Нил Фулдс: Ұлыбританиялық снукер шеберінің өмірі мен мансабы

Кіріспе

Нейл Фолдс (ағылш. Neal Foulds; 13 шілде 1963 жылы туған) – ағылшынның бұрынғы кәсіби снукер ойыншысы және алты мәрте турнир жеңімпазы, оның ішінде 1986 жылғы Халықаралық ашық турнирі, 1988 жылғы Дубай Мастерс және 1992 жылғы Шотландия Мастерс, сондай-ақ 1992 жылғы шақырулы Pot Black турнирі. Ол 1986 жылғы Ұлыбритания чемпионатында және 1987 жылғы Британдық ашық чемпионатында күміс жүлдегер атанды, үш Мастерс турнирінің және 1987 жылғы Әлем чемпионатының жартылай финалына өтті.

Мансап

Снукер кәсіби шебері Джефф Фолдстың ұлы, ол 11 жасында ойнай бастады және 1980-жылдардың басында өңіріндегі ең күшті ойыншылардың біріне айналды. 19 жасқа дейінгілер арасындағы ұлттық чемпионатта Джон Парротты жеңіп, 1983 жылы кәсіби спортқа көшті. Маусым соңында ол әлем чемпионатына алғаш рет қатысып, соңғы кезеңге іліккенімен, одан да әсерлісі, бірінші турда екі дүркін чемпион Алекс Хиггинсті 10:9 есебімен жеңіп, кейін 16-шы турда Дуг Маунтджойға 13:9 есебімен есе жіберді. Осылайша ол рейтингте 30-шы орынға енді. Фолдс келесі маусымдарда рейтингте жылдам өрлеп, төрт жыл ішінде 3-ші санды жетістікке жеткізді. 1986 жылы ол өзінің алғашқы рейтингтік турнирін жеңіп алды – BCE International, финалда Клифф Торбернді 12:9 есебімен ұтты. Сол маусымда ол Ұлыбритания чемпионатында Стив Дэвиске дейін жетті, ал 1987 жылғы әлем чемпионатының жартылай финалында Джо Джонсонға 16:9 есебімен жеңілді. Мансабындағы ең жоғары көрсеткіш – үшінші орынмен келесі маусымды бастаған 1987/88 жылдары да сәтті болды, бірақ 1988 жылғы әлем чемпионатының ширек финалына дейін күшті өрлеуі Терри Гриффитске ұтылумен аяқталды. Бұл оның рейтингте үшінші орынын сақтап қалуын қамтамасыз етті. Фолдс 1988 жылы Дубай Мастерс турнирін де жеңіп алды, финалда Стив Дэвисті ұтты, бірақ бұл турнир келесі жылға дейін рейтингтік ұпайлармен есептелмеді. Алайда, ол рейтингте 17 саты төмен түсіп, 20-шы орынға ие болды және келесі маусымда турнирлерге қатысу үшін іліккенімен, 1989/90 жылдары қайта жанданды. Әлем чемпионатының бірінші турында Уэйн Джонсқа жеңілгеніне қарамастан, ол 1990/91 жылдың соңында 7-ші орынға көтерілгенге дейін үздік 16-лыққа қайта оралу үшін жеткілікті нәтижелер көрсетті. 1992 жылы Фолдс Шотландия Мастерс чемпионы атанды және сонымен қатар 1992 жылғы Pot Black турнирін жеңіп алды, финалға жолда Найджел Бонд, Джимми Уайт және Гэри Уилкинсонды жеңіп, финалда Джеймс Уаттананы 252–176 есебімен ұтты. 1993/94 маусымының соңына дейін үздік 16-лыққа кіргенімен, және 2003 жылға дейін турда орын сақтап, ол 2003 жылдың 13 қаңтарында 39 жасында бәсекелестік ойындардан зейнеткерлікке шықты. Фолдс 2011 жылдың қарашасында әлемнің қарт ойыншылары арасында (48 жасында) қысқа ғана уақытқа қайта ойнады, бірақ ақырында Дене О'Кейнге есе жіберді. Фолдс мансабында 88 жүздік брейк жасады.

The son of snooker professional Geoff Foulds, he began playing the game at the age of 11 and by the early 1980s was already one of the strongest players in his area. Following victory in the national under 19's Championship beating John Parrott in the final, Foulds then turned professional in 1983. At the end of the season he qualified for the final stages of the World Championship at his first attempt. Even more impressively however, he then defeated twice champion Alex Higgins 10–9 in the first round before going down 13–9 to Doug Mountjoy in the last 16, a run that saw him enter the rankings at number 30. Foulds quickly climbed the rankings in the seasons that followed reaching no. 3 within four years. He won his first ranking tournament in 1986, the BCE International, beating Cliff Thorburn 12–9 in the final. In the same season he was runner up to Steve Davis in the UK Championship, and he also reached the semi finals of the 1987 World Championship, losing 16–9 to Joe Johnson. Starting the following season in a career high position of number three, 1987/88 was not to be quite as successful, though another strong run to the quarter finals in the 1988 World Snooker Championship before losing to Terry Griffiths ensured that he would retain his spot at third in the rankings. Foulds also won the 1988 Dubai Masters, beating Steve Davis in the final, though this event would not hold any ranking points until the following year. From here however he started to struggle, dropping 17 places to 20th in the rankings and finding himself having to qualify for events the following season. Still, 1989/90 was to see a revival and despite a round one exit at the World Championship to Wayne Jones, he did enough to regain a place in the top 16 before moving up to number seven at the end of 1990/1. In 1992, Foulds was crowned the Scottish Masters champion and also won the 1992 edition of Pot Black, beating Nigel Bond, Jimmy White, and Gary Wilkinson en route to the final, where he beat James Wattana 252–176 on a points based final. Though he was able to maintain a top 16 place until the end of the 1993/4 season, and a place on the tour until 2003, he played his final match as a Main Tour player on 13 January 2003 before retiring from competitive play aged 39. Foulds made a brief reappearance as a player in November 2011 in the World Seniors (aged 48) before eventually losing to Dene O'Kane. Foulds made 88 competitive century breaks in his career.

Комментаторлық мансап

Отставкаға шыққаннан кейін Фолдс Eurosport, BBC, Sky Sports телеарналарында комментатор болып жұмыс істей бастады, сондай-ақ ITV4 телеарнасының барлық турнирлерін жүргізеді, ойыншылармен сұхбаттасып, тікелей эфирде баяндайды. 2014 жылы Фолдс "Extended Rest" снукер драмасының қысқа фильміндегі шешімді ойынға комментарийлеумен көзге түсіп, эпизодтық рөлде ойнады.

Жеке өмір

Фолдс үйленген және оның ұл мен қызы бар. Ол «Квинс Парк Рейнджерс» командасын қолдайды.

Жүлделі емес финалдар: 12 (5 атақ)

Нәтижесі: Жоқ. Жыл Чемпионаты Финалдағы қарсыласы Есеп Жеңілісші 1. 1986 Англияның кәсіби чемпионаты Тони Мео 7–9 Жеңімпаз 1. 1987 Pontins кәсіби чемпионаты Вилли Торн 9–8 Жеңілісші 2. 1987 Matchroom лигасы Стив Дэвис Айналмалы жүйе Жеңілісші 3. 1988 Англияның кәсіби чемпионаты (2) Дин Рейнольдс 5–9 Жеңілісші 4. 1988 Ирландия мастерлері Стив Дэвис 4–9 Жеңілісші 5. 1988 Гонконг мастерлері Джимми Уайт 3–6 Жеңімпаз 2. 1988 Дубай мастерлері Стив Дэвис 5–4 Жеңімпаз 3. 1991 Pontins кәсіби чемпионаты (2) Майк Халлетт 9–6 Жеңілісші 6. 1991 Бельгия мастерлері Майк Халлетт 7–9 Жеңілісші 7. 1992 Pontins кәсіби чемпионаты Стив Джеймс 8–9 Жеңімпаз 4. 1992 Шотландия мастерлері Гэри Уилкинсон 10–8 Жеңімпаз 5. 1992 Pot Black Джеймс Ваттана 252–176 ұпай

Pro-am финалы: 3 (2 атақ)

Нәтижесі: №. Жыл Чемпионаты Финалдағы қарсыласы Есеп Жеңімпаз 1. 1983 "Уорнерс Опен" Дэнни Фаулер 4–0 Жеңімпаз 2. 1984 Понтинс көктемгі ашық Дуг Маунтджой 7–4 Екінші орын 1. 1998 Понтинс көктемгі ашық Джеймс МакГуран 0–7