Кіріспе
АҚШ, Нью-Йорк штатындағы округ
Ливингстон округі – АҚШ-тың Нью-Йорк штатындағы округ. 2020 жылғы халық санауы бойынша халық саны 61 834 адамды құрайды. Округ орталығы – Дженесио қаласы. Округ Роберт Р. Ливингстонның құрметіне аталған, ол Тәуелсіздік жариялағысын дайындауға көмектесіп, Луизиананы сатып алу бойынша келіссөздер жүргізген. Округ штаттың Саусақ көлдері аймағының бір бөлігі болып табылады. Ливингстон округі Рочестер қалалық статистикалық аймағының құрамына кіреді.
Тарих
1821 жылғы 23 ақпанда Нью-Йорк штатының Ливингстон округі Онтарио және Дженси округтерінен құрылды. Алғашқы он екі қала: Авон, Каледония, Конесус, Гензезео (округ орталығы), Гроуленд, Лестер, Лима, Ливония, Маунт-Моррис, Спарта, Спрингвотер және Йорк. Солтүстік Дансвиллдің бір бөлігі 1822 жылы Стьюбен округінен қосылды және 1846 жылы Спарта бөлінген кезде жеке қалаға айналды. Сол кезде Спартадан Батыс Спарта қаласы да құрылды. Нунда және Портж қалалары 1846 жылы, ал Оссиан қаласы 1857 жылы Аллегани округінен қосылды. Авон, Уильямсбург және Лейквилл елді мекендері Ливингстон округінің орталығы болу құрметі үшін бәсекелесті, бірақ осы мәртебе басты ауыл және сауда орталығы болған Гензезеоға берілді. Уадсворттар ауылдың солтүстік жағында орналасқан қолайлы жерді сыйға тартты. Кірпіштен салынған сот үйі Мейн-стрит көшесіне қарап тұрды, ағаштан салынған түрме тікелей батысқа, ал округ клеркінің кеңсесі үшін бір қабатты тас ғимарат сот үйінің шығысына салынды. 1823 жылы құрылыс аяқталғанға дейін сот Орталық көшедегі аудандық мектептің жоғарғы қабатында (қазіргі Ливингстон округі музейінің шығысында) өтті, ал тұтқындар Канандайгуада ұсталды. 1829 жылы округ ауылдың сыртында кедейлер үйіне арналған шаруашылық ашты.
Сенекалар және пионерлер тарихы
Сенека ұлты, бір кезде ирокездердің алты тайпасының ең көп және күштісі болған, «Батыс есігінің сақшылары» деп аталды, себебі олар Хауденосауне территориясының батыс шекараларын қорғады, оған Сенека көлінен батысқа қарайғы жерлер кірді. Басты қалалардың көпшілігі қазіргі Ливингстон округінің бір бөлігі болып табылатын құнарлы Женеси аңғарында орналасқан. Лестер қаласындағы қазіргі Куйлервиллдің жанында орналасқан Кіші Сақал қаласы немесе Женеси бекінісі ең ірілерінің бірі болды.
Революциялық соғыстың Салливан науқаны
1779 жылы генерал Джордж Вашингтон генерал Джон Салливанға Американ революциясының ең ірі шабуылдық әрекетін ұйымдастыруды бұйырды. Мақсаты – Ирокездерді ығыстырып, Нью-Йорк штатының батыс шекарасын бақылауға алу болатын. Салливанның шамамен 5000 сарбазы Сенека тайпасының жерлеріне еніп, барлық елді мекендерді жоюға бұйрық алды. 1779 жылдың 13 қыркүйегінде жүздеген үндістер мен патқарастар Салливанның шамамен 25 барлаушысына Конесус көліне қарап тұрған төбеде шабуыл жасады. Бұл орын қазір Гровленд қаласындағы «Шабуыл» деп белгілі. Кем дегенде 16 американдық, оның ішінде онида тайпасынан келген жетекші қаза тапты. Барлаушылар тобының басшысы лейтенант Томас Бойд пен сержант Майкл Паркер тұтқындалды. Олардың мүсілденген денелері бір күннен кейін, әскер Куйлerville қаласындағы Литтл-Бирд қаласына (Лестер қаласының құрамында) жеткенде табылды. Бұл жер батыс Нью-Йорктегі ең ірі үнді қонысы және Салливан жорығының батыс шегі болды. Салливан армиясы ауылды тастап кеткен күйде тапты, себебі көптеген үндістер мен патқарастар Ниагара бекінісіне қарай батысқа шегінді. Армия Бойд пен Паркерді жерлеп, ауылды және оны қоршаған мыңдаған акр жерді өртеп жіберді. Шегіну кезінде армия лейтенант Бойдтың барлау тобының сарбаздарының денелерін «Шабуыл» жерінде тауып, әскери салтанатпен жерледі. Генерал Вашингтонның нұсқауларын орындап, Finger Lakes аймағындағы 40-тан астам үнді қоныстарын және азық-түлік қорын жойғаннан кейін Салливан армиясы Пенсильвания штатының Истон қаласына оралды. Миссия сәтті деп есептелді және штат бойынша ақмекенділерге төнген қауіпті азайтуға көмектесті. Генерал Салливан армиясының әскерилерінің құлшынысы Генсеси аңғарының және қазіргі Ливингстон округінің дамуын жеделдетті. 1783 жылы Париж шартынан кейін бес жыл ішінде, Американ революциясын аяқтаған колонистер Жаңа Англия және Атлантиканың орталық штаттарындағы жақсы орналасқан елді мекендерден таралып, осы кең далалық жердің мүмкіндіктерін пайдалануды армандады. Аймақтың сұлулығы мен құнарлылығы туралы хабарлар Батыс Еуропаға дейін жетті.
Сенека келісімдері
Салливан жорығы кезінде ирокездер ауылдарының қиратылуы сенекаларды зор қайыршылыққа түсірді, бірақ оларды жерге иелік құқығынан айырмады. Бұл ақтардың батысқа қарай кеңеюін жеңілдету үшін бірқатар шарттар жасауға әкелді. Бұл шарттардың барлығына ирокездер қолдау көрсетпеді, нәтижесінде олардың мәдениеті мәңгілікке өзгерді. Париж шартынан кейін Фелпс және Горхам атты екі адам Массачусетс штатынан, «ескі алдын алу шебі» деп аталатын жердің батысындағы шамамен сегіз миллион акр жерді сатып алды. Екі адам Сенека тайпасымен келісім жасасты, мақсаты – осы жерге үнділердің талап ету құқығын жою болды. Қазіргі Ливингстон округінің шамамен үштен екі бөлігі осы келісімге кірді. 1790 жылы Фелпс пен Горхам «Америка революциясының қаржы директоры» ретінде танылған Роберт Морриске шамамен 1,2 миллион акр жерді сатты. Моррис бұл жерді ағылшын капиталистерінің компаниясына сатты, ал сэр Уильям Пултеней көп бөлігіне ие болды. Пултенейдің өкілі Чарльз Уильямсон «Генеси трактын» толыққанды иеленді. Ол алғашқы тұрақты ақтардың қонысын Гровлендте, Дженеси өзені мен Канасерега арнасының қосылған жерінде орналасқан Виллиамбург деген кішкентай ауылда құрды. Ауыл 1806 жылға дейін гүлденді, бірақ содан кейін тасталып кетті. Бастапқы сатып алынған жердің қалған бөлігін 1791 жылы Роберт Моррис үшін Самуэль Огден сатып алды, ол кейін оның көп бөлігін Голландия жер компаниясына сатты, 500 000 акр жерді «Моррис резерві» деп атады. Сату шарты бойынша Моррис сатылған жерге үнділердің құқығын жоюға міндеттенді. Алайда, жер саудасымен айналысқандықтан, ол кедейленіп, бірнеше жыл бойы қарыз үшін түрмеге қамалды. 1794 жылғы Канандаигуа шарты Алты Ұлттың тәуелсіздігін мойындады және Нью-Йорк штатының батысындағы жерлерге олардың құқығын қайтаруға мүмкіндік берді. Бірақ батыстағы жер дамытушылардың қысымы күшейгеніне байланысты, 1797 жылы Big Tree шарты Уодсворт ағайындыларының Генсеодағы ағаш үйінде келіссөздер арқылы жасалды. Бұл шарт Ливингстон округінің батыс үштен бір бөлігін қамтыды және бірнеше үнді резервацияларын қоспағанда, Ниагара шебіне дейін батыстағы барлық жерге үнділердің құқығын жойды.
Уадсворттар отбасы
Коннектикут штатының Хартфорд қаласынан келген полковник Джеремая Уодсворт, революциядан кейінгі дәуірдегі ең бай және ықпалды адамдардың бірі, осы аймақтағы жер спекуляциясына көп инвестиция жасады. 1788 жылы ол оның құндылығын бағалау үшін Геннеси аймағына қиын сапар жасады және оны көзге көрінбейтіндей бай деп тапты. Генези өзені бойындағы 200 000 акрдан (50 шаршы миль) астам жерді сатып алғаннан кейін, полковник Уодсворт жас туыстары, Джеймс және Уильям Уодсворт ағайындарына қазіргі Генсео маңындағы 2000 акр алқапты ұсынды. Олар өз кезегінде полковник мүддесін қорғап, үй шаруашылығын (Хомстед деп белгілі) құрып, елді мекендерді дамытуға және прогреске ықпал етті. Уодсворт ағайындары мыңдаған акр жерді иеленіп, Батыс Нью-Йорктегі ең ірі жеке жер иелеріне айналды. Олар жердің көп бөлігін кең шарттармен жалға беріп, шаруаларға жалға берді. Джеймс пен Уильям қайырымдылығымен және инновациялық шаруашылық әдістерімен алыс-жақынға танымал болды. Джеймс пен Уильям Уодсворттың мұрасы және олардың кең жер иеліктері ұрпақтан ұрпаққа жетіп, осы күнгі Генсеси аймағымен байланысты атақты отбасы ретінде сақталды.
Генсеи аңғары каналы
1825 жылы Эри каналының ашылуы бүкіл штатқа өркендеу әкелді және ішкі су жолдарының артықшылықтарын көрсетті. Генсеси аңғарында Генсеси өзені арқылы басқа базарларға қол жеткізу мүмкіндігі болмады, бірақ өзенмен қатыну көбінесе қауіпті болатын. Жоспарлаушылар Ливингстон округінің ортасынан өтетін жанама каналды, Эри каналын Аллегани өзенімен байланыстыру құралы ретінде қарастырды, соның арқасында Огайо және Миссисипи өзендеріне қосылып, жүк және жолаушы тасымалын Нью-Орлеанға дейін жүзеге асыруға болады. Генсеси аңғары каналының құрылысы 1837 жылы Рочестерде басталды және 1840 жылы Маунт Морриске жетті. 1841 жылы Сонияға қосылатын жол ашылды, содан кейін Дансвиллге тармақ салынды, осылайша 52 миль аяқталды. Каналды Нунда мен Портажға дейін ұзарту ең қиын болды, себебі жұмысшылар Генсеси өзенінің шатқалы бойындағы аймақтың ең қиын жерлерімен күресті. Көп жылдық кешігулерден кейін, 1851 жылы Нунда мен Портажвилл арасындағы 17 шлюз аяқталды. Бірақ 1862 жылы Аллегани өзенімен байланыстыратын соңғы бөлім аяқталған кезде, теміржол технологиясы каналдардан озып кеткен еді. Бұл Генсеси аңғары каналын 1878 жылы жабуға мәжбүр етті; каналдың жағалауы Генсеси аңғары теміржолының төсегіне айналды. Теміржолдар бүкіл округті кесіп өтіп, көліктің басты түріне айналды. Генсеси аңғары каналының қызметі қысқа болғанымен, оның ұзақ мерзімді әсері мыңдаған жаңа иммигранттар үшін жұмыс орындарын кеңейтіп, аймақтың мол өнімдері үшін нарықтар ашты және тұрғындардың өмір сапасын жақсартты. Бүгінде ескі Генсеси аңғары теміржолының төсегі Генсеси аңғарының жасыл жолының бір бөлігіне айналды.
Генсе Веслиян семинариясы, Лима
Елдегі алғашқы аралас білім беретін мектептердің бірі, 1834 жылы құрылған, Методисттік епископтық шіркеуінің Генсеси конференциясымен негізделген және 1941 жылға дейін қызмет еткен. 1840 жылдары осы орында құрылған Генсеси колледжі кейіннен көшіріліп, Сиракуз университетіне айналды. Қазіргі таңда бұл жерде Элим Киелі кітап институты орналасқан.
Су терапиясы: Эйвон Спрингс және Джексон санаторийі
Қазіргі Авон мен шығыс Каледония аймағын сенека тайпасы "Канавагус" немесе "иіссіз сулар мекені" деп атаған, себебі қаланың батыс жағындағы бұлақтарда күкірт көп мөлшерде кездесетін. Сенека тайпасы ақтар келгенге дейін судың минералдық қасиеттерінің денсаулыққа пайдалы екеніне сенген. 1821 жылы Ричард Уодсворт Авон қаласында алғашқы болып душ қабылдауға арналған құрылыс салып, күкіртті судың емдік қасиеттерін жариялады. Авон-Спрингс атағы 19 ғасырда артып, Азамат соғысынан бұрынғы кезеңде ең жоғары деңгейге жетті. Меймандар Дженси алқабында ем алумен қатар, демалыс және ойын-сауық мүмкіндіктерін іздеді. 1900 жылға таман көптеген қонақ үйлер мен шипажайлар құлай бастады. Нунда және Дансвиллде де минералды бұлақтар болды және олар әлемнің түкпір-түкпірінен келген саяхатшыларды су терапиясының емдік әсерлерімен таныстырды. Ең танымал орын – Дансвиллдегі кең курорт, оны доктор Джеймс С. Джексон басқарды, ол толыққанды денсаулықты жақтаған және құлдыққа қарсы күрескен. Доктор Джексон Американың алғашқы суық таңғы астық дақылы – "Гранула" ойлап тапқан және доктор Гарриет Остенмен бірге әйелдерге еркін киім киюге және дене шынықтырумен айналысуға кеңес берді. Курорт Джексон отбасының меншігінде 1900 жылдардың басына дейін болды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде санаторий федералдық үкімет тарапынан жараланған әскерлерге арналған госпиталь ретінде пайдаланылды. 1929 жылы бодибилдер Бернарр Макфадден осы кешенді сатып алып, "Физикалық мәдениет қонақ үйі" деп атады. Оның есімді ұлттық журналмен бірге, өмірден асқан тұлғасы 1950 жылдарға дейін осы орынның танымалдығын арттырды.
Гровлендтің шайқатушылары
Нью-Йорк штатының батысындағы жалғыз Шейкерлер колониясы 1836 жылы Нью-Йорк штатының Уэйн округіне қарасты Содустан Гроулендтегі Сония ауылына көшіп бара бастады. Шейкерлер бойдақ өмір сүруді, аграрлық қоғамдық тұрмысты және өзін-өзі қамтамасыз етуді қағида етті. Гроуленд орны Огайодағы батыс қоғамдары мен Нью-Либан, Нью-Йорктегі бас ауылы арасында саяхаттайтын Шейкерлер үшін қолайлы тоқтау орны болды. 1700 акр жерді құрайтын ферма, оның құнарлы жазықтары және Genesee Valley Canal-ға қол жеткізу Шейкерлердің қолөнер өнеркәсібіне пайда келтірді. Олар жалпақ сыпырғыштар, кептірілген алмалар, кептірілген тәтті жүгері және тігіс қораптары сияқты әсем бұйымдар жасады. Гроулендтегі Шейкерлер қауымының саны 1836 жылы 148 адамға жетті. 1857 жылы олардың 130 мүшесі болды, ал 1874 жылы 57-ге дейін азайды. Шейкерлердің мүшелігі барлық жерде қоғам халқын азайған жерлерде біріктіруді бастауы керек болған деңгейге дейін төмендеді. 1892 жылы қалған 34 Гроуленд мүшесі Нью-Йорк штатының Уотервлиеттегі Шейкер қауымының Солтүстік Отбасына көшіп кетті. Шейкерлер Гроулендтен кеткеннен кейін Нью-Йорк штаты Шейкерлерге Крейг эпилептиктер колониясы үшін Гроулендтегі ғимараттар мен 1800 акр жер үшін 115 000 доллар төледі. Шейкерлердің Гроулендтегі алғашқы жылдарынан бірнеше күнделіктері мен журналдарын Кливлендтегі Батыс резервтік тарихи қоғамында табуға болады. Бұл қолжазбалар микрофильмде АҚШ-тың 20-дан астам орнында қолжетімді.
Азамат соғысы полктары
Ливингстон округінде Азамат соғысының үш полкі құрылды. 104-ші Нью-Йорк ерікті жаяу әскері, немесе «Уодсворт гвардиясы» генерал Джеймс С. Уодсворттың құрметіне 1861 жылдың қыркүйегінде Генсеода құрылған. Лагерь ауылдағы Солтүстік көшесінің басында орналасып, «Кэмп Юнион» деп аталды. Қалған екі полк қазіргі Летчворт мемлекеттік паркіне жақын Портж қаласында ұйымдастырылды. 1862 жылы 130-шы жаяу әскер полкі құрылып, кейін 1-ші Нью-Йорк драгун атты әскер бөліміне айналдырылды. Сол жылы «Темір жауынгерлер» деп белгілі болған 136-шы жаяу әскер полкі де құрылды.
Каледониялық балық ұрықтауыш
Рочестер қаласында туған Сет Гриннің жасанды балық өсірудегі маңызды тәжірибелері 1864 жылы Каледонияда Батыс жарты шарда алғашқы балық шаруашылығының құрылуына әкелді. Шаруашылықты Қорғау департаменті басқарады және ол XXI ғасырға дейін жұмыс істеп келеді.
Генсеи аңғарындағы аң аулау
Ливингстон округіндегі аң аулау 1876 жылы майор Уильям Остин Уодсворт құрған. 1880-жылдардың басына қарай ұйым Генсеси алқабының аң аулауы деп аталды, ал алқап Солтүстік Американың түлкі аулау орталығы ретінде белгілі болды. Генсеси алқабының аң аулауы бүгінге дейін активті және АҚШ-тағы ең көне аң аулау ұйымдарының бірі болып табылады.
Тұз өндіру
1880-жылдардың басында Ливингстон округінде тұз жер бетінен 300 метрден астам тереңдікте табылды. Лестер (Куйлервилл), Ливония, Маунт Моррис және Йорк (Ретсоф) қалаларында тұз кен орындары ашылды. Ретсоф кені АҚШ-тағы ең ірі тұз өндіретін кен орнына айналды және әлемдегі екіншісі болды. 1994 жылы кен орны құлап, су басып кеткенге дейін бұл өнеркәсіп 20-шы ғасырдың көп бөлігінде маңызды жұмыс беруші болып келді. 1997 жылы American Rock Salt Гровленд қаласындағы Хэмптон Корнерсте жаңа кен орнын ашты және көп ұзамай АҚШ-тағы ең ірі жұмыс істеп тұрған тұз кені болды.
Мюррей төбесі, Моррис тауы
Бір кезде Сенека үндістерінің жері болған, Батыс Нью-Йорктегі Мт. Моррис учаскесі 1807 жылы төрт жұптан – Джон Р. Мюррей аға мен оның әйелі, Уильям Огден мен оның әйелі, Нью-Йорк қаласының Джон Трумбулл мен оның әйелі және Дженесионың Джеймс Уодсворт пен оның әйелінен сатып алынған. 1837 жылы жер бөлініп, Джон Р. Мюррей кіші «Мюррей Хилл» деп аталатын үй салды. Ол Нью-Йорк қаласынан әйелін, Анна Вернон Олифантты алып келді. Олар Геннеси аңғарына көрініс беретін қарапайым, бірақ әсем сарайда тұрды. Жұбайлар жерді ресми бақтармен және балық көлдерімен әсемдеді, келесі 25 жыл бойында құрметті қонақтарды қабылдады. Келесі жеті онжылдық ішінде мүлік бірнеше иесіз ауысты. 1882 жылы, полковник Чарльз Шепард пен оның әйелі иелігінде болған кезде, өрт Мюррей сарайын толығымен қиратты. Жаңа, бұрынғыдай әсем емес үй, сонымен қатар кең шарапханалар мен тұрақтар салынды. 1930 жылы Нью-Йорк штаты сол жылы штаттың солтүстігінде шамамен 4000 адамның өліміне себеп болған ауруды бақылау мен алдын алуға көмектесетін үш жаңа туберкулез санаторийінің бірі үшін аймақта жер іздеді. Ливингстон округінде қалалық орталықтармен салыстырғанда туберкулездің таралу деңгейі төмен болғанымен, Мюррей Хилл учаскесі батыс аймаққа қызмет ету үшін орталық орналасуы, қолайлы ауа райы, теміржол желілері мен мемлекеттік жолдарға ыңғайлы қол жетімділік, сондай-ақ Сониядағы Крейг колониясы мен Рочестердегі Стронг ауруханасындағы жетілген медициналық орталықтарға жақындығы себепті идеалды орын ретінде таңдалды. Осы факторлардың барлығы, соның ішінде айналаның емдік қасиеттері мен қалың жұртшылықтың қолдауы, губернатор Франклин Д. Рузвельттің 1932 жылы осы жерде аурухана салу туралы соңғы шешіміне ықпал етті. 200 төсектік нысанның құрылысы аяқталып, 1936 жылы ашылды. Сонымен қатар, кампус кешеніне қызметкерлер мен дәрігерлерге арналған тұрғын үйлер, аудитория, жылыжай, электр станциясы және кір жуу бөлмесі кірді. Келесі жылы 50 төсектік жеке балалар бөлімі салынды және ашылды. Келесі 35 жыл бойы туберкулез ауруханасы науқастарға, көбінесе бірнеше ай бойы емделуге келгендерге қызмет етті. Алдын алу шаралары мен антибиотиктерді қолданудағы жетістіктер туберкулездің таралуын азайтты және 1971 жылы мемлекет аурухананы жапты. Ливингстон округі 1972 жылы осы жерді және оған жақын орналасқан саябақ жерлерін 1 долларға сатып алды, ал 2004 жылға дейін негізгі аурухана ғимаратын білікті күтім көрсету орталығы ретінде пайдаланды, содан кейін заманауи нысан қажет болды. Жанындағы күтім және оңалту орталығы аймақтың өсіп келе жатқан қажеттіліктерін қанағаттандыру үшін салынды, ал кампустағы басқа ғимараттарда қазір түрлі округтік бөлімдер мен мекемелер орналасқан.
География
АҚШ халық санағы бюросының мәліметтері бойынша, округтің жалпы ауданы 640 шаршы миль (1658 км2) құрайды, оның 632 шаршы милі (1637 км2) құрлық, ал 8,5 шаршы миль (22 км2) (1,3%) су. Ливингстон округі Фингер-Лейкс аймағында, Рочестерден оңтүстікке және Буффалодан шығысқа қарай орналасқан. Летчворт мемлекеттік паркі округтің батыс бөлігінің бір бөлігін алып жатыр. Генсеси өзені округ арқылы солтүстікке қарай ағып өтеді. Рочестер және Оңтүстік темір жолы (RSR) Грегсвиллден басталып, Морис тауы арқылы Дэнсвиллге дейін округті кесіп өтеді.
2010 жылғы халық санағы
2010 жылғы халық санауы бойынша округте 65 393 адам, 24 409 шаруашылық және 15 943 отбасы тұратын болды. Халық тығыздығы анықталған жоқ. Округте 27 123 тұрғын үй болды. Округтың нәсілдік құрамы: 93,8% ақ нәсілді, 2,4% афроамерикалық, 0,29% жергілікті американдықтар, 1,2% азиялық, 0,03% Тынық мұхиты аралдарынан шыққандар, 0,76% басқа нәсілдер және 1,4% екі немесе одан көп нәсілге жататын азаматтар. Кез келген нәсілге жататын халықтың 2,76% -ы латын американдықтары немесе испандықтар еді. 2017 жылғы Американдық қоғамдық сауалнама бойынша, 26,3% неміс, 21,2% ирланд, 14,2% итальян, 13,5% ағылшын және 5,6% американдық тегінен шыққан. 93,5% ағылшын тілін, ал 2,6% испан тілін ана тілі ретінде қолданады.
The county's racial makeup was 93.8% White, 2.4% African American, 0.29% Native American, 1.2% Asian, 0.03% Pacific Islander, 0.76% from other races, and 1.4% from two or more races. Hispanic or Latino of any race were 2.76% of the population. In 2017, 26.3% were of German, 21.2% Irish, 14.2% Italian, 13.5% English and 5.6% American ancestry according to the 2017 American Community Survey. 93.5% spoke English and 2.6% Spanish as their first language.
2020 жылғы халық санағы
+Ливингстон округінің нәсілдік құрамыRaceNum. Пайыз. Ақ (NH) 54 611 88,32%Қара немесе африкалық американдық (NH) 1 071 1,73%Түпкілікті американдық (NH) 125 0,2%Азиялық (NH) 653 1,1%Тынық мұхиты аралдарының тұрғындары (NH) 6 0,01%Басқа / Аралас (NH) 2 647 4,3%Испан немесе латиноамерикандық 2 721 4,4%