9 Метеида – ірі белдеу астероидтерінің бірі. Оның құрамында кремний және темір-никель бар, бұл ежелгі соқтығысудың нәтижесі болуы мүмкін. Астероид белдеуінің массасының шамамен жартысы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Негізгі белдеу астероиді
Main belt asteroid
Метис (шағын планета таңбаламасы: 9 Метис) – негізгі белдеудегі ірі астероидтердің бірі. Ол силикаттар мен металл никель темірден тұрады және ежелгі соқтығысу нәтижесінде қираған үлкен астероидтің ядролық қалдығы болуы мүмкін. Метис астероидтар белдеуінің жалпы массасының жарты пайызынан азырақ құрайтыны есептеледі. Метис 2004 жылғы 19 тамызда Вестаға 0,034 а.б. (астрономиялық бірлік) немесе 5,1 миллион километрдей жақыннан өтті.
Metis (minor planet designation: 9 Metis) is one of the larger main belt asteroids. It is composed of silicates and metallic nickel iron, and may be the core remnant of a large asteroid that was destroyed by an ancient collision. Metis is estimated to contain just under half a percent of the total mass of the asteroid belt. Metis passed within 0.034 AU, or , of Vesta on 19 August 2004.
Ашылуы және атауы
Метисті Эндрю Грэм 1848 жылдың 25 сәуірінде Ирландиядағы Маркри обсерваториясында ашқан; бұл оның жалғыз астероид ашылуы болды. Сондай-ақ, ол 2008 жылдың 7 қазанына дейін Ирландиядан жасалған бақылаулар нәтижесінде ашылған жалғыз астероид болды. 160 жыл өткен соң J65 обсерваториясынан Дейв Макдональд (281507) 2008 TM9 астероидін тапты. Оның аты мифологиялық Метис, Титан және Океанид, Тетис пен Океанның қызынан шыққан. Тетис деген ат та қарастырылды, бірақ қабылданбады (кейіннен ол 17 Тетис астероидіне берілді). Метистің тарихи символы – үстінде жұлдызы бар көзге ұқсайтын белгі. Ол Unicode 17.0 стандартында U+1CEC3 ретінде енгізілуде.
Metis was discovered by Andrew Graham on 25 April 1848, at Markree Observatory in Ireland; it was his only asteroid discovery. It also has been the only asteroid to have been discovered as a result of observations from Ireland until 7 October 2008, when, 160 years later, Dave McDonald from observatory J65 discovered (281507) 2008 TM9. Its name comes from the mythological Metis, a Titaness and Oceanid, daughter of Tethys and Oceanus. The name Thetis was also considered and rejected (it would later devolve to 17 Thetis). The historical symbol for Metis was an eye with a star above it. It is in the pipeline for Unicode 17.0 as U+1CEC3 .
Сипаттамалары
Метистің айналу бағыты қазіргі уақыттағы екіұшты деректерге байланысты белгісіз. Жарық қисығын талдау Метидиан полюсі эклиптикалық координаттарға (β, λ) = (23°, 181°) немесе (9°, 359°) 10° дәлдікпен қарай бағытталғанын көрсетеді. Теңдес экваторлық координаттары (α, δ) = (12,7 сағ, 21°) немесе (23,7 сағ, 8°). Бұл 72° немесе 76° осьтік бұрылысқа сәйкес келеді. Хаббл ғарыш телескопының суреттері және жарық қисығын талдау жарық қисықтарының пішін моделімен сәйкес келеді. Метидиан бетінің құрамы 30–40% металл қосылған оливин және 60–70% Ni Fe металлынан тұрады деп бағаланған. 1993 жылы Хаббл ғарыш телескопымен жасалған келесі іздеулерде серіктер табылған жоқ. Бірақ, жақындағы белгілі отбасыларды іздеу кезінде мұндай топ табылмады, сондай-ақ орбиталық элементтердің диаграммаларын визуалды тексеру кезінде Метис маңында ешқандай шоғырланған топ байқалған жоқ. Дегенмен, спектроскопиялық талдау Метис пен 113 Амальтея арасындағы күшті спектрлік ұқсастықтарды көрсетті, және бұл астероидтер өте ертеде (кем дегенде ~1 млрд жыл) пайда болған динамикалық отбасының қалдықтары болуы мүмкін, олардың кіші мүшелері соқтығысулар нәтижесінде ұнтақталып немесе жақын аймақтан ығыстырылған. Болжамды ата-ана денесінің диаметрі 300-ден 600 км-ге (Веста сияқты) жетеді және дифференциацияланған. 1989 жылғы 6 тамызда Метис 8,7 жұлдыздық шамадағы жұлдызды жасырып, 173,5 км диаметрлі бес хорда жасады. Бұл үш жасырудың барлығы Баер ұсынған 222×182×130 км эллипсоидқа сәйкес келеді.
Metis' direction of rotation is unknown at present, due to ambiguous data. Lightcurve analysis indicates that the Metidian pole points towards either ecliptic coordinates (β, λ) = (23°, 181°) or (9°, 359°) with a 10° uncertainty. The equivalent equatorial coordinates are (α, δ) = (12.7 h, 21°) or (23.7 h, 8°). This gives an axial tilt of 72° or 76°, respectively. Hubble Space Telescope images and lightcurve analyses in agreement with the shape model from lightcurves. The Metidian surface composition has been estimated as 30–40% metal bearing olivine and 60–70% Ni Fe metal. Later searches with the Hubble Space Telescope in 1993 found no satellites. but more recent searches for prominent families did not recognize any such group, nor is a clump evident in the vicinity of Metis by visual inspection of proper orbital element diagrams. However, a spectroscopic analysis found strong spectral similarities between Metis and 113 Amalthea, and it is suggested that these asteroids may be remnants of a very old (at least ~1 Ga) dynamical family whose smaller members have been pulverised by collisions or perturbed away from the vicinity. The putative parent body is estimated to have been 300 to 600 km in diameter (Vesta sized) and differentiated. On 6 August 1989, Metis occulted a magnitude 8.7 star producing five chords suggesting a diameter of 173.5 km. All three of these occultations fit the ellipsoid 222×182×130 km suggested by Baer.