Кіріспе
Байланыс жабдықтары
Негізгі қабылдағыш станциясы (BTS) немесе негізгі жолақты бірлік (BBU) – пайдаланушы жабдықтары (UE) мен желі арасындағы сымсыз байланысты қамтамасыз ететін жабдық. Пайдаланушы жабдықтары (UE) – ұялы телефондар (қол телефондары), WLL телефондары, сымсыз интернет байланысы бар компьютерлер немесе ғимараттарға немесе телекоммуникациялық мұнараларға орнатылған антенналар сияқты құрылғылар. Желі GSM, CDMA, сымсыз жергілікті цикл, Wi-Fi, WiMAX немесе басқа кең аймақтық желі (WAN) технологиясы сияқты кез келген сымсыз байланыс технологиясынан құралуы мүмкін. BTS сондай-ақ 3G желілерінде «B түйіні» немесе жай ғана базалық станция (BS) деп аталады. LTE стандартын талқылау кезінде «эволюцияланған B түйіні» үшін eNB, ал 5G үшін GNodeB аббревиатуралары кеңінен қолданылады. BTS термині кез келген сымсыз байланыс стандартына қатысты болғанымен, көбінесе GSM және CDMA сияқты ұялы байланыс технологияларымен байланыстырылады. Осыған байланысты, BTS базалық станцияның (BSS) жүйелік басқаруға арналған ішкі жүйесінің бір бөлігін құрайды. Ол сонымен қатар байланысты шифрлау және шифрлаудан ажырату жабдықтарымен, спектрді сүзгілеу құралдарымен (жолақ өткізгіш сүзгілер) және тағы да басқа жабдықтармен жабдықталуы мүмкін. Антенналар да жалпы мағынада BTS құрамдас бөлігі ретінде қарастырылуы мүмкін, себебі олар BTS жұмысын қамтамасыз етеді. Әдетте, BTS бірнеше қабылдағыштарға (TRX) ие болады, бұл оған бірнеше түрлі жиіліктерді және жасушаның әртүрлі секторларын (секторлық базалық станциялар жағдайында) қызмет көрсетуге мүмкіндік береді. BTS базалық станцияның басқарушысы арқылы базалық станцияның басқару функциясы (BCF) арқылы басқарылады. BCF дискретті бірлік ретінде жүзеге асырылады немесе тіпті ықшам базалық станцияларда TRX-ке біріктіріледі. BCF желілік басқару жүйесіне (NMS) операциялар мен техникалық қызмет көрсету (O&M) байланысын қамтамасыз етеді, сондай-ақ әрбір TRX-тің жұмыс жағдайын, бағдарламалық қамтамасыз етуді және дабылдарды жинауды басқарады. BTS-тің негізгі құрылымы мен функциялары сымсыз технологияларға қарамастан бірдей болып қалады.
A base transceiver station (BTS) or a baseband unit (BBU) is a piece of equipment that facilitates wireless communication between user equipment (UE) and a network. UEs are devices like mobile phones (handsets), WLL phones, computers with wireless Internet connectivity, or antennas mounted on buildings or telecommunication towers. The network can be that of any of the wireless communication technologies like GSM, CDMA, wireless local loop, Wi Fi, WiMAX or other wide area network (WAN) technology. BTS is also referred to as the node B (in 3G networks) or, simply, the base station (BS). For discussion of the LTE standard the abbreviation eNB for evolved node B is widely used, and GNodeB for 5G. Though the term BTS can be applicable to any of the wireless communication standards, it is generally associated with mobile communication technologies like GSM and CDMA. In this regard, a BTS forms part of the base station subsystem (BSS) developments for system management. It may also have equipment for encrypting and decrypting communications, spectrum filtering tools (band pass filters) and so on. Antennas may also be considered as components of BTS in general sense as they facilitate the functioning of BTS. Typically a BTS will have several transceivers (TRXs) which allow it to serve several different frequencies and different sectors of the cell (in the case of sectorised base stations). A BTS is controlled by a parent base station controller via the base station control function (BCF). The BCF is implemented as a discrete unit or even incorporated in a TRX in compact base stations. The BCF provides an operations and maintenance (O&M) connection to the network management system (NMS), and manages operational states of each TRX, as well as software handling and alarm collection. The basic structure and functions of the BTS remains the same regardless of the wireless technologies.'''
Қозғалысты БТС-ға қатысты шарттар
Түрлілік техникалары Қабылданған сигналдың сапасын жақсарту үшін көбінесе екі қабылдау антеннасы қолданылады, олар тиісті толқын ұзындығының төрттен бірінің тақ есесіне тең қашықтықта орналастырылады. 900 МГц үшін бұл толқын ұзындығы 33 см құрайды. Бұл техника антенна түрлілігі немесе кеңістік түрлілігі деп аталады және сигналдың жолмен әлсіреуінен туындаған үзілістердің алдын алады. Антенналар көлденең немесе тік орналастырылуы мүмкін. Көлденең аралықты орнату күрделірек, бірақ жақсы нәтижелер береді. Антенна немесе кеңістік түрлілігінен басқа, жиілік/уақыт түрлілігі, антенна диаграммасының түрлілігі және поляризациялық түрлілік сияқты басқа түрлілік техникалары да бар. Секторлау – бұл жасушаның белгілі бір аймағындағы қуат ағыны, ол сектор деп аталады. Сондықтан әрбір секторды жаңа жасуша ретінде қарастыруға болады. Бағытталған антенналар LoRa (ұзақ қашықтық) кедергілерін азайтады. Егер секторланбаса, жасуша барлық бағытта сәуле шығаратын толық айналмалы антеннамен қамтамасыз етіледі. Типтік құрылым – үш секторлы (трисектор) немесе «көпіршік» деп аталатын құрылым, онда үш сектор бөлек антенналармен қамтамасыз етіледі. Әрбір сектордың жеке бағыты болады, әдетте, көршілес секторларға қатысты 120°. Жергілікті жағдайларға сәйкес басқа бағыттар да қолданылуы мүмкін. Екі секторлы жасушалар да қолданылады. Олар көбінесе бір-бірінен 180° бұрышпен орналасқан секторларды қамтамасыз ететін антенналармен бағдарланады, бірақ жергілікті өзгерістер де болуы мүмкін.