Майкл Р. Дуглас: Американ физигі, теориялық физик және жоғары энергия физигінің зерттеушісі

Кіріспе

Майкл Р. Дуглас (19 қараша 1961 жылы туған) – американдық теориялық физик, ең белгілісі струн теориясы және математикалық физика салаларындағы еңбектерімен танылған.

Өмірбаян

Дуглас Луизиана штатының Батон-Руж қаласында Нэнси мен Рональд Г. Дугластың ұлы болып дүниеге келді. Рональд Г. Дуглас оператор алгебралары саласындағы математик. Ол Гарвард университетінде физика мамандығы бойынша бакалавр дәрежесін алды. Содан кейін Калтех университетіне оқуға түсіп, 1988 жылы суперструн теориясын дамытушылардың бірі және жетекші зерттеуші Джон Шварцтың жетекшілігімен физика ғылымы бойынша докторлық дәрежесін алды. Докторлық диссертациясын қорғағаннан кейін Дуглас Чикаго университетінде бір жыл докторантурадан кейін 1989 жылы Дан Фридан мен Стив Шенкермен бірге Рутгерс университетіне көшіп, Жаңа жоғары энергия теориясы орталығын (NHETC) құруға көмектесті. 1990 жылы ол профессордың көмекшісі қызметіне тағайындалды, бірақ алғашқы жылы École Normale Supérieure және MIT жасанды интеллект зертханасында тағылымдамадан өтті. 1995 жылы ол Рутгерс университетінде доцент болды, ал 1997–1998 жылдары бір жылға Institut des Hautes Études Scientifiques институтында тұрақты қызметке орналасты. Кейін ол Рутгерске оралып, 2000 жылы NHETC директоры болды. 2008 жылы Дуглас Рутгерс университетінен Стони Брук университетінің зерттеу орталығы – Симонс геометрия және физика орталығының тұрақты мүшесі болу үшін көшті. 2012 жылы Дуглас Stony Brook университетінен танымал сандық хедж-фонд Renaissance Technologies компаниясында жұмыс істеуге кетті. 2020 жылы ол академиялық ортаға оралды және қазір Гарвард университетінің Математикалық ғылымдар және қолданбалар орталығында ұзақ мерзімді қонақ ретінде машиналық оқыту және ғылыми зерттеулердегі қолданылуы бойынша зерттеулер жүргізіп жатыр. Дуглас матрицалық модельдерді (сырғалар теориясының алғашқы пертурбативті емес формулалары), Дирихле брандарын және сырғалар теориясындағы коммутативті емес геометрияны зерттеу жұмыстарын, сондай-ақ сырғалар феноменологиясына статистикалық тәсілдерді әзірлеуімен ең жақсы танылады. Ол аспан механикасындағы есептеулерге арналған арнайы компьютер Digital Orrery-ді (жетекшісі Джеральд Дж. Суссман) жасаған команда мүшесі болды және компьютерлік ғылымға жоғары қызығушылық танытады. Ол Les Houches, Cargese және KITP Santa Barbara сияқты мектептер мен семинарларды ұйымдастыруға да белсенді қатысады. Дуглас 2000 жылғы теориялық физика бойынша Саклер сыйлығының иегері, сонымен қатар Калтехте Гордон Мурдың қонақ ғалымы және Клей математикалық институтының математикалық өкілі болды. 2012 жылы ол Америка математикалық қоғамының мүшесі болып сайланды. Ол 2000 жылдан 2008 жылға дейін Луи Мишельдің қонақ профессоры ретінде, ал 2013 жылдан 2021 жылға дейін IHES достарының төрағасы және президенті ретінде Institut des Hautes Études Scientifiques институтымен тығыз байланыста болды. Дуглас үйленген, екі баласы бар. Оның әйелі Нина Ильева Дуглас – суретші. Оның Александр Гротендикке арналған мүсіні IHES-те тұрақты түрде қойылған.

Douglas was born in Baton Rouge, Louisiana, the son of Nancy and Ronald G. Douglas, a mathematician specializing in operator algebras. He received his bachelor's degree in physics from Harvard University. He then went to Caltech and received a PhD in physics in 1988 under John Schwarz, one of the developers and leading researchers in superstring theory. After completing his PhD, Douglas was a postdoc at the University of Chicago for one year, then moved to Rutgers University in 1989 with Dan Friedan and Steve Shenker to help start the New High Energy Theory Center (NHETC). He was promoted to assistant professor in 1990 but spent his first year visiting the École Normale Supérieure and the MIT Artificial Intelligence Laboratory. He became an associate professor at Rutgers in 1995, and left for a year in 1997–1998 to take up a permanent position at the Institut des Hautes Études Scientifiques. He then returned to Rutgers and in 2000 became the director of the NHETC. In 2008, Douglas moved from Rutgers to become the first permanent member of the Simons Center for Geometry and Physics, a research center at Stony Brook University. In 2012, Douglas left Stony Brook University to work for Renaissance Technologies, the famous quantitative hedge fund. He returned to academia in 2020 and is presently a long term visitor at the Center of Mathematical Sciences and Applications at Harvard University, doing research on machine learning and its applications in scientific research. Douglas is best known for the development of matrix models (the first nonperturbative formulations of string theory), for his work on Dirichlet branes and on noncommutative geometry in string theory, and for the development of the statistical approach to string phenomenology. He was on the team (led by Gerald J. Sussman) that built the Digital Orrery, a special purpose computer for computations in celestial mechanics, and maintains an active interest in computer science. He is also very active in organizing schools and workshops, for example at Les Houches, Cargese, and the KITP Santa Barbara. Douglas received the 2000 Sackler Prize in theoretical physics and has been a Gordon Moore Visiting Scholar at Caltech and a Clay Mathematics Institute Mathematical Emissary. In 2012 he became a fellow of the American Mathematical Society. He has a long association with the Institut des Hautes Études Scientifiques, as a Louis Michel Visiting Professor from 2000 to 2008, and as chairman and President of the Friends of IHES from 2013 to 2021. Douglas is married and has two children. His wife, Nina Ilieva Douglas, is an artist. Her sculpture of Alexander Grothendieck is on permanent display at the IHES.