Кіріспе

Шейх Мохаммад Хиабани (شیخ محمد خیابانی, 1880–1920), кейде Хьябани деп те жазылады, сондай-ақ Шейх Мохаммад Хиабани Тәбризи ретінде белгілі, ирандық шиит дін ғалымы, саяси лидер және парламент депутаты. Ол Тәбриз қаласының жанындағы Хаминех қаласында, саудагер Хажи Абдулхамидтің (оның әкесі) отбасында дүниеге келген. Хиабани парсы конституциялық революциясы кезінде белсенділік танытып, шетелдік колониализмге қарсы күрескен көрнекті диссидент болды, нәтижесінде 1918 жылы Осман империясы оны жер аударып жіберді. 1917 жылғы Ресей революциясынан кейін Хиабани бес жылға тыйым салынған Тәбриздің Демократиялық партиясын қайта құрды және оның жақтасы Тақи Рафат бас редакторлық еткен партияның ресми органы – «Таджаддод» газетін шығарды. Кейіннен ол Персия мен Ұлыбритания арасындағы 1919 жылғы шартқа наразылық ретінде көтеріліс ұйымдастырып, Тәбризді және айналасындағы аймақтарды басып алып, оны «Азадистан» («бостандық елі») деп атады; алайда, ол сепаратист болған жоқ. Хиабани және оның ізбасарлары «Азадистан» атауын Транскавказиядағы Бакуде орналасқан және «Әзербайжан Демократиялық Республикасы» деп аталған үкіметке «Әзербайжан» деген ат беруге қарсы наразылықтың белгісі ретінде таңдады. Сол кездегі премьер-министр Восуг од-Доулех құлағаннан кейін, жаңа премьер-министр Мехди Қоли Хедаятты толық өкілеттікпен Тәбризге жіберді, ол Хиабаниді 1920 жылдың жазында жойды және өлтірді (Хедаят Хиабанидің өз-өзіне қол жұмсағанын мәлімдеді).