1945 жылғы Бейсбол Даңқына сайлаулар

Кіріспе

Бейсбол даңқы залына сайлау

1945 жылғы Бейсбол даңқы залына сайлау үш жылдан бері өткізілген алғашқы ресми сайлау болды және марапаттаудың баяудығына қатысты сынға күшті жауап ретінде танылды. Американың Бейсбол жазушылар қауымдастығы (BBWAA) соңғы ойыншыларды таңдау үшін пошта арқылы дауыс берді, бірақ ешкімді сайлаған жоқ. Оған жауап ретінде "Ескі мергендер комитеті" он адамнан тұратын ең ірі топты сайлады. 1945 жылдың сәуір айында жарияланған Комитет таңдауы: Роджер Бреснахан, Дэн Браутерс, Фред Кларк, Джимми Коллинз, Эд Делаханти, Хью Даффи, Хьюи Дженнингс, Кинг Келли, Джим О'Рурк және Уилберт Робинсон. Бейсболдың 100 жылдығы мен 1939 жылы Даңқ залының салтанатты ашылуынан кейін BBWAA үш жылда бір рет дауыс беруге шешім қабылдаған. Сол жылы үш ойыншы сайланғаннан кейін, 1942 жылы бір ойыншы, ал 1945 жылы ешкім сайланбады. Жаңа ережелерге сәйкес, жазушылар енді жыл сайын соңғы ойыншыларға қатысты дауыс беруге қайта оралады.

1944 жылғы қорған

19-ғасырдың жұлдыздары назардан тыс қалды деген шағымдардың көбеюіне жауап ретінде, комиссар Кенесау Маунтин Лэндис 1944 жылдың тамызында Атақ залы комитетінің құрамын төрт мүшеден жетіге дейін кеңейтті. Ол оларға 1945 жылдың басында "Ескі мерзімдік ойыншылар" комитеті ретінде жиналғанда 1876–1900 жылдар аралығындағы кемінде 10 ойыншыны сайлауды тапсырды. Комитет мүшелері бұл мақсатқа қол жеткізу оңай болады деп сенді, себебі олардың кейбіреулері білікті үміткерлердің саны жиырмадан асып түседі деп мәлімдеді. 1944 жылдың қарашасында Лэндис қайтыс болғаннан кейін комитет қысқа ғана уақытқа жиналып, Лэндисті Атақ залына енгізді. Олар сондай-ақ, егер 1945 жылғы қаңтарда BBWAA сайлауы 20-ғасырдың басындағы ойыншыларды таңдамаса, ақпан айындағы жиналыста комитет олардың арасынан бірнешеуін таңдайды деп ұсынды.

BBWAA сайлауы

BBWAA мүшелері 20 ғасырда (1900 жылдан кейін) белсенді ойыншыларды таңдау құқығына ие болды, егер олар 1944 жылы үлкен лига ойындарына қатыспаса. Дауыс берушілерге 10 кандидатқа дауыс беру тапсырылды; дауыстардың кем дегенде 75% жинаған кандидаттар ғана Даңқ залына енгізілді. Барлығы 247 бюллетень берілді, 95 кандидатқа 2362 жеке дауыс берілді, әр бюллетеньге орташа есеппен 9.56 дауыс тиді; сайлау үшін 186 дауыс қажет болды. Нәтижелер 1945 жылдың 28 қаңтарында жарияланды. Көптеген дауыс берушілер басымдық беру керек деп ойлаған 1900-шы және 1910-шы жылдардағы ойыншыларға назар аударды, бұл көрсеткіш 1939 және 1942 жылдардағы деңгейден асып түсті. Дауыс берудегі ең жақсы 22 кандидаттың бесеуі ғана, ал ең жақсы алтысының ешқайсысы 1917 жылдан бері маңызды ойын көрсетпеген; ең жақсы 36 кандидаттың үш және ең жақсы 22-нің ешқайсысы 1918 мен 1933 жылдар аралығында соңғы маусымын өткізбеген. Ең алдыңғы 13 кандидаттың сегізі қайтыс болған. 27 жылдан астам уақыттан бері зейнеткерлікке шыққан ойыншылар – 94 үміткердің 48-і – дауыстардың 72% жинады. BBWAA сайлауларында алғаш рет ешбір кандидат 75% дауыс ала алмады. Келесі сайлау 1948 жылға дейін жоспарланбағандықтан, жаңа буын ойыншылардың үміткерлігі күшейді және дауыс беру үлгілерінің фрагментациясы таңдауды қиын ететініне байланысты сайлау жүйесін қарап шығу және түзету қажет деген сын кеңінен тарады; Ескі таймерлер комитеті дауыс бюллетенінің жоғарғы жағын тазарту үшін ең танымал кандидаттардың бірін таңдауы мүмкін деген ұсыныс жасалды. 1945 жылдың қыркүйек айындағы отырысында Даңқ залы комитеті сайлаулар арасындағы үш жылдық үзілісті жоюды және жыл сайынғы сайлауды жаңартылған форматта қайта бастауды бұйырды. Келесі сайлауларда таңдалған кандидаттар курсивпен, ал 1945 жылы Ескі таймерлер комитеті таңдаған ойыншылар жұлдызшамен (*) белгіленеді.

Members of the BBWAA again had the authority to select any players active in the 20th century (after 1900), provided they had not appeared in a major league game in 1944. Voters were instructed to cast votes for 10 candidates; any candidate receiving votes on at least 75% of the ballots would be honored with induction to the Hall. A total of 247 ballots were cast, with 2,362 individual votes for 95 specific candidates, an average of 9.56 per ballot; 186 votes were required for election. The results were announced on January 28, 1945. The emphasis on the players of the 1900s and 1910s, who many voters felt should be given priority, again continued to increase beyond the levels seen in 1939 and 1942. Only five of the top 22 candidates in the voting, and none of the top six, had seen any substantial play since 1917; only three of the top 36, and none of the top 22, had played their final season anytime between 1918 and 1933. Eight of the top 13 candidates were deceased. Players who had been retired over 27 years – 48 of the 94 named – received 72% of the votes. For the first time in the three BBWAA elections, no candidate received at least 75% of the vote. Particularly since the next election was not scheduled to be held until 1948, that a new generation of players was quickly becoming eligible, and that increasingly fractured voting patterns would make selections more improbable, criticism became widespread that the election system needed to be reviewed and quickly revised; it was suggested that the Old Timers Committee might select some of the earliest popular candidates to help clear the top of the ballot. At its September 1945 meeting, the Hall of Fame Committee ordered that the three year wait between elections be abolished, and that annual elections resume under a revised format. Candidates who have since been selected in subsequent elections are indicated in italics; players chosen by the Old Timers Committee in 1945 are marked with an asterisk (*). Player Votes Percent Change Frank Chance 179 72.5 14.1% Rube Waddell 154 62.3 3.9% Ed Walsh 137 55.5 7.0% Johnny Evers 134 54.3 15.2% Roger Bresnahan* 133 53.8 29.3% Miller Huggins 133 53.8 6.2% Mickey Cochrane 125 50.6 12.8% Jimmy Collins* 121 49.0 19.8% Ed Delahanty* 111 44.9 0.3% Clark Griffith 108 43.7 13.2% Frankie Frisch 101 40.9 4.8% Hughie Jennings* 92 37.2 9.7% Wilbert Robinson 81 32.8 5.4% Pie Traynor 81 32.8 13.5% Hugh Duffy* 64 25.9 7.1% Fred Clarke* 53 21.5 3.4% Rabbit Maranville 51 20.6 7.7% Joe Tinker 49 19.8 4.3% Mordecai Brown 46 18.6 8.4% Herb Pennock 45 18.2 12.7% Joe McGinnity 44 17.8 7.5% Chief Bender 40 16.2 7.4% Eddie Plank 33 13.4 13.6% Ray Schalk 33 13.4 9.3% Bill Terry 32 13.0 2.5% Lefty Grove 28 11.3 Frank Baker 26 10.5 6.2% Carl Hubbell 24 9.7 Addie Joss 23 9.3 4.9% Ross Youngs 22 8.9 10.0% Dazzy Vance 18 7.3 8.6% Dizzy Dean 17 6.9 Bill Dickey 17 6.9 Johnny Kling 12 4.9 1.5% Charlie Gehringer 10 4.0 Nap Rucker 10 4.0 2.4% Babe Adams 7 2.8 1.9% Lefty Gomez 7 2.8 Harry Heilmann 5 2.0 0.3% Kid Nichols 5 2.0 0.1% Edd Roush 5 2.0 1.6% Sam Crawford 4 1.6 0.7% Ted Lyons 4 1.6 Bill Carrigan 3 1.2 Wild Bill Donovan 3 1.2 Hank Gowdy 3 1.2 2.2% Hank Greenberg 3 1.2 Bobby Wallace 3 1.2 0.3% Jesse Burkett 2 0.8 0.9% Kid Elberfeld 2 0.8 0.4% Eddie Grant 2 0.8 0.5% Gabby Hartnett 2 0.8 Bobby Lowe 2 0.8 0.4%Bill McKechnie 2 0.8 Deacon Phillippe 2 0.8 0.4%Branch Rickey 2 0.8 Casey Stengel 2 0.8 Zack Wheat 2 0.8 0.5% Ginger Beaumont 1 0.4 Donie Bush 1 0.4 0.5% Howie Camnitz 1 0.4 Max Carey 1 0.4 Earle Combs 1 0.4 Wid Conroy 1 0.4 Harry Davis 1 0.4 Joe DiMaggio 1 0.4 Bill Dinneen 1 0.4 Mike Donlin 1 0.4 Jack Dunn 1 0.4 Kid Gleason 1 0.4 Joe Gordon 1 0.4 Charlie Grimm 1 0.4 Heinie Groh 1 0.4 Dickey Kerr 1 0.4 Tony Lazzeri 1 0.4 Duffy Lewis 1 0.4 Herman Long 1 0.4 Sherry Magee 1 0.4 Pepper Martin 1 0.4 0.5% Bob Meusel 1 0.4 Pat Moran 1 0.4 Van Mungo 1 0.4 Danny Murphy 1 0.4 Claude Ritchey 1 0.4 Eppa Rixey 1 0.4 Charlie Root 1 0.4 Amos Rusie 1 0.4 Cy Seymour 1 0.4 Jimmy Sheckard 1 0.4 Billy Southworth 1 0.4 Bill Sweeney 1 0.4 Jesse Tannehill 1 0.4 Johnny Vander Meer 1 0.4 Cy Williams 1 0.4 Steve Yerkes 1 0.4

+ Key to colors Players who were elected in future elections. These individuals are also indicated in plain italics.

Ойыншылар Дауыс Проценттік өзгеріс
Фрэнк Чэнс 179 72.5 14.1%
Руб Уодделл 154 62.3 3.9%
Эд Уолш 137 55.5 7.0%
Джонни Эверс 134 54.3 15.2%
Роджер Бреснахан* 133 53.8 29.3%
Миллер Хаггинс 133 53.8 6.2%
Микки Кокран 125 50.6 12.8%
Джимми Коллинз* 121 49.0 19.8%
Эд Делаханти* 111 44.9 0.3%
Кларк Гриффит 108 43.7 13.2%
Фрэнки Фриш 101 40.9 4.8%
Хьюи Дженнингс* 92 37.2 9.7%
Уилберт Робинсон 81 32.8 5.4%
Пай Трэйнор 81 32.8 13.5%
Хью Даффи* 64 25.9 7.1%
Фред Кларк* 53 21.5 3.4%
Рэббит Маранвилл 51 20.6 7.7%
Джо Тинкер 49 19.8 4.3%
Мордекай Браун 46 18.6 8.4%
Херб Пеннок 45 18.2 12.7%
Джо МакГиннити 44 17.8 7.5%
Чиф Бендер 40 16.2 7.4%
Эдди Планк 33 13.4 13.6%
Рэй Шалк 33 13.4 9.3%
Билл Терри 32 13.0 2.5%
Лефти Гров 28 11.3
Фрэнк Бейкер 26 10.5 6.2%
Карл Хаббелл 24 9.7
Адди Джосс 23 9.3 4.9%
Росс Янгс 22 8.9 10.0%
Дэззи Вэнс 18 7.3 8.6%
Диззи Дин 17 6.9
Билл Дики 17 6.9
Джонни Клинг 12 4.9 1.5%
Чарли Герингер 10 4.0
Нап Ракер 10 4.0 2.4%
Бейб Адамс 7 2.8 1.9%
Лефти Гомес 7 2.8
Гарри Хайльманн 5 2.0 0.3%
Кид Николс 5 2.0 0.1%
Эдд Рауш 5 2.0 1.6%
Сэм Кроуфорд 4 1.6 0.7%
Тед Лайонс 4 1.6
Билл Карриган 3 1.2
Уайлд Билл Донован 3 1.2
Хэнк Гоуди 3 1.2 2.2%
Хэнк Гринберг 3 1.2
Бобби Уоллес 3 1.2 0.3%
Джесси Бёркетт 2 0.8 0.9%
Кид Эльберфельд 2 0.8 0.4%
Эдди Грант 2 0.8 0.5%
Гэбби Хартнетт 2 0.8
Бобби Лоу 2 0.8 0.4%
Билл МакКинни 2 0.8
Дикон Филлипп 2 0.8 0.4%
Бранч Рики 2 0.8
Кейси Стенгел 2 0.8
Зэк Уит 2 0.8 0.5%
Джинджер Бомонт 1 0.4
Дони Буш 1 0.4 0.5%
Хауи Камниц 1 0.4
Макс Кэри 1 0.4
Эрл Комбс 1 0.4
Уид Конрой 1 0.4
Гарри Дэвис 1 0.4
Джо ДиМаджо 1 0.4
Билл Диннин 1 0.4
Майк Донлин 1 0.4
Джек Данн 1 0.4
Кид Глисон 1 0.4
Джо Гордон 1 0.4
Чарли Гримм 1 0.4
Хейни Грох 1 0.4
Дики Керр 1 0.4
Тони Лаззери 1 0.4
Даффи Льюис 1 0.4
Герман Лонг 1 0.4
Шерри Маги 1 0.4
Пеппер Мартин 1 0.4 0.5%
Боб Мьюзель 1 0.4
Пат Моран 1 0.4
Ван Мунго 1 0.4
Дэнни Мёрфи 1 0.4
Клод Ритчи 1 0.4
Эппа Рикси 1 0.4
Чарли Рут 1 0.4
Амос Руси 1 0.4
Си Сеймур 1 0.4
Джимми Шеккард 1 0.4
Билли Саутворт 1 0.4
Билл Свини 1 0.4
Джесси Таннехилл 1 0.4
Джонни Вандер Мир 1 0.4
Си Уильямс 1 0.4
Стив Йеркес 1 0.4

Түсініктер кілті:
Келешек сайлауларда таңдалған ойыншылар. Бұл тұлғалар да қарапайым курсивпен көрсетілген.

Ескілер комитеті

BBWAA-ның ешбір кандидатты іріктемеуіне жауап ретінде, Old Timers Committee BBWAA-ға дауыс бюллетеніндегі тығырылуды шешуге көмектесуге шақырылды. Олар 1876–1900 жылдар аралығынан таңдалған 10 ойыншының ішінде, мансабы 20 ғасырдың басына дейін созылған ойыншыларды қосуға кеңес берілді. Атап айтқанда, BBWAA сайлауында 100-ден астам дауыс жинаған, ал мансабы 1905 жылға дейін өркендеген үш ойыншы. Комитет мүшелері: Атақ залының президенті Стивен Кларк, комитет төрағасы; Атақ залының қазынашысы Пол С. Керр, комитет хатшысы; «Янкиз» командасының президенті Эд Барроу; «Атлетика» командасының иесі/менеджері Конни Мак; Нью-Йорк спорт жазушысы Сид Мерсер; «Брэйвз» командасының президенті Боб Куинн; және Бостон спорт жазушысы Мел Уэбб. Комитет бастапқыда ақпан айында кездесуді жоспарлаған еді; бірақ Лэндистің орнына іздестіру, сондай-ақ Барроу мен Куинннің клуб президенттері қызметінен зейнеткерлікке шығуы кездесуді 25 сәуірге, Альберт «Хэппи» Чандлер жаңа комиссар болып сайланғаннан кейін бір күнге ықшамдады. Сол күні «Нью-Йорк Янкиз» кеңсесінде комитет мүшелерінің алтауы жиналып, таңдауларын жасады; Сид Мерсер ауыр сырқатқа шалдыққандықтан қатыса алмады, ол 8 аптадан кейін қайтыс болды.

Сын-пікірлер мен негіздеме

Комитет таңдаған ойыншылар сол кезде кеңінен мақұлданғанмен, кейінірек көптеген бейсбол тарихшылары мен жазушылары комитет 1945 жылғы таңдауында қателік жасады және тым көп ойыншы сайланды деген пікірге келді. Дегенмен, бұл көзқарас комитетке сол жылы 10 ойыншыны таңдау міндетті болғандығын ескермейді. Олардың таңдау себептерін түсіндіретін бірнеше фактор бар: BBWAA сайлауы сәтсіз аяқталғаннан кейін комитет негізгі назарын BBWAA-ның дауыс беру бюлетеніндегі тығындықты жеңілдетуге аударды және XX ғасырдың басында ойнаған, BBWAA дауысында қолдау тапқан ойыншыларды таңдауға итермеледі. Сондықтан, сол жылығы таңдаулары 1893 жылға (бейсболда питчердің табақтан 10 футқа қашықтатылған жылы) дейінгі және 1910 жылға дейінгі кезеңге басымдық берді; олардың барлық он таңдауы 1893 немесе одан кейін белсенді болған ойыншылар еді, ал жетісі 1900 жылдан кейін де белсенді болды. 1910 жылға дейін зейнеткерлікке шыққан барлық ойыншылардың ішінде 1945 жылғы BBWAA сайлауында тек 5-і 2 дауыстан артық дауыс алды (дауыстың 1%): Джимми Коллинз (121), Эд Делаханти (111), Хьюи Дженнингс (92), Уилберт Робинсон (81) және Хью Даффи (64). Бесінің бәрі 1900 жылға дейін жұлдыздар болды, Коллинз ғана 1903 жылдан кейін тұрақты түрде ойнады, және әрқайсысы BBWAA дауысының 25% -дан астамын алды; 1910 жылға дейін зейнеткерлікке шыққан және BBWAA дауысының 2% -дан астамын алған басқа барлық ойыншылар бұрыннан сайланған еді. Комитет осы бесін де сайлады, ал осы таңдауларды сынға алу BBWAA сайлаушыларына, олардың таңдауын қолдағандарға бағытталған, өйткені Old Timers комитеті олардың дауысымен келісімде болды. Комитет бұрыннан залда өкілдігі жоқ позициялардағы ойыншыларды сайлауға тырысқандай көрінеді; 1945 жылға қарай BBWAA 20 ғасырлық ойыншыларды барлық позицияларға сайлаған, қақпашы, үшінші база және сол жақ алаңнан басқа. Комитет Джимми Коллинзді сайлап, үшінші базадағы ойыншының жоқтығын жойды, өйткені ол сол кездегі ойынның ең үздік ойыншысы ретінде танылды және BBWAA дауыс беруінде үшінші базадағылар арасында үнемі бірінші орынды иеленді, әдетте бұл позициядағы барлық басқалардың жиынтық көрсеткіштерін басып өтті. Оның мансабы 1894-1908 жылдар аралығында болды, сондықтан оны екі ғасырдың да жұлдызы деп санауға болады. Комитеттің басқа екі позициядағы таңдаулары да BBWAA дауысына жақын болды. Қақпашы Роджер Бреснахан BBWAA сайлауының көп бөлігінде қақпашылар арасында бірінші орынды иеленді, тек жақында зейнеткерлікке шыққан Микки Кокрейн ғана бірінші орын үшін бәсекелестік жасады. 1937 жылдан бері дауыс беруде Фред Кларк сол жақ алаңдағылар арасында 1903 жылы қайтыс болған Эд Делахантиден кейін ғана қалды. Бреснахан мен Кларк екеуі де 1900-ші жылдардың жұлдыздары болды және 1890 жылдары жоғары лигаға дебют жасады, осылайша оларды Old Timers таңдауына лайықты етті. Көптеген сайлауды қадағалағандардың арасында, зейнеткерлікке шыққаннан кейін спортта басқарушы, жаттықтырушы немесе атқарушы болып қалған ойыншыларды таңдауға күшті ниет болды. Таңдаудың сегізі бір кезде жоғары лигада бас бапкер болды, бесеуі (Кларк, Коллинз, Дженнингс, Кинг Келли және Робинсон) өз командаларын жеңіске жеткізді. Бреснахан, Дженнингс және Робинсон әрқайсысы жоғары лигада кемінде бес маусым жаттықтырушы болып қызмет етті, ал Даффи көп жылдар бойы скаут болып жұмыс істеді. Кларк, Робинсон және Дженнингс сайланғаннан кейін, 1000-нан астам жеңіске жеткен 9 зейнеткер бапкердің 5-і қазір залда болды (әлі де белсенді Конни Макпен бірге), Кларк Гриффиттің кандидатурасы кейінге қалдырылды. 1945 жылға дейін кем дегенде 1000 жеңіске жеткен 14 бапкер болды; содан бері барлығы сайланды, соңғысы 1999 жылы Франк Сели болды. Чемпионат командаларындағы негізгі рөл атқарғандарға, әсіресе үш мәрте чемпион болған 1894-95-96 жылдарғы Балтимор Ориольс командасына ерекше назар аударылды, олар көптеген адамдар 19 ғасырдың ең ұлы бейсбол династиясы деп санайды; Дэн Браутерс, Дженнингс және Робинсон осы команданың тұрақты мүшелері болды, Дженнингс кейіннен Бруклин чемпионы үшін ойнады, ал Браутерс үш бұрынғы чемпион үшін ойнады. Бреснахан 1905 жылғы Нью-Йорк Гиганттарында ойнады; Коллинз 1903 жылғы Бостон Америкалықтарының ойыншы-бас бапкері және 1890 жылдардың соңындағы екі NL чемпионының жұлдызды ойыншысы болды; Даффи 1890 жылдары Бостондағы бес жеңіске жеткен командада ойнады; ал Кларк Питтсбургтегі төрт жеңіске жеткен команданың ойыншы-бас бапкері болды. Келли мен Джим О'Рурк 1893 жылға дейінгі дәуірде бірнеше жеңіске жеткен командаларда ойнады. 10 таңдаудың 8-і кем дегенде төрт жеңіске жеткен команданың негізгі ойыншысы және/немесе бас бапкері болды.

Although the committee's selections were roundly applauded at the time, in later years many baseball historians and writers came to believe strongly that the committee erred in some of its 1945 selections, and that too many individuals had been elected; however, this view does not consider the fact that the committee had been required to select 10 inductees that year. There are also several factors which make the reasons for their choices clearly discernible:
After the failed BBWAA election, the committee was primarily focused on assisting the BBWAA in relieving the congestion at the top of its ballot, and was encouraged to select some players who had played into the early 20th century and were receiving support in the BBWAA vote. Therefore, their selections that year tended to strongly favor the period between 1893 (when baseball moved the pitcher back 10 feet from the plate) and 1910; all ten of their selections were active players in 1893 or later, and seven were active after 1900. Of all the non pitchers who had retired before 1910, only 5 had received more than 2 votes (1% of the vote) in the 1945 BBWAA election: Jimmy Collins (121), Ed Delahanty (111), Hughie Jennings (92), Wilbert Robinson (81) and Hugh Duffy (64). All five were stars prior to 1900, with only Collins playing regularly after 1903, and each had received over 25% of the BBWAA vote; every other non pitcher retired before 1910 who had ever received over 2% of the BBWAA vote had already been elected. The committee elected all five, and criticism of any of these choices is more appropriately directed at the BBWAA voters who supported their selection, as the Old Timers Committee was acting simply out of agreement with their vote. The committee apparently made an attempt to elect players at positions which were not yet represented in the Hall; by 1945, the BBWAA had elected 20th century players at every position except catcher, third base and left field. The committee's election of Jimmy Collins corrected the absence of a third baseman, as he was generally regarded as the game's greatest player at the position to that time and had consistently finished first among third basemen in the BBWAA voting, usually outpolling the combined totals of all others at the position. His career spanned the years 1894 to 1908, easily allowing him to be considered a star in both centuries. The committee's choices at the other two positions also followed the BBWAA vote closely. Catcher Roger Bresnahan had finished first among catchers in most of the BBWAA elections, with only the recently retired Mickey Cochrane competing for the top spot. In the voting since 1937, Fred Clarke had trailed only Ed Delahanty – who died in 1903 – among left fielders. Both Bresnahan and Clarke were stars of the 1900s who had made their major league debuts in the 1890s, making them eligible for selection by the Old Timers. Among most of those following the elections, there was very strong sentiment to choose players who had remained in the sport as managers, coaches or executives after retiring. Eight of the selections were major league managers at some point, with five (Clarke, Collins, Jennings, King Kelly and Robinson) leading their teams to pennants. Bresnahan, Jennings and Robinson each served at least five seasons as coaches in the major leagues, and Duffy worked as a scout for many years. With the elections of Clarke, Robinson and Jennings, 5 of the 9 retired managers with over 1000 wins were now in the Hall (as well as the still active Connie Mack), with Clark Griffith's candidacy deferred. There were 14 managers with at least 1000 wins before 1945; all have since been elected, the last being Frank Selee in 1999. There was a strong emphasis on those who had played central roles on championship teams, particularly the three time champion Baltimore Orioles of 1894 95 96 which were regarded by many as the greatest baseball dynasty of the 19th century; Dan Brouthers, Jennings and Robinson were all regulars on that team, with Jennings also playing for a later Brooklyn champion and Brouthers starring for 3 earlier champions. Bresnahan had starred on the 1905 New York Giants; Collins was the playing manager of the 1903 Boston Americans, and a star player for two NL champions of the late 1890s; Duffy starred on 5 pennant winners in Boston in the 1890s; and Clarke was the playing manager of 4 pennant winners in Pittsburgh. Kelly and Jim O'Rourke each starred on several pennant winners in the era before 1893. Of the 10 selections, 8 had been a starting player and/or manager on at least four pennant winners.