Вирджиния-Сити: Күміс кенішінің тарихы және дамуы

Кіріспе

Вирджиния штатындағы АҚШ қалалары

Вирджиния қаласы – Невада штатының Стори округінің орталығы және округтың ең ірі қауымы болып табылатын, халық санағымен белгіленген аудан (CDP). Қала Рено-Спаркс қалалық статистикалық аймағының құрамына кіреді. Вирджиния қаласы 1859 жылы Комсток кенінің табылуымен дамыды, ол АҚШ-тағы алғашқы ірі күміс кені болды, осыған байланысты көптеген кендер ашылды. Халық саны 1870-ші жылдардың ортасында шамамен 25 000 тұрғынға жетті. 1878 жылдан кейін кендердің өнімділігі төмендеді, соның салдарынан халық саны да азайды. 2020 жылғы халық санағы бойынша Вирджиния қаласының халқы 787 адамды құрады.

Тарих

Питер О’Райли мен Патрик МакЛофлин Комсток кенінің ашылуымен есімдері қатар аталды. Генри Т. П. Комстоктың есімі өзінің іс-қимылдары арқасында осы жаңалықпен байланысты болды. Халық ауыз әңгімелерінде Джеймс Феннимор, «Ескі Виргинни Финни» деген лақап атымен белгілі, қаланың атын қойған деседі. Ол Голд-Хиллдің солтүстік бөлігіндегі салонның кіреберісінде сабалақтап, виски бөтелкесін сындырыпты, осы оқиғадан кейін бұл жер Вирджиния-Сити болып қалыптасқан. Тағы бір әңгімеде, Офир кені Финнидің құрметіне аталған, себебі ол «сол кен орнын алғашқылардың бірі ретінде тапқан және сол аймақтағы ең табысты кеншілердің бірі» болған. Финни «Алтын каньондағы алтынды іздеуге ең жақсы білгіш адам» болды, ол 1858 жылдың 22 ақпанында Офирдің кварцты қабырғасын, 1859 жылдың 28 қаңтарында Little Gold Hill-дегі алтынды, ал 1857 жылы Офирдің төменгі жағындағы алтынды тапқан. 1859 жылы Комсток кені табылып, қала бірден Давидсон тауының шығыс беткейінде, 6200 фут биіктікте дамыды. Қаланың астында күміс өндіру үшін күрделі туннельдер мен шахталар салынды. Комсток кенінің табылуы және Вирджиния-Ситидің одан кейінгі өсуі басқа асыл металдардың табылған тарихында теңдесі жоқ еді. Вирджиния-Ситидегі күміс кенінің табылуы 10 жыл бұрын болған Калифорниядағы алтын асығына қатысы болған жоқ. Комсток кені табылған кезде күміс алтынмен тең дәрежеде саналды және барлық өндіріс монета жасау үшін федералды үкіметтен сатып алынды. 1873 жылы күміс үкімет тарапынан ақшасыз қалдырылды, бұл үлкен дәрежеде Вирджиния-Ситидің күміс кендерінен халықаралық нарықтарға күміс ағынына байланысты болды. Кен өндірудің алғашқы кезеңдерінде техникалық проблемалар туындады, оларды шешу үшін жаңа технологияларды әзірлеу қажет болды. Неміс инженері Филипп Дайдешаймер шахта туннельдерін ағашпен кесу жүйесін жасады, ол «квадраттар» деп аталды, бұл күміс кенін қауіпсіз түрде алуға мүмкіндік берді. Квадратты ағашпен кесу, тамыр үрлеу, мөр терістеу, Washoe Pan ұнтақтау процесі, Корнуолл сорғылары, Burleigh машиналық бұрғылар, сым тоқылған арқан, кеншілердің қауіпсіздігі және осы торлар үшін қауіпсіздік қосқышы; тіпті Сатро туннелі де бай кен денесін игеруге көмектесу үшін өз орнын тапты. Технологиялық жетістіктер ретінде олар кейіннен кен өндіруде көптеген рет қолданылды. 1876 жылы бір бақылаушы Вирджиния-Ситиде «әрбір іс-әрекет күміс кенін өндіру, тасымалдау немесе азайтумен немесе күміс сынықтарын балқытумен және өлшеумен байланысты» деді. 1876 жылы Невада АҚШ-тағы барлық бағалы металдардың жартысынан астамын өндірді. Комстоктан жылына жүздеген мың долларлық күміс және алтын кені өндірілді. Байлық Америка Азамат соғысы кезінде Солтүстік мақсатын қолдады және әлемдік ақша нарықтарын су басып, экономикалық өзгерістерге әкелді. Невададағы көптеген қалалар мен қалалар сияқты Вирджиния-Сити де кен өндірудің гүлденген қаласы болды. Ол 1859 жылы Комсток кеніне кеншілердің ағылуының нәтижесінде бір түндіз дамыды. Бірақ Вирджиния-Сити халқының ең жоғарғы деңгейі, ондағы технологиялық жетістіктер және Невада штатының штаттық болуына негіз болған халық базасын қамтамасыз ету үшін басқалардың бәрінен асып түсті. Комсток кенінің байлығы адамдарды бүкіл Невада мен Американың батыс бөлігіндегі күміс кендерін іздеуге шабысдандырды. Вирджиния-Сити халқы 1862 жылы 4000-нан 1863 жылы 15000-ға дейін өсті. Ол кен өндірісінің көлеміне байланысты өзгеріп отырады. АҚШ халық санағы сандары осы жиі өзгерістердің бәрін көрсетпейді. Дегенмен, Вирджиния-Сити бірден Американың оңтүстік-батысындағы ең ірі қалалардың біріне айналды. 1880 жылғы АҚШ санағы бойынша Вирджиния-Сити бүкіл АҚШ-тың бүгінгі күнгі ең ірі қалаларынан, мысалы, Феникс, Сан-Диего, Джексонвилл және тіпті Далластан да үлкен болды. Қалаға газ және канализация желілері, лифті бар жүз бөлмелі Халықаралық қонақ үй, үш театр, Магуайр опера театры, төрт шіркеу және үш күнделікті газет кірді. Көптеген үйлер мен ғимараттар кірпіштен салынған. Бұл байлық орталығы болғандықтан, көптеген маңызды жергілікті саясаткерлер мен бизнесмендер кен кен орнынан шыққан. 1873 жылғы Үлкен Бонанзадан кейін ең жоғары деңгейде Вирджиния-Сити халқы 25000-нан астам тұрғынға ие болды және АҚШ-тың ең бай қаласы деп аталды. Сан-Францисконың ақшалай мүдделерінің үстемдігімен Вирджиния-Сити Сан-Францисконың күрделі ішкі серіктесі ретінде жарияланды. «Жар жағалауындағы Сан-Франциско және ішкі жағалаудағы Вирджиния-Сити» батыс жағалаудағы Викториялық кәсіпкерлердің мантрасына айналды. Вирджиния-Ситидің алғашқы қоныс аударушыларының көп бөлігі Сан-Францискодан және Калифорниядағы алтын асығынан келген адамдар еді, бұл оқиғадан 10 жыл бұрын болған. Комсток кенінде үлкен табыс тапқан кен иелері өз байлықтарының көп бөлігін Сан-Францискода жұмсады. Комсток кенін игеру үшін Сан-Францискода акциялық нарық болды. Калифорния банкі Сан-Францисконың қаржылық ауданын салуға Комсток кендерінен түскен ақшаны қаржылады. Комсток кенінің ықпалы 1860 жылғы Сан-Францисконың шағын қаласын жаңғыртты. «Комстоктан түскен табыстың барлық дерлік бөлігі Сан-Францискодағы жылжымайтын мүлікке және әдемі ғимараттар салуға инвестицияланды». Осылайша, Вирджиния-Сити Сан-Францисконы салды. Комстоктың табысы, сол кездегі бағалармен өлшенгенде, «шамамен 400 миллион долларға» бағаланды. Кен өндіру және оның халқының тартылуы Невада территориясын Ютадан бөлуге және кейін Невада штатының штаттық болуын негіздеуге және қолдауға себеп болды. Кен өндіру өнеркәсібі Вирджиния-Ситиді басып алды, оны шығыс жағалауындағыдай өнеркәсіптік орталыққа айналдырды. Бірақ қала өзінің шекаралық дәмін сақтап қалды. Қаланың әлеуметтік тарихы тұрғындар арасындағы иммигранттардың көп санына баса назар аударды. Корнуоллдан, Англиядан, қатты тау жыныстары негізінде дамыған қалайы кендері бар жерлерден келген кеншілер Комстокқа ағылып келді. Жаңа ағылшын иммигранттары ең ірі этникалық топтардың бірі болды. Қалаға келген көптеген кеншілер корнуоллдық немесе ирландтықтар еді. 1870 жылы азиялықтар халықтың 7,6% құрады, олардың көп бөлігі қытайлық жұмысшылар болды, олар трансконтиненталды теміржол құрылысын аяқтағаннан кейін көптеген батыс қалаларына қоныстанды. Қытайлықтар кір жуу және ас пісіру сияқты нишалық нарықтарды толтырды. Уақыт өте келе, көптеген тәуелсіз Комсток кендері ірі монополиялардың меншігіне біріктірілді. Вирджиния-Ситидегі Уильям Шэрон және Сан-Францискодағы Уильям Ралстон басқаратын «Банк тобы» Комсток кендері мен ұнтақтағыштарды қаржыландырды, олардың дерлік монополиясы болды. Акцияларды қауесеттер мен кен байлығы туралы жалған хабарлар арқылы манипуляциялау арқылы кейбір адамдар Вирджиния-Сити кендерінің акцияларынан байлық таба алды. Комсток кені таусылғандай болғанда, қала халқы күрт азайды, 1864 және 1865 жылдары он мың адам кетіп қалды. 1860 жылдардың соңына қарай, ирланд инвесторларының тобы «Банк тобының» бақылауын жойды. Джон Макей және серігі Джеймс Фэйр қарапайым кеншілер ретінде жұмысын бастап, кендерде басқару лауазымдарына көтерілді. Кендерде акция сатып алып, олар қаржылық тәуелсіздікке қол жеткізді. Олардың серіктері Джеймс Клэр Флуд және Уильям С. О’Брайен Сан-Францискода қалды және акциялармен айналысты. «Ирландтық Төрттік» (немесе Бонанза патшалары) деп аталған бұл адамдар ақырында 1873 жылы Үлкен Бонанза табылған Consolidated Virginia кеніне бақылау жасады. Келесі бірнеше жыл Комсток үшін ең табысты жылдардың бірі болды, өйткені «Банк тобы» Ирландтық Төрттігіне бақылауды жойды. 1875 жылы халық 25000-ға жетті. Кен өндіру операциялары кендердегі табиғи ыстық сулардың салдарынан туындаған экстремалды температуралармен қиындыққа тап болды. Қысқы маусымда кеншілер кендерге шаңғымен барып, содан кейін жоғары температурада жұмыс істеу үшін түсетін. Осы қиын жағдайлар өмір сүру ұзақтығының төмендеуіне әкелді және кеншілерге «Ыстық су түймешіктері» деген лақап ат берді. Адольф Сутро ыстық суларды төмендегі аңғарға ағызу үшін Сутро туннелін салды. Бірақ ол 1879 жылы аяқталған кезде, кендердегі өндіріс көлемі айтарлықтай азайды.

Peter O'Riley and Patrick McLaughlin are credited with the discovery of the Comstock Lode. Henry T. P. Comstock's name was associated with the discovery through his own machinations. According to folklore, James Fennimore, nicknamed Old Virginny Finney, christened the town when he tripped and broke a bottle of whiskey at a saloon entrance in the northern section of Gold Hill, soon to become Virginia City. In another story, the Ophir Diggings were named in honor of Finney as he was "one of the first discoverers of that mining locality, and one of the most successful prospectors in that region". Finney "was the best judge of placer ground in Gold Canyon", locating the quartz footwall of the Ophir on 22 February 1858, the placers on Little Gold Hill on 28 January 1859, and the placers below Ophir in 1857. After the discovery of the Comstock Lode in 1859, the town developed seemingly overnight on the eastern slopes of Mount Davidson, perched at a 6200 foot elevation. Below the town were dug intricate tunnels and shafts for silver mining. The Comstock Lode discovery and subsequent growth of Virginia City was unequaled by the history of other precious metal discoveries. Virginia City's silver ore discoveries were not part of the California Gold Rush, which occurred 10 years before. At the time of the discovery of the Comstock Lode, silver was considered the monetary equal of gold, and all production was purchased by the federal government for use in coinage. In 1873, silver was demonetized by the government, in large part due to the flood of silver into international markets from the silver mines of Virginia City. Technical problems plagued the early mining efforts, requiring the development of new mining technology to support the challenge. German engineer Philip Deidesheimer created a timbering system for mining tunnels called square sets, which enabled the retrieval of huge amounts of silver ore in a safe manner. Square set timbering, roots blowers, stamp mills, the Washoe Pan milling process, Cornish pumps, Burleigh machine drills, wire woven rope, miners' safety cages and the safety clutch for those cages; even the Sutro tunnel all had a place in supporting the exploitation of the rich ore body. As technological advancements, these were used many times over in later mining applications. In 1876 one observer reported that in Virginia City, "every activity has to do with the mining, transportation, or reduction of silver ore, or the melting and assaying of silver bullion." By 1876, Nevada produced over half of all the precious metals in the United States. The Comstock produced silver and gold ore valued at hundreds of thousands of dollars annually. The wealth supported the Northern cause during the American Civil War and flooded the world monetary markets, resulting in economic changes. Like many cities and towns in Nevada, Virginia City was a mining boomtown; it developed virtually overnight as a result of miners rushing to the Comstock Lode silver strike of 1859. But, Virginia City far surpassed all others for its peak of population, technological advancements developed there, and for providing the population base upon which Nevada qualified for statehood. The riches of the Comstock Lode inspired men to hunt for silver mines throughout Nevada and other parts of the American West. Virginia City population increased from 4,000 in 1862 to over 15,000 in 1863. It fluctuated depending on mining output. US Census figures do not reflect all of these frequent changes. Nonetheless, Virginia City overnight became one of the largest cities in the American Southwest. For the 1880 United States census, Virginia City was even larger than some of today's largest cities of the entire US, such as Phoenix, San Diego, Jacksonville, and even Dallas. The city included gas and sewer lines, the one hundred room International Hotel with elevator, three theatres, the Maguire Opera House, four churches, and three daily newspapers. Many of the homes and buildings were made of brick. With this center of wealth, many important local politicians and businessmen came from the mining camp. At its peak after the Big Bonanza of 1873 Virginia City had a population of over 25,000 residents and was called the richest city in the United States. Dominated by San Francisco moneyed interests, Virginia City was heralded as the sophisticated interior partner of San Francisco. "San Francisco on the coast and Virginia City inland" became the mantra of west coast Victorian entrepreneurs. Early Virginia City settlers were in large part the backwash from San Francisco and the California Gold Rush, ten years before. Mine owners who made a killing in the Comstock mines spent most of their wealth in San Francisco. A San Francisco stock market existed for the exploitation of Comstock mining. The Bank of California financed building the financial district of San Francisco with money from the Comstock mines. The influence of the Comstock lode rejuvenated what was the ragged little town of 1860 San Francisco. "Nearly all the profits of the Comstock were invested in San Francisco real estate and in the erection of fine buildings." Thus, Virginia City built San Francisco. The Comstock's success, measured in values of the time period, totaled "about $400 million". Mining and its attraction of population was the economic factor that caused the separation of Nevada territory from Utah, and later justified and supported Nevada statehood. The mining industry dominated Virginia City, making it an industrial center similar to those of the east coast. But the city retained some of its frontier flavor. The social history of the town has emphasized the high number of immigrants among its residents. Miners largely from Cornwall, England, where tin mines had been developed based on hard rock technology, flooded the Comstock. The new English immigrants were one of the largest ethnic groups. Many of the miners who came to the city were Cornish or Irish. In 1870, Asians were 7.6% of the population, primarily Chinese workers who settled in many western towns after they had completed construction of the transcontinental railroad. The Chinese filled niche markets, such as laundry workers and cooks. Through time, the numerous independent Comstock mines became consolidated under ownership of large monopolies. A group called the Bank Crowd, dominated by William Sharon in Virginia City and William Ralston in San Francisco, financed the mines and mills of the Comstock until they had a virtual monopoly. By manipulating stock through rumors and false reports of mining wealth, some men made fortunes from the stocks of Virginia City's mines. When it appeared the Comstock Lode was finished, the city's population declined sharply, with ten thousand leaving in 1864 and 1865. By the late 1860s, a group of Irish investors threatened the Bank Crowd's control. John Mackay and partner James Fair began as common miners, working their way up to management positions in the mines. By purchasing stock in the mines, they realized financial independence. Their partners James Clair Flood and William S. O'Brien stayed in San Francisco and speculated in stock. The Irish Big Four (or Bonanza Kings), as the men were called, eventually controlled the Consolidated Virginia mine where the Big Bonanza was discovered in 1873. The next few years were some of the most profitable on the Comstock, as the Bank Crowd lost control to the Irish Big Four. Population reached 25,000 in 1875. Mining operations were hindered by the extreme temperatures in the mines caused by natural hot springs. In winter the miners would snowshoe to the mines and then have to descend to work in high temperatures. These harsh conditions contributed to a low life expectancy, and earned miners the nickname of Hot Water Plugs. Adolph Sutro built the Sutro Tunnel to drain the hot spring waters to the valley below. But, by the time it was completed in 1879, the mines had substantially passed the intersection level, as their tunnels had been dug ever deeper. In 1879, the mines began to play out and the population fell to just under 11,000.

1875 жылғы Ұлы өрт

1859-1875 жылдар аралығында Вирджиния қаласында көптеген қауырсын өрттер болды. 1875 жылы 26 қазанда болған, "Ұлы өрт" деп аталған өрт 12 миллион долларлық зиян келтірді. "Бұл көріністі сөзбен суреттеу мүмкін емес; әлемнің бір шаршы милі алаулы отқа толып жатты". Шіркеу өртенгенде Маккей: "Шіркеудің өртенгеніне өкінемін! Егер отты осы шахталарға тарамай тоқтатып қойсақ, жаңасын сала аламыз" деді. Кон. Вирджиния және Офирдің көтеру машиналары өртенді, бірақ от Кон. Вирджиния шахтасына жетпеді, ал Офир шахтасына 400 фут тереңдікке дейін жетті. "Поезд доңғалақтары еріді", "кірпіш үйлер қағаз қораптардай қирады", және екі мың адам үйсіз қалды. Келесі айларда қала қайтадан тұрғызылды. Қазір Ұлттық тарихи ескерткіш аймағы болып белгіленген аумақтың көп бөлігі осы қайта құрылыс кезеңінде салынды. Дегенмен, 1880 жылға қарай алтын табысының шағы кезеңі аяқталды.

Вирджиния қаласы мен Марк Твен

Жазушы және юморист Сэмюэл Клеменс, сол кездегі жергілікті Territorial Enterprise газетінің тілшісі, алғаш рет 1863 жылдың ақпан айында Вирджиния қаласында Марк Твен атты қаламды қолданды. Клеменс 1862 жылдың күзінен 1864 жылдың мамырына дейін Вирджиния қаласында тұрып, Enterprise газеті үшін жазды. Ол Клеменстің жазғандарына наразы болған жергілікті газет редакторымен болашақ жекпе-жектен қашу үшін кетіп қалды. Клеменс екі рет лекциялық турлармен Комсток аймағына оралды, алғаш рет 1866 жылы, ол Дивайдта қарақшылардың шабуылына ұшырады. Қарақшылар Клеменстің сағатын және ақшасын тартып алды. Кейін бұл қарақшылықтың Клеменстің достары жасаған әзіл екені белгілі болды. Ол әзілге қуанбады, бірақ өзінің заттарын, әсіресе құндылығы 300 доллар болатын және оған аса қымбат алтын сағатын қайтарып алды. Клеменстің 1872 жылғы "Roughing It" кітабында осы және қала туралы басқа да әңгімелер бар. Клеменстің екінші рет оралуы 1868 жылы болды, сол кезде жақсы көрілетін мадам Джулия Булеттені өлтіргені үшін сотталған Джон Миллиан асылды.

Климат

Вирджиния-Ситиде ыстық жазды және жұмсақ қысты медитерандық климат (Csa) басылады, жазда ыстық, ал қыста салқын және жаңбырлы болады.

Экономика

21-ғасырда Вирджиния қаласының экономикасы туризмге негізделген. Көптеген тұрғындары қаладағы туристерге арналған дүкендердің иесі болып жұмыс істейді, ал қалғандары айналасындағы қалаларда жұмыс іздейді. Вирджиния қаласы – ұлттық тарихи ескерткіштер ауданы, және жылына 2 миллионнан астам туристі қабылдайды. Онда Ұлттық тарихи орындар тізіліміне жеке тіркелген көптеген тарихи мүліктер бар. Туризм әртүрлі, жоғары сапалы және қарапайым тамақтану орындарын қолдайды. Көптеген қонақ үйлер туристерге түндеуге мүмкіндік береді. Бірнеше жатақ үйлер (bed and breakfast) қалпына келтірілген тарихи үйлерде орналасқан, олардың ішінде: Ұлттық тізілімге енген бұрынғы Генри Пайпер үйі – B Street House Bed and Breakfast; Эдит Палмердің 1860 жылдардағы қалпына келтірілген сидр фабрикасындағы Country Inn және Core мейрамханасы; және 1876 жылғы Кобб сарайы.

Өнер және мәдениет

Вирджиния қаласында көптеген түсіндіру мұражайлары мен нысандары бар, оның ішінде Silver Terrace Cemetery, Fourth Ward School Museum, Pioneer Cemetery, Өрт сөндірушілер мұражайы, Way It Was Museum, Piper's Opera House, Полиция қызметкері мұражайы, Сент-Мэри өнер орталығы және қаланың барлық жеріндегі көптеген көрмелер. Вирджиния қаласы сонымен қатар ерекше және нағыз мерекелік шараларды ұйымдастырады, олардың ішінде тамақ дайындау сайыстары, шерулер және Азамат соғысының қайта жандандырылуы бар.

Вирджиния Сити тау көтерілісі

Жыл сайын Сильвер-Ситиден Вирджиния-Ситиге 341 тас жолы арқылы (көліктер жүретін бағыт) дөңгелекке көтерілу жарысы өтеді, оны Американың Тынық мұхит аймағындағы Ferrari клубы мен Солтүстік Калифорнияның Shelby клубы бірлесіп ұйымдастырады. 2013 жылдан бастап бұл жарысқа барлық маркадағы жоғары өнімді көліктер қатысуға ресми түрде шақырылады. Алғашқыда бұл жарысты Road & Track және Aston Martin клубы өткізген, келесі жылы SCCA сол маршрутты пайдаланды, ал кейін Ferrari Owners Club жарысты өз мойнына алды. 342 тас жолы 341 тас жолымен көтерілген көліктердің кері қайту маршруты болып табылады. Дөңгелекке көтерілудің ұзындығы 5,2 миль (8 км), биіктігі 1260 фут (384 метр) және 21 бұрылыстан өтеді.

Музейлер және басқа да қызықты жерлер

Вирджиния-Ситиде ағаштан жасалған жаяу жолдармен және 1860-1870 жылдарға дейінгі көптеген қайта жаңартылған ғимараттармен нағыз тарихи атмосфера сақталған. Вирджиния-Ситиде көптеген қызықты және танымдық мұражайлар бар. Төртінші аудандық мектеп мұражайы интерактивті көрмелер мен 1876 жылғы қалпына келтірілген сынып бөлмесі арқылы Комсток тарихын жандандырады. Бұл төрт қабатты ағаш мектеп – АҚШ-та сақталған осындай типтегі соңғы мектеп. Қызығушылық тудыратын орындарға Комсток тарихи жаяу серуен жолы кіреді, онда серуеншілер Пионерлер зиратын, Джулия Булеттің қабірін, «Комбинация» шахтасын және Қант тауын көре алады. Басқа да көрікті жерлер: 1870 жылдарға дейінгі түрме жасушаларымен жабдықталған Стори округінің сотындағы «Күміс штат» полиция қызметкерлерінің мұражайы; Саттон және С көшелеріндегі «Солай болған» мұражайы, Виктория дәуірінің нағыз өрт сөндіру құралдарымен жабдықталған өрт сөндірушілер мұражайы, Чоллар шахтасы, Пондероза шахтасы, «Күміс терраса» зираты, 1862 жылға дейінгі Пресвитериан шіркеуі, Тау шіркеуі (шамамен 1876), Сент-Пол епископалдық шіркеуі және сабақтар мен демалыс ұйымдастыратын Сент-Мэри өнер орталығы. Троллейбус экскурсиялары, жаяу серуендер, Стори округінің соты, Шахташылар кәсіби одағының үйі, Пифия орденінің ғимараты, көптеген тарихи дүкендер мен үйлер, «Ескі Уошо» клубы және Шахташылар саябағы да қызығушылық тудырады. С көшесіндегі көңіл көтеру орындарының ішінде «Қанды салон», «Ескі глобус» бар «Дельта» салоны, «Өзін-өзі өлтіру үстелі» бар «Бонанза» салоны, «Күміс патшайым» және бастапқыда 1875 жылы Солтүстік С көшесінде орналасқан «Қызыл иттің» салоны (бұрынғы Комсток үйі) бар. 1965 жылдың жазында «Қызыл иттің» салоны Сан-Францисконың көптеген рок-музыканттарының мансабына бастама берді. Пайпер опера үйі B және Юнион көшелерінің бұрышында орналасқан және түрлі шоулар мен музыкалық іс-шаралар өткізілмеген кезде мұражай ретінде ашық. Пайпер бұрышындағы салон – XIX ғасырда үздіксіз жұмыс істеген ең ұзақ сақталып келген салонның бірі. Марк Твен жиі келіп отырған 28 Солтүстік С көшесіндегі 1864 жылғы тарихи «Одақ» сыра зауыты мен салоны қайта жаңартылып, қайта ашылды. Сонымен қатар Вирджиния-Ситиде «Күміс патшайым» қонақ үйі мен үйлену шіркеуі орналасқан, ол әйелдің суретімен танымал, оның киімі толығымен күміс долларлардан жасалған. 1876 жылы салынған қонақ үйде салон бар. Вирджиния-Сити 1961 жылы Ұлттық тарихи ескерткіш деп жарияланды және тарихи сипатын сақтау үшін мұқият күтіліп келеді.

Virginia City retains an authentic historic character with board sidewalks, and numerous restored buildings dating to the 1860s and 1870s. Virginia City is home to many charming and informative museums. The Fourth Ward School Museum brings Comstock history to life in interactive displays, and a restored 1876 classroom. The four story wooden school is the last one of this type left in the United States. Points of interest include the Comstock Historic Walking Trail, where hikers can view the Pioneer Cemetery, site of Julia Bulette's grave, the Combination Mine Shaft, and Sugarloaf Mountain. Other attractions include the Silver State Police Officers' Museum in the Storey County Courthouse, complete with jail cells from the 1870s; The Way It Was museum on Sutton and C Streets, the Fireman's Museum with authentic Victorian firefighting equipment on display, the Chollar Mine tour, Ponderosa Mine Tour, Silver Terrace Cemetery, Presbyterian Church dating to 1862, St. Mary's of the Mountain Catholic Church (c. 1876), St. Paul's Episcopal Church, and St. Mary's Art Center, offering lessons and retreats. Trolley tours, walking tours, Storey County Courthouse, Miner's Union Hall, Knights of Pythias Building, numerous historic shops and homes, the Old Washoe Club, and Miner's Park are other attractions. Among the attractions on C Street are the Bucket of Blood Saloon, the Delta Saloon with the Old Globe, the Bonanza Saloon with the Suicide Table, the Silver Queen, and the Red Dog Saloon, originally the 1875 Comstock House, located at 76 North C Street. The Red Dog Saloon gave many San Francisco rock musicians their start during the summer of 1965. Piper's Opera House occupies the corner of B and Union Streets and is open as a museum when not a host to shows and musical venues of many types. Piper's Corner Saloon was one of the longest continuously operating saloons of the nineteenth century. The historic 1864 Union Brewery and saloon on 28 North C Street, frequented by Mark Twain, has been restored and reopened. Also in Virginia City is the Silver Queen Hotel and Wedding Chapel, which is famous for its picture of a woman whose dress is made entirely of silver dollars. The hotel was built in 1876 and includes a saloon. Virginia City was declared a National Historic Landmark district in 1961, and has been carefully preserved to retain its historic character.

Білім

Вирджиния қаласында бір бастауыш мектеп (Хью Галлахер бастауыш мектебі), бір орта мектеп (Вирджиния қаласының орта мектебі) және бір жоғары мектеп (Вирджиния қаласының жоғары мектебі) бар.

Теміржол

Вирджиния және Трюки темір жолының солтүстік терминалы Вирджиния қаласында орналасқан. 1972 жылы елдің ең қисық теміржолдарының бірін қайта құру жобасы басталды. Қазірге дейін қайта жаңартылған желі бөлігі оңтүстікке қарай Карсон-Сити және Голд-Хилл арқылы созылады. Жоба 2009 жылдың 5 қыркүйегінде Карсон-Ситиден алғашқы бу локомотивін жүргізіп шығарды және демалыс күндері Карсон-Сити мен Вирджиния-Сити арасында туристік саяхаттар ұйымдастыруды жалғастыруда. Басқа пойыздар жұмыс күндері тарихи локомотивтермен Вирджиния-Сити мен Голд-Хилл арасында 35 минуттық айналыммен жүреді.

Танымал мәдениетте

Жазушы Луи Л’Амурдың «Комсток лод» романы күміс ағыны кезінде Вирджиния қаласында өтеді. Вирджиния Сити батыс теледрамасы «Бонанза»дағы ойдан шығарылған Пондероза ранчосының жанында орналасқан. Сондықтан, шоудың кейіпкерлері қалаға үнемі келіп тұратын. «Бонанза» телесериалында бейнеленген Вирджиния Сити Голливудтағы RKO Forty Acres студиясында салынған. Бұл 1940 жылы Азамат соғысы кезінде түсірілген және Эррол Флинн бас рөлде ойнаған «Вирджиния Сити» фильмінің түсірілім алаңы болды. Қала 1944 жылы түсірілген «Марк Твеннің оқиғалары» фильмінде де көрінеді. Кенді өндіріс өрлеген кезеңде қала 1946 жылғы Джеймс М. Кейннің «Барлық ар-ұяттан безген» романының көп бөлігі үшін тұрғызылған. «Вирджиния Сити және Далалық Батыстың нағыз тарихы» (Virginia City und die wahre Geschichte des Wilden Westens) – 2007 жылы шыққан неміс деректі фильмі. Стив Жилет пен Том Кэмпбелл жазған «Дарси Фарроу» халық әнінде Вирджиния Сити және аймақтағы басқа да орындар мен ескерткіштер (Ерингтон, Карсон аңғары және Трюки өзені) туралы айтылады. Әннің ең танымал нұсқасын Джон Денвер орындаған. Джули Смиттің 1987 жылғы «Хаклберри Фиенд» романының маңызды бөлігі, Марк Твеннің «Хаклберри Финннің оқиғалары» атты қолжазбасының жоғалған бөлігін табу туралы, Вирджиния қаласында өтеді. Жоғалған қолжазба жарық көргеннен кейін төрт жыл өткен соң ғана табылды. 1973 жылғы «Лаки Люк» комиксі «Л’Эритаж де Рантанплан» (создаушылары Морис және Госсини) көбінесе Вирджиния Ситиде өтеді. 1973 жылғы «Индиялық жазықтықтағы құдай-монстр» культтік фильмінің түсірілім орны да осы қала болды.