R.E.M. – Есеп беру (File Under Water) альбомы — Мақалалармен ағылшынша

Кіріспе

1984 жылы R. E. M. тобының шығарған студиялық альбомы «Reckoning» (басқаша атауы – File Under Water) – американдық R. E. M. альтернативті рок тобының екінші студиялық альбомы, 1984 жылдың 9 сәуірінде I. R. S. Records лейблы арқылы жарық көрген. Митч Истер мен Дон Диксон продюсерлік еткен альбом 1983 жылдың желтоқсаны мен 1984 жылдың қаңтарында Солтүстік Каролина штатының Шарлотта қаласындағы Reflection Sound студиясында 16 күннің ішінде жазылған. Диксон мен Истер R. E. M. тобының тікелей концерттік орындалуының дыбысын жазуды көздеген және бірнеше тректе бинауралық жазу әдісін қолданған. Топтың вокалисі Майкл Стайп лирикалық мазмұнында көңіл көтеруден аулақ, қараңғы тақырыптарға назар аударған, ал суға байланысты бейнелер альбомның басты тақырыбы болып қайталап пайда болады. Сынашылар тарапынан жоғары бағаланған «Reckoning» альбомы АҚШ-та 27-орынға ие болды, ал 1991 жылы Американың жазба индустриясы қауымдастығы оған алтын сертификат тағайындады. Ұлыбританияда бұл альбом 91-орынды иеленді.

Өмірбаяны және өндірісі

Дебюттік "Murmur" (1983) альбомы сыншылардың жоғары бағасына ие болғаннан кейін, R. E. M. екінші альбомымен жұмысты тез бастады. Олар жаңа материалды өте көп жазды; жетекші гитарист Питер Бак: "Біз аптасына екі жақсы ән жазып тұрдық. Біз осыны істегіміз келді; жаңа әндер жиналған сайын, жазуға кірісер едік" деп еске алды. Топтың көптеген жаңа әндері болғандықтан, Бак келесі альбомды қос альбом жасауға барлық мүшелерін көндіруге тырысты. 1983 жылдың қараша айында топ Сан-Францискода Нил Янгтың продюсері Эллиот Мазермен бірге 22 ән жазды. Мазердің топтың келесі альбомын шығаруға үміткер ретінде қарастырылуына қарамастан, R. E. M. ақырында Murmur продюсерлері Митч Истер мен Дон Диксонмен қайта жұмыс істеуді шешті. Топ сол жылы Рождествоға дейін сегіз күндік екі кезеңде жазды, арасында екі апталық студиялық уақыт болды. Бұл уақыт топқа Гринсборо, Солтүстік Каролинада концерт беруге, кино көруге және студияда бейне түсіруге мүмкіндік берді. Студиялық күнделікте жазуға 16 күн кеткені көрсетілсе, альбомның қаптамасында альбом 14 күнде жазылғаны айтылды, ал сұхбаттарда Бак кейде альбом 11 күнде жазылғанын мәлімдеді. Продюсерлер сеанстардың осылайша қысқа болғанын жоққа шығарды; Диксон олар студияда 25 күннен астам болғанын, оның ішінде 18 сағат жұмыс істегенін айтты, ал Истер: "11 күн дедім де, не болды деп ойладым! 20 күн болды, бұл әлі де аз, бірақ 11 күн емес" деді. Жазу кезінде I. R. S. Records компаниясы альбомды коммерциялық тұрғыдан табысты етуге қысым жасады. Лейбл Диксон мен Истерге хабарламалар жіберді, олар продюсерлер топқа еш назар аудармайтындарын айтты. Продюсерлер I. R. S. президенті Джей Бобергке құрмет көрсеткенімен, ол соңғы күнгі сессия кезінде айтқан сөздеріне наразылық білдірді. Диксон Бобергті "жазба компаниясынан хабары жоқ" деп атады, ал Истер: "Мен Джей Бобергпен жақсы қарым-қатынаста болдым, бірақ кейде ол мені ойландыратын пікір білдіретін. Ол мені шынымен жасөспірім деп санайтын сияқты" деді. Бак Диксон мен Истердің топ пен лейбл арасындағы буферлік рөл атқарғаны үшін риза екенін айтты. Ол: "I. R. S.-тағы жігіттерге қанша құрмет көрсетсем де, біз олар білмейтіндей жазбаларды жазуға тырыстық!" деді, және R. E. M. тобының альбомды осылайша жылдам жазу себебінің бірі – топтың оны I. R. S. өкілдері тыңдау үшін келмес бұрын аяқтағысы келгенін түсіндірді. Жазу сессиялары әнші Майкл Стайп үшін қиын болды, ол топтың ішінде 1983 жылғы тур кестесінен ең көп шаршаған еді. Стайптан қолданылатын вокалдық тректерді алу қиын болды; Диксон өзінің және Стайптың күн сайын түскі уақытта топтың қалған бөлігіне дейін келетінін еске алды, бірақ "ол біршама жабылып қалды, оны ашуға мәжбүрлеу қиын болды". "7 Chinese Bros." әнін жазған кезде Стайп өте тыныш ән шырқады, сондықтан Диксон оны таспада естімеді. Ашуланған продюсер Стайп жазғыш кабинасының үстіндегі орынға сатымен көтеріліп, Revelaires тобының The Joy of Knowing Jesus атты евангелистік жазбасын тауып алды, содан кейін оны әншіге шабыттандыру үшін берді. Стайп альбомдағы линнерлік жазбаларды естіліп айта бастады, бұл Диксонға "7 Chinese Bros." вокалдық трегін дұрыс жаздыруға мүмкіндік берді (бастапқы айтылу 1987 жылы "Voice of Harold" деп жарияланды).

After their debut album Murmur (1983) received critical acclaim, R. E. M. quickly began working on their second album. They wrote new material prodigiously; lead guitarist Peter Buck recalled, "We were going through this streak where we were writing two good songs a week [ ] We just wanted to do it; whenever we had a new batch of songs, it was time to record". Because of the many new songs the band had, Buck unsuccessfully tried convincing everyone to make the next album a double album. In November 1983, the band recorded 22 songs during a session with Neil Young producer Elliot Mazer in San Francisco. While Mazer was briefly considered as a candidate to produce the band's next album, R. E. M. ultimately decided to team up again with Murmur producers Mitch Easter and Don Dixon instead. The group recorded over two eight day stretches around Christmas that year, separated by two weeks of canceled studio time that allowed the band to perform in Greensboro, North Carolina, go see a movie, and shoot a video in the studio. While the studio diary listed 16 days for recording, the album sleeve later claimed the album was recorded in 14 days, while in interviews, Buck sometimes stated that the album was recorded in 11 days. The producers both disputed that the sessions were that short; Dixon insisted that they were at the studio for over 25 days – during which he worked 18 hour days – while Easter said, "When I read '11 days' I thought, what the fuck! It was 20 days, which was still short, but it's not 11." During recording, there was pressure from I. R. S. Records to try making the album more commercial. The label sent messages to Dixon and Easter, which the producers told the band that they would ignore. While the producers respected I. R. S. president Jay Boberg, they expressed dismay at the comments he made when he visited during the last day of sessions. Dixon called Boberg "record company clueless", while Easter said "I got along with Jay Boberg OK [ ] but now and again he would express an opinion that would make me think, 'holy shit', because it would strike me as really teenage." Buck said he was grateful that Dixon and Easter acted as a buffer between the band and its label. He said that "it got to the point where as much as I respected the guys at I. R. S., we basically tried to record the records so they wouldn't know we were recording them! ", and explained that part of the reason why R. E. M. recorded the album so quickly was that the group wanted to finish before representatives from I. R. S. showed up to listen to it. The recording sessions were difficult for lead singer Michael Stipe, who, among the band, was particularly worn out by the band's 1983 tour schedule. Getting usable vocal tracks from Stipe was difficult; Dixon recalled that he and Stipe would show up around noon each day before the rest of the band, but that "he was kind of shut down, and it was difficult to get him to open up". While recording the song "7 Chinese Bros.", Stipe sang so quietly that Dixon could not hear him on the tape. Frustrated, the producer climbed a ladder to a spot above the recording booth Stipe was in and found a gospel record titled The Joy of Knowing Jesus by the Revelaires, which he then handed to the singer in an attempt to inspire him. Stipe began reciting the liner notes from the album audibly, which enabled Dixon to move on to recording the vocal track to "7 Chinese Bros." properly (the initial recitation take was later released in 1987 as "Voice of Harold" on the compilation Dead Letter Office).