Лас-Вегастың бұрынғы «Stardust» құмар ойындары мен қонақ үйі

Кіріспе

Лас-Вегастағы бұрынғы казино қонақ үйі

Stardust Resort and Casino – Невада штатының Винчестер қаласында Лас-Вегас жолағында орналасқан казино курорты. Stardust-ты Тони Корнеро ойлап тапқан, ал құрылысы 1954 жылы басталды. Корнеро 1955 жылы қайтыс болды, ал жобаны оның інісі жалғастырды. Stardust-тың көптеген кредиторлары болды, және жоба ақшасы таусылғандықтан 1956 жылы құрылыс тоқтатылды. Джон Фактордың әйелі Релла Фактор 1958 жылдың қаңтар айында Stardust-ты сатып алып, құрылысты аяқтады. Stardust 1958 жылдың 2 шілдесінде әлемдегі ең ірі қонақ үй ретінде ашылды. Онда алты мотель құрылысында 1065 бөлме орналасқан, сондай-ақ казино да бар. 1959 жылы жанындағы Royal Nevada қонақ үйінің казиносы Stardust құрамына енді, ал казиносы Stardust конгресс алаңына айналдырылды. 1964 жылы тоғыз қабатты қонақ үй құрылысы аяқталды. Курорт 1960 жылдары Stardust Country Club және Stardust International Raceway клубтарын басқарды, ал 1972 жылы қонақтар үшін RV тұрақтарын ашқан Лас-Вегас жолағындағы алғашқы курорт болды, бұл өте танымал болды. Бірнеше иесі ауысқаннан кейін, Argent Corporation 1974 жылы Stardust-ты сатып алды. Argent кейіннен Stardust үшін танымал орынға айналған букмекерлік кеңселерді қосты. 1976 жылы жүргізілген мемлекеттік тергеу Stardust және Argent-тің басқа да объектілерінде ақша жымқыру операциясы жүріп жатқанын анықтады. 1979 жылы Stardust қайтадан Аль Сакс пен Херб Тобманға сатылды, олардың екеуі де бұрын курорттың бас менеджерлері болып жұмыс істеген. 1983 жылы тағы бір тергеу Stardust-та қайтадан ақша жымқыру орын алып жатқанын анықтады. Невада ойын комиссиясы Сакс пен Тобманның ақша жымқыруды болдырмағанын анықтады, сондай-ақ олар Stardust-ты сатуға келісті. Бойд отбасы 1985 жылы оны сатып алды және курорттың тарихының соңына дейін иелігінде ұстады. Stardust 1990 жылы Бойдтар 32 қабатты мұнараны салғанға дейін Лас-Вегас жолағындағы көтеріңкі қонақ үй мұнарасы жоқ сирек курорттардың бірі болды. Бастапқы Stardust мотель құрылыстары 2000 жылы курортты кеңейту үшін бұзылды, бірақ тоғыз қабатты мұнара сақталды. Соңғы жылдары Stardust казино мен 1552 қонақ үй бөлмесін қамтыды. Бұл Лас-Вегас жолағындағы жаңа курорттармен салыстырғанда кішкентай болды және соңғы жылдары кірісі азайды. Boyd Gaming 2006 жылдың қаңтар айында ескірген Stardust-ты жауып, қиратып, жаңа жоба, Echelon Place-ті салуға болатындығын хабарлады. Stardust 2006 жылдың 1 қарашасында жабылды, ал екі қонақ үй мұнарасы 2007 жылдың 13 наурызында жарылды. Курорттың жанындағы танымал жарнамалық тақтасы бар еді, ол қаланың Неон мұражайына тапсырылды. Echelon жобасының құрылысы 2008 жылы Ұлы дағдарыстың салдарынан туындаған қаржылық қиындықтарға байланысты тоқтатылды. Genting Group 2013 жылы Echelon жобасын сатып алып, оны Resorts World Las Vegas ретінде аяқтау жоспарларын жариялады. Ол бірнеше кешігулерден кейін 2021 жылы ашылды. Stardust тарихында көптеген әртістер мен шоулар өтті. Ашылу салтанатында Lido de Paris дебюті болды, онда топлесс шоу-қыздары өнер көрсетті. Шоу 1991 жылға дейін жалғасты, содан кейін Enter the Night деп аталатын жаңартылған шоумен ауыстырылды. Уэйн Ньютон 2000 жылдан 2005 жылға дейін курорттың тұрақты жұлдызы болды. Stardust-та өнер көрсеткен басқа да әртістердің арасында Дон Риклс, Тим Конвей, Харви Корман, Зигфрид және Рой, Стив және Эйди бар. Брендтің ұзаққа созылған танымалдылығына байланысты Бойд 2020 жылы Stardust Social Casino онлайн ойынын іске қосты. Келесі жылы Бойд FanDuel компаниясымен серіктестікке келісіп, Пенсильвания және Нью-Джерсиде Stardust брендті онлайн казиноларын іске қосты.

The Stardust Resort and Casino was a casino resort located on along the Las Vegas Strip in Winchester, Nevada. The Stardust was conceived by Tony Cornero, and construction began in 1954. Cornero died in 1955, and the project was taken over by his brother. The Stardust had numerous creditors, and construction was stopped in 1956, when the project ran out of money. Rella Factor, the wife of John Factor, bought the Stardust in January 1958, and finished construction. The Stardust opened on July 2, 1958, as the world's largest hotel. It had 1,065 rooms located across six motel structures, and included a casino. An adjacent hotel casino, the Royal Nevada, became part of the Stardust in 1959, with its casino converted into Stardust convention space. A nine story hotel addition was completed in 1964. The resort operated the off site Stardust Country Club and the Stardust International Raceway during the 1960s, and in 1972, it became the first resort on the Las Vegas Strip to open an RV park for guests, a concept that proved to be popular. After several ownership changes, Argent Corporation purchased the Stardust in 1974. Argent added a sportsbook that would later become a popular attraction for the Stardust. In 1976, a state investigation found that a skimming operation was occurring at the Stardust and at Argent's other properties. The Stardust was sold again in 1979, to Al Sachs and Herb Tobman, both of whom had previously served as general managers for the resort. Another investigation determined in 1983 that skimming was occurring at the Stardust again. The Nevada Gaming Commission concluded that Sachs and Tobman had failed to prevent the skimming, and the men agreed to sell the Stardust. The Boyd family purchased it in 1985, and would retain ownership for the remainder of the resort's history. The Stardust had been one of the few Las Vegas Strip resorts without a high rise hotel tower, until the Boyds added a 32 story tower in 1990. The original Stardust motel structures were demolished around 2000, to make way for an expansion of the resort, although the nine story tower was kept. In its final years, the Stardust included an casino and 1,552 hotel rooms. It was small compared to newer resorts on the Las Vegas Strip, and revenue fell during its last years. Boyd Gaming announced in January 2006 that it would close and demolish the aging Stardust to build a new project, Echelon Place, on the site. The Stardust closed on November 1, 2006, and the two hotel towers were imploded on March 13, 2007. The resort had a popular roadside sign, which was given to the city's Neon Museum. Construction on the Echelon project was halted in 2008, because of financial problems caused by the Great Recession. Genting Group bought the Echelon project in 2013, and announced plans to finish it as Resorts World Las Vegas. It opened in 2021, after several delays. The Stardust hosted numerous entertainers and shows throughout its history. At its opening, it debuted Lido de Paris, which featured topless showgirls. The show continued playing until 1991, when it was replaced by a modernized show known as Enter the Night. Wayne Newton was the resort's resident headliner from 2000 to 2005. Other entertainers who performed at the Stardust include Don Rickles, Tim Conway, Harvey Korman, Siegfried & Roy, and Steve and Eydie. Due to the brand's lasting popularity, Boyd launched its Stardust Social Casino online game in 2020. The following year, Boyd partnered with FanDuel to launch Stardust branded online casinos in Pennsylvania and New Jersey.

Құрылыс және қаржылық мәселелер

"Жұлдыз шаңы" Тони Корнероның ойлап тапқан жобасы, ол Тони Стралла деген атпен де танымал болған. Алайда, Невада салық комиссиясы Корнероға ешқашан лицензия бермейтінін мәлімдеді. Комиссияның қарсылығына қарамастан, Корнеро мақұлдау алуға бірнеше рет тырысты. 1954 жылдың тамызында қонақүй құрылысы жүргізілді, құрылыс әдісі – тіктеп орнату. Лас-Вегас аймағындағы кірпіш қалаушылардың шамамен 60 пайызы "Жұлдыз шаңы" құрылысына жұмысқа алынып, аймақтағы жаңа мектептерді салуға жеткіліксіз жұмысшы қалды. "Жұлдыз шаңы" 1955 жылдың сәуірінде ашылуы жоспарланған. Бірақ, екі ай бұрын салық комиссиясы ойын лицензиясын алу туралы өтінішті қабылдамады, себебі казино кемінде үштен бірі аяқталғанша өтінімдер қарастырылмайды деген ереже болған. Бастапқыда "Жұлдыз шаңының" 1000-нан астам акционері болды. 1955 жылдың мамырында Калифорнияда акция сатуға тыйым салынды, өйткені Корнеро мен оның серіктестері мемлекеттік рұқсатсыз акцияларды сатқан. Сонымен қатар, Құнды қағаздар және биржалар комиссиясы Корнероның "Жұлдыз шаңы" акцияларын сату туралы мәлімдемелерді ұсынбағанын айтты. Корнеро ақырында ойын лицензиясын алудан бас тартты. Оның орнына, ол казиноны айына 500 000 долларға кішігірім топқа жалға беруді жоспарлады. Дегенмен, 1955 жылдың маусымында топқа лицензия берілді, сол кезде "Жұлдыз шаңының" 2700 акционері болды. Бұл адамдардың тізімі Невада ойынды бақылау кеңесіне соңғы мақұлдау үшін ұсынылуы керек еді, бірақ бұл жоспарланғандай болған жоқ, соның салдарынан "Жұлдыз шаңының" 1 тамыз 1955 жылғы жоспарланған ашылуы кейінге шегерілді. Ашылу күні бір айға ықшамдастырылды. 1955 жылдың 31 шілдесінде Корнеро жақын жердегі Desert Inn курортында құмар ойнап жүргенде күрт қайтыс болды. Оның өлімі күмәнді деп есептелді және дереу тергеу басталды. Тонидің інісі Луис Корнеро "Жұлдыз шаңының" президенті және бас директоры болып тағайындалды. Луис Корнеро Калифорния штатының Сент-Хелена қаласының мэрі болды және ол құқықтық мәселелер шешілгенге дейін "Жұлдыз шаңында" қалуды жоспарлады. Құрылыс 1955 жылдың 1 тамызында бірнеше кәсіподақтармен туындаған дауға байланысты тоқтатылды. Келесі айда жұмыс қайта басталды және демалыс орнын Рождествоға дейін ашу жоспарланған. Невададағы қонақ үй иесі Франк Хофус 1955 жылдың қарашасында қонақ үй бөлмелерін жалға беруге келісті. Ол сондай-ақ жобаны аяқтау үшін 2,5 миллион доллар көлемінде несие беруге келісті, аяқталу мерзімі 1956 жылдың 1 мамырына белгіленді. Алайда, акционерлердің атынан сотқа шағымдану арқылы Хофуес берген несиеге қарсылық білдірілді. Акционерлерге Тони Корнеро курортты 4,5 миллион долларға аяқтауға болатынын айтқан. Сот "Жұлдыз шаңын" банкротқа ұшыратуды талап етіп, қосымша 2,5 миллион доллар қарыз алу акционерлердің мүддесіне қайшы екенін мәлімдеді. Хофус көп ұзамай қайтыс болды және кейін ол келісілгендей "Жұлдыз шаңын" қайта қаржыландыруға үлкермегені анықталды. Алайда, Хофуестің мүлігін қорғайтын адвокаттар оның келісімін 1956 жылдың маусымында "Жұлдыз шаңы" директорлар кеңесі бұзғанын мәлімдеді. "Жұлдыз шаңы" жоспарланғандай ашылмады. 1956 жылдың шілдесінде кредиторлар курортты қайта ұйымдастыру туралы өтініш берді, олардың қарызы 2 миллион доллар екенін мәлімдеді. Осы кезде "Жұлдыз шаңы" 80 пайызға аяқталған, және құрылысты аяқтау үшін ақша жетпегені, оған тағы 1,2 миллион доллар қажет екені айтылды. Салық комиссиясының бұрынғы мүшесі салық төлеуші болып тағайындалды. Акционерлер Луис Корнероның президент лауазымында тиімсіз екенін мәлімдеді. Кредиторлардың өтініші ақырында мақұлданды. 1957 жылдың қаңтарында "Жұлдыз шаңын" сатып алып, аяқтауды жоспарлаған бірнеше топ ұсыныс жасады. Шератон қонақ үй тізбесі де курортты сатып алуға үміткерлердің бірі болды, бірақ ақырында бас тартты. Desert Inn акционерлерінен құралған United Hotels Corporation да "Жұлдыз шаңын" сатып алуға қызығушылық танытты. 1957 жылдың ортасына қарай "Жұлдыз шаңы" бес үміткерге ие болды, оның ішінде Джон Фактордың әйелі Релла Фактор да болды. Әр сатып алушы кредиторларға төлеу жоспарын ұсынды, ал Фактордың жоспары ең жақсы деп танылды. 1957 жылдың қарашасында Фактор мен оның тобы "Жұлдыз шаңын" иеленуге соттан рұқсат алды, ашылу 1958 жылдың 1 сәуіріне жоспарланған. Фактор курорт үшін 4,3 миллион доллар төледі және 1958 жылдың қаңтарында иелігін алды. Сол айда 18 айдан кейін құрылыс қайта басталды.

The Stardust was conceived by Tony Cornero, also known as Tony Stralla. However, the Nevada Tax Commission said that it would never grant a license to Cornero, Despite the commission's unwillingness, Cornero would make repeated attempts to gain approval. Work on the hotel was underway in August 1954, using tilt up construction. Approximately 60 percent of bricklayers in the Las Vegas Valley were hired to construct the Stardust, leaving few workers available to build new school facilities in the area. The Stardust was scheduled to open in April 1955. However, a request for a gaming license was denied two months prior by the tax commission, which cited a policy that applications not be considered until a casino is one third completed. Early on, the Stardust had more than 1,000 stockholders. Sale of the stock was banned in California in May 1955, as Cornero and his associates had been selling shares without a state permit. The Securities and Exchange Commission also alleged that Cornero had failed to file statements regarding Stardust stock sales. Cornero eventually gave up on trying to receive a gaming license. Instead, he planned to lease the casino to a small group for $500,000 a month. Nevertheless, the group was licensed in June 1955, at which point the Stardust had 2,700 stockholders. A list of these individuals was to be provided to the Nevada Gaming Control Board for final approval, but this did not occur as scheduled, thus delaying the Stardust's planned opening on August 1, 1955. The opening was pushed back a month. Cornero died suddenly on July 31, 1955, while gambling at the nearby Desert Inn resort. His death was considered suspicious, and an investigation was soon opened. Tony's brother, Louis Cornero, was named as the president and general manager of the Stardust. Louis Cornero was the mayor of St. Helena, California, and he only planned to remain with the Stardust until legal issues could be resolved. Construction shut down on August 1, 1955, amid a dispute with several labor unions. Work resumed the following month, and there were plans to have the resort opened by Christmas. Frank Hofues, a Nevada hotel owner, agreed to lease the hotel rooms in November 1955. He also agreed to loan the project $2.5 million, with completion now expected by May 1, 1956. However, a class action lawsuit was filed on behalf of shareholders, challenging the loan by Hofues. Shareholders had been told by Tony Cornero that the resort could be completed for $4.5 million. The suit sought to have the Stardust placed into receivership, stating that borrowing an additional $2.5 million would not be in shareholders' best interest. Hofues died shortly thereafter, and it was later alleged that he had failed to refinance the Stardust as agreed. However, attorneys representing the Hofues estate said that his agreement had been terminated by the Stardust board of directors in June 1956. The Stardust did not open as scheduled. In July 1956, creditors filed a petition to reorganize the resort, alleging that it owed $2 million in debt. The Stardust was 80 percent complete at the time, and it was alleged that there was no money left to finish construction, which would take another $1.2 million. A former member of the tax commission was appointed as receiver. Stockholders alleged that Louis Cornero was incompetent in his position as president. The creditors' petition was ultimately approved. In January 1957, several offers were put in by groups wanting to purchase and complete the Stardust. The Sheraton hotel chain was among prospective buyers for the resort, but eventually passed. United Hotels Corporation, which consisted of Desert Inn shareholders, also expressed an interest in buying the Stardust. By mid 1957, the Stardust had five prospective buyers, including Rella Factor, who was the wife of John Factor. Each buyer submitted a plan to pay off creditors, and Factor's was viewed most favorably. In November 1957, Factor and her group received court approval to take over the Stardust, with an opening expected around April 1, 1958. Factor paid $4.3 million for the resort, and took over ownership in January 1958. Construction of the Stardust resumed that month, after 18 months of inactivity.

Ашылуы және алғашқы жылдары

"Жұлдызды шаң" 1958 жылдың 2 шілдесінде сағат 12:01-де есігін ашты. Ашылу рәсіміне Невада штатының губернаторы Чарльз Х. Расселл, АҚШ сенаторы Джордж Малоун, сондай-ақ Боб Хоуп, Милтон Берл және Этель Мерман сияқты танымал тұлғалар қатысты. "Жұлдызды шаң" ашылғаннан кейін де қаржылық қиындықтармен күресіп жатты. Джон мен Релла Факторлар курорттың қарызын ай сайынғы төлемдер арқылы өтеуге келісім берді. Бірақ, ашылғаннан кейін бір ай өткен соң, олар ай сайын төленетін соманы азайту туралы өтініш білдірді. Осы кезге дейін "Жұлдызды шаңға" 1 миллион доллардан астам сомада талаптар тіркелген еді, ал жергілікті шыны компаниясы курортқа қарсы сотқа шағымданып, мүлікті тәркілеуге талап қойды. Несие берушілердің арасында екі адвокат та болды. "Жұлдызды шаң" казиносының басқаруын Desert Inn курортын да басқаратын United Hotels Corporation жүзеге асырды. 1958 жылдың 1 қыркүйегінде United Hotels курорттың толық басқаруын өз қолына алды. 1959 жылы United Hotels өзін United Resort Hotels деп қайта атады және "Жұлдызды шаң" қонақ үйін басқаруды жалғастырды. Казино бөлімін енді Karat Inc. басқарды, оның құрамында негізінен Desert Inn қызметкерлері болды. 1962 жылдың тамызында Desert Inn тобы Факторлардан меншік құқығын алды, ал алдыңғы жылдардағы инвесторларға қаражаты қайтарылды. Кейіннен, Teamsters Union Pension Fund (Көлікшілер кәсіби одағының зейнетақы қоры) "Жұлдызды шаңға" бірнеше рет несие берді. 1964 жылы тоғыз қабаттан тұратын жаңа қонақ үй құрылысы аяқталды. Бір жылдан кейін "Жұлдызды шаңды" Lodestar, Inc. сатып алды, оның құрамында Desert Inn-нің ірі акционерлерінің бірі Мое Далиц та болды. Хьюз Неваданың Құмар ойындарды бақылау кеңесінен алдын ала келісім алды, онда оның сатып алуы Лас-Вегастағы құмар ойындарға монополия құрмайтыны айтылды. Алайда, сатып алу аяқталуға бірнеше күн қалғанда федералдық монополияға қарсы тергеу басталды. Невада губернаторы Пол Лаксальт тергеуді сынап, Хьюздің сатып алуы монополияны құрайтынын жоққа шығарды. 1969 жылы Parvin Dohrmann Corporation Lodestar компаниясынан "Жұлдызды шаңды" шамамен 40 миллион долларға сатып алды. Лос-Анджелесте орналасқан Parvin Dohrmann, сондай-ақ Лас-Вегастағы Fremont және Aladdin курорттарын басқарды. 1970 жылы Parvin Dohrmann өзін Recrion Corporation деп қайта атады, ал Ал Сакс бұрын казино менеджері болғаннан кейін "Жұлдызды шаңның" жаңа бас менеджері болып тағайындалды. 1970 жылы NASA Ай тасын курортта көрсету үшін "Жұлдызды шаңға" уақытша берді. Екі аптадан кейін "Жұлдызды шаңда" өрт шықты. Ай тасы қауіпсіз жерге көшірілді, 500 адам эвакуацияланды. Өрт сөндіруші қаза тапты, ал бірнеше қонақ түтіннен уланып ауруханаға түсті. Өрттің себебіне қатысты өрт сөндірушілердің кінәсі болмады, өрт бірінші қабаттағы, жанғыш тазалау құралдарымен толтырылған қоймада басталды. 1972 жылы Hyatt қонақ үй компаниясы Recrion және оның мүліктерін сатып алу туралы келіссөздер бастады. Алайда, Recrion көп ұзамай "Жұлдызды шаңды" сату жоспарларын тоқтатты. Сан-Диегодағы құрылысшы Аллен Глик 1974 жылы "Жұлдызды шаңды" Teamsters Union Pension Fund-тан қарыз алған ақшаға сатып алды. Глик бұл сатып алуды өзінің Argent Corporation компаниясы арқылы жүзеге асырды. 1975 жылы Argent компаниясының атқарушы директоры Франк Розентальдың компанияның казино операцияларына қатысы бар деген алаңдаушылық туды, бірақ ол лицензиясыз болды. 1976 жылдың мамыр айында Неваданың Құмар ойындарды бақылау кеңесі "Жұлдызды шаңда" 1968 жылға дейін созылған ойын автоматтарымен алаяқтық операцияға қатысты тергеу бастады. Кеңес олардың операцияға қатысы бар-жоғын анықтау үшін ондаған бұрынғы және қазіргі қызметкерлерді сұраққа тартып алды. Тергеу тез арада Argent-тің басқа казиноларына да тарады, нәтижесінде курорттарда ақшаны жымқыру операциясы анықталды. Бұл қала тарихындағы ең ірі ақша жымқыру оқиғаларының бірі болды. "Жұлдызды шаңның" ойын автоматтарының бастығы Джей Вандермарк ақшаны жымқыруды басқарды. Операция ашылғаннан кейін ол жоғалып кетті, кейіннен қайтыс болды деп есептелді. Розенталь ақша жымқырумен байланысты ешқандай айып тартпады. 1978 жылы "Жұлдызды шаңмен" ұйымдасқан қылмыс байланыстарын тексеру үшін арнайы үкімді сот құрылды. Глик өзінің казиноларына қатысты мемлекеттік және федералдық тергеулерден шаршап, 1978 жылдың маусым айында "Жұлдызды шаңды" жалға беруге және ақырында сатуға ниеттенгенін жариялады.

The Stardust opened at 12:01 p. m. on July 2, 1958. Attendees of the opening included Nevada governor Charles H. Russell, U. S. senator George Malone, and various celebrities such as Bob Hope, Milton Berle, and Ethel Merman. The Stardust continued to face financial problems after its opening. John and Rella Factor had agreed to pay off the Stardust's debt through monthly payments. However, a month after the opening, they requested a reduction in the amount of money to be paid out each month. Up to that point, the Stardust had more than $1 million in liens filed against it, and a local glass company filed a foreclosure suit against the resort later in the month. Also among the creditors were two attorneys,

The Stardust's casino portion was managed by United Hotels Corporation, which also operated the Desert Inn. United Hotels took over complete management of the entire resort on September 1, 1958. United Hotels was renamed as United Resort Hotels in 1959, and the company continued to manage the Stardust hotel. The casino portion was now managed by Karat Inc., also consisting mostly of Desert Inn officials. The Desert Inn group took over ownership from the Factors in August 1962, Investors from years earlier were soon reimbursed. Subsequently, the Teamsters Union Pension Fund made several loans to the Stardust. A nine story hotel addition was completed in 1964. A year later, the Stardust was purchased by Lodestar, Inc., which consisted of major Desert Inn stockholders such as Moe Dalitz, Hughes received preliminary approval from the Nevada Gaming Control Board, which stated that his purchase would not give him a monopoly on Las Vegas gaming. However, a federal antitrust investigation was launched days before the purchase would have been finalized. Nevada governor Paul Laxalt criticized the investigation and denied that Hughes' purchase would have constituted a monopoly. In 1969, Parvin Dohrmann Corporation purchased the Stardust from Lodestar for nearly $40 million. Parvin Dohrmann, based in Los Angeles, also operated the Fremont and Aladdin resorts in Las Vegas. Parvin Dohrmann was renamed as Recrion Corporation in 1970, and Al Sachs was chosen as the new general manager for the Stardust, after serving as the casino manager there. During 1970, NASA loaned a Moon rock to the Stardust for display in the resort. A fire broke out at the Stardust two weeks later. The Moon rock was secured, and 500 people were evacuated. A fireman was killed, and several guests had to be treated for smoke inhalation. Arson was ruled out as the cause of the fire, which began in a first floor supply room full of flammable cleaning fluids. In 1972, hotel company Hyatt began negotiations to purchase Recrion and its properties. However, Recrion soon canceled plans to sell the Stardust. Allen Glick, a San Diego developer, purchased the Stardust in 1974, using money borrowed from the Teamsters Union Pension Fund. Glick made the purchase through his company, Argent Corporation. In 1975, concerns were raised that Argent executive Frank Rosenthal was involved in the company's casino operations, despite not being licensed. In May 1976, the Nevada Gaming Control Board launched an investigation into a slot cheating operation at the Stardust, possibly dating back to 1968. Dozens of former and current employees were questioned as the board sought to determine their involvement in the operation. The investigation soon widened to look at Argent's other casino properties, leading to the discovery of a skimming operation at the resorts. It was among the city's biggest skimming scandals. Jay Vandermark, the Stardust's slot machine boss, oversaw the skimming. He disappeared once the operation was uncovered, and he was later presumed dead. Rosenthal was never charged in connection with the skimming. By 1978, a special grand jury was formed to investigate organized crime connections with the Stardust. Glick grew tired of state and federal investigations regarding his casinos, and he announced in June 1978 that he would lease out and eventually sell the Stardust.

Сакс және Тобман

1979 жылы Сакс Герб Тобманмен бірге Гликпен жасалған басқару шарты арқылы операцияларды өз қолына алды. Тобман, Сакс сияқты, бұрынғы жылдары «Жұлдызды шаң» кемесін басқарған. Сакс пен Тобман операцияларды қайтадан басқарған кезде, Глик курортты Фред пен Эд Думани бауырластарға сату туралы келіссөздер жүргізді, бірақ бұл жоба іске аспады. Думанилердің адвокаты Арген сатуды аяқтау үшін қажетті ақпаратты ұсынбағанын мәлімдеді. Глик 1979 жылдың соңында «Стардусты» Сакске сатты. Сакс Чикаго мафиясымен байланысы бар деген күдік болғанына қарамастан, мемлекеттік лицензия алды. Кейіннен Невада ойынды бақылау кеңесінің бұрынғы төрағасы Ричард Бункердің Сакс лицензиясын беру кезінде комиссияға тергеу есебін жасырғаны анықталды. Есепте 1970 жылдардағы ақша жымқыру операциясы туралы мәліметтер келтірілген және Сакс Розентал мен Вандермаркты жұмысқа алғаны туралы қорытынды жасалған. Дегенмен, Банкер Сакстың қатысы туралы нақты дәлел болмағандықтан есепті жасырғанын айтты. Тобман кейіннен «Стардуст» кемесінің тең иесі болды, бірақ ол лицензия алу қажеттігі болмағанын мәлімдеді. 1982 жылы федералды билік Сакс пен Тобманды Чикаго мафиясына ақша жымқырудан түскен қаражатты беруде айыптады. 1983 жылдың 4 желтоқсанында екі жылдық тергеуден кейін ойын комиссиясы казино басқаруын тоқтатып, «Стардусттың» ойын лицензиясын тоқтатты. Бұл үшін жаңа төтенше өкілеттіктерді алғаш рет қолданды. Сакс пен Тобманға қарсы 18 тармақты шағымдама жолданды, онда олар 1,5 миллион доллардан астам сомадағы соңғы ақша жымқыру операциясын тоқтату үшін тиісті шаралар қабылдамағаны айтылды. Олардың өзі ақша жымқыруға қатысқан деген айып тағылмады. Ойын операторлары 222 ойын бұзушылығы үшін рекордтық 3,5 миллион долларлық айыппұл салуды талап етті. Бұл соңғы тергеу Невададағы ойын операцияларынан мафиялық тұлғаларды жоюға бағытталған шара болатын. «Жұлдызды шаң» мафиямен байланысы үшін жаман атымен белгілі болды. Бір федералды агент оны «Жағалаудағы ұйымдасқан қылмыстың флагманы» деп сипаттады. Ойынды бақылау кеңесі казиноны уақытша басқару үшін Билл Бойдты қоса алған үштік басқаратын Constellation Inc компаниясын таңдады. Сакс «Жұлдызды шаңды» қайтадан басқаруға тырысты, бірақ оның өтініші қабылданбады. 1984 жылдың қаңтар айында ол Тобманмен бірге «Стардусты» сатуға және айыппұл төлеуге келісті. Ойын лицензиясын сақтап қалу үшін 130 күндік мерзім берілді, осы уақытта ер адамдар курортты сатуға тырысты. Осы арада, федералды сот билігі соңғы ақша жымқыру операциясындағы рөлі үшін «Жұлдызды шаңның» бес бұрынғы қызметкеріне қарсы қылмыстық іс қозғады. Сондай-ақ, Сакс пен Тобманға тиесілі курортты басқаратын Trans Sterling Inc компаниясы да айыптауға алынды. Бес қызметкердің біріне қатысты айыптаулар нақты дәлелдердің жетіспеуіне байланысты кейіннен тоқтатылды. «Жұлдызды шаңды» сатып алуға бірнеше үміткерлер пайда болды, олардың ішінде жақын маңдағы Landmark қонақ үйінің казино иесі Уильям Моррис болды. Уэйн Ньютон да кандидаттардың бірі болды, және Сакс пен Тобман оны таңдады, бірақ ол қажетті қаражатты табуда қиындықтарға тап болды. Ойынды бақылау кеңесі Ньютонды «Жұлдызды шаңды» сатуды кейінге қалдыру мақсатымен таңдалғанына алаңдады. Сакс пен Тобман ойын лицензиясын сақтау үшін уақытша тыйым салу және алдын ала тыйым салу туралы бұйрық беру үшін мемлекетке қарсы сотқа шағымданып, талап арыз берді. Алайда, судья олардың пайдасына шешім шығармады. 1984 жылдың қыркүйегінде Сакс пен Тобман Constellation компаниясы «Стардусттан» түскен кірістерді өздерінің басқа казиноларына бағыттап, пайда тапқанын мәлімдеді. Осы уақытта төрт топ «Жұлдызды шаңды» сатып алу туралы келіссөздер жүргізіп жатты. Моррис Империал Палас иесі Ральф Энгельстадпен «Жұлдызды шаңды» бірлесіп сатып алу үшін серіктес болу туралы келіссөздер бастады. Стюарт пен Клиффорд С. Перлман да курортты сатып алу мүмкіндігін талқылап жатты. Бойд отбасы басқаратын Калифорния қонақ үйі мен казинолары да сатып алуға ниет білдірді. Сакс пен Тобман мемлекетпен жасасқан келісімге қол қоюға мәжбүр болғандықтарын айтып, төлеген айыппұлды қайтаруға бірнеше рет тырысты. Олардың күш-жігері сәтсіз аяқталды, бірақ мемлекет Сакске казино ойын-сауық салығы бойынша дауды шешу үшін 450 000 доллар төлеуге келісті.

Sachs, along with Herb Tobman, took over operations in 1979, through a management contract with Glick. Tobman, like Sachs, had previously operated the Stardust years earlier. While Sachs and Tobman were handling operations again, Glick was negotiating to sell the resort to brothers Fred and Ed Doumani, although this did not proceed. An attorney for the Doumanis said that Argent had failed to provide necessary information to complete the sale. Glick eventually sold the Stardust to Sachs at the end of 1979. Sachs was licensed by the state despite alleged affiliations with the Chicago mob. It was later discovered that Richard Bunker, the former chairman of the Nevada Gaming Control Board, had withheld an investigative report from the board during Sachs' licensing. The report documented the 1970s skimming operation and concluded that Sachs had hired Rosenthal and Vandermark. However. Bunker said he withheld the report because the evidence of Sachs' involvement was actually inconclusive. Tobman would later become a co owner of the Stardust, although he said that he was never required to be licensed. In 1982, federal authorities accused Sachs and Tobman of providing skimmed money to the Chicago mob. On December 4, 1983, after a two year investigation, the gaming commission ordered the suspension of the Stardust's gaming license, using new emergency powers for the first time to remove casino management. An 18 count complaint was filed against Sachs and Tobman, stating that they failed to take appropriate action to stop this latest skimming operation, which totaled more than $1.5 million. The men themselves were not accused of skimming. Gaming officials sought a record $3.5 million fine for 222 alleged gaming violations. This latest investigation was part of an effort to remove Mafia figures from Nevada gaming operations. The Stardust had become infamous for its mob affiliations. A federal agent described it as "the flagship of organized crime on the Strip". Constellation Inc, led by a trio that included Bill Boyd, was chosen by the gaming control board to temporarily manage the casino. Sachs fought to regain control of the Stardust, but was rejected. In January 1984, he and Tobman agreed to sell the Stardust and pay the fines. A 130 day period was granted to keep the gaming license intact while the men tried to sell the resort. Meanwhile, a federal grand jury indicted five former Stardust employees for their role in the latest skimming operation. Trans Sterling Inc, the resort's operating company owned by Sachs and Tobman, was also indicted for its role. Charges against one of the five employees were later dismissed, due to a lack of conclusive evidence. Several prospective buyers emerged for the Stardust, including William Morris, who owned the nearby Landmark hotel casino. Wayne Newton was another candidate, and Sachs and Tobman ultimately chose him, although he encountered problems in acquiring the necessary funds. The gaming control board became concerned that Newton was chosen merely to delay the sale of the Stardust. Sachs and Tobman filed a suit against the state, seeking a temporary restraining order and preliminary injunction to maintain the gaming license. However, a judge ruled against them. In September 1984, Sachs and Tobman alleged that Constellation had diverted revenue from the Stardust to benefit its other casinos. Meanwhile, four groups were in discussions to purchase the Stardust. Morris began negotiations with Imperial Palace owner Ralph Engelstad to become equal partners in a purchase of the Stardust. Stuart and Clifford S. Perlman were also in discussions to buy the resort. California Hotel and Casinos, led by the Boyd family, Meanwhile, Sachs and Tobman would make several attempts to reclaim the money that they paid in fines, stating that they were forced to sign a settlement with the state to sell the Stardust. Their efforts were unsuccessful, although the state did agree to pay Sachs $450,000, resolving a dispute over casino entertainment taxes.

Кейінгі жылдар

Бойдтарды сатып алу Лас-Вегас казиноларында мафиялық бақылау дәуірінің аяқталуына көмектесті. Осыған дейін Билл Бойд Лас-Вегас Стрипінде мүлік сатып алуды ойламаған еді. Бойд отбасы "Жұлдызды шаңның" қаншалықты пайдалы екенін көріп таң қалды, себебі енді ол жерде ақша жымқырылмайтын еді. Бойдтар клиенттерге қызмет көрсетуде өзгеше стиль енгізді. Билл Бойдтың айтуынша, "Біз басқаруды қолға алғанда дилерлерге тіпті клиенттермен сөйлесуге де рұқсат берілмеді. Біз отбасылық компаниямыз". Стив Винннің жаңа "Мираж" курорты 1989 жылы ашылды. Бұл Лас-Вегас Стрипінде құрылыс шарына бастады, бұл "Жұлдызды шаңға" жаңа бәсекелестік тудырды. 1992 жылы "Стардуст" казиносында тонау орын алды, екі адам түтін бомбаларын пайдаланып, ақшаны бронетранспортқа жеткізіп бара жатқан күзетшіден 1,1 миллион доллар ұрлады. Кейіннен тонаумен байланысты "Стардуст" қауіпсіздік қызметінің бұрынғы күзетшісі тұтқындалды. Содан кейін 1992 жылы "Стардуст" спорттық ставкалар кассирі 225 000 доллар ақша мен казино фишкаларын жасырын түрде ұрлады; ол із-түзсіз жоғалып кетті және билік тарапынан ұсталған жоқ. 1998 жылы "Стардуст" пен ағаш өңдеушілердің кәсіподағы арасындағы ұзақ дау шешілді. "Стардуст" ағаш өңдеушілері 11 жыл бойы жалақыны көтермей келді, ал Ұлттық еңбек қатынастары кеңесі ақырында Бойд Геймингке қарсы шағымдануға келді, ол қызметкерлерге жалақыны көтеруге келісті. 2000 жылы спорттық ставкалар бөлімінде кісі өлтіру оқиғасы болды, бір адам екіншісін атып өлтірді. Қылмыстың күдіктісі, сотта сәулесі түскеннен кейін, құрбанды өлтіру үшін жіберілген мафиялық орындаушы екенін мәлімдеді. 1990 жылдардың соңында Бойд Гейминг "Стардуст" мүлігін қайта құру жоспарларын кейінге шегерді, оның орнына Нью-Джерси штатының Атлантик-Ситидегі "Borgata" қонақ үй казиносына көбірек назар аударды. 2001 жылы "Стардуст" кірісі төмендеді, нәтижесінде шамамен 200 қызметкер жұмыстан босатылды. Курорт 11 қыркүйек оқиғасының экономикалық салдарынан одан әрі зардап шекті. 2002 жылы "Стардуст" маңында жаңа жобалар жүргізілді, соның ішінде Винннің жаңа курорты. Осының нәтижесінде Бойд Гейминг "Стардустты" жаңа курортпен алмастыруды қарастырып отырғанын хабарлады, бірақ бұл жоспарлар орындалуына тағы бірнеше жыл болатын. 2003 жылдың шілдесінде "Жұлдызды шаң" өзінің 45 жылдығын тойлады. Бұрынғы әртістер мерекеге VIP қонақ ретінде шақырылды, ал "Жұлдызды шаң" естеліктері үшін уақыт капсуласы жасалды. Сондай-ақ, мерекеге арналған жаңа коктейль жасалып, "Жұлдызды шаңда" ұсынылды. Билл Бойд "Жұлдызды шаң" оны іздегендерге ескі стильдегі тәжірибе ұсынатынын айтты: "Бұл Ескі Лас-Вегас, және біздің классикалық Лас-Вегас атмосферасын ұнататын көптеген клиенттеріміз бар". "Стардуст" учаскесі, құрамында: , Болашақтағы қайта құру мүмкіндіктеріне жаңа курорт үшін "Стардустты" бұзу немесе "Стардусттың" артындағы жерде жаңа курорт салу кіретін еді. 2004 жылы Бойд Гейминг "Стардустқа" жақын орналасқан 13 акр жерді сатып алды, бұл учаскені қайта құру жоспарларының бір бөлігі болды. Бұл жерде 639 бөлмелі "Бюджет-Сюитс" қонақ үйі орналасқан. 2005 жылы жақын маңдағы "Wynn Las Vegas" ашылғаннан кейін "Стардуст" кірісі жақсарды, бірақ 2006 жылы төмендеді. Соңғы жылдары "Стардуст" жас клиенттерді және конференцияға қатысушыларды тарту үшін күресті.

The Boyd purchase helped to end the era of mob control in Las Vegas casinos. Prior to that point, Bill Boyd had never considered owning a Las Vegas Strip property. The Boyd family were surprised to see how profitable the Stardust actually was, now that skimming was no longer being practiced there. The Boyds introduced a personal style of customer service. According to Bill Boyd, "When we took over the dealers weren't even allowed to talk to customers. We're more of a family type company." Steve Wynn's new Mirage resort was opened in 1989. It marked the start of a building boom on the Las Vegas Strip, creating new competition for the Stardust. A 32 story hotel tower was added to the Stardust in 1990,

A robbery occurred at the Stardust in 1992, when two men used smoke bombs to steal $1.1 million from a guard, who was bringing the money to an armored truck. A former Stardust security guard was later arrested in connection with the robbery. Later in 1992, a Stardust sportsbook cashier covertly managed to steal $225,000 in cash and casino chips; he disappeared and was never apprehended by authorities. A lengthy dispute, between the Stardust and a carpenters trade union, was settled in 1998. The Stardust carpenters had gone 11 years without a raise, and the National Labor Relations Board eventually filed a complaint against Boyd Gaming, which ultimately agreed to provide raises for the employees. A murder occurred in the sportsbook in 2000, when one man shot another. The suspect, who was ultimately convicted of the murder, claimed that the victim was a mob enforcer sent to kill him. In the late 1990s, Boyd Gaming delayed plans to redevelop the Stardust property, choosing instead to focus on its Borgata hotel casino in Atlantic City, New Jersey. The Stardust experienced weak revenue during 2001, and approximately 200 employees were laid off. The resort suffered further due to the economic impact of the September 11 attacks. In 2002, new projects were underway in the area around the Stardust, including a new resort by Wynn. As a result, Boyd Gaming announced that it was considering the construction of a new resort to replace the Stardust, although such plans were still years away from happening. The Stardust celebrated its 45th anniversary in July 2003. Past entertainers at the resort were invited as VIPs for a celebration held there, and a time capsule was created for Stardust memorabilia. A new cocktail was also created and served at the Stardust to commemorate the anniversary. Bill Boyd said that the Stardust provided a retro experience for those seeking it, saying, "It's Old Las Vegas, and we have a lot of customers who enjoy the classic Las Vegas experience." The Stardust site, consisting of ,

Future redevelopment possibilities would include the demolition of the Stardust for a new resort, or the construction of an adjacent resort on property located behind the Stardust. In 2004, Boyd Gaming purchased 13 acres of property located next to the Stardust, as part of its eventual redevelopment plans for the site. The property was occupied by a 639 room Budget Suites hotel. Revenue at the Stardust was helped by the opening of the nearby Wynn Las Vegas in 2005, but fell throughout 2006. In its final years, the Stardust struggled to attract younger customers and convention goers.

Жабу және бұзу

2006 жылдың 3 қаңтарында Boyd Gaming бір жыл ішінде Stardust-ты жабу және оны 2010 жылы ашылуы жоспарланған Echelon Place деп аталатын көп мақсатты жобамен ауыстыру жоспарларын жариялады. Boyd Gaming Stardust қызметкерлерінің бір бөлігін Лас-Вегастағы басқа да Boyd нысандарына көшіруді жоспарлаған. Кейбір қызметкерлер жақын арадағы жабылу туралы өкініш білдірді. Boyd 2006 жылдың 5 қыркүйегінде Stardust екі айдан кейін жабылатынын хабарлады. Жабылу Boyd күткеннен ертерек болды, себебі кейбір қызметкерлер жаңа жұмыстарға ертерек кетіп, Stardust операцияларын жалғастыруды қиындатты. 2006 жылдың 1 қарашасында Stardust жабылды. Сол күні таңертең ойын операциялары тоқтатыла бастады, ал сағат 12:00-де толық жабылды. Бұл 1996 жылы Sands қонақ үйі мен казино жабылғалы бері Лас-Вегас жолағында жабылған ең ірі курорт болды. Ұзақ жылдар бойы келген тұрақты клиенттер Stardust-ты жаңа курорттарға қарағанда көбірек ұнатып, курорттың соңғы күндеріне мыңдаған адам келді. Bill Boyd қызметкерлер туралы: "Олар ең жақын достарынан айырылғандай кетіп барады. Сондықтан біздің орын керемет болды: қызметкерлер адал болды және клиенттерімізді өз үйлерінде сезіндірді. Boyd Gaming басқа көптеген орындарға қарағанда отбасылық атмосферада жұмыс істейді". Boyd Gaming 32 қабатты мұнараны сақтап, оны Echelon жобасына енгізуді қарастырды, бірақ компания толығымен бос учаскені пайдалану жақсырақ деп шешті. 2007 жылдың 13 наурызында сағат 2:34-те екі мұнара төрт минуттық оттық шоудан кейін жарылды. Жақын жердегі аудандардан мыңдаған адам жарылысты тамашалады. Мұнараларда 500 000 тоннадан астам бетон мен болат болды, ал қалдық шаңның таралуына 20 минуттан астам уақыт кетті. Қалдықтарды тазалауға екі ай уақыт керек болады деп күтілді. 32 қабатты мұнара – жолақта жарылған ең биік ғимарат. 2013 жылдың наурыз айында Boyd аяқталмаған Echelon жобасын Genting Group компаниясына сатты, ол жобаны Resorts World Las Vegas деп аталатын жаңа нысан ретінде аяқтауды жоспарлады. Бастапқыда 2016 жылы ашылуы күтілді, бірақ дизайндық өзгерістерге байланысты бірнеше рет кейінге шегерілді. Ол 2021 жылдың маусым айында ашылды және Stardust-тың жанындағы белгісін бейнелейтін жабық мүсінге ие. Stardust атауы Boyd-тың басқа да нысандарында қолданыла береді, соның ішінде Лас-Вегастағы Orleans курортындағы Stardust Suite және Индианадағы Blue Chip курортындағы Stardust Event Center. 2020 жылғы мәліметтер бойынша, Stardust атауы кең танымалдылығын сақтап, бірнеше буынды және бүкіл АҚШ-ты қамтиды. Брендтің ұзақ мерзімді танымалдылығына таң қалған Boyd Gaming 2020 жылы Stardust Social Casino деп аталатын онлайн казино ойынын іске қосты. 2021 жылдың наурыз айында Boyd, Stardust атауымен Пенсильвания және Нью-Джерсиде онлайн казино құру үшін FanDuel компаниясымен серіктестік құрды. Олар 2021 жылдың сәуір айында Android және iOS жүйелері үшін іске қосылды.

On January 3, 2006, Boyd Gaming announced plans to close the Stardust within a year and replace it with a mixed use project called Echelon Place, scheduled to open in 2010. Boyd Gaming planned to relocate some of the Stardust employees to other Boyd properties in Las Vegas. Some employees expressed sadness about the impending closure. Boyd announced on September 5, 2006, that the Stardust would close in two months. The closure was earlier than Boyd had expected, as some employees had left the resort early for new jobs, making it difficult to continue operations at the Stardust. The Stardust closed on November 1, 2006. Gaming operations began to shut down that morning, followed by the full closure at 12:00 p. m. It was the largest resort to close on the Las Vegas Strip since the Sands Hotel and Casino in 1996. Long time customers found the Stardust more personable compared to newer resorts, and they turned out in thousands for the resort's final days. Bill Boyd said about employees, "They're leaving as if they're losing their closest friends. That's why we had such a great place: The employees were loyal and made our customers feel at home. The way Boyd Gaming operates, it's much more of a family atmosphere than many other places." Boyd Gaming had considered preserving the 32 story tower and incorporating it into the Echelon project, but the company decided that a completely vacant parcel of land would be better. and the two towers were imploded at 2:34 a. m. on March 13, 2007, after a four minute fireworks show. Thousands of spectators watched the implosion from nearby areas. The towers contained more than 500,000 tons of concrete and steel, and it took more than 20 minutes for the resulting dust to disappear. The debris clean up was expected to take two months. The 32 story tower is the tallest building to ever be imploded on the Strip. In March 2013, Boyd sold the unfinished Echelon project to Genting Group, which planned to complete the project as a new property called Resorts World Las Vegas. It was initially expected to open in 2016, but was delayed several times because of design changes. It opened in June 2021, and includes an indoor sculpture depicting the Stardust's roadside sign. The Stardust name would continue to be used for other Boyd properties, including the Stardust Suite at the Orleans resort in Las Vegas, and the Stardust Event Center at the Blue Chip resort in Indiana. As of 2020, the Stardust name retains its wide name recognition, spanning across multiple generations and throughout the United States. Boyd Gaming, surprised by the brand's lasting popularity, launched an online casino game in 2020 called Stardust Social Casino. In March 2021, Boyd partnered with FanDuel to create online casinos in Pennsylvania and New Jersey, under the Stardust name. They launched in April 2021, for Android and iOS computers.

Сәулет және дизайн

"Жұлдыз шаңы" құрылысы 1954 жылдың жазында басталды. Құрылысты жобалау үшін архитектор шақырылғанына ешқандай дәлел жоқ. Керісінше, жобаны бас мердігер Дональд Р. Паттерсон жасаған болуы мүмкін. Хотелдің бес қанатын инженер Тунг Йен Лин жобалаған. "Жұлдыз шаңы" ашылғанда әлемдегі ең ірі қонақүй болды, онда 1065 бөлме болды. Сондай-ақ, курорттың артында орналасқан "Жұлдыз шаңы" кинотеатры да болды. Ол бастапқыда "Motor Vu" деп аталды. Ол "Жұлдыз шаңы" ашылғанға дейін жұмыс істеді, кейіннен "Бюджеттік люкс" мотелімен ауыстырылды. "Жұлдыз шаңында" өзінің шаштараз дүкені де болды, ол курорт жабылатынша 40 жылдан астам жұмыс істеді. 1958 жылы "Жұлдыз шаңы" іргелес "Royal Nevada" қонақ үй-казиносын сатып алды және бір жылдан кейін оны "Жұлдыз шаңымен" біріктірді. "Royal Nevada" қасиносы, шоу-залы және мейрамханасы конференц алаңына айналдырылып, "Жұлдыз шаңы" аудиториясы ретінде жұмыс істеді. "Жұлдыз шаңы" конференц мүмкіндіктерін кеңінен жарнамалады. "Royal Nevada" қонақ үйі де "Жұлдыз шаңының" бір бөлігіне айналып, қосымша бөлмелер ұсынды. 1959 жылдың қарашасында тағы бір қонақ үйдің құрылысы басталды. 1 миллион доллар тұратын бұл құрылыс үш қабаттан тұрып, 160 бөлмелі болады деп күтілді және бес ай ішінде аяқталуға тиіс болды. 1964 жылы тоғыз қабатты қонақ үй мұнарасы қосылды. Курорт сонымен қатар 1965 жылдан 1968 жылға дейін жарыстар өткізілген "Жұлдыз шаңы" халықаралық жарыс жолына иелік етіп, оны басқарды. Жарыс жолы жоғары ставкалы ойыншыларды тарту үшін құрылған. Ол курорттан батысқа қарай, кейін Невада штатының Спринг-Вэлли аймағына айналған жерде орналасқан. 1969 жылы Парвин Дорманн "Жұлдыз шаңын" сатып алғаннан кейін компания жарыс жолына қызығушылық танытпады және көп ұзамай оны сатты. Ол сонымен қатар гольф алаңын жалға беруден де бас тартты. 1967 жылы "Жұлдыз шаңы" курортының артында орналасқан және ат жарыстарын өткізген "Атшылар паркін" ашты. Бұл Лас-Вегас Стрипіндегі жалғыз ат шоу аренасы болды. 1972 жылы қонақ үйдің артында 10 акр жерді алып жатқан "Камперленд" деп аталатын 142 орындық RV паркі ашылды. "Жұлдыз шаңы" менеджері Аль Сакс Лас-Вегаста RV туристерінің көп екенін байқағаннан кейін бұл идеяны ойлап тапты. "Жұлдыз шаңы" Лас-Вегас Стрипінде RV паркін ұсынған алғашқы курорт болды, бірақ басқа курорт иелері мұндай тұжырымдаманың жұмыс істейтініне күмән келтірді. "Камперленд" өзінің бассейнімен, ойын алаңымен және демалыс залымен жабдықталған. Ол бірден сәттілікке ие болды және алаңды 400 орынға дейін кеңейту жоспарлары тез жарияланды. "Камперленд" кеңейтуі 1973 жылы аяқталды, сонымен қатар 17 қабатты қонақ үй мұнарасы туралы жоспарлар жарияланды, бірақ курортқа биік мұнара 1990 жылға дейін қосылмады. Арген сонымен қатар 19 қабатты қонақ үй мұнарасын салуға рұқсат сұрады. 1976 жылдың шілдесінде құрылыс жұмысының бірінші кезеңі аяқталды. Гликке сәйкес, казино сол кезде әлемдегі ең ірісі болды. Жаңа мүмкіндіктердің бірі кеңейтілген ставкалар болды. Глик сонымен қатар "Жұлдыз шаңының" артына қосымша қонақ үй бөлмелерін салуды жоспарлады. Жоспарланған қонақ үйді кеңейту үшін қазіргі курорттың бөліктері бұзылуы керек болды. "Жұлдыз шаңы" ставка кеңсесі 1980 жылдардың соңында АҚШ-та танымал болды, себебі ол теледидар жаңалықтары мен журналдар сияқты әртүрлі БАҚ-та көрсетілді. Ставка кеңсесі Лас-Вегастың алғашқы ставкаларын ұсынды және кәсіби ставкашылар арасында танымал болды. Ставка кеңсесі өзінің ең жақсы кезеңінде бірегей ставка ережелерін ұсынды, бірақ 1991 жылы дәстүрлі тәсілге көшті. Соңғы онжылдықта "Жұлдыз шаңы" әр жұма күні кешке өткізілетін футболдан бас-аяқ сайысты ұсынды. Ставка кеңсесі кез келген спорт түріне ставка жасауға рұқсат берді. Бойдтар иелікке алғаннан кейін бөлмелерді жаңартуға 6 миллион доллар жұмсады, ал 1986 жылы тағы 26 миллион доллар жөндеу жоспарлары жарияланды. Жөндеу кезінде ескі ойын автоматтары бар "Olde Tyme Gambling Museum" да ашылды. "Жұлдыз шаңы" Стриптегі жоғары тұрған қонақ үй мұнарасы жоқ сирек кездесетін нысандардың бірі болды, сондықтан оны қосу жоспарланған. 1990 жылдың басында 32 қабатты мұнара мен конференц-орталық құрылысы басталды. Сол жылы кеңейтуге орын жасау үшін RV паркі жабылды. 1990 жылдың 21 желтоқсанында мұнараның алғашқы 700 бөлмесі мен конференц-орталығы ашылды. Мұнара оңтүстік-батысқа, солтүстік-шығысқа қараған, ал сыртқы беті әр қабаттың арасында орналасқан көлденең, қызыл түсті неон шамдармен жарықтандырылған. 1990 жылдары "Жұлдыз шаңының" өзінің тікелей маркетинг бөлімі болды, бұл қонақ үй казинолары үшін сирек кездесетін ерекшелік. 1997 жылы "Жұлдыз шаңы" жаңарту және кеңейту жоспарлары болды. 1998 жылы "Жұлдыз шаңы" люкс бөлмелерін 9 миллион долларға жаңарту жұмыстары жүргізілді, сонымен қатар 24 миллион долларлық жеке жаңарту жобасы жарияланды. Соңғы жобаға жаңа таңбалар мен қонақ үй бөлмелері мен казиноның шағын жаңартулары кірді. Жұмыс 1999 жылы басталды, фасадына жақсартулар енгізілді. 2001 жылы экономикалық төмендеуден қорқуға қарамастан, Boyd Gaming конференц алаңын кеңейту жоспарларын жариялады. Жаңа "Жұлдыз шаңы" павильоны мен көрме орталығы кеңейтілген конференц-орталыққа жақын орналасқан және жаңа кеңістіктерді ұсынатын болады. Жабылу кезінде "Жұлдыз шаңы" Лас-Вегас Стрипіндегі ең кішкентай курорттардың бірі болды, онда 1552 бөлме және казино болды. "Los Angeles Times" газеті курорттың "әлемдегі ең ірі қонақ үйден Стриптегі ең кішкентайлардың біріне, сән-салтанаттан жаман атқа және орта тапқа дейін" өзгергенін жазды. "Жұлдыз шаңы" тарихының көп бөлігінде орта тапқа арналған, ал жабылу кезінде ол әлі де қолжетімді қызметтерді ұсынатын Стриптегі аздаған курорттардың бірі болды, ал жаңа курорттар көбінесе жоғары деңгейлі болып жатты.

Construction on the Stardust began in the summer of 1954. There is no evidence an architect was hired to design the structure. Instead, it is likely that the general contractor, Donald R. Patterson, did the design. The five hotel wings were designed by engineer Tung Yen Lin. The Stardust was the largest hotel in the world when it opened, with 1,065 rooms. It also featured the Stardust Drive In movie theater, located behind the resort. It was originally called the Motor Vu. It predated the Stardust's opening, and was later replaced by the Budget Suites motel. The Stardust also had its own barbershop, which operated for more than 40 years, until the resort's closure. The Stardust took over the adjacent Royal Nevada hotel casino in 1958, and joined it with the Stardust a year later. The casino, showroom, and restaurant at the Royal Nevada were converted into convention space and operated as the Stardust Auditorium. The Stardust heavily marketed its convention facilities. The Royal Nevada's hotel also became part of the Stardust, providing additional rooms. In November 1959, construction began on an additional hotel building. The $1 million structure would be three stories high and contain 160 rooms, with completion expected within five months. The nine story hotel tower was added in 1964. The resort also owned and operated the off site Stardust International Raceway, which held races from 1965 to 1968. The racetrack was created to attract high rollers to the resort. The track was located west of the resort, in an area that would later become Spring Valley, Nevada. When Parvin Dohrmann purchased the Stardust in 1969, the company had little interest in the Stardust racetrack and soon sold it. The company also ended its lease of the golf course. In 1967, the Stardust opened Horseman's Park, which was located behind the resort and hosted horse events. It was the only horse show arena on the Las Vegas Strip. A 142 space RV park, called Camperland, was opened behind the hotel in 1972, on less than 10 acres. Stardust manager Al Sachs conceived the idea after realizing the high number of RV tourists in Las Vegas. The Stardust was the first resort on the Las Vegas Strip to offer an RV park, although other resort owners were skeptical that such a concept could work. Camperland included its own swimming pool, playground, and recreational hall. It was an immediate success, and plans were quickly announced to expand the site to 400 spaces. The Camperland expansion was completed in 1973, and plans were announced for a 17 story hotel tower, although it ultimately would not be until 1990 that the resort added a high rise tower. Argent also sought approval to build a 19 story hotel tower. The first phase of a $70 million expansion was finished in July 1976. The casino, at , was the largest in the world according to Glick. Among the new features was an expanded sportsbook. Glick also still planned to add additional hotel rooms, which would be built behind the Stardust. Portions of the existing resort would have to be demolished to accommodate the proposed hotel expansion. The Stardust sportsbook became popular across the United States in the late 1980s, after being featured in various media such as television news and magazines. The sportsbook offered Las Vegas' first line in betting, and was popular among professional bettors. The sportsbook offered unique betting rules during its peak, before adopting a more conventional approach in 1991. During its final decade, the Stardust offered a popular head to head football handicapping contest, held each Friday night. The sportsbook also allowed betting on any kind of sport. After taking ownership, the Boyds spent $6 million on room renovations, and plans were announced in 1986 for another $26 million in renovations. The renovation also added the Olde Tyme Gambling Museum, featuring antique slot machines. The Stardust was one of the few Strip properties without a high rise hotel tower, and there were plans to eventually add one. In early 1990, construction was underway on the 32 story tower and a conference center. The RV park closed that year to make room for the expansion. The first 700 rooms of the tower were opened on December 21, 1990, along with the conference center. The tower faced southwest to northeast, and the exterior featured horizontal, red colored neon lights, located in between each floor. During the 1990s, the Stardust had its own in house direct marketing department, an uncommon feature for a hotel casino. By 1997, there were plans to remodel and expand the Stardust. A $9 million renovation of the Stardust suites took place in 1998, and plans were announced for a separate $24 million renovation project. The latter would include new signs, and minor remodeling of hotel rooms and the casino. The project was underway in 1999, with improvements being made to the façade. In 2001, despite fears of an economic slowdown, Boyd Gaming announced plans to expand its convention space. The new Stardust Pavilion and Exhibit Center would add , and would be built next to the existing conference center, which had
At the time of its closure, the Stardust was among the smallest resorts on the Las Vegas Strip, with 1,552 rooms, and an casino. The Los Angeles Times wrote that the resort went from being "the world's largest hotel to one of the smallest on the Strip, from glamour to infamy to middle class normalcy." The Stardust primarily catered to a middle class clientele for much of its history, and at the time of its closing, it was one of the few remaining Strip resorts to still offer affordable amenities; newer resorts were becoming increasingly upscale.

Белгілер

1958 жылғы Stardust фасад белгісі 216 фут (66 м) ұзындықта және 37 фут (11 м) биіктікте болды, ғимараттың екі жағын айналдыра оралды және 7100 фут (2164 м) неон түтігі мен 11000 шаммен жарықтандырылды. Оның салмағы көрсетілмеген, ішінде 32000 фут (9754 м) сым және 3000 ампер ток өтетін жүйе болды. 1968 жылы қонақ үйдің сыртқы келбеті үлкен өзгеріске ұшырады. Ad Art Company компаниясының Пол Миллер жасаған жол жиегіндегі белгі 1968 жылдың ақпанында орнатылды. Оның биіктігі 188 фут, ені 93 фут, ол Лас-Вегастағы ең танымал неон белгілерінің бірі болды. Сол сәуірде қонақ үйдің қасбеті YESCO-ның Реймонд Ларсон жобасына сәйкес қайта құрылды. 1977 жылы фасадты жаңартып, ғарыш тақырыбы мен белгілер алынып тасталды, оның орнына курорттың алдыңғы жағына көк және қызғылт түсті айна панельдер қосылды. Stardust-тың жол жиегіндегі белгісі сақталды, бірақ оның әріптері 1991 жылы Helvetica шрифтімен ауыстырылды. Алғашқы әріптер қалалық Неон мұражайына тапсырылды және 2020 жылы қайта жаңартылды. 2007 жылдың ақпан айында Stardust жол жиегіндегі белгісі демонтаждалды және ол да Неон мұражайына берілді. Мұражай 2023 жылы курорттың Lido de Paris шоуына арналған 56 фут енді белгіні сатып алып, турларына қосты.

Ресторандар

Аку Аку, полинезиялық мейрамхана. Алайда, ашылғаннан кейін бірнеше күн өткен соң мейрамхананың шатырында өрт шықты, соның салдарынан жақын орналасқан казино қысқа мерзімге жабылды, себебі түтін тарады. Өрттің себебі табиғи газ болды. Аку Аку бірнеше аптадан соң қайта ашылды. Мейрамханада тики-бар және сырттан кіреберісті көрсететін үлкен тас тики басы (моаи) болды. 1966 жылы тағы бір жаңа мейрамхана – Плантациялық асхана ашылды. Palm Room мейрамханасы 1969 жылы жаңартылып, 1975 жылы жаңа мейрамхана қосылды. Аку Аку 1980 жылы жабылды, ал моаи басының бірі Лас-Вегас алқабындағы Сансет Паркіндегі аралды көлге көшірілді. 1980 жылдардың соңындағы жөндеу жұмыстары барысында әртүрлі мейрамханалар ашылды, олардың ішінде Тони Рома, 340 орындық швед үстелі және жапон мейрамханасы болды. Бұл мейрамханалар 1990 жылдардың соңында курорттың соңғы жөндеу жұмыстарының аясында салынды.

Шоулар мен ойын-сауықшылар

1958 жылы Stardust ашылғанда, құрамында 700 адамдық Cafe Continental кешкі ас залы болды. Онда 9 метрге төмендеп, 3 метрге көтерілетін сахна болды. Сахна баскетбол алаңынан үлкен, бассейн мен мұз айдынына ие болды және қалау бойынша жаңбыр мен қар жаудыруға қабілетті еді. Премьера кезінде шоуға 250 000 доллар жұмсалды. Валери Перрин 1960-шы жылдардың соңында Париж Лидосында шоу-қыз болды. Лидо де Паристе шоу-қызбен қатар комедиялық қойылымдар мен тірі жануарлар да болды. Stardust-тағы басқа да танымал орындаушылар: Тим Конвей, Харви Корман, Филис Диллер, Роберт Гуле, Дон Риклс, Билли Дэниелс, Chicago, Стив және Эйди, The Temptations, Four Tops, Джордж Карлин, Бобби Беросини, Эндрю Дайс Клей және Боб Ньюхарт. Негізгі залдан басқа, Stardust 1969 жылы кеңейтілген лаунжда да ойын-сауықшыларды шақырды. Курорт ашылғаннан бері бар лаунж 1975 жылы жаңарту кезінде жаңа казино кеңістігімен ауыстырылды. 1 қазан 1976 жылы 650 орындық, 1 миллион долларлық Starlight театры ашылды. 1977 жылы Las Vegas Sun газеті Argent Corporation компаниясының "Stardust-тағы қаладағы ең жақсы лаунжды алып тастап, оны кішкентай негізгі залмен алмастырды, оны лаунж ретінде қарастырды, бағасын көтерді, содан кейін жапты" деп жазды. 1977 жылдың соңында Starlight лаунжы қайта ашылды. Лидо де Париж 1991 жылға дейін жалғасты, содан кейін ол толық жалаңаш шоу-қызбен жаңартылған шоуға ауыстырылды. Жаңа шоу Boyd Group компаниясының Stardust-ты жаңғыртуға бағытталған күш-жігерінің бір бөлігі болды. Бастапқы шоудың жабылуының тағы бір себебі - өндіріс құнының жоғары болуы. Лидо де Париж 32 жылдан астам уақыт бойы 22 000 қойылым қойды. Жаңа шоу, Enter the Night, 1991 жылдың шілдесінде ашылды. Шоу 1997 жылы жаңа костюмдермен және актерлермен жаңартылды, ал мәнерлеп сырғанаушы Дороти Хамилл 1998 жылы қысқа уақытқа шоуда өнер көрсетті. Thunder from Down Under ерлер тобы 1990-шы жылдары Stardust-та бірнеше шоу өткізді. 1999 жылдың қазанында Stardust Уэйн Ньютонды жылына 25 миллион долларға резиденттік жұлдыз ретінде шақырды. Ньютон 920 орындық Stardust театрында өнер көрсетті, ол кейіннен Wayne Newton театры деп аталды. Enter the Night 1999 жылдың желтоқсанында аяқталды, ал Ньютон бір айдан кейін сол театр сахнасында өнер көрсетуін бастады. Ньютон Stardust-тың соңғы жылдары бәсекеге қабілетті болуына көмектесті және екі жылдан кейін Starlight лаунжында үш айлық тұрақты шоу өткізді. Джин Питни 2003 жылы Лас-Вегас Стрипіндегі Stardust-та дебют жасады, ал гипнотизер Энтони Кульс сол жылы курортта алты айлық шоу өткізді. Havana Night Club 2004 жылы Stardust-та 50-ден астам кубалық бишілер, музыканттар мен әншілермен дебют жасады. Оны Кенни Ортега қойды, ал Зигфрид пен Рой бірлесіп өндірді. Шоу 1999 жылы дебют жасап, әлемді аралап шықты, бірақ Лас-Вегас нұсқасы Ортеганың бір жылдық жұмысынан кейін кеңейтілді. Шоудың Лас-Вегастағы тұсаукесері виза мәселелеріне байланысты кейінге шегерілді, ал Stardust қысқа уақытқа басқа топты шақыруды қарастырды. Havana Night Club үш апталық кешігуден кейін 2004 жылдың тамызында ашылды. Сиқыршы Рик Томас 2005 жылдың наурыз айында Stardust-та өнер көрсетуін бастады, ал Ньютон бір айдан кейін шоуын аяқтап, жаңа мүмкіндіктерді іздегісі келетінін айтты. Ньютонның USO гастрольдеріне берілгендігі Stardust-тан кетуіне әсер етті. Стив және Эйди 2006 жылдың 28 қазанында Stardust-та соңғы рет өнер көрсетті.

When the Stardust opened in 1958, it included the Cafe Continental dinner showroom, which had seating for 700 people. It included a rising stage capable of sinking 30 feet (9 m) below and rising 10 feet (3 m) above the floor. The stage was billed as larger than a basketball court, held a swimming tank and ice skating rink, and was capable of generating rain and snow on demand. When it premiered, the show cost $250,000 to put on. Valerie Perrine was a showgirl in Lido de Paris in the late 1960s. In addition to showgirls, Lido de Paris also featured comedy and live animals. Other notable performers at the Stardust included Tim Conway, Harvey Korman, Phyllis Diller, Robert Goulet, Don Rickles, Billy Daniels, Chicago, Steve and Eydie, The Temptations, the Four Tops, George Carlin, Bobby Berosini, Andrew Dice Clay, and Bob Newhart. Aside from the main showroom, the Stardust also had entertainers perform in its lounge, which was expanded in 1969. The lounge, present since the resort's opening, was replaced with new casino space during renovations in 1975. The $1 million, 650 seat Starlight theater lounge was opened on October 1, 1976, replacing the one that had closed a year earlier. According to the Las Vegas Sun in 1977, Argent Corporation "took out the best lounge in town at the Stardust, replaced it with a mini main showroom, treated it as a lounge, over priced it, then closed it." The Starlight Lounge reopened at the end of 1977. Lido de Paris continued to run until 1991, when it was replaced by a modernized show that also featured topless showgirls. The new show was part of an effort by Boyd Group to modernize the Stardust. Another reason for the original show's closure was the high cost of production. Lido de Paris ran for more than 32 years, putting on 22,000 performances. The new show, Enter the Night, opened in July 1991. The show was updated with new costumes and cast members in 1997, and figure skater Dorothy Hamill briefly performed in the show during 1998. Thunder from Down Under, a male revue, did several shows at the Stardust in the 1990s. In October 1999, the Stardust hired Wayne Newton as its resident headliner for a reported $25 million per year. Newton would perform in the 920 seat Stardust Theater, which would be renamed the Wayne Newton Theater. Enter the Night ended in December 1999, and Newton began performing in the same theater space a month later. Newton helped to keep the Stardust competitive during its final years. and began a three month residency two years later, in the Starlight Lounge. Gene Pitney made his Las Vegas Strip debut at the Stardust in 2003, and hypnotist Anthony Cools began a six month run at the resort that year. Havana Night Club premiered at the Stardust in 2004, featuring more than 50 Cuban dancers, musicians, and singers, It was directed by Kenny Ortega, and co produced by Siegfried & Roy. The show previously premiered in 1999 and toured around the world, but the Las Vegas version was modified extensively by Ortega, who spent a year working on it. The show's Las Vegas debut was postponed because of issues concerning travel visas, and the Stardust briefly considered hiring a replacement act. Havana Night Club eventually opened in August 2004, after a three week delay. Magician Rick Thomas began performing at the Stardust in March 2005, and Newton ended his show a month later, saying that he wanted to move on. Newton's commitment to USO tours was a factor in his Stardust departure. Steve and Eydie were the final entertainers to perform at the Stardust, on October 28, 2006.

Әдебиетте

Казино: Лас-Вегастағы махаббат және құрмет, Николас Пилегги жазған, 1970 және 1980 жылдары Чикаго мен Канзас-Сити мафиясы атынан Франк Розенталь мен Энтони Спилотро басқарған «Стардуст» және басқа казинолардың кезеңін баяндайды. The Odds: One Season, Three Gamblers and the Death of Their Las Vegas, Чад Миллманның «Стардуст» жарыс және спорттық кітаптар менеджері Джо Лупо мен менеджердің көмекшісі Боб Скуччи, сондай-ақ кәсіби спорттық ставка жасаушы Алан Бостон және спорттық ставка жасауға тырысқан Родни Босничтің өміріндегі бір жылды қамтиды. «Жұлдызды шаң» сол кездегі «ашылу сызығының үйі» мәртебесіне байланысты таңдалды. The Stardust of Yesterday: Reflections on a Las Vegas Legend, Хайди Кнапп Ринелла жазған және Майк Уэзерфорд редакциялаған, бұл қонақ үй мен казиноның толық тарихы. Ринелла мен Уэзерфорд «Лас-Вегас ревью» журналының штатты қызметкерлері болды. Зигфрид пен Рой кітапқа алғы сөз жазып, курорт туралы көптеген естеліктерімен бөлісті. Курорт 1980 жылдары «Қылмыстық оқиға» телесериалының түсірілім алаңы болды. «Stardust» таңбасы 1988 жылы C. C. Catch-тің «House of Mystic Lights» музыкалық видеоклипінде шамалы көрінеді. 1990 жылдары «Стардуст» кинотеатрында «Saved by the Bell: Wedding in Las Vegas», «Showgirls» және «Swingers» сияқты бірнеше фильм түсірілді. Кейіннен «The Debtors» және «Pasty Faces» фильмдері де осы кинотеатрда түсірілді. Курорт 2000 жылдардың басында Miller Lite және Aflac жарнамаларында да пайда болды. «So You Wanna Be an Actor» атты сәтсіз реалити-шоудың телепилоты 2006 жылдың қыркүйек айында «Stardust»-та түсірілді, бұл осы жерде түсірілген соңғы жоба болды.