Кіріспе

Американдық бизнесмен Герстнер бұрын RJR Nabisco компаниясының бас директоры болған, сондай-ақ American Express және McKinsey & Company компанияларында жоғары лауазымдарды атқарған. Ол Шаминад орта мектебін (1959), Дартмут колледжін (1963) бітірген және Гарвард бизнес мектебінің MBA дәрежесін алған. Герстнер бұрын MIT және Гарвардтың Broad институтының директорлар кеңесінің төрағасы болған және қазіргі уақытта Герстнер Слоан Кеттеринг биомедициналық ғылымдар аспирантурасының құрметті төрағасы. Герстнер IBM-нің трансформациясы туралы ең көп сатылған «Пілдер билей алмайды» кітабының авторы, сонымен қатар «Білім беруді қайта жаңарту: Американың мемлекеттік мектептеріндегі кәсіпкерлік» кітабының тең авторы.

American Express компаниясы

Лу Герстнер 1978 жылы American Express компаниясына қосылды және Саяхатқа байланысты қызметтер бөлімшесін басқарды. Оның басшылығымен 1985 жылға қарай компанияның нарықтық үлесі айтарлықтай өсті. Ол студенттер, дәрігерлер және әйелдер сияқты жаңа пайдаланушыларды тауып, сондай-ақ корпорацияларды бизнес шығыстарын қадағалаудың тиімді тәсілі ретінде картаны пайдалануға көндіру арқылы мұны іске асырды. Ол сонымен қатар жоғары деңгейдегі клиенттер үшін Gold Card және Platinum Card сияқты картаның эксклюзивті нұсқаларын жасады. Сату мен пайданың қалпына келуімен Герстнер 1982 жылы AmEx-тің Саяхатқа байланысты қызметтерінің төрағасы және бас атқарушы директоры, ал 1985 жылы бас компанияның президенті болып тағайындалды. 43 жасында осы лауазымға ие болғанымен, Герстнер өзінің табысы жұқпалы еңбекқорлықтың нәтижесі деген болжамдарды жоққа шығарды. Герстнер Лесли Уэйнге: "Мен мұны естимін, бірақ оған келісе алмаймын. Жұқпалы еңбекқорлар демалысқа шыға алмайды, ал мен жылына төрт апта демалам", - деді. Саяхатқа байланысты қызметтер бөлімшесінің төрағасы және бас атқарушы директоры ретінде Герстнер "мүшелікте артықшылықтар бар" деген сәтті жарнамалық науқанын бастап жүрді. Бұл бөлім компаниядағы ең табысты бөлім ғана емес, сонымен қатар бүкіл қаржылық қызметтер индустриясын жетекшілік етті. Осы жетістіктерге қарамастан, Герстнер American Express компаниясындағы мансаптық төбеге жетті, өйткені бас атқарушы директор Джеймс Д. Робинсон III тағы 12 жыл зейнетке шығуға жоспарлаған жоқ. Герстнердің American Express компаниясындағы 11 жылдық қызметі кезеңінде мүшелік саны 8,6 миллионнан 30,7 миллионға дейін өсті. Ол 1989 жылы AmEx компаниясынан кетіп, Kohlberg Kravis Roberts компаниясының 25 миллиард долларлық leveraged buyout операциясынан кейін RJR Nabisco компаниясының төрағасы және бас атқарушы директоры қызметіне Росс Джонсонның орнына келді.

IBM

Герстнер 1993 жылғы сәуір айында IBM төрағасы және бас директоры болып тағайындалды. Инвесторлардың қысымымен оның алдағы президенті Джон Экерс отставкаға кетуге мәжбүр болды. Басқарма бастапқыда оның орнын іздеу үшін компьютер индустриясының ішінде қарады. Алайда Apple компаниясының Джон Скулли, Motorola төрағасы Джордж Фишер және Microsoft компаниясының Билл Гейтс қызығушылық танытпады (басқа да аталатын үміткерлерге Compaq компаниясының Экхард Пфайффері және Sun Microsystems компаниясының Скотт Макнили кірді). Содан кейін IBM Герстнерге жүгінді, ол сәттілікке жеткен тәжірибесі бар сырттан келген адам еді, оның ағасы Ричард төрт жыл бұрын денсаулығына байланысты зейнеткерлікке шыққанға дейін компанияның жеке компьютерлік бөлімін басқарған. Герстнер IBM-нің компаниядан тыс жерден алғашқы бас директоры болды. IBM-нің бас атқарушы қызметіне келгеннен кейін Герстнер: «IBM-ге қазіргі уақытта ең қажеттісі – көзқарас емес» деді, оның орнына орындауға, шешім қабылдауға, жылдамдық үшін ұйымды жеңілдетуге және тосқауылды жоюға назар аударды. Көптеген адамдар қызметтен босату күтілді, бірақ Герстнер бастапқыда тек қаржы директорын, кадрлық директорды және үш маңызды жетекшіні ауыстырды. «Пілдер билей алмайды деушілер жаңылысады?» атты естеліктерінде ол 1993 жылғы сәуірде компанияға келгенін, сол кезде компанияны бөлудің белсенді жоспары болғанын сипаттады. Ол кездегі басым пікір IBM-нің негізгі мейнфрейм бизнесі ескіріп бара жатқанын көрсетті. Компанияның басшылығы әртүрлі бөлімшелеріне өздерін қайта құруға және басқаруға мүмкіндік беріп жатқан еді – «Baby Blues» деп аталды. Содан кейін бас директор Джон Экерс IBM-ді автономды бизнес-бірліктерге (процессорлар, сақтау, бағдарламалық қамтамасыз ету, қызметтер, принтерлер сияқты) бөлудің логикалық және рационалды шешім екенін шешті, олар бәсекелестермен тиімдірек бәсекелесе алатын, олар көбірек бағытталған және жылдам және төмен құнмен жұмыс істейтін. Герстнер бұл жоспарды өзгертті, RJR және American Express компанияларындағы бұрынғы тәжірибесінен кең ауқымды ақпараттық технологияларды интеграциялау қажеттілігі бар екенін түсінді. IBM компаниясының электрондық бизнестің әлемді қалай өзгерте алатыны туралы алғашқы көзқарасына клиенттерге онлайн тапсырыс беруге және ақырында виртуалды дүкендерде сатып алуға мүмкіндік беретін электрондық дебеттік қызметтер кірді, сонымен қатар әлемнің кез келген жерінен қол жетімді болатын фильмдер, кітаптар мен музыканың виртуалды деректер базасын жасады. Көп ұзамай Герстнер электрондық бизнесті IBM-нің өсу стратегиясы ретінде жариялады және Ирвинг Владавский Бергер басқарған IBM Интернет бөлімін құрды. 1996 жылы IBM-нің маркетинг бөлімі интернет арқылы жүзеге асырылатын кез келген бизнес немесе коммерциялық операция үшін «электрондық бизнес» терминін енгізді. Герстнердің басшылығымен электрондық бизнес IBM-ді өзгертіп, алты жыл ішінде олар клиенттерінің бизнесін желілік электрондық бизнеске айналдыруға қажетті өнімдер мен қызметтерді ұсынуда нарықтағы көшбасшыға айналды. Сырттан келген адам ретінде Герстнердің IBM-нің компьютер нарығын қайтадан бақылауға алу үшін әзірлеген ұзақ уақыт бойы азап шеккен өнімдеріне эмоционалды қатысы болмады. Герстнер OS/2 операциялық жүйесінің басымдыққа ие Microsoft Windows 3.0-ға қарағанда техникалық артықшылығына қарамастан, оның әріптестері «ол ондаған миллион доллар жұмсап, жоғары басшылардың көп бөлігінің уақытын жұмсап, біздің беделімізді күлкіге айналдырған» «күшті жеңіліс» екенін «қабылдауға дайын емес немесе қабілетсіз» екенін жазды. 1994 жылдың соңына қарай IBM OS/2 бағдарламалық қамтамасыз етуін жаңадан әзірлеуді тоқтатты. IBM 2000 жылдардың басында баға қысымына байланысты пайдасыз болған бөлшек саудадағы жеке компьютерлер нарығынан толықтай бас тартты. 2002 жылы Герстнер зейнеткерлікке шыққаннан кейін үш жыл өткен соң IBM компьютерлік бөлімін Lenovo компаниясына сатты. Өзінің естеліктерінде Герстнер бұл өзгерісті IBM-нің оқшауланған және бөлінген мәдениеті үшін қиын және жиі ауыр деп сипаттады. Ол келгеннен кейін, 100 000-нан астам қызметкер компаниядан жұмыстан босатылды, ол өмір бойы жұмыс істеу дәстүрін сақтаған. Басшылары көптен бері жұмысқа орналасу қауіпсіздігі өнімділікке қатысы жоқ деп сендірген, мыңдаған IBM қызметкерлері салғыр болды, ал ең жақсы жұмыс істейтін қызметкерлер көзқарас сауалнамаларында ащы шағымдар айтты. Оның табысына қарамастан, Герстнер компанияның жаңа бәсекелестерге қарағанда құлдырауына да басшылық етті, өйткені ол IT индустриясында бұрынғы басымдықтарын жоғалтты. Microsoft 1990 жылдары жеке компьютерлік бағдарламалық қамтамасыз етуден асып түсті, аппараттық компаниялар Apple және Dell нарықтық үлесін кеңейтті, ал Google сияқты жаңа ұйымдар пайда болып, жаңа компьютерлік бизнес империяларын құрды. Герстнер де IBM-нің бұрынғы бас директорларына қарағанда жоғары жалақы алатын бас директоры болды, оның лауазымында жүргенде жүз миллиондаған долларлық жеке капитал жинады. «Менеджерлердің акционерлермен үйлесу маңыздылығы – тәуекелсіз құралдар арқылы емес, компанияға тікелей иелік ету арқылы өздерінің ақшасын салу процесі арқылы» деген оның философиясы 2000 жылдардың соңында IBM басшылығының «толық оқшауланған және олардың шешімдерінің ұзақ мерзімді салдарынан қорғалған» деп сынға түсті.

IBM-ден кейінгі кезең

2003 жылдың қаңтар айында Герстнер Вашингтонда орналасқан, халықаралық жеке капитал фирмасы The Carlyle Group-тың төрағасы болды. Ол 2003 жылдың қаңтарынан 2008 жылдың қазанына дейін төрағалық қызметін атқарды, ал осы лауазымнан кеткеннен кейін 2016 жылдың қыркүйегіне дейін Carlyle компаниясының аға кеңесшісі болып қызмет етті. Герстнер 2013 жылдың қаңтарынан 2021 жылдың мамырына дейін MIT және Гарвард университетінің Брод институтының төрағасы болды. Герстнер 1989 жылы Герстнер отбасы қорын құрды және оның төрағасы болып қалыпты. Қор негізінен биомедициналық зерттеулерді, білім беру мүмкіндіктерін, экологиялық тұрақтылық жобаларын және уақытша қиындыққа тап болған және өмірін жақсарту үшін "көмектесуші қолға" мұқтаж адамдарға шұғыл көмек бағдарламаларын қолдайды. Герстнердің барлық қайырымдастықтарын біріктіретін Герстнер филантропиясы бүгінгі күнге дейін 200 миллион доллардан астам сомада гранттар берді. Соңғы рет 2022 жылы барлық бағдарламалық бағыттар бойынша 12 миллион доллардан астам қаржы бөлді. 2023 жылдың маусым айында Герстнер Wall Street Journal газетінде мақала жариялады, онда Қордың "Көмектесуші қолдар" бағдарламасының нәтижесі мен баспанасыздықтың алдын алуға қатысты тәсілдері талқыланды.

Құрметтер

1991 жылы Герстнер Америка жетістіктері академиясының Алтын тақта сыйлығымен марапатталды. 1999 жылы Герстнер АҚШ өнеркәсібінің бәсекеге қабілеттілігін арттырудағы техникалық лидерлігі үшін Ұлттық Инженерлік академиясының мүшесі болып сайланды. Герстнер мемлекеттік білім беруді дамытуға қосқан үлесі мен кәсіби жетістіктерінің құрметі ретінде 2001 жылғы маусымда Елизавета II патшайымнан Британ империясының құрметті рыцары атағын алды. Ол білім беру саласындағы еңбегі үшін көптеген сыйлықтарға ие болды, соның ішінде Колумбия университетінің Педагогикалық колледжінен білім берудегі ерекше қызметі үшін Кливленд Э. Додж медалі және Америка табиғи тарих мұражайының ғылым мен білім беруге қосқан еңбегі үшін марапаты бар. 2008 жылы Герстнер Йель университетінің Бизнес мектебінен «Лидерлік туралы аңыз» сыйлығын алды.