Кристофер Хьюн: Британ саяхатшысы және саяси қайраткерінің өмірбаяны

Кристофер Хьюн: британдық саяхатшы, энергетика және климат саясаты бойынша саршы, «Либералды демократтар» партиясының бұрынғы өкілі (2005-2013).

22 мин оқу

100%

Дереккөз: Chris Huhne — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

Британдық тәуелсіз саясаткер (туған 1954)

Кристофер Мюррей Пол Хунн (2 шілде 1954 жылы туған) – британдық энергия және климаттық өзгерістер жөніндегі кеңесші, сондай-ақ бұрынғы журналист, бизнес-экономист және саясаткер. Ол 2005 жылдан 2013 жылға дейін Либералды демократтар партиясынан Истли округінің Парламент мүшесі, ал 2010 жылдан 2012 жылға дейін Энергетика және климаттық өзгерістер министрі болды. Хуннға басқа бұрынғы либералды демократ министрлері, оның ішінде Винс Кейбл және Норман Лэмб қосылып, News оны тек таблоидтық сенсация үшін емес, оны сыншы ретінде жоюға және Мердоктың Sky ұсынысын бәсекелестік органдарына беру ниеті бойынша үкіметтің қадамдарын тыңдауға тырысқан деп мәлімдеді.

Білім және тәрбие

Хунн Лондонның батысында бизнесмен Питер Пол Хунн мен актриса Энн Мюррейдің отбасында дүниеге келген. Ол Вестминстер мектебінде білім алған. Оксфордтағы Магдалена колледжінде оқыды, онда ол «Деми» болған және «Изис» журналын басқарған. Сонымен қатар Париждегі Сорбонна университетінде де оқыған. Оксфордта Хунн студенттік «Изис» журналының редакторы болды, Оксфорд университетінің Еңбек клубы атқарушы органында жұмыс істеді және философия, саясат және экономика (PPE) мамандығы бойынша үздік диплом алды. Ол студенттік саясатқа белсенді қатысып, Еңбек партиясын қолдады. Сонымен қатар, ол «The Independent on Sunday» газетінде экономика редакторы, көмекші редакторы және тілші болды. «The Independent» және «The Independent on Sunday» газеттерінде бизнес редакторы болып жұмыс істеген, олар Роберт Максвеллдің «Mirror» тобының зейнетақы қорына жасаған алаяқтығын тергеген кезде. Ол Үндістанда Индира Гандидің төтенше жағдай кезінде, батыс журналистері елден қуылғанда, жасырын тілші ретінде жұмыс істеді. Сондай-ақ, ол 1977-1980 жылдар аралығында «Ливерпуль Эхо» және «The Economist» газеттерінде Брюссельдегі тілші болып жұмыс істеді. 1980 және 1989 жылдары жылдың қаржы журналисі номинациясында кіші және үлкен «Винкотт» сыйлықтарын жеңіп алды. Газеттер мен журналдардағы жұмысымен қатар, ол Харольд Ливермен бірлесіп «Борыш және қауіп: әлемдік қаржы дағдарысы» (Penguin, 1985) және «Нақты әлем экономикасы» (Penguin, 1990) кітаптарын жазды. 1994 жылы «IBCA Sovereign Ratings» атты компанияны құрды, ол «әртүрлі елдерге инвестиция салу тәуекелдерін бағалауға» тырысты. 1987 жылғы жалпы сайлауда ол Оксфорд Батыс және Абингдон округінен Социал-демократтық партия – Либералдық альянстың үміткері болды.

Еуропалық парламент мүшесі (1999-2005)

1999 жылғы маусымда Хун Оңтүстік-Шығыс Англиядан Еуропалық парламентке депутат болып сайланды. Либерал-демократтар 228 136 дауыс жинап, консерваторлар мен Лейбористерден кейін үшінші орынға ие болды. 2005 жылы Хун Хэмпширдегі Истли окрусінен Ұлыбритания парламентіне сайлауға түсті. 2005 жылғы 5 мамырда Халықтар палатасының мүшесі болып сайланғаннан кейін, Еуропалық парламенттегі қызметі кезінде Хун "The Economist" журналының Ұлыбританиядан шыққан үш ең танымал Еуропарламент депутатының тізіміндегі жалғыз либерал-демократ депутаты болды (қалғандары – Гленнис Киннок пен Каролина Лукас). Ол экономикалық және валюталық саясатпен, соның ішінде қаржы секторын реттеумен айналысатын Экономикалық және валюталық мәселелер комитетінің мүшесі болды. Ол Еуропалық парламенттегі жалпы еуропалық либералдық топтың экономикалық өкілі болды және алғаш рет Еуропалық Одақ заңдарына «мерзімділік шарттарын» (sunset clauses) енгізуге, Комиссияның қаржы қызметтері жөніндегі ұсыныстарын түбегейлі өзгертуге және Еуропалық Орталық банкты күшейтілген бақылауға беруге жауапты болды. Еуропалық парламенттегі міндеттерінен өзге, ол либерал-демократтардың саясатын дамытуда төрт саяси топтың төрағасы ретінде де белсенділік танытты: телерадио және бұқаралық ақпарат құралдары, жаһандану, евроны енгізу және мемлекеттік қызметтерді реформалау. Мемлекеттік қызметтер жөнінде ол ақшаның жақсартудың қажетті шарты екенін, бірақ бастысы – орталықсыздандыру және демократиялық бақылау екенін айтты; жергілікті сайлаушылар жергілікті шешім қабылдаушыларды жауапқа тарта алуы керек.

Парламент мүшесі

2005 жылғы 5 мамырда өткен жалпы сайлауда Хун алғаш рет Истли округін өкілдік етуге сайланды. 2005 жылғы сайлау нәтижесі тартысты болды, Хун консерватор қарсыласы Конор Бернстен 568 дауыспен басымдықпен жеңіске жетті. 2013 жылғы 5 ақпанда ол Чилтерн жүздігінің басқарушысы және сот орындаушысы лауазымына тағайындалды, бұл оның мандатын тоқтатып, Истлиден парламент депутаты ретіндегі қызметін аяқтады. Осы лауазымды қабылдау арқылы ол 1941 жылдан бері парламенттік мандатын ерікті түрде тапсырған алғашқы либерал немесе либерал-демократ депутаты атанды.

Қазынашылықтың өкілі

Оның Төменгі палатаға сайланғаннан кейін либерал-демократтардың жетекшісі Чарльз Кеннеди Хунды партияның Қаржы министрлігінің көлеңкедегі бас хатшысы етіп тағайындады. Бұл тақырып Хунеге экологиялық саясатта белсенділер мен нарық либералдарының ықыласын тудырды, нәтижесінде науқан барысында ол көптеген жақтастар жинады. Ол сондай-ақ Лейбористік үкіметтің терроризмге қарсы заңнамасының кейбір бөліктерін жоюды ұсынды, көптеген адамдар бұл заңның британдық азаматтық бостандықтарына нұқсан келтіргенін айтты, сондай-ақ британдық әскерлерді бір жыл ішінде Ирактан шығаруды талап етті. Ол өзін «әлеуметтік либерал» деп сипаттады. Либерал-демократтардың көптеген депутаттары Мензис Кэмпбеллді қолдағанмен, Хун партияның көрнекті өкілдерінен, соның ішінде Лорд Макленнан мен Уильям Роджерстен де қолдау алды. Бұқаралық ақпарат құралдарының арасында «The Economist» және «The Independent» газеттері оның жетекшілікке үміткерлігін қолдады. Ол бірнеше блогерлердің қолдауын алды және интернет-науқан арқылы үлкен күш жинады. Соңғы дауыс беруде Хун 21,628 дауыс жинап, Мензис Кэмпбеллдің 29,697 дауысына жеңілді. Кэмпбелл оны либерал-демократтардың қоршаған орта жөніндегі өкілі етіп тағайындады, осылайша Хун өзінің экологиялық науқанының тақырыптарын кеңейтуге қабілетті бағдарлама әзірлеуге мүмкіндік алды. Сайлау науқаны кезінде 2006 жылдың 27 ақпанында «The Independent» газетінде «Крис Хуннің екі жүзді жеке акциялар портфелі» деген тақырыптағы қолтаңбасыз құжат либерал-демократтардың жетекшілік сайлауында таратылып жатқаны туралы хабарланды. Құжатта Хун «этикалық емес» деп сипатталған компанияларға инвестиция салғаны айтылды. Хун партиясының климаттық өзгерістер және қоршаған ортаға қатысты ойларын қалыптастыруға қатысты, соның ішінде британдық бизнес үшін туындаған қиындықтар мен мүмкіндіктерді қарастырды. Ол сондай-ақ консерваторлық партияның экологиялық риторикасы мен оның саясаты арасындағы қарама-қайшылыққа назар аударды. Хун Ұлыбританиядағы антисемитизмді зерттеу үшін құрылған көппартиялық парламенттік комиссияның он төрт мүшесінің бірі болды. Комиссияның баяндамасында Израиль ғалымдарының бойкоты «академиялық бостандыққа және интеллектуалды алмасуға жасалған шабуыл» деп сынға алынды және «кейбір солшыл белсенділер мен мұсылман экстремистері [ ] Израильді сынауды британдық яһудилерге қарсы жеккөрушілікті тарату үшін «сылтау ретінде» пайдаланды» деп айыпталды. Алайда, Хун Израиль үкіметінің Таяу Шығыстағы саясатын сынап, жеке палестиналық мемлекет құруды қатты қолдайды. Ол Ливандағы Хезболланың ракеталық шабуылдарына Израильдің жауабын пропорционалсыз және тиімсіз деп сипаттап, күшті Ливан мемлекеті Израильдің ұзақ мерзімді мүддесіне сай екенін айтты. 2007 жылдың наурыз айында ол Channel 4 басшыларына «Ұлы жаһандық жылынудың алаяғы» бағдарламасын көрсетуді тоқтату үшін хат жазды деген жалған хабар тарады. Иэн Дейлмен электрондық хат алмасуда Хун тек арнаның пікірін білу үшін хат жазғанын айтты, ал кейіннен «The Daily Telegraph» газеті қате түсінік үшін кешірім сұрап, «Хун мырзаның хаты фильмнің көрсетілуіне кедергі келтіруге немесе осы мәселе бойынша пікірталасты тоқтатуға бағытталмағанын» қуана қабылдады. Либералды-демократтардың ішкі істер жөніндегі бас сөзшісі Ник Клег 2007 жылғы партиялық конференцияда Мензис Кэмпбелл зейнеткерлікке шыққан жағдайда жетекшілікке үміткер болатынын мәлімдегеннен кейін, Крис Хуне жетекшілік амбициялары туралы сұраққа жауап бергенде, «бос орын жоқ, егер бос орын туса, оның туралы әңгімелеудің өзі ертерек болар еді» деді.

Following his election to the House of Commons then Liberal Democrat leader Charles Kennedy made Huhne the party's shadow Chief Secretary to the Treasury. This theme endeared Huhne to environmentalists and market liberals alike, allowing him to pick up supporters as the campaign went on. He also argued for a repeal of elements of the Labour government's anti terrorism legislation, which many felt had undermined British civil liberties, and for the withdrawal of British troops from Iraq within a year. He described himself as a 'social liberal'. Although the majority of Liberal Democrat MPs declared their support for Menzies Campbell, Huhne did receive endorsements from some party notables including Lord Maclennan and William Rodgers. Amongst the media, The Economist and The Independent supported his leadership bid. He was backed from early on by a number of bloggers, and gained much momentum from an internet campaign. In the final vote, Huhne finished runner up, tallying 21,628 votes to Menzies Campbell's 29,697. Campbell appointed him as the Liberal Democrat's environment spokesman in the subsequent frontbench reshuffle, in order for Huhne to develop a viable programme to expand on his green campaign themes. During the election campaign, a news story in The Independent on 27 February 2006, reported that an unsigned document entitled "Chris Huhne's Hypocritical Personal Share Portfolio" was being circulated at Lib Dem leadership election meetings. The document alleged that Huhne had invested in companies that the document described as "unethical". Huhne was involved in developing his party's thoughts on climate change and the environment, including a consideration of the challenges and opportunities they create for British businesses. He also drew attention to what he said was the divergence between the Conservative Party's environmental rhetoric and its policies. Huhne was one of fourteen MPs forming an all party parliamentary inquiry into antisemitism in the UK. Their report criticised boycotts of Israeli academics as "an assault on academic freedom and intellectual exchange" and accused "some left wing activists and Muslim extremists [ ] of using criticism of Israel as 'a pretext' for spreading hatred against British Jews". Huhne is, however, a critic of Israeli government policy in the Middle East, and strongly supports the creation of a separate Palestinian state. He described the Israeli response in Lebanon to Hezbollah's rocket attacks as disproportionate and counter productive, arguing that a strong Lebanese state is in Israel's long term interest. In March 2007 it was falsely reported that he had written to executives at Channel 4 to try and stop their showing The Great Global Warming Swindle. In an e mail exchange with Iain Dale, Huhne stated that he only wrote to ask for the channel's comments, and The Daily Telegraph later ran a correction and apologised for the misunderstanding, saying it was happy to accept that "Mr Huhne's letter was not an attempt to prevent the film being shown or suppress debate on the issue". After Liberal Democrat home affairs spokesman Nick Clegg announced his intention, during the 2007 party conference, to stand for the leadership should Menzies Campbell retire, Chris Huhne, when asked about his leadership ambitions, said that there was: "no vacancy, and it would be premature to even talk about the position of there being a vacancy".

2007 жылғы көшбасшылық байқау

2007 жылдың 15 қазанында Сэр Мензис Кэмпбелл отставкаға кеткеннен кейін, Хуне Либерал-демократтар партиясының төрағалығына ең басты үміткерлердің бірі саналды. Хуне партияның "әрбір адамның жеке құндылығы мен мүмкіндігіне толыққанды қол жеткізуге мүмкіндік беру" идеясын қолдайтынын жеткізді. Хуне кем дегенде он екі пэр, төрт Шотландия парламентінің депутаты және үш Уэльс Ассамблеясының мүшесінен қолдау алғанын мәлімдеді. Бұрынғы Либерал-демократтар партиясының жетекшісі лорд Эшдаун Клеггті қолдайтынын жариялағаннан кейін, бұрынғы либералдық партияның жетекшісі лорд Стил Хунеге қолдау көрсетті, бұл Хуненің Trident ядролық қарулар бағдарламасы бойыншағы ұстанымымен байланысты болды. Науқанның соңғы аптасында оның командасы жеңіске жету мүмкіндігіне үміттене білді. Ақыры, партия мүшелері оның қарсыласы Ник Клеггті 41 мыңнан астам дауыс санағанда 511 дауыс айырмасымен таңдады. Шамамен 1300 пошта арқылы жіберілген дауыс Рождестволық поштамен кешігіп, сайлаудың соңғы мерзіміне үлкермеді. Кейінірек келіп түскен бюллетеньдердің бейресми тексеруі Хунеде жеңіске жеткізе алатын жеткілікті дауыс бар екенін көрсетті. Хуне нәтижеге наразылық білдірмей, былай деді: "Ник Клегг бюллетеньдерді санау ережелеріне сәйкес әділ жеңіске жетті. Қайта сайлау туралы сөз қозғауға орын жоқ". Төрағалық сайлаудан кейін Клегг Хунеге партияның ішкі істер жөніндегі өкілі қызметін тапсырды.

Сайлау жүргізу

Басшылық сайлау кезінде Ник Клегг партияның бас билеушісі және сайлауға қатысатын офицер Крис Реннардқа Хунның мінез-құлқы туралы ресми шағым түсірді. Клегг өзінің қарсыласы «әңгімелер тарату, жалған шақырулар көтеру және партияның саяси қарсыластарына саяси қару-жарақ ұсынатын науқан жүргізу» саясатына барып жатқанын айтты. Хуне мен Клегг 2007 жылғы 18 қарашада BBC-дің «Саясат шоуында» тікелей эфирде пікірсайыс жүргізді, онда жүргізуші Джон Сопель Хуне науқанының командасы шоудың өндіріс тобына өткен жұма күні арнайы жеткізген ақпараттық құжатты көрсетті. Құжат Клеггті бірқатар саяси мәселелер бойынша сынап, «Calamity Clegg» деп аталды. Құжат туралы сұраққа жауап бергенде, Хун ол туралы ештеңе білмейтінін, құжаттың аталымын қолдамайтынын, бірақ оның ішіндегі мәселелермен келісетінін айтты. «Бағдарламаның продюсеріне жіберілген осындай маңызды құжат туралы сіздің білмеуіңізге қалай мүмкіндік болды?» деген сұраққа Хун: «Офистен шығатын барлық нәрсені тексеру мүмкін емес. Бірақ мен сізге оның маған бекітілмегенін сендіре аламын», - деп жауап берді. Клегг бұл әрекетті «кір науқан» деп атағаннан кейін және партияның басқа да жоғары лауазымды өкілдері Хунның науқанына шабуыл жасады деп айыптағаннан кейін, Хунның науқанының басқарушысы Анна Веррин меморандумның тақырыбы «әлдеқайда ынталы зерттеушінің» туындысы екенін, оны Хун немесе кез келген жоғары лауазымды науқан қызметкерлері жариялау алдында көрмегенін немесе мақұлдамағанын мәлімдеді. «Құжатты жібермес бұрын аталымын бекітпеген, Крис те мен де оны білмедік». 2007 жылғы 21 қарашада «Индепендент» газетіне берген сұхбатында Хун: «Өкінішке орай, бұл жауапкершіліктің араласуы болды. Құжатты жасауға жас және әлдеқайда ынталы зерттеуші жауапты болды», - деді. Зерттеуші оның штатында болмағанын айтып, бұрынғы журналист ретінде оның өзінің атынан шыққан материалды жариялау алдында оқығаны күтілуі мүмкін екенін жоққа шығарды.

During the leadership election, Nick Clegg registered a formal complaint about Huhne's conduct to Chris Rennard, the party's Chief Whip and returning officer. Clegg stated that his rival was indulging in: "the politics of innuendo, mounting false challenges and running a campaign that is handing political ammunition to the party's political opponents." Huhne and Clegg were debating on live television on BBC's The Politics Show on Sunday 18 November 2007, when presenter Jon Sopel produced a briefing document that had been specially delivered to the show's production team by the Huhne campaign team on the preceding Friday. The document excoriated Clegg on a number of policy and political issues and was titled "Calamity Clegg". When challenged about the document, Huhne claimed that he had no knowledge of it and said he did not agree with the document title but agreed with the points within it. Asked how it was possible that he had no knowledge of such a major document sent to the producer of the show he was due to appear on, Huhne replied: "It's quite impossible to check everything that goes out of the office But I can assure you that's not had my authorization." After Clegg complained about what he called "dirty tricks" and other senior party members condemned the Huhne campaign attack, Huhne's campaign manager Anna Werrin claimed that the title of the memo was just the product of an "over zealous researcher" and had not been seen or approved by Huhne or any senior campaign officials prior to release. "The document title had not been approved before the document was sent out and neither Chris nor I were aware of it." Speaking to the Independent on 21 November 2007, Huhne claimed: "Unfortunately it was a mixture of responsibilities. It was an over zealous young researcher who was responsible for drawing up the document." The researcher was not on his staff, he said, denying that, as a former journalist, he might have been expected to read what was put out in his name before it was issued.

Ішкі істер жөніндегі бас сөзші

2008 жылдың қазанында Либерал-демократтардың ішкі істер жөніндегі өкілі ретінде Хунн үкіметтің электрондық байланыс қолданатын адамдар туралы мәліметтерді жинау мүмкіндігін кеңейту жоспарына Либерал-демократтардың жауабын басқарды. Ішкі істер министрінің мәлімдемесі полиция және қауіпсіздік қызметтерінің ескертулеріне жауап ретінде жасалды. Олар коммуникацияның өсіп келе жатқан фрагментациясы мен күрделілігі терроризм мен ұйымдасқан қылмысқа қарсы күреске кедергі келтіріп жатыр деп ескерткен. Бірақ Хунн полиция мен қауіпсіздік қызметтеріне үкіметтің жауабымен келіспеді және былай деді: «Үкіметтің біздің жеке коммуникациямыздың үлкен дерекқорын құруға бағытталған Оруэллдік жоспарлары қатты алаңдатады. Бұл кеңес бейхабар халықты алдау мақсатымен жасалған сылтау емес деп үміттенемін». 2009 жылдың қаңтарында Хунн үкіметтік ақпараттың жоғалуының бір мысалын ашқаны үшін мақталып, ол Британдық кеңесі үшін жұмыс істейтін 2000 мемлекеттік қызметкердің банк деректерін сақтаған компьютер дискісін жоғалтқан курьерлік компанияға байланысты болды. Хунн сыртқы істер министрі Дэвид Милибэндті және үкіметті курьерлік компанияның жоғалтуы үшін кінәлады, сондай-ақ бұл оқиға Ұлыбританияда жеке куәліктердің қажеттілігін жоққа шығаратынын айтты: «Бұл үкіметтік ведомстволардың деректерді қорғаудағы ұзақ тізіміндегі келесі жағдай. Егер Уайтхолл өзінің деректерін сақтай алмаса, онда оған әрбір азаматтың жеке ақпараты сеніп тапсырылмауы керек, өйткені ол жеке куәлік схемасымен бірге келеді». 6 қараша 2007 жылы Хунн BBC телеарнасының Newsnight бағдарламасында Төменгі палатаның спикері туралы пікір білдірді, онда спикер Майкл Мартин премьер-министр Гордон Браунның сөйлеген сөзі кезінде ұйықтап қалғанын мәлімдеді. «Спикер, өкінішке орай, Гордон Браунның сөйлеген сөзінде ұйықтап қалды. Мен мұны айтуға рұқсат аламын деп ойламаймын, бірақ ол парламенттік отырыстың ең қызықтысы емес екеніне түсінікті жауап берді». Бұл пікірлер бірнеше басылымдарда қайталанғаннан кейін, Хунн 8 қарашада Төменгі палатаның спикерінен кешірім сұрады және бұрынғы пікірлерін қайтарып алды. «Менің төрағаны саяси дауға тартуым дұрыс болмады. Мен сізді жеке ренжітуді көздемегенімді мойындаймын және айтқандарымды толық қайтарып аламын».

In October 2008, as Liberal Democrat Home Affairs spokesperson, Huhne led the Liberal Democrat response to the government's announcement of plans to expand the capacity to collect records of people using electronic communications. The Home Secretary's announcement was in response to warnings by police and the security services that the growing fragmentation and complexity of communications was hindering their tackling of terrorism and organised criminality. But Huhne disagreed with the government's response to the police and security services, saying: "The Government's Orwellian plans for a vast database of our private communications are deeply worrying. I hope that this consultation is not just a sham exercise to soft soap an unsuspecting public." In January 2009, Huhne was credited with uncovering an instance of data loss of government information caused by a courier company losing a computer disc containing bank details of up to 2,000 public servants working for the British Council. Huhne blamed the Foreign Secretary, David Miliband, and the government for the courier company's loss and said that the incident was an example of why the UK should not have identity cards: "This is another instance in a long line of slapdash data protection by government departments. If Whitehall cannot look after its own data records it should not be trusted with the personal information of every citizen as it wants with the identity card scheme." On 6 November 2007, Huhne made remarks about the Speaker of the House of Commons on the BBC television programme Newsnight in which he claimed that the Speaker, Michael Martin, had fallen asleep during a speech by the Prime Minister Gordon Brown. "The Speaker unfortunately fell asleep during Gordon Brown's speech I'm not sure I'm allowed to say that, but he reacted in an entirely understandable way to what was not the most riveting of parliamentary occasions." After the remarks were repeated in several publications, Huhne made a public apology to the Speaker in the House of Commons on 8 November in which he withdrew his prior comments. "It was wrong of me to draw the Chair into a matter of political dispute. I hope you will accept I intended no personal offence and fully withdraw my comments."

Ғылыми кеңесшіге қолдау көрсету

Хуне 2009 жылдың қарашасында Ішкі істер министрі Алан Джонсон Есірткілерді теріс пайдалану жөніндегі консультативтік кеңестің (ACMD) төрағасы профессор Дэвид Наттты қызметтен босатқаннан кейін оны жақтады. Натт үкіметтің каннабисті В тобына қайта жіктеу туралы шешімін сынаған болатын, оны С тобында қалдыруды ұсынған. Хуне Наттты жұмыстан шығару шешімін "адамгершіліксіз" деп бағалап, "егер сізге ұнамайтын ғылыми кеңес алсаңыз, оны берген адамды неге жұмыстан шығарасыз?" деді. Үкіметті сынап, егер олар сарапшы ғылыми кеңеске құлақ қоймаса, "есірткі саясаты бойынша кеңес беру үшін таблоид газеттері редакторларынан тұратын комиссия құруы мүмкін" деді.

Шығыстар бойынша талаптар

"The Daily Telegraph" газеті депутаттардың шығындар туралы жүргізген тергеуі барысында Хунның азық-түлік, жұмсақ шаң сүрткіштер және шалбар үтіктейтін машина сияқты түрлі заттарға шығын талап еткені хабарланды. 2006 жылы ол бақша қоршауларын және орындықтарын бояуға 5,066 фунт стерлинг жұмсады. Ол John Lewis дүкенінен Corby шалбар үтіктейтін машинаға 119 фунт төлеген, бірақ кейін "жанжалдан қашу үшін" ақшаны қайтаратынын мәлімдеді. Кейін ол тікелей эфирдегі Channel 4 жаңалықтарында "жұмыста жақсы көрінуім үшін" маған шалбар үтіктейтін машина қажет екенін айтты. 2007/2008 қаржы жылында Хунның кеңсесін ұстауға кеткен шығындар 645 депутаттың арасында 206-шы орында, екінші үйге қатысты талаптары 580-ші орында (немесе 65-ші ең арзан), ал жалпы шығындары орташа деңгейден төмен, 418-ші орында болды. Хун мүлкі сенімділікпен басқарылатын трастқа салынған он алты министрдің бірі еді.

Коалициялық үкімет (20102012)

2010 жылғы жалпы сайлаудан кейін Хунн Дэнни Александр, Дэвид Лоус және Эндрю Станнеллмен бірге Либерал-демократтардың негізгі келіссөз тобының мүшесі болды, олар консерваторлармен үкіметтік коалиция құру туралы келісімге келді. Келіссөздер аяқталғаннан және толыққанды коалиция құрылғаннан кейін Хунн жаңа үкіметтегі ең жоғары лауазымды он министрдің бірі – Энергетика және климаттық өзгерістер министрі болып тағайындалды. Ол алдыңғы үш жыл бойы Либерал-демократтардың Ішкі істер жөніндегі өкілі болғандықтан, Хунннің Ішкі істер министрі болып тағайындалуы мүмкін деген болжамдар айтылды, алайда бұл лауазым консерватор Тереза Мэйге берілді. 2010 жылдың 13 мамырында ол Ұлттық кеңесші болып тағайындалды.

Энергетика және климаттың өзгеруі жөніндегі мемлекеттік хатшы

Дауыстап экологияны қорғайтын Хунн, елді экологиялық жағынан саналы ету ниетімен Мемлекет хатшысы лауазымын қабылдады. Оның алғашқы қадамдарының бірі – 2010 жылдың 15 маусымында Лондонның Лестер алаңында өткен шарада сөз сөйлеу арқылы Ұлттық Жел апталығын бастарту болды. Хуннның жел қуатына деген жеке құлшынысын көрсету үшін, ол Истли округіндегі үйіне 8 футтық жел турбинасын орнатты.

Ядролық энергияға қатысты ұстаным

Үкіметте Хуне ядролық энергия мәселесіне икемді көзқарас танытып, энергия саласындағы үш бағытты қамтитын портфельдік тәсілді қолдады: ядролық энергияға берік міндеттеме; жел және теңіз энергиясы сияқты жаңаруға жарамды энергияны дамыту; сондай-ақ, жанар майды өртетін электр станциялары мен өнеркәсіптік объектілердің зиянды қоршаған ортаға тигізетін әсерін азайту үшін жаңа көміртегіді ұстау технологиясын енгізу. 2011 жылғы наурызда Жапониядағы Фукусима апатынан кейін The Observer газетіне берген сұхбатында Хуне былай деді: «Біз бағалауға тиіс ядролық қауіпсіздік шеңберінен тыс көптеген мәселелер бар. Олардың бірі – Фукусимадан кейін ядролық энергияның экономикасы қандай болады, егер ядролық операторларға капитал құнының өсуі болса». Бұл оның ядролық мәселеге қатысты көзқарасының эволюциясын көрсетеді. Қарызды жою – бұрынғы Лейбористік үкімет келіскен және 2010 жылғы 17 маусымда Халық палатасына жарияланған тоқтатылған көптеген жобалардың бірі болды.

Канкундағы климаттық конференциясы

2010 жылғы 9 желтоқсанда Хун Ұлыбритания атынан 2010 жылғы Біріккен Ұлттар Ұйымының Климаттық өзгерістер жөніндегі конференциясына қатысты. 190-нан астам ел өкілдігімен өткен бұл жиын климаттық өзгерістерді тежеу жөнінде келісімге келді, оны премьер-министр Дэвид Кэмерон «өте маңызды қадам алға» деп сипаттады. Мексикада қол жеткізілген келісімде көміртегі газы шығарылымдарын одан да күрт азайту қажеттігі және дамып келе жатқан елдерге олардың көміртегі газы шығарылымдарын азайтуға көмектесетін қор құру туралы мәселелер қамтылды.

Отставка

2012 жылдың 3 ақпанында Хуне 2003 жылғы жылдамдық режимін бұзған ісі бойынша сот әділеттілігін теріс бұрғандығы айыпталып, министрлік лауазымынан кетті. Оның сол кездегі әйелі Вики Прайс машинаны өзі басқарғанын жалған мәлімдеп, оның атынан айып ұпайларын қабылдады, осылайша ол жүргізу құқығынан айырылмауға тырысты. Хуне 2013 жылдың 4 ақпанында сот басталғанға дейін өзінің кінәлі екенін мойындамады, бірақ сот басталған соң кінәсін мойындап, Парламент депутаты қызметінен кетіп, Жеке кеңестен шықты. Ол Глостерширдегі Лейхилл түрмесінде жазасын өтеді, кейін босатылды. 2013 жылдың 5 ақпанында Хуне сот әділеттілігін теріс бұрғандығын мойындағаннан кейін депутаттық мандатынан бас тартты. "Гардиан" газетінде жарияланған мақаласында ол, көлеңкелі ішкі істер министрі болып жұмыс істеген кезінде телефон хакерлігіне қатысты полиция тергеуін қайта ашуды қолдағандықтан, Руперт Мердоктың "News Group" газеттері оны мақсатқа алғанына сенетінін айтты. Бұл іске байланысты полиция жүргізген тергеу нәтижесінде "News of the World" газетінің бұрынғы редакторы Энди Коулсон сотталды.

Парламентке келгеннен кейінгі мансап

Крис Хуне парламенттен кеткеннен бері энергетика және климаттың өзгеруі саласында кеңесші және консультант болып жұмыс істеп келеді. 2013 жылдың тамызында Хуне Zilkha Biomass Energy компаниясының Еуропа төрағасы болып тағайындалды. Бұл фирма АҚШ-та ағаш ұнынан жасалған пеллеттер шығарады. Хуне сондай-ақ энергияны үнемдеу компаниясы Nationwide Energy Services-тің консультанты болды. 2014 жылға дейін Хуне The Guardian газеті үшін апталық бағана жазды. Ол сонымен қатар биогаз және биомасса сияқты тұрақты жаңартылатын энергия көздерін таратудағы мамандығымен байланысты стартаптарға консультациялық қызметтер көрсетті. 2014 жылдан 2018 жылға дейін Хуне Ұлыбританиядағы жаңартылатын табиғи газ (биогаз) өндіретін кәсіпорындарды өкілдік ететін сауда қауымдастығы – Анаэробтық қорыту және биоресурстар қауымдастығының (ADBA) аға кеңесшісі болды. 2022 жылдың маусым айында ол ADBA төрағасы болып сайланды және Дүниежүзілік биогаз қауымдастығының аға кеңесшісі қызметін де атқарады.

Суреттер

2010 жылы ақпанда Хунне рөлін Алан Парнаби «Құн төлемдері» телефильмінде, ал 2015 жылы Роб Воулз «Коалиция» телефильмінде сомдады.

Жеке өмір

Хуне 1984 жылы грек туған экономист Викки Прайске (бұрынғы Бизнес, кәсіпкерлік және реттеуші реформалар департаментінің бас экономисі) үйленді. Ол бұрынғы күйеуінен ажырасқаннан кейін көп ұзамай үйленді, одан екі қызы болған. Хуне мен Прайстің үш баласы бар. 2007 жылы Либералды демократтар партиясының төрағалыққа сайлау науқаны кезінде түсірілген видео үндеуде Хуне отбасылық өмірге қатысты философиясын былай сипаттады: "Адамдарды бақытты және толыққанды ету үшін қарым-қатынастар, әсіресе отбасылық қарым-қатынастар, ең маңызды нәрсе болып табылады". 2008 жылы "The Independent" газетіне берген сұхбатында әйелі туралы былай деді: "Менде өте еңбекқор және өте зиялы әйел бар, ол менің өзімнен әлдеқайда көп табыс табады". Оның әйелі мен балалары оның мінез-құлқы мен жоспарларынан хабарсыз болды. Хуненің мәлімдемесінен бір апта өткен соң Прайс Хуненің "мойындаған адалдығы" негізімен ажырасуға өтініш берді. Триммингем 2006 және 2007 жылдары Хуненің Либералды демократтар партиясының төрағалыққа сайлау науқанында жұмыс істеді және 2010 жылғы жалпы сайлау науқанында ақылы қызметкер болды. Ол 2008 жылы Лондон мэрі сайлауы кезінде Брайан Пэддиктің баспасөз хатшысы болды және Сайлау реформасы қоғамының науқан директоры қызметін атқарды. Кабинет министрі Фрэнсис Мод: "Адамдардың жеке өмірінде не болып жатқаны таблоид баспасөзінің қызығушылығын тудыратын мәселе, бірақ олар атқаруға тырысатын жұмысқа қатысы жоқ" деді. Хуне мен Прайс 2011 жылдың қаңтар айында ажырасты.

Жеке мүдделер

Климаттың өзгеруінен басқа, "Сайлау реформасы" Хуне өзінің Либерал-демократтардың ресми сайтындағы өмірбаянында атаған жеке қызығушылықтарының бірі. Ол өзінің басқа қызығушылықтарын "Еуропалық бірыңғай валюта, экономика, үшінші дүние елдерінің қарызы және дамуы, Еуропа" деп сипаттайды. Хуне Еуропалық қозғалыс, Жасыл либерал-демократтар, Либерал-демократтар кәсіподақтары қауымдастығы және Ұлттық журналистер одағының мүшесі болған немесе болып келген.

Жарияланымдар мен жазушылық қызығушылықтар

Қаржы журналисі, сарапшы және саясаткер қызметіне кіріспес бұрын, Хунн негізінен үшінші әлем елдерінің қарызы мен дамуы немесе Еуропалық интеграция тақырыбындағы төрт кітап жазды. Оның соңғы кітабы – «Монетаның екі жағы» (1999, Джеймс Фордермен бірге), онда ол Ұлыбританияның евро аймағына кіруінің қажеттігін дәлелдейді. Алғашқы кітабы «Қарыз және қауіп» (Penguin Special, 1985) – 1984 жылғы үшінші әлем елдерінің қарыз дағдарысын талдаған еңбек, ол Манчестер лорды Левермен, бұрынғы Лейбористік үкімет министрімен бірлесіп жазылған. Ол «Қызғылт кітап» (2004) кітабына да үлес қосты, онда Біріккен Ұлттар Ұйымын реформалау және халықаралық басқаруды жетілдіруді қолдады. Хунн Дэвид Лоустың ұсынған сақтандыру негізіндегі Ұлттық денсаулық сақтау жүйесіне қатысты «Қызғылт кітаптағы» ең даулы мақаласын сынады. Ол «Блэрден кейінгі Ұлыбритания» жинағына қатыспады және бұл жинақтың алдыңғы нұсқасы партияның әлеуметтік-либералдық дәстүрлерінен жаңылғандай көрсетілгеніне наразылық білдірді. Соңғы кезде ол «Еуропа мен әлемдегі қала» (2005) кітабына және Дункан Брак, Ричард Грейсон мен Дэвид Ховарттың құрастыруымен шыққан «Мемлекетті қайта құру» (2007) жинағына екі мақала жазды. Онда Хунн жергіліктілік пен теңдік арасында қайшылық жоқ екенін, сондай-ақ климаттық өзгерістермен күресу үшін экологиялық саясаттың қажеттігін айтады. Хунн «Financial Times», «The Guardian», «The Independent» және «New Statesman» басылымдарына да мақалалар жазды. Еуропарламент депутаты болған кезінде ол Лондонның «Evening Standard» газетінде еуропалық мәселелер жөнінде апталық бағана жазды.

Қылмыстық жаза

2011 жылдың мамыр айында Хуненің бұрынғы әйелі Вики Прайс The Mail on Sunday газетінің тілшісіне 2003 жылы Хуне "өзінің жүргізуші куәлігінен айып ұпайларын алу үшін адамдарға қысым көрсеткені" туралы мәлімдеме жасады. Хуне әділеттілікті бұрмалау туралы айыптауларды жоққа шығарды. Эссекс полициясы: "Біз мұндай мәлімдемелерді өте жеуапкершілікпен қарастырамыз және қажет болған жағдайда шаралар қабылдаймыз" деді. Эссекс полициясы айыптаулар бойынша алғашқы материалдарды Бас прокуратураға (Crown Prosecution Service) жіберді және Хуне мамыр айында полиция сұрақтарына жауап беруден бас тартты. 2011 жылдың 25 маусымында Эссекс полициясы Челмсфордтағы Корольдік сот судьясының бұрынғы жұбайлардың істі талқылаған жазбасын алуға рұқсат берген сот бұйрығын алғанын хабарлады. Кейін Хуненің полициямен тағы да тексерілгені белгілі болды, ал 28 шілдеде полиция материалдарды прокурорларға тапсырды. 2011 жылдың 17 тамызында Бас прокуратура мәселені Эссекс полициясына қайта жіберіп, одан әрі тергеп-тексеруді тапсырды. 2011 жылдың 25 тамызында Эссекс полициясы істі қайтадан Бас прокуратураға тапсырды. Қылмыстық іс қозғау туралы шешім 2011 жылдың қыркүйек айының соңына дейін қабылданады деп күтілді. 2011 жылдың 28 қазанында Бас прокуратура мәселені одан әрі тергеу үшін Эссекс полициясына қайта жіберді, айыптаулар бойынша "толық тексеруді" аяқтағаннан кейін. 2011 жылдың қазан айындағы жеке сот отырысында Челмсфордтағы Корольдік сот судьясы The Sunday Times газетіне Прайс пен газеттің саяси редакторы арасындағы полиция тергеуіне қатысты электрондық хаттарды ұсынуға бұйрық берді. 22 қарашада Бас прокурор Кир Стармер Бас прокуратураның қудалау туралы шешім қабылдауға "өте жақын" екенін мәлімдеді. Кешігудің себебі The Sunday Times газетінің Бас прокуратура алған сот бұйрығын сот арқылы қайта қарауды сұрағандығы болды. Стармер "біз саясаткерлерді қудалаудан қашпаймыз" деді. Соттың қарауы 2012 жылдың 20 қаңтарына жоспарланды. Сол күні The Sunday Times сотқа қайта қарау туралы өтінішін кері алып, құжаттарды ұсыну туралы сот бұйрығын орындауға уағдаланды. Электрондық хаттар Эссекс полициясына жеткізілді, олар одан әрі тексерудің қажеті жоқ екенін мәлімдеді. 2012 жылдың 3 ақпанында теледидарда Хуне мен Прайс екеуіне де әділеттілікті бұрмалау бойынша айып тағылғанын жариялаған кезде Стармер әділ сот процесіне қатысты дау тудырды. Осыдан кейін Хуне Кабинеттен кетті. Оның отставкаға кетуі нәтижесінде және отставкаға кеткен министрлерге төленетін жұмыстан шығу ақысын реттейтін ережелерге сәйкес, Хуне 17 000 фунт стерлинг салықтан босатылған төлем алды. Хуне мен Прайс 2012 жылдың 2 наурызында Саутварк қаласындағы Корольдік сотта судья Саундерс алдында болды. Сот процесі 2012 жылдың қазан айының басында басталса, одан ертерек басталуы мүмкін еді. Ешбір күдікті өзінің кінәсін мойындамады және екеуіне де шартсыз кепілдік берілді. 2012 жылдың 1 маусымындағы сот отырысында Хуне айыптауды алып тастау үшін сотқа жүгіну ниеті туралы мәлімдеді. Прайс кінәсіз екенін мәлімдеді және сотта күйеуінің өзіне айып ұпайларын алуға мәжбүрлегенін дәлелдеуді көздеді, яғни ол қылмысты оның қатысуымен жасады. 2012 жылдың 5 қазанында сот "заңдық себептермен" 2013 жылдың 14 қаңтарына дейін кейінге шегерілді. 2013 жылдың 28 қаңтарында Хуне айыптамаға "күнәсіз" деп жауап берді. Жаңа сот күні 2013 жылдың 4 ақпанына белгіленді. 4 ақпанда Хуне қайтадан айыптама бойынша кінәсін мойындады және оны Чилтерн жүздеріне тағайындады, бұл парламенттегі мандатын тоқтатудың ресми жолы болды. Бұл қосымша сайлауды тудырды. Ол сот үкімі шығарылғанға дейін шартсыз кепілдікпен бостандыққа жіберілді. 2013 жылдың ақпан айында Вики Прайс сотында Констанс Бриско полицияға берген мәлімдемесіне байланысты тұтқындалғаны белгілі болды. Бриско 2012 жылдың 6 қазанында тұтқындалған. Кейін ол кінәлі деп танылып, 16 айға бас бостандығынан айырылды және адвокаттық қызметтен шеттетілді. Прокурор Эндрю Эдис қазылар алқасына Бриско мен Прайс "Эндрю Альдерсонға (Mail on Sunday газетінде жұмыс істейтін тілші) бірге жүгініп, 2003 жылы Хуненің көмекшісі Джо Уайт оның орнына айып ұпайларын алғанын жалған мәлімдегенін" айтты. Эдис Бриско Прайстің көршісі және досы екенін және "екеуінің Хунеге қарсы жоспар жасаған көрінетінін" мәлімдеді. Хуне жазасын Уандсворт түрмесінде өтеді деп күтілгенімен, кейін Глостерширдегі Лейхилл түрмесіне ауыстырылды. Соттан кейін бір күні Дэвид Берруз депутаты Бас прокурор Доминик Гривке хат жазып, сот үкімін қайта қарау үшін жоғары сотқа (Court of Appeal) жүгіну өкілеттігін пайдалануын сұрады, өйткені Берруздың пікірінше, үкім тым жұмсақ болды. Грив сот үкімін қайта қарау туралы шешім қабылдау үшін 8 сәуірге дейін – бастапқы үкім шығарылғаннан кейін 28 күнге дейін уақыты болды. Хуне мен оның бұрынғы әйелі 2013 жылдың 13 мамырында бостандыққа шықты, олардың сегіз айлық жазасының екі айын өтегеннен кейін. Бостандыққа шыққаннан кейін екеуі де электрондық бақылауда болды. Хуне кешкі сағат 7-ден таңғы 7-ге дейін үйде болуға міндетті болды. Хуне түрмеде болуды "әсерлі және ойға толы тәжірибе" деп сипаттады.

In May 2011 Huhne's estranged wife Vicky Pryce approached a reporter for The Mail on Sunday with a claim that Huhne had "pressurised people to take his driving licence penalty points" on his behalf in 2003. Huhne denied the allegations of perverting the course of justice. Essex Police said: "We take allegations such as this one extremely seriously and will take action where necessary." Essex Police sent initial papers to the Crown Prosecution Service regarding the allegations and Huhne exercised his right to remain silent in response to police questions in May. On 25 June 2011, Essex Police said that a judge at the Crown Court at Chelmsford had granted them a court order to take possession of a recording from The Sunday Times in which the ex couple apparently discussed the case. It then emerged that Huhne had again been interviewed by police concerning the allegations, and on 28 July the police handed the file to prosecutors. On 17 August 2011, the Crown Prosecution Service remitted the matter to Essex Police with a direction to investigate the matter further. On 25 August 2011, Essex Police re submitted the case to the CPS. A decision on whether criminal proceedings would be instituted for the alleged offence was expected to be made by the end of September 2011. On 28 October 2011, the Crown Prosecution Service again referred the matter to Essex Police for further investigation, having completed a "full review" of the allegations. At a private hearing in October 2011, a judge in the Crown Court at Chelmsford ordered The Sunday Times to produce email messages between Pryce and the newspaper's political editor in relation to the police investigation. On 22 November, the Director of Public Prosecutions, Keir Starmer announced that the CPS was "very close" to deciding whether to prosecute. The reason for the delay was that The Sunday Times was seeking judicial review of the court order the CPS had obtained. Starmer stated "we do not shy away from prosecuting politicians". The judicial review hearing was scheduled for 20 January 2012. On that date The Sunday Times dropped its application for judicial review and said that it would comply with the court order for delivery of the documents. The emails were delivered to Essex Police, who said there was no need to conduct further interviews. Starmer created some controversy about the prospect of a fair trial by personally announcing on television on 3 February 2012 that both Huhne and Pryce had been charged with perverting the course of justice. Huhne thereupon resigned from the Cabinet. As a result of his resignation, and in accordance with the rules governing severance payments to resigning ministers, Huhne received a tax free payment of £17,000. Huhne and Pryce appeared before Mr Justice Saunders in the Crown Court at Southwark on 2 March 2012. A trial was timetabled for early October 2012, with the possibility that the case might start earlier. Neither defendant entered a plea and both were granted unconditional bail. At a plea and case management hearing on 1 June 2012, Huhne announced his intention to apply to the court to have the charge dismissed. Pryce entered a plea of not guilty, and indicated a defence at trial of marital coercion: that is, that her then husband coerced her into taking his penalty points and that she committed the crime in his presence. On 5 October 2012, the trial was adjourned until 14 January 2013 for "legal reasons" which were not disclosed. On 28 January 2013, Huhne was arraigned and pleaded "not guilty" to the indictment. A new trial date was set for 4 February 2013. On 4 February Huhne pleaded guilty on re arraignment, and was appointed to the Chiltern Hundreds, the formal means of resigning his seat in Parliament. This triggered a by election. He was remanded on unconditional bail until sentencing at a date to be notified. In February 2013, at the trial of Vicky Pryce it was revealed that Constance Briscoe had been arrested in relation to statements she had made to police that she had not had any involvement with the leaking of the driving licence points swapping story. Briscoe was arrested on 6 October 2012. She was later convicted, sentenced to 16 months in prison and disbarred. Prosecutor Andrew Edis told the jury that Briscoe and Pryce had "started it together by approaching a man called Andrew Alderson (a journalist working for the Mail on Sunday)", falsely claiming that one of Huhne's aides, Jo White, took points for him in 2003. Edis stated that Briscoe was a neighbour and friend of Pryce and that the "two of them appear to have cooked up a plan" to bring about Huhne's downfall. Huhne started serving his sentence in HM Prison Wandsworth but was reportedly transferred to HM Prison Leyhill in Gloucestershire. On the day after sentencing, David Burrowes MP wrote to the Attorney General Dominic Grieve, asking him to exercise his power of referral to the Court of Appeal, as in Burrowes's view the sentences were too lenient. Grieve had until 8 April – 28 days after the original sentence – to decide whether to refer the case to the Court of Appeal, which has the power to increase sentences. Huhne and his ex wife were released on 13 May 2013, having both served two months of their eight month sentences. Following their release, both were subject to electronic tagging. Huhne was required to stay in his home between 7 pm and 7 am. Huhne described prison as "a humbling and sobering experience".

Кітап тараулары

"Брюссель және Еуропалық экономика" Грэхам Уотсон мен Джоанна Хейзелвуд (ред.) бас редакторы болған "Онның күші: Ұлыбритания парламентіндегі либералды демократтардың эсселері" (Реформа орталығы, Лондон, 2000). "Прогрессивті экономика: халыққа сенім" Нейл Лоусон мен Нил Шерлок (ред.) бас редакторы болған "Прогрессивті ғасыр: Ұлыбританиядағы сол орталықтың болашағы" (Палгрейв Макмиллан, Басингстоук, 2001). "Жаһандық басқару, заңдылық және жаңару" Пол Маршалл мен Дэвид Лоуз (ред.) бас редакторы болған "Қызғылт кітап" (Профильді кітаптар, Лондон, 2004). "Жаһандану" Стивен Барбер (ред.) бас редакторы болған "Еуропадағы және әлемдегі қала" (Лондон Метрополитен университетінің Еуропалық зерттеу форумы, Лондон, 2006). "Экономика және климаттың өзгеруі" Дункан Брак, Ричард Грейсон және Дэвид Ховарт (ред.) бас редакторы болған "Мемлекетті қайта құру: ХХІ ғасырдағы әлеуметтік либерализм" (Politico's, Лондон, 2007). "Жергіліктілікке қатысты ұстаным: либералдық баяндама" Дункан Брак, Ричард Грейсон және Дэвид Ховарт (ред.) бас редакторы болған "Мемлекетті қайта құру: ХХІ ғасырдағы әлеуметтік либерализм" (Politico's, Лондон, 2007). "Жасыл өсім" Дункан Брак, Пол Буралл, Нил Стокли және Майк Таффри (ред.) бас редакторы болған "Жасыл кітап: үкіметтегі либералдардың жаңа бағыттары" (Politico's, Лондон, 2013). "Жасылға көшу әділ болуы тиіс" Дункан Брак, Пол Буралл, Нил Стокли және Майк Таффри (ред.) бас редакторы болған "Жасыл кітап: үкіметтегі либералдардың жаңа бағыттары" (Politico's, Лондон, 2013).

Жазбашалар

Пэдди Эшдаун, Алан Бейт, Франсис Кэрнкросс, Марк Гойдер, Дитер Хелм, Кристофер Хун, Роберт Хатчисон, Дэвид Маркуанд, Нэнси Сиар, Кристофер Смолвуд және Хиллари Уэйнрайт, Адамдар, өркендеу және саясат: LINk конференциясы (LINk Publications, Hebden Bridge, 1989). Ричард Лэйард, Виллем Буйтер, Дэвид Карри, Кристофер Хуне, Уилл Хаттон, Питер Кенен, Роберт Мунделл және Адаир Тернер, Еуро үшін аргументтер (Еуропадағы Ұлыбритания, Лондон, 2000). Ричард Лэйард, Виллем Буйтер, Кристофер Хун, Уилл Хаттон, Питер Б. Кенен және Адаир Тернер, Неге Ұлыбритания Еуроға қосылуы керек (Британия Еуропада, Лондон, 2002). Чарльз Кеннеди, Эдвард Дейви, Крис Хун, Чарльз Секрет және Адаир Тернер, Ралф Дахрендорфтың алғы сөзімен «Қоғамды қаржыландыру: салық салу көңілді және танымал бола ала ма?» — Либералды жазғы мектептің есебі, Гилдфорд, 2001 (Реформа орталығы, Лондон, 2002 жылғы мамыр). Тони Робинсон, Тереза Мэй, Крис Хун және Мэтт Картер, Саяси партиялардың болашағы: Тони Робинсон, Тереза Мэй, Крис Хун, Мэтт Картер пікір алмасуы (Жаңа саясат желісі, Лондон, 2007). Крис Хуне, Климаттың өзгеруі: ғылым, геосаясат және экономика (CentreForum, Лондон, 2011).