Кіріспе
1987-1989 жылдары Ұлыбританиядағы қоймаларда өткізілетін заңсыз кештердің бір түрі. Кислота үйі – 1987 мен 1989 жылдар аралығында тастап кетілген қоймаларда ұйымдастырылатын заңсыз кештердің бір түрі еді. Мұндай кештерде "acid house" және "acid techno" музыкасы ойнатылатын, бұл Roland TB 303 синтезаторының қолданылуы арқасында ерекше дыбысқа ие электрондық музыка жанрлары. "Кислота үйі" терминінің пайда болуы туралы екі пікір бар: бірі – 1987 жылы Phuture тобының "Acid Tracks" әнінен, екіншісі – кештерде кең таралған MDMA және LSD қолдануынан туындаған. 1987 жылдың соңында Дэнни Рамплингтің лондондық клубы Shoom-нан бастау алған кештер Манчестер (Мадчестер көрінісі) сияқты солтүстік қалаларда кеңінен тарады, онда 1970 жылдары қоймалар жабылып, Блэкберн сияқты кішкентай жерлерде 10 000-ға дейін адам қатысты. Қалалар бойынша таратылатын жарнама парақшалары шаралар туралы хабарласатын, ал клуб иелері арасында ақпарат ауызша (сондай-ақ, жаңа танымал мобильді пейджер арқылы) таратылды. Көптеген ұйымдастырушылар үшін билет бағасын қолжетімді ету саяси мәселе болды – көптеген алғашқы кештерге кіру үшін тек 1 фунт төленді, ал бағалар көбінесе 3 фунттан аспады. Полиция кешті тоқтату үшін келсе, кейбіреулері есікті ашып, барлығын тегін кіргізетін.
An acid house party was a type of illegal party typically staged in abandoned warehouses between 1987 and 1989. Parties played acid house and acid techno music, electronic music genres with a distinct sound from the use of the Roland TB 303 synthesizer. The origin of the term acid house party is disputed coming either from the 1987 song "Acid Tracks" by Phuture, or the consumption of MDMA and LSD that were common at the parties. Emerging from Danny Rampling's London club Shoom in late 1987, parties grew in northern cities like Manchester (the Madchester scene) where warehouses had closed throughout the 1970s, and up to 10,000 people attended parties in smaller places such as Blackburn. Vague flyers around towns advertised events and information travelled by word of mouth (as well as the newly popular mobile pager) between clubbers who were obliged to party incognito. For most promoters, keeping entry cheap was a political issue many of the early parties cost just £1 to enter and prices rarely crept above £3. If police turned up to shut down a party, some would open the doors and let everyone in for free.
Музыка
Музыкаға Roland TB 303 құралымен жасалған ерекше "қысымды" бас және күшті, қайталама соққылар тән еді. Кештің қатысушылары жиі "Сенің сезімің қандай?" деп сұрайтын, бұл "Can You Party?" әніндегі Royal House ұранына сілтеме жасады. Осының нәтижесінде, бұл кезең көбінесе "Екінші Махаббат Жазы" деп аталады. Соңында, эсид-хаус кештері рейв мәдениетіне айналды.