Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Сэр Уильям Кларк (1666 жылы қайтыс болған) – ағылшын саясаткері. 1623 жылы Лондонда, тегі белгісіз отбасында туған. 1645 жылы Иннер Темплге студент ретінде қабылданды және 1653 жылы адвокаттық құқық алды. 28 қаңтарда 1666 жылы кем дегенде он екі жыл бұрын генерал Монктың хатшысы болып қызмет еткеннен кейін, Соғыс хатшысы болып тағайындалды. Кларк 1647–1649 жылдары Армия Кеңесінің хатшысы, ал 1651–1660 жылдары Шотландиядағы генерал Монк және Армия қолбасшыларының хатшысы болды. Кларк 1661 жылдан Голландиямен соғыста қаза тапқан 1666 жылына дейін Соғыс хатшысы қызметін атқарды. Реставрация кезінде Монк пен Кларк Карл II-нің үлкен құрметіне бөленді, ол Кларкқа рыцарлық атақ берді және оған бірнеше жылға Мэрилебон паркіндегі үлкен резиденцияны және 60 акр жерді пайдалануға рұқсат берді. Оның әйелі Дороти Кларк болды, олардың Джордж Кларк есімді бір ұлы болды.
Sir William Clarke (died 1666) was an English politician. Born about 1623 in London of obscure parentage, he was admitted as a student to Inner Temple in 1645 and called to the bar in 1653. On 28 January 1661 he was appointed Secretary at War, after having served for at least the previous twelve years as secretary to General Monck. Clarke served as Secretary to the Council of the Army, 1647–1649, and Secretary to General Monck and the Commanders of the Army in Scotland, 1651 1660. Clarke served as the Secretary at War from 1661 to his death in 1666, as a casualty of war with the Dutch. With the Restoration, both Monck and Clarke had great favour with Charles II, who bestowed knighthood upon Clarke and gave him the use, for a term of some years, of the great lodge and 60 acres within Marylebone Park. His widow was Dorothy Clarke, and they had one son, George Clarke.
Кларк өліміне байланысты жағдайлар
1652 жылдың қарашасында Монк бірінші ағылшын-голланд соғысында теңіз генералы болды, ол 1653 жылдың тамызында Шевенген шайқасында ағылшынның жеңісімен аяқталды, бірақ бейбітшілік шартына тағы сегіз ай бойы қол қойылмады. Оливер Кромвельдің Ұлттық үкіметі Голландия Республикасымен одан әрі қақтығыстан қашып жүруге тырысты, бірақ Вестминстер шарты болашақ қақтығыстардың тұқымын септі. 1661 жылы Карл II-нің қалпына келтірілген үкіметі Голландия Республикасымен жаңа шарт жасасты, ал шарт 1662 жылы күшіне енді. Бірақ 1664 жылға қарай ағылшын кемелері голланд кемелерін қастықтап бастады, және 1664 жылдың 24 маусымында ағылшын Солтүстік Америкадағы Голландияның Жаңа Нидерланд колониясына шабуыл жасап, қазан айына дейін оны бақылауға алды. Осы екінші ағылшын-голланд соғысы Кларкқа өмірін қиып берді. 1666 жылдың қысында голландтар ағылшындарға қарсы күшті одақ құрды. 26 қаңтарда Людовик соғыс жариялады. Ақпан айында Данияның Фредерик III-і де үлкен сома алғаннан кейін соғыс жариялады. 1666 жылдың көктеміне қарай голландтар өз флотын әлдеқайда салмақты кемелермен қайта жарақтандырды – олардың отызы 1665 жылдың басындағы голланд кемелерінен артық зеңбіректерге ие болды – және француздармен бірігумен қорқытты. Соның нәтижесінде төрт күндік шайқас болды, ол тарихтағы ең ұзақ теңіз шайқастарының біріне айналды. Әкімшілік және логистикалық қиындықтарға қарамастан, 1666 жылдың мамыр айының соңында Шекарадағы генерал Монк (Альбемарл герцогының атымен) басқаратын сексен кемеден тұратын флот теңізге шықты. Кларк өзінің лауазымы бойынша Монкпен бірге "Royal Charles" кемесінде болды. Төрт күндік шайқас 1 маусымда басталды. Екінші күні Кларктың оң аяғы зеңбірек оғынан қирады. Монк "ол оны батыл түрде қабылдады" деді, бірақ екі күннен кейін Кларк қайтыс болды. Оның денесі Харвичте жерленді.
In November 1652 Monck became a general at sea in the First Anglo Dutch War, which was concluded with an English victory in the Battle of Scheveningen in August 1653, although a peace treaty was not signed for another eight months. The Commonwealth government of Oliver Cromwell tried to avoid further conflict with the Dutch Republic, but the Treaty of Westminster planted the seeds of future conflict. The Restoration government of Charles II negotiated a new treaty with the Dutch Republic in 1661, concluding the treaty by 1662. By 1664, however, English ships had begun provoking Dutch ships, and the English invaded the Dutch colony of New Netherland in North America on 24 June 1664, and had control of it by October. This Second Anglo Dutch War was to cost Clarke his life. In the winter of 1666 the Dutch created a strong anti English alliance. On 26 January, Louis declared war. In February Frederick III of Denmark did the same after having received a large sum. By the spring of 1666, the Dutch had rebuilt their fleet with much heavier ships — thirty of them possessing more cannon than any Dutch ship in early 1665 — and threatened to join with the French. The result was the Four Days' Battle, one of the longest naval engagements in history. Despite administrative and logistic difficulties, a fleet of eighty ships under General at Sea Monck, the Commonwealth veteran, (after the Duke of Albemarle) set sail at the end of May 1666. In his official capacity Clarke attended Monck aboard the Royal Charles. The Four Days' Battle began on June 1. On the 2nd day, Clarke's right leg was shattered by a cannonball. Monck reported that "he bore it bravely" but, two days later, Clarke died. His body was buried at Harwich.