Кіріспе
Италияда туған католик миссионері Джозеф Розати, CM (30 қаңтар 1789 – 25 қыркүйек 1843) – АҚШ-қа миссионерлік қызметпен келген Италияда туған католик миссионері, 1826 жылдан 1843 жылға дейін Сент-Луи епархиясының алғашқы епископы болды. Миссия қауымының мүшесі, 1820 жылы ол АҚШ-тағы барлық винцентийліктердің провинциялық үстемі етіп тағайындалды.
Joseph Rosati, CM (30 January 1789 – 25 September 1843) was an Italian born Catholic missionary to the United States who served as the first bishop of the Diocese of Saint Louis between 1826 and 1843. A member of the Congregation of the Mission, in 1820 he was appointed provincial superior over all the Vincentians in the United States.
Ерте өмір
Розати Неаполь патшалығының Кампания аймағындағы Сора қаласында дүниеге келген. 1807 жылы білімін аяқтап, 1808 жылы Висентия әулеті деп белгілі Миссия қауымына қосылды. 1811 жылы ол дін қызметкеріне бекітілді. Розати еврей тілін оқумен айналысты. Оның досы және ұстазы Феликс де Андреис Розатиге еврей тілін қойып, ағылшын тілін үйренуге кеңес берді, себебі ол болашақта ағылшын тілінде сөйлейтін елде уағыз айтуы мүмкін еді. Луизиана және екі Флориданың апостолдық әкімшісі Луи Дюбур епископқа бекітілу үшін Римге барды. Италияда болғанда Дюбур Римдегі Миссия қауымының бас шіркеуі Монте Циториода тұрып, Америка шекарасындағы миссиясын жүзеге асыруға көмектесетін адамдарды іздеді. Соңында ол Винсенттіктерді Миссуриге семинария салу үшін бір топ жіберуге көндірді. Еуропада болған кезінде ол көп саяхаттады. Ол де Андреиске шақыру жасады, ал ол өз кезегінде өзінің досы Розатиді Жаңа Дүниеге бірге еріп келуге шақырды.
Америкадағы миссионер
1816 жылы 12 маусымда екі висенциандық американдық бриг «Рейнджермен» Бордодан аттанды, Дубур олардың жол ақысын төледі. Розати Балтиморға (Мэриленд штаты) дейін барған қырық үш күннің бәрінде ауырып жүрді. Сол жерде олар сульпициандардың қонақжайлылығын көрді және шамамен бір ай бойы олармен бірге тұрды. Содан кейін олар Питтсбургтен Луисвиллге (Кентукки штаты) салалы қайықпен сапар шекті, онда епископ Бенедикт Джозеф Флагет оларды Бардстаунға (Кентукки штаты) шақырды. Екі итальяндық Сент-Томас семинариясында теология пәнін оқытты, сонымен бірге ағылшын тілін жетілдіріп, жаңа құрлықтағы өмірге бейімделді. Бардстаунда болған кезінде Розати Винсенске миссионерлік сапар жасады.
Епископтық
1822 жылы Розати Миссисипи мен Алабаманың апостолдық викарі болып тағайындалды, ал келесі жылы Луизианадан Флоридаға дейін аумағы созылған Дубурға көмекші епископ болып тағайындалды. Ол Сент-Луисте, ал Дубур Нью-Орлеанда тұрды. Бұл жағдай 1826 жылға дейін жалғасты, содан кейін Дубур Римге сапар барысында Киелі Таққа күтпеген жерден отставкасын ұсынды. Розати: «Мен қатты ойға батып, бұл шындық екеніне көз жеткізе алмадым» деп жазды. Розатидің еңбектерінің арасында 1828 жылы Сент-Винсент-де-Полдың қайырымдылық әйелдері Мулланфи ауруханасын (кейін Де-Пол ауруханасы) ашуы, Барренс колледжі мен семинариясын құруы, 1829 жылы қазіргі Сент-Луис университетінің негізін қалауы және 1831 жылдан 1834 жылға дейін Сент-Луис соборының алғашқы құрылысын салуы бар. Розати құлдарға ие болды. 1830–1839 жылдардағы қаржылық тізімде Розати «шамамен тоғыз немесе он жастағы Питер есімді қара баласын» Винсенттік діни қызметкер Джон Буйлерге 150 долларға сатқанын жазған.
Мұра
Епископ Розати қасиетті өмірімен, дін қызметкері ретіндегі ынтасымен, епископ ретіндегі табысты басқаруымен, білімімен және шешендігімен ерекше көзге түсті. Ол епархияны қарапайым бастамадан нығайтып, үнді миссияларын ұйымдастырды және Шығыс Роки тауларынан шіркеу жұмысын кеңейтті. Розатидің қасиеттілікке жолы ашық және ол «Құдайдың қызметшісі» атағын алды, бұл канонизация процесінің алғашқы кезеңі.