Кіріспе
Латвияның ерлер футбол құрамасы Латвияны халықаралық футболда ұсынады және оны Латвия футбол федерациясы басқарады, ол Латвиядағы футболды басқарушы орган болып табылады. Олар ешқашан ФИФА әлем чемпионатына ілікпеген, бірақ 2004 жылы бас жаттықтырушы Александр Старковс басшылығымен Еуропа чемпионатына қатысқан. Латвия, Балтық елдері Литва және Эстониямен бірге, екі жылда бір рет өткізілетін Балтық кубогы турниріне де қатысады. Латвия турнир тарихындағы кез келген елден көп, рекордтық 13 рет Балтық кубогының чемпионы атанды, соңғы рет 2018 жылы жеңіске жетті. Латвияның қазіргі үй стадионы Ригадағы Даугава стадионы, бірақ 2022 жылдың күзінен бері көптеген ойындар Сконто стадионында өтіп жатыр.
the men's team
The Latvia national football team represents Latvia in men's international football, and is controlled by the Latvian Football Federation, the governing body for football in Latvia. They have never qualified for the FIFA World Cup, but did qualify for the European Championship in 2004 under head coach Aleksandrs Starkovs. Latvia, alongside their Baltic rivals, Lithuania and Estonia, have also participated in the local sub regional Baltic Cup tournament, which takes place every two years. Latvia has won the Baltic Cup championship a record 13 times, more than any other country in the history of the tournament, most recently in 2018. Latvia's current home ground is the Daugava Stadium in Riga, although since the autumn of 2022 most games have been held at Skonto Stadium.
Алғашқы жылдар
Латвия алғашқы матчын 1922 жылы Эстонияға қарсы өткізді, бұл ойын 1–1 есебімен тең аяқталды. Латвия Балтық кубогын 12 рет жеңіп алды және 1922 жылдан 1940 жылға дейінгі соғысқа дейінгі кезеңде 99 ресми ойын өткізді. 1937 жылы Латвия құрамасы 1938 жылғы әлем чемпионатына іріктеу турнирінің алғашқысына қатысты. Латвия 8-топқа Австрия және Литвамен бірге енді. Латвия Ригада Литваны Фрицис Канепстің хет-тригі мен Илья Вестерманның голынан кейін 4–2 есебімен жеңді. 1940 жылы Латвияны Кеңес Одағы басып алып, аннексиялады; ел 1991 жылы тәуелсіздігін қайта алды және сол жылдың 16 қарашасында Балтық кубогында Эстонияға қарсы алғашқы матчын өткізді, ал ФИФА мойындаған алғашқы матчын 1992 жылдың 8 сәуірінде Бухарестте Румынияға қарсы өткізді, бұл матчта Латвия 2–0 есебімен жеңіліске ұшырады. 2003 жылдың қыркүйегінде Латвия Еуро-2004 іріктеу тобында Польшадан озып, күтпеген жерден екінші орынды иеленді. Бұл олардың плей-оффқа қатысқанын білдірді, онда олар Түркиямен кездесті. Латвия бірінші ойында 1–0 есебімен жеңіске жетті, голды үздік мерген Марис Верпаковскис соқты. Екінші ойын 2–2 есебімен тең аяқталды, Латвия жалпы есеп бойынша 3–2 есебімен жеңіп, турнирге қатысты. Осылайша Латвия Еуропа чемпионатына қатысқан алғашқы және жалғыз Балтық құрамасы болды, сондай-ақ сол кездегі Еуропадағы екінші бұрынғы Кеңес мемлекеті (Ресейден кейін) атанды. Латвия 2004 жылдың 15 маусымында ашылу матчында Чехиямен кездесті, Верпаковскис ойынның бірінші жартысында гол соқты. Алайда, чехиялықтар кейін ойынды 2–1 есебімен жеңіп алды. Олар Нидерландыға қарсы өткен соңғы матчта 3–0 есебімен жеңіліп, бір ұпаймен төртінші орында қалды. Латвия содан бері тағы бір ірі турнирге іріктемеден өте алмады, бірақ 2010 жылғы ФИФА әлем чемпионатына іріктеуге жақын келді. Сегіз іріктеу матчынан кейін Латвия екінші орындағы Грекиямен ұпай саны тең болды, бірақ 5–2 есебімен жеңіліске ұшырауы іріктеу үмітін жоққа шығарды және Латвия УЕФА 2-тобында үшінші орынды иеленді. Соңғы жылдары көрсеткіштер күрт төмендеді, көптеген жеңілістерге ұшырады. Еуро-2020 іріктеу кезеңінде Латвия 10 ойынның 9-ында жеңіліске ұшырады, оның ішінде Словенияға өз алаңында 0–5 есебімен ойсырап қалды.
Қалқасы
2018 жылдың шілдесіне дейін команданың эмблемасы Латвия футбол федерациясының логотипінен тұрды, бірақ содан кейін ол Латвия туының түстеріндегі футбол және үстінде "LATVIJA" деп жазылған қалқанға өзгертілді. #11vilki (#11wolves) брендінің аясында сувенирлерде пайдалану үшін, айқайлайтын қасқырдың басы бейнеленген ұқсас эмблема да таныстырылды.
Медиа қамту
Қазіргі уақытта барлық латвиялық матчтар TV3 Group иелігіндегі Go3 веб-стриминг қызметінде толық түсіндірмемен көрсетіледі. 1990 жылдардан бастап LTV7 (бастапқыда LTV2) команданың барлық ойындарын көрсетуші болды, ал 2018 жылдың қыркүйегінде All Media Baltics конгломераты хабар тарату құқықтарын өз қолына алды. Ойындар топтың TV6 арнасында және TVPlay мен Viaplay стриминг платформаларында көрсетілді. Кейін All Media Baltics TV3 Group болып өзгерді. 2022 жылғы маусымнан 2028 жылғы маусымға дейін Латвияның үйде және сыртта өткізілетін іріктеу ойындары мен жолдастық матчтары Швецияның Viaplay Group веб-стриминг қызметінде тікелей эфирде көрсетілді. 2023 жылдың 20 шілдесінде Viaplay Балтық елдері нарығынан кету туралы хабарлады. Кеткеннен кейін, Viasat-қа тиесілі барлық спорттық лицензиялар, оның ішінде Балтық кубогы, УЕФА Чемпиондар лигасы, Премьер-лига, Формула 1 және НХЛ бойынша Балтық елдеріндегі хабар тарату құқықтары TV3 Group-қа өтті.
Стадион
Қазіргі үй матчтары Сконто стадионында өтеді. Бұл стадион 2000 жылдан 2018 жылға дейін ұлттық құраманың негізгі базасы болды. 2017 жылы Даугава стадионының (Рига) реконструкциясы басталды, алғашқы кезеңі бір жылдан кейін аяқталды. Бірақ реконструкция кезеңінде алаң сапасы жақсартылмағандықтан, ұлттық құрама барлық матчтарын Сконто стадионында өткізді. Даугава стадионының (Рига) алаңын ауыстырғаннан кейін болашақта қандай стадион негізгі стадион болатыны әлі белгісіз.
Ағымдағы құрам
Келесі ойыншылар 2024 жылдың 21 және 26 наурызында Кипр мен Лихтенштейнге қарсы өтетін жолдастық ойындарға шақырылды. Ойынға қатысқан саны мен соққан голдары 2024 жылдың 26 наурызындағы Лихтенштейнмен өткен матчтан кейінгі жағдай бойынша көрсетілген.
Ойыншы жазбалары
Қалың әріппен көрсетілген ойыншылар Латвия құрамасында әлі де ойнап тұр.
Ең көп гол соққандар
Марис Верпаковскис 29 10 4 1999–2014
Эрикс Петерсонс 24 6 3 1929–1939
Виталий Астафьев 16 16 7 1992–2010
Марианс Пахарс 15 7 5 1996–2007
Юрис Лайзанс 15 11 3 1998–2013
Альберт Шеибелис 14 5 4 1925–1939
Илья Вестерманс 13 2 3 1935–1938
Валерийс Шабала 13 5 3 2013–2019
Александр Кауня 12 4 5 2007–2015
Янис Икауниекс 12 5 8 2014–қазіргі уақыт
Михаилс Землинскис 12 10 5 1992–2005