Кіріспе

Су бетінде пайда болатын торнадо

Су айдыны – су бетінде пайда болатын қарқынды, бағана тәрізді айналым (көбінесе воронка пішіндес бұлт түрінде көрінеді). Олардың кейбіреулері кумулус конгестус бұлтына, ал кейбіреулері кумулиформды немесе кумулонимбус бұлтына байланысты болады. Әдетте, су айдыны – су үстінде пайда болатын, бес кезеңді өмірлік циклы бар, суперклеткалық емес торнадо: су бетінде қара дақ пайда болуы; су бетінде спиральді үлгінің қалыптасуы; шашыраңқы сақинаның пайда болуы; көрінетін конденсациялық воронканың дамуы; және соңында ыдырауы. Көптеген су айдындары суды сорғыламайды, олар – су үстінде айналатын ауаның кішкентай, әлсіз бағаналары. Көбінесе құрлықтағы торнадолардан әлсіз болғанымен, мезоциклоннан пайда болатын күштілері де кездеседі. Су айдындары көбінесе тропикалық және субтропикалық аймақтарда, Австралияда, Жаңа Зеландияда, Ұлы көлдерде, Антарктидада және сирек жағдайларда Ұлы тұзды көлде пайда болады. Олардың кейбіреулерін Америка Құрама Штаттарының шығыс және Калифорния жағалауларында да кездестіруге болады. Ұлы көлдерде жаздың соңы мен күздің басында жиі кездеседі, 2003 жылы бір апта ішінде 66-дан астам су айдыны тіркелген. Су айдындары Австралияның шығыс жағалауында да жиі байқалады, олардың бірнешеуін 1770 жылы «Эндевор» кемесімен саяхат еткен Джозеф Бэнкс сипаттаған.

Құрылу

Су бұрқақтары микродеңгейде пайда болады, олардың кеңістігі екі километрден аспайды. Олардың пайда болатын бұлттары қарапайым кумул бұлттары сияқты немесе суперклетка бұлттары сияқты үлкен болуы мүмкін. Кейбір су бұрқақтары күшті және торнадо сипатында болады, бірақ көпшілігі нашар және басқа атмосфералық процестерден туындайды. Олар әдетте ылғалға толы ортада, олардың туған бұлттары дами келе жатқанда пайда болады. Олардың беттік шекарадан жоғары көтерілгенде көлденең серпілістен айналып, содан кейін төменгі деңгейдегі серпіліс бұрқаны дами бастаған кумул бұлтымен немесе дауылмен қатар келгенде бұлтқа қарай созылады деп есептеледі. Кейбір нашар торнадолар, жер бұрқақтары деп те аталады, осыған ұқсас жолмен дамиды. Бір уақытта бір жерде бірнеше су бұрқақтары пайда болуы мүмкін. 2012 жылы АҚШ-тағы Мичиган көлінде бір мезгілде тоғыз су бұрқағы тіркелді.

Торнадолық емес

Су тасқыны, суперклеткалық дауылдың айналма жоғары көтерілісімен байланысты болмаса, "торнадо емес" немесе "ауа райы жақсы" су тасқыны деп аталады. Су тасқынының ең көп кездесетін түрі – олар жағалау суларында пайда болады және қараңғы, тегіс түбі бар, дамып келе жатқан конвективті кумул бұрыштарымен байланысты. Ауа райы жақсы болғандағы су тасқыны жылдам пайда болып, жылдам тарап, өмірлік циклы 20 минуттан кем. Олар көбінесе тропикалық және субтропикалық климаттарда кездеседі, Флорида-Кейс аралдарында жылына 400-ден астам байқалады.

Торнадикалық

"Торнадалық су құбырлары", сонымен қатар "су үстіндегі торнадолар" деп дәл аталатын бұл құбылыс, қатал дауылдармен байланысты мезоциклондардан құрлықтағы торнадолардың пайда болу механизмімен толық сәйкес келеді, бірақ жай ғана суда пайда болады. Құрлықтан суға қарай өтетін торнадо да торнадалық су құбыры деп есептеледі. АҚШ-тағы мезоциклоникалық дауылдардың көп бөлігі құрлық ішіндегі аймақтарда пайда болатындықтан, нағыз торнадалық су құбырлары сол елдегі жақсы ауа-райы кезінде пайда болатын құбылыстарға қарағанда сирек кездеседі. Дегенмен, Адриатика, Эгей және Иония теңіздері сияқты кейбір аймақтарда торнадалық су құбырлары олардың жалпы санының жартысын құрауы мүмкін.

Қарға ұшыраған

Қысқы су айдыны, сондай-ақ мұз айдыны, мұздық шайтан немесе қар айдыны деп те аталады, бұл қар боранының төменгі жағында пайда болатын су айдынының сирек кездесетін түрі. "Қысқы су айдыны" термині, әдеттегі жылы маусымдағы су айдыны мен осы сирек қысқы маусым құбылысын ажырату үшін қолданылады. Қысқы су айдынының қалыптасуы үшін бірнеше маңызды шарттар қажет. Судың үстінде өте суық температура болуы керек, ал су өзі су бетінде буға ұқсас тұманды құруға жеткілікті жылы болуы тиіс. Көл әсерінен туындайтын қар құбылыстары сияқты, ұзын көлдердің бағытында соғатын жел, желдің жиналуын күшейтеді және қысқы су айдынының пайда болу мүмкіндігін арттырады. "Қар шайқасы" және "қар құйыны" терминдері басқа бір құбылысты сипаттайды: шаң шайқанына ұқсас, бас бұлтсыз, жер бетіне жақын қар айналысы.

Адам

Су бұрқақтары ұзақ жылдардан бері теңіздегі қауіпті құбылыстар ретінде танылған. Күштірек су бұрқақтары кемелерге, ұшақтарға және адамдарға қауіп төндіреді. Осы құбылыстардан үлкен қашықтықта болу және ауа райы болжамдарын үнемі қадағалау ұсынылады. АҚШ Ұлттық ауа райы қызметі жағалау суларында су бұрқақтары пайда болуы мүмкін немесе байқалған жағдайларда, немесе торнадолардың құрлыққа көтерілуі күтілгенде арнайы теңіз ескертулерін шығарады. Су бұрқақтарының ауыр зақымдар мен адам өліміне әкелген жағдайлары сирек кездеседі, алайда бірнеше айрықша мысалдар бар. 1551 жылғы Мальтадағы торнадо – құрбан болғандарды қоздырған ең ерте тіркелген су бұрқағы. Ол Валеттаның Үлкен портына шапты, төрт галерея мен көптеген қайықтарды батырып, жүздеген адамның өмірін қиды. 1851 жылғы Сицилиядағы торнадолар – Сицилияның батыс жағалауына шығып, жағалауды және аймақты қиратып, соңында теңізге тараған екі су бұрқағынан тұрды.

Табиғи

Су бұрқағының желдерінің қаншалықты күшті соғуына байланысты, су бетіне жақын жердегі кез келген нәрсе – түрлі өлшемдегі балықтар, бақалар, тіпті тасбақалар да – ауаға көтерілуі мүмкін. Су бұрқағы кейде балық сияқты кішкентай жануарларды судан тартып алып, тікелей бұлтқа дейін жеткізеді. Су бұрқағы айналуын тоқтатса да, бұлттағы балықтар құрлық үстіне көтеріліп, бұлттың желдерімен жоғары-төмен, айналып-бұралы соғылуы мүмкін, ал оның ағындары ұшып бара жатқан балықтарды атмосферада ұстап тұра алмайды. Балықтардың қанша қашықтыққа сапар шегуіне және атмосфераға қанша биіктікке көтерілуіне байланысты, олар жаңбыр түскен кезде өлген болуы мүмкін. 161 километрге дейін (100 миль) жерге жаңбырмен балық түскенін көрген адамдар бар. Халықаралық су бұрқағын зерттеу орталығы (ICWR) – зерттеу, қолдану және қауіпсіздік тұрғысынан су бұрқағы саласына қызығушылық танытатын әлемнің түкпір-түкпірінен келген жеке тұлғалардың үкіметтік емес ұйымы. Алғашқыда зерттеушілер мен метеорологтар үшін форум болған ICWR дауыл аулаушылар, бұқаралық ақпарат құралдары, теңіз және авиация қауымдастықтары мен жеке тұлғалардан қызығушылықты және үлесті кеңейтті.

Мифтер

18-19 ғасырларда теңізшілер арасында кең таралған сенім болған, онда кең жақтан залп оқ ату су айдындарын таратуға көмектеседі екен. Басқалардың арасында капитан Владимир Броневский осы әдіс тиімді болғанын айтады, себебі ол 1806 жылғы адмирал Сенявиннің басшылығымен жүргізілген наурыз жорығы кезінде "Венера" фрегатында болып, Адриатика теңізінде осы құбылыстың таралуын өз көзімен көрген. "Мэри Селест" кемесінің тасталуына су айдыны себеп болуы мүмкін деген болжам бар.