Жеркес спектрлік жіктелу жүйесіндегі VI жарқындық класындағы жұлдыздар

Кіріспе

Еркес спектрлік жіктеу жүйесі бойынша VI жарықтылық класы бар жұлдыз.

Субкарлик, кейде "sd" деп белгіленеді, – Еркес спектрлік жіктеу жүйесі бойынша VI жарықтылық класы бар жұлдыз. Олар бірдей спектрлік типтегі негізгі тізбек жұлдыздарынан 1,5–2 шамаға дейін төмен жарықтылыққа ие жұлдыздар ретінде анықталады. Герцспрунг-Расселл диаграммасында субкарликтер негізгі тізбекке қарағанда төмен жатады. "Субкарлик" терминін 1939 жылы Джерард Койпер аномальды спектрлері бар жұлдыздар тобына қатысты қолданды, бұрын олар "аралық ақ карликтер" деп аталатын. Бұл төменгі мөлдірлік сонымен қатар оларға I популяция жұлдызына қарағанда бірдей спектрлік типтегі ультракүлгін сәулеленудің жоғары пайызын шығаруға мүмкіндік береді, бұл ультракүлгін артық деп аталатын ерекшелік. Әдетте олар Галактиканың галосына жатады және Күнге қатысты жоғары кеңістіктік жылдамдыққа ие. L және T спектрлік типіндегі салқын субкарликтер де бар, мысалы ULAS J131610.28+075553.0, спектрлік типі sdT6.5. салқын субқұлдыз. Мысалдар: Каптейн жұлдызы (sdM1), GJ 1062 (sdM2.5). экстремалды субқұлдыз. Мысал: APMPM J0559 2903 (esdM7). ультрақұлдыз. Мысал: LSPM J0822+1700 (usdM7.5). 2MASS J0532+8246 2003 жылы алғашқы L типіндегі субқұлдыз ретінде табылды, кейіннен ол экстремалды субқұлдыз ретінде қайта жіктелді. 2MASSI J0937347+293142 2002 жылы T типіндегі субкарлик кандидаты ретінде табылды. T типіндегі алғашқы екі экстремалды субкарлик 2020 жылы ғалымдар мен "Backyard Worlds" жобасының еріктілері тапты. T типіндегі алғашқы экстремалды субкарликтер – WISEA 0414−5854 және WISEA 1810−1010. T типтерінің түсі жалғыз жіктеу критерийі ретінде шатастыруға болады. Ең жақын тікелей бейнеленген экзопланета COCONUTS 2b алғашқыда түсіне байланысты T типіндегі субкарлик ретінде жіктелді, бірақ жоғары тангенциалдық жылдамдық көрсетілген жоқ. 2021 жылы ғана ол экзопланета екені анықталды. Y типіндегі субкарлик кандидаты алғаш рет 2021 жылы табылды, бұл қоңыр карлик WISE 1534–1043, ол Spitzer ғарыш телескопының орташа қызыл түсін көрсетеді (ch1 ch2 = 0.925±0.039 шама). J және ch2 арасындағы өте қызыл түс (J ch2 > 8.03 шама) және абсолютті жарықтылық 2.4–3 шама арасындағы әлдеқайда қызыл ch1 ch2 түсін көрсетеді. Жаңа субкарлик модельдерімен келісімге байланысты, сондай-ақ 200 км/с жоғары тангенциалдық жылдамдықпен, Киркпатрик, Марокко және т.б. (2021) ғалымдары ең мүмкін түсіндірме – бұл өте төмен металл қоңыр карлик, мүмкін Y типіндегі алғашқы субкарлик.

A subdwarf, sometimes denoted by "sd", is a star with luminosity class VI under the Yerkes spectral classification system. They are defined as stars with luminosity 1.5 to 2 magnitudes lower than that of main sequence stars of the same spectral type. On a Hertzsprung–Russell diagram subdwarfs appear to lie below the main sequence. The term "subdwarf" was coined by Gerard Kuiper in 1939, to refer to a series of stars with anomalous spectra that were previously labeled as "intermediate white dwarfs". This lower opacity also allows them to emit a higher percentage of ultraviolet light for the same spectral type relative to a Population I star, a feature known as the ultraviolet excess. Usually members of the Milky Way's halo, they frequently have high space velocities relative to the Sun. Cool subdwarfs of spectral type L and T exist, for example ULAS J131610.28+075553.0 with spectral type sdT6.5. cool subdwarf Examples: Kapteyn's Star (sdM1), GJ 1062 (sdM2.5)
extreme subdwarf Example: APMPM J0559 2903 (esdM7)
ultrasubdwarf Example: LSPM J0822+1700 (usdM7.5) 2MASS J0532+8246 was discovered in 2003 as the first L type subdwarf, which was later re classified as an extreme subdwarf. 2MASSI J0937347+293142 is the first object that was discovered in 2002 as a T type subdwarf candidate The first two extreme subdwarfs of type T were discovered in 2020 by scientists and volunteers of the Backyard Worlds project. The first extreme subdwarfs of type T are WISEA 0414−5854 and WISEA 1810−1010. The color of T types as a single classification criterion can be misleading. The closest directly imaged exoplanet, COCONUTS 2b, was first classified as a subdwarf of type T due to its color, while not showing a high tangential velocity. Only in 2021 it was identified as an exoplanet. The first Y type subdwarf candidate was discovered in 2021, the brown dwarf WISE 1534–1043, which shows a moderate red Spitzer Space Telescope color (ch1 ch2 = 0.925±0.039 mag). The very red color between J and ch2 (J ch2 > 8.03 mag) and the absolute brightness would suggest a much redder ch1 ch2 color of about 2.4 to 3 mag. Due to the agreement with new subdwarf models, together with the high tangential velocity of 200 km/s, Kirkpatrick, Marocco et al. (2021) argue that the most likely explanation is a cold very low metal brown dwarf, maybe the first subdwarf of type Y.

Ауыр металл субкарлығаштар

Ауыр металл субкарлығаштары – ауыр металлдардың жоғары концентрациясына ие ыстық субкарлығаш жұлдыздарының бір түрі. Құрамында германий, стронций, иттрий, цирконий және қорғасын сияқты металдар анықталды. Белгілі ауыр металл субкарлығаштарына HE 2359 2844, LS IV 14 116 және HE 1256 2738 жатады.