Кіріспе
Смитсоний институтының ғимараты, көбінесе Смитсоний қамалы немесе жай ғана Қамал деп аталады, – бұл Смитсоний институтының әкімшілік кеңселері мен ақпараттық орталығы орналасқан Ұлттық алаңдағы ғимарат. Смитсоний мұражайының алғашқы ғимараты ретінде, ол Сенека қызыл құмтасынан нормандық жаңғырту стилінде салынған (12 ғасырдың соңындағы романдық және ерте готикалық мотивтердің үйлесімін еске түсіреді; готикалық және романдық жаңғырту стилінде салынған). Ол 1855 жылы аяқталды және 1965 жылы Ұлттық тарихи ескерткіш деп жарияланды. Ренвик жасаған екінші жобасы, готикалық жаңғырту стилінде, Троица епископтік шіркеуінің дизайнында қолданылды. Ренвик жеңіске жеткен жобасының картон үлгісі сақталған және Қамал ішінде көрсетілуде. Ренвикке Роберт Миллс көмектескен. Бастапқыда ақ мәрмәрден, содан кейін сары құмтастан салу жоспарланған. Зерттеулер көрсеткендей, құлдар Сенекада Қамал үшін тас қазуға жұмылдырылған, бірақ құлдардың нақты Қамал құрылысына қатысқандығына дәлелдер жоқ. Құрылыс комитеті Гилберт Кэмеронды бас мердігер етіп таңдады, ал құрылыс 1847 жылы басталды. Шығыс қанаты 1849 жылы аяқталып, хатшы Джозеф Генри мен оның отбасы орналасты. Батыс қанаты сол жылы аяқталды. 1850 жылы ішінара аяқталған құрылыстың күлдіреуі сапаға қатысты сұрақтар тудырып, өртке төзімді құрылысқа көшуге себеп болды. Қамалдың сыртқы жағы 1852 жылы аяқталды; Ренвик жұмысын аяқтап, одан әрі қатысудан бас тартты. Кэмерон ішкі жұмысты жалғастырып, 1855 жылы аяқтады. Өртке төзімді құрылысты жаңартуға қарамастан, 1865 жылы болған өрт ғимараттың жоғарғы қабатына ауыр зиян келтірді, Джеймс Смитсонның хаттарын, Генридің құжаттарын, Джон Микс Стэнли салған американдық үндістердің екі жүз майлы суретін, Регенттер бөлмесі мен лекция залын, сондай-ақ Александрия, Вирджиния және Бофорт, Оңтүстік Каролина қалаларының қоғамдық кітапханаларын (Америка Азамат соғысы кезінде Одақ күштері тәркілеген) жойды. Одан кейінгі жөндеу жұмыстарын 1865-67 жылдары жергілікті Вашингтон сәулетшісі Адольф Клюсс жүргізді. 1883 жылы тағы да өртке қарсы жұмыстар жүргізілді, сонымен қатар Клюсс көршілес Өнер және өнеркәсіп ғимаратын жобалаған болатын. Шығыс қанатына үшінші және төртінші қабаттар, ал Батыс қанатына үшінші қабат салынды. 1895 жылы электр жарығы орнатылды. 2023 жылдың ақпан айында Қамал бес жылдық жоспарланған жөндеуге жабылды. Жобаға ғимараттың көптеген аспектілерін қалпына келтіру және Үлкен залды бастапқы түріне қайтару үшін кеңселердің жоғарғы қабатын алып тастау кіреді.
Initially intended to be built in white marble, then in yellow sandstone, Scholarly evidence indicates it is likely that slaves were employed at Seneca in quarrying stone for the Castle, though no evidence has surfaced that slaves were involved in the actual Castle construction. The building committee selected Gilbert Cameron as the general contractor, and construction began in 1847. The East Wing was completed in 1849 and occupied by Secretary Joseph Henry and his family. The West Wing was completed later the same year. A structural collapse in 1850 of partly completed work raised questions of workmanship and resulted in a change to fireproof construction. The Castle's exterior was completed in 1852; Renwick's work was completed and he withdrew from further participation. Cameron continued the interior work, which he completed in 1855. Despite the upgraded fireproof construction, a fire in 1865 caused extensive damage to the upper floor of the building, destroying the correspondence of James Smithson, Henry's papers, two hundred oil paintings of American Indians by John Mix Stanley, the Regent's Room and the lecture hall, and the contents of the public libraries of Alexandria, Virginia and Beaufort, South Carolina, confiscated by Union forces during the American Civil War. The ensuing renovation was undertaken by local Washington architect Adolf Cluss in 1865–67. Further fireproofing work ensued in 1883, also by Cluss, who by this time had designed the neighboring Arts and Industries Building. A third and fourth floor were added to the East Wing, and a third floor to the West Wing. Electric lighting was installed in 1895. In February 2023, the Castle closed for a planned five year renovation. The project would include restoration of many aspects of the building, and removal of an upper floor of offices to restore the Grand Hall to its original appearance.
Сипаттама
Ренвик Қас қаланы Ұлттық алаңдағы көркемдік пейзаждың орталық нүктесі ретінде жобалаған, бұл жобада Георг Моллердің "Денкмелер дер немецн Баукунст" еңбектерінен элементтер қолданылған. Ренвик бастапқыда ғимаратты Бенджамин Генри Латробтың Америка Құрама Штаттарының Капитолийіндегі жұмыстарындағыдай, толығымен американдық мүсіндік өсімдіктермен безейтін жоспарлаған, бірақ аяқталған жұмыста стандартты үлгілер жинағынан алынған дизайн пайдаланылды.