Британдық Harrier әскери құрамы

Кіріспе

Британдық әскери құралым Joint Force Harrier, бастапқыда Joint Force 2000 деп, ал өмірінің соңына қарай Joint Strike Wing деп аталған британдық әскери құралым, 2000 және 2011 жылдар аралығында Корольдік әуе күштері мен флоттың теңізге арналған British Aerospace Harrier II және British Aerospace Sea Harrier ұшақтарын басқарды. Ол RAF Әуе қолбасшылығына бағынышты болды. Құралым таратылған кезде екі операциялық Joint Strike Wing эскадрильясы – біреуі Флоттық әуе күштерінен, екіншісі Корольдік әуе күштерінен, сондай-ақ RAF операциялық оқу орталығы болды.

Тарих

Бірлескен күш "Харриер" (JFH) 2000 жылдың 1 сәуірінде Ұлыбритания үкіметі ұсынған Стратегиялық қорғаныс шолуының аясында құрылды. Бастапқыда "Joint Force 2000" деп аталған бұл әскери құрама Корольдік теңіз күштерінің екі "Sea Harrier FA2" эскадрильясын және Ұлыбритания Корольдік әуе күштерінің төрт "Harrier GR7/7A" эскадрильясын біріктіріп, Ұлыбритания Корольдік әуе күштерінің соққы беру командасының бір командалық құрылымымен жұмыс істеді. Бұл күшті әуе күштерінің базаларынан және әуежайлардан дислокациялауға болатын. Корольдік теңіз күштерінің үлесі бұрын Теңіз әуе командасының бөлігі болған "Sea Harrier" болды. 2006 жылы 3-ші эскадрилья Ұлыбритания Корольдік әуе күштері "Eurofighter Typhoon" ұшағына ауыстырылды. Сол жылы "Sea Harrier" зейнеткерлікке шықты және 800 теңіз әуе эскадрильясы бұрынғы 3-ші эскадрильяның "Harrier GR7" және "GR9" ұшақтарымен жабдықталды. Сонымен қатар, операциялық эскадрильялардың саны 12-ден 9-ға дейін азайтылды. Теңіз әуе эскадрильясы ұшақтарды пайдаланды, бірақ олардың иесі болған жоқ. 801 теңіз әуе эскадрильясы 2007 жылы "Harrier GR7/9" ұшақтарымен қайта құру жоспарланған. Алайда, 2007 жылдың 9 наурызында Теңіз соққылаушы қанаты (NSW) құрылды. Бұл екі флоттық әуе күштері эскадрильясының бөлімдері құрлықта (мысалы, Ауғанстанда) немесе Ұлыбритания Корольдік теңіз күштерінің екі ұшақ тасымалдауыш кемесінде (және) дислокация үшін бір операциялық эскадрильяға біріктірілді. 2010 жылдың 1 сәуірінде NSW 800 теңіз әуе эскадрильясының статусын қайта алды. 2010 жылдың 31 наурызында 20-шы эскадрилья Ұлыбритания Корольдік әуе күштері, "Harrier" операциялық оқу бөлімі (OCU) таратылды. 4-ші эскадрилья да таратылып, Ұлыбритания Корольдік әуе күштерінің Виттеринг базасындағы 4-ші (резерв) эскадрильясы OCU ретінде оның функцияларын қабылдады. Сонымен қатар, "Joint Force Harrier" "Joint Strike Wing" деп қайта аталды және барлық қалған "Harrier GR7" ұшақтары зейнеткерлікке шығарылды. 2010 жылға дейін "Harrier GR9" паркі 2018 жылы 138 STOVL мүмкіндігі бар "F 35B Lightning II" ұшақтарымен ауыстырылғанға дейін қызметте болуы жоспарланған. Алайда, 2010 жылдың 19 қазанында Ұлыбритания үкіметінің Стратегиялық қорғаныс және қауіпсіздік шолуының аясында "Harrier" ұшақтарының қызметтен шығарылу мерзімі 2011 жылдың сәуір айына жылжытылды. "HMS Ark Royal", "Invincible" класындағы соңғы кеме, 2010 жылдың 24 қарашасында соңғы тұрақты қанатты ұшағын ұшырды, ал төрт "Harrier GR9" ұшағы кемеден құрлыққа оралу үшін ұшып кетті. 2010 жылдың 15 желтоқсанында Ұлыбритания Корольдік әуе күштерінің Коттесмор базасынан 16 ұшақтың ұшуы британдық "Harriers" ұшақтарының соңғы операциялық рейсін белгіледі. 1(F) эскадрильясы, 4(R) эскадрильясы және 800 теңіз әуе эскадрильясы 2011 жылдың 28 қаңтарында таратылды.

Joint Force Harrier (JFH) was established on 1 April 2000 in response to the proposal brought by the British Government as part of Strategic Defence Review. Originally called Joint Force 2000, it combined the Royal Navy's two Sea Harrier FA2 squadrons with the RAF's four Harrier GR7/7A squadrons under a single command structure within RAF Strike Command. This force was to be deployable from both s, Royal Air Force stations and deployed air bases. The Royal Navy's contribution to the force was the Sea Harrier previously part of Naval Air Command. In 2006, No. 3 Squadron RAF converted to the Eurofighter Typhoon. In the same year, the Sea Harrier was retired and 800 Naval Air Squadron re equipped with former 3 Squadron Harrier GR7 and GR9 aircraft. At the same time, the size of operational squadrons reduced from 12 aircraft to nine. The Naval Air Squadron operated but did not own the aircraft. 801 Naval Air Squadron was also intended to reform with Harrier GR7/9s in 2007. However, on 9 March 2007, the Naval Strike Wing (NSW) was formed. This saw elements of both Fleet Air Arm squadrons amalgamate into a single operational squadron for deployment either on land (such as Afghanistan) or aboard the Royal Navy's two aircraft carriers ( and ). On 1 April 2010, NSW reverted to the identity of 800 Naval Air Squadron. On 31 March 2010, the force was reduced by one squadron with the disbandment of No. 20 Squadron RAF, the Harrier Operational Conversion Unit (OCU). No. 4 Squadron also disbanded and reformed as No. 4 (Reserve) Squadron at RAF Wittering, taking over as the OCU. At the same time, Joint Force Harrier was renamed Joint Strike Wing and all remaining Harrier GR7 aircraft were retired. Until 2010, it was intended that the Harrier GR9 fleet would continue in service until replaced by 138 STOVL capable F 35B Lightning II aircraft around 2018. However, on 19 October 2010, as part of the UK government's Strategic Defence and Security Review, it was announced that the Harrier out of service date was to be brought forward to April 2011. HMS Ark Royal, the last of the Invincible class carriers, launched her final fixed wing aircraft on 24 November 2010 when the four embarked Harrier GR9s left the ship to return to land. On 15 December 2010, a 16 aircraft flypast from RAF Cottesmore marked the final operational flights of British Harriers. 1(F) Squadron, 4(R) Squadron and 800 NAS were disbanded on 28 January 2011.

Корольдік әуе күштері

1-ші эскадрилья RAF (2000–2011)
3-ші эскадрилья RAF (2000–2006)
4(R) эскадрилья RAF (2000–2011)
20(R) эскадрилья RAF (2000–2010)