик және машина» атты кітабын жариялады, онда ол өзінің саяси мансабы, түрмедегі тәжірибесі және бизнес және заңдық қиындықтары туралы айтты. Соңғысы туралы ол: «Бұл ережеге қарсы екенін білдім, бірақ көптеген кәсіпкерлер сияқты мен де заң мен ереже арасында зор айырмашылықты көріп тұрдым» деп жазды. 1987 жылы ол келісімге келгеннен кейін Уокер: «Мен заңды бұздым және кінәлі деп танылдым, мен терең өкінішпен және ешқандай сылтаусызмын» деді. Уокер 2015 жылдың 29 сәуірінде 92 жасында Калифорния штатының Чула-Виста қаласындағы ардагерлер ауруханасында жүрек жетіспеушілігінен қайтыс болды.
After his release from prison in 1989, Walker moved to San Diego. He found work as a paralegal. By 2007, he had written several books In 2007, he published The Maverick and the Machine, in which he discussed his political career, his experiences in prison, and his business and law troubles. Of the latter, he wrote "I knew this was against regulations, but, like most businessmen, I saw a huge difference between a law and a regulation." After his plea deal was reached in 1987, Walker stated, "I have broken the law and pleaded guilty, I have deep regrets and no excuses." Walker died on April 29, 2015, at a veterans hospital in Chula Vista, California, from heart failure, aged 92.
Жеке өмір
1947 жылы Уокер Висконсин штатының Кеноша қаласынан шыққан католик мектеп мұғалімі Роберта Доузиге үйленді. Олардың жеті баласы болды: үш ұл – Дэниел кіші, Чарльз және Уильям, және төрт қыз – Кэтлин, Джули, Роберта және Маргарет. 30 жылдық некеден кейін 1977 жылы олар ажырасып кетті, ол оны тағы бір әйелге ауыстырды. Кейін Уокер некенің бұзылуы мен ажырасудың басты кінәсі өзінде екенін, оның себебі – өзінің жалғандықтары, мақтандығы және құштарлығы болғанын мойындады және отбасына салған ауыртпалығы үшін кешірім сұрады. Сондай-ақ ол ажырасуды өміріндегі ең жаман шешім деп атады. Иллинойс штатының бұрынғы бірінші ханымы Роберта Доузи Уокер 2006 жылдың желтоқсан айында ішек қатерлі ісіктен қайтыс болды. Уокер кейіннен өзінен 14 жас кіші Роберта Нельсонға үйленді, бірақ ол түрмеде болған 1989 жылы олар ажырасып кетті. 2007 жылы ол үшінші әйелі Лилиан Стюартпен Калифорния штатының Эскондидо қаласында тұрды. 2007 жылы олар ұл асырап алды. 2007 жылы ол Мексиканың Баха-Калифорния штатындағы Розарито-Бич қаласында тұрды.
Walker was married in 1947 to Roberta Dowse, a Catholic school teacher from Kenosha, Wisconsin. They had seven children, three boys—Daniel Jr., Charles, and William—and four girls, Kathleen, Julie, Roberta, and Margaret. They were divorced in 1977 after 30 years of marriage, when he left her for another woman. Walker later admitted that the breakdown of the marriage and the divorce was primarily his fault, caused by his stubbornness, arrogance, and lust, and apologized for the pain it caused his family. He also called the divorce the worst decision of his life. Roberta Dowse Walker, the former First Lady of Illinois, died in December 2006 from colon cancer. Walker later married Roberta Nelson, who was 14 years his junior, and was divorced in 1989 while he was in prison. In 2007 he resided in Escondido, California, with his third wife, Lillian Stewart. In 2007, they adopted a son. As of 2007, he resided in Rosarito Beach, Baja California, Mexico.