Кіріспе
Мирсад Фазлагич: Мирсад Фазлагич (4 сәуір 1943 жылы туған) – босниялық футболшы, карьерасын аяқтаған кәсіпқой ойыншы және жаттықтырушы. Ол қорғаушы ретінде ойнады.
Mirsad Fazlagić (born 4 April 1943) is a Bosnian retired professional football player and manager. He played as a full back.
Клубтық мансап
Фазлагич футбол карьерасын 1957 жылы туған жері Чеплинаның жастар құрамасында бастады. 17 жасында Югославияның бірінші лигасының клубы – "Железничар" сапына қосылды, сонда-ақ Югославия футбол элитасында дебют жасады. Бір маусым көкшілдер сапында ойнағаннан кейін, 1960 жылдың жазында қалалық қарсыласы "Сараево" клубына ауысты. Асим Ферхатовичтің жетекшілігімен команда 1963-64 маусымында лигада төртінші орынды иеленді, ал Фазлагич команданың негізгі оң қапталындағы ойыншысы болды. Екі жыл өткен соң, қара-ақ команда "Партизаннан" кейін екінші орынды алды және 1966-67 маусымында лига жеңімпазы атанды, осы кезде Фазлагич команда капитаны болды. "Сараево" 1967-68 жылғы Еуропа кубогының екінші турында "Манчестер Юнайтедке" ең аз айырымымен жеңіліп, алғашқы ойында 0:0 есебімен тең түсті. "Олд Траффордта" өткен жауапты матчта, қарсыластар гол соққанға дейін доп алаң шегінен шығып кеткендігіне байланысты дау туды. 1971 жылдың күзінде "Ювентуспен" алдын ала келісімге келгеннен кейін, ол сол кезге дейін тарихындағы ең қымбат қорғаушы болуға мүмкіндік алған еді, бірақ ауыр тізе жарақаты алды және трансфер орындалмады. Шамамен бір жыл емделгеннен кейін, "Сараевоның" сол кездегі бас жаттықтырушысы Серболюб Маркушевич оны қайтадан алаңға шығарды. Фазлагич 1975 жылы "Сараево" сапында 404 матч өткізіп, 10 гол соқты және футболдан ерте кетті. Оның клубтан қоштасу матчы Кошево стадионында "Спортинг" клубына қарсы өтті, ойын 2:2 есебімен аяқталды.
Халықаралық мансап
Халықаралық аренада Фазлагич Югославия құрамасы сапында 19 матч өткізді, ал тұңғыш рет 1963 жылғы 31 наурызда Бельгияға қарсы Еуропа чемпионатының іріктеу ойынында алаңға шықты (1–0). Ол халықаралық жағынан Югославияның 1968 жылғы Еуропа чемпионатындағы капитаны ретінде есімдерімен танымал, онда команда Римдегі «Олимпико» стадионында өткен екі ойындық финалда Италияға тікелей есебімен ұтылып, күміс жүлдеге ие болды. Ол турнирдің символдық құрамына енді. Сонымен қатар, ол 1964 жылғы жазғы Олимпиадада да қатысты. Оның халықаралық карьерасының соңғы матчы осы 1968 жылғы Италияға қарсы финалдағы жеңіліс болды.
Басқарушылық мансап
1974 жылы Фазлагич ФК «Сараево» клубының ойыншы-бапкері болып тағайындалды, ол бір маусым бойы команданы басқарды. Кейін, жаттықтырушылық тәжірибесін арттыру үшін клубтың жастар бөліміне ауыстырылды. Жастар командаларын сегіз жыл басқарғаннан кейін, ол бұрынғы клубының және ұлттық құраманың ойыншысы болған Бошко Античтің көмекшісі болып тағайындалды. Олар Фарук Хаджибегич, Хусреф Мусемич, Славиша Вукичевич, Предраг Пашич және Зияд Швракич сияқты талантты жастардан тұратын команданы 1985 жылы Югославияның бірінші лигасының чемпионы етіп, ойыншы және бапкер ретінде жеңіске жетті. 1986 жылы ол Югославияның 20 жасқа дейінгі құрамасында Мирко Жожичтің көмекшісі болды. Бұл командада Звонимир Бобан, Роберт Просинечки, Давор Шукер және Предраг Миятович сияқты болашақ еуропалық жұлдыздар ойнады және 1987 жылы Чилиде өткен жастар арасындағы әлем чемпионатын жеңіп алды. 1988 жылы ол Австралияның Мельбурн қаласындағы «Footscray JUST» клубында қысқа уақыт жұмыс істеді. 1989 жылдан 1990 жылға дейін Кипрдің бірінші дивизионындағы «Анортосис Фамагуста» клубын басқарды. 1992 жылы Босния соғысы басталғанда және «Сараево» қаласы қоршауға алынғанда, Фазлагич ФК «Сараево» клубына қайта оралды және жаңадан тәуелсіз болған мемлекетке қолдау көрсету және халықаралық көмек алу мақсатымен 1993–1994 жылдарғы әлемдік турнеге қатысты. Соғыс аяқталғаннан кейін ол Кувейтте менеджер болып жұмыс істеді.
Жеке өмір
Оның күйеу баласы, Мирза Варешанович – Босния және Герцеговина құрамасының бұрынғы ойыншысы және қазіргі бапкері. Оның немерелері Мак және Даль Варешанович кәсіби футболшылар.