Кіріспе

Британдық бассист Гай Адам Пратт (3 қаңтар 1962 жылы туған) – британдық бассист. Ол Pink Floyd, Roxy Music, Gary Moore, Madonna, Peter Cetera, Michael Jackson, The Smiths, Robert Palmer, Echo & the Bunnymen, Tears for Fears, Icehouse, Bananarama, Iggy Pop, Tom Jones, Debbie Harry, Whitesnake, Womack & Womack, Kirsty MacColl, Coverdale•Page, Lemon Jelly, the Orb, All Saints, Stephen Duffy, Robbie Robertson және A. R. Rahman сияқты әртістермен жұмыс істеген. Сессиялық музыкант ретіндегі жұмысынан бөлек, Пратт австралиялық рок-тобы Icehouse мүшесі, американдық рок-тобы Toy Matinee-нің негізін қалаушы мүшесі болды және қазір Ник Мейсонның Saucerful of Secrets тобының құрамында өнер таныстыруда. Пратт актерлік қызметпен де айналысып, теледидар мен киноға арналған саундтректерде жұмыс істеді, оның ішінде "Дик Трейси" (1990), "Соңғы іс-қимыл батыры" (1993), "Хакерлер" (1995), "Әлі де ақымақ" (1998) және "Джонни Инглиш қайта туылған" (2011) фильмдері бар. 2005 жылы ол жеке музыкалық және комедиялық шоумен өнер сахнасына шықты.

Ерте өмір

Пратт 1962 жылдың 3 қаңтарында Лондонның Кьют аймағындағы дүкен үстіндегі пәтерде дүниеге келді. Оның әкесі Майк Пратт – актер, ән жазушы және сценарист, ол Гай 14 жасқа келгенде қайтыс болды. Пратт біраз уақыт графикалық дизайнер болып жұмыс істеді, бірақ музыкалық мансабына ден қоюға шешім қабылдады. 1970-жылдардың соңында Пратт "No Survivors" атты синглын NO PAP1 Records лейблымен шығарған Southend-on-Sea қаласындағы Speedball тобында ойнады. 1981 жылы, 19 жасында Пратт Icehouse тобымен гастрольдеуге шақырылды. Екі жыл өткен соң Icehouse құрамында ол Дэвид Боуидің "Serious Moonlight Tour" турнесіне қолдау көрсетті, бұл Боуидің ең ұзақ, ірі және сәтті концерттік турнесі болды. 1984 жылы Дэвид Гилмордың жеке концертіндегі қолдау көрсетуі Pink Floyd тобымен жұмыс істеуге мүмкіндік берді. Ол сондай-ақ Лос-Анджелесте де біраз уақыт өткізіп, Мадонна мен Майкл Джексонмен бірге сахнада болды.

Мансап

1986 жылы Smiths тобының бассисі Энди Рурк, топтың "The Queen Is Dead" альбомын қолдау үшін Солтүстік Америкаға гастрольге шығуға дайындалып жатқанда, есірткі сақтағаны үшін тұтқындалды. Руркке АҚШ және Канадаға жұмыс визасы берілмейді деп күткен топтың гитарисі Джонни Марр, Пратттан оның орнына ойнауын сұрады. Пратт Рурк пен топпен шамамен екі апта бойы бас партияларын үйреніп, репетиция жасады, бірақ топ Ұлыбританиядан кетуге дайындалып жатқанда Рурк виза алды, сондықтан Пратттың баруының қажеті болмады. Пратт 1987–90 жылдары Роджер Уотерссіз Pink Floyd тобының "A Momentary Lapse of Reason Tour" және 1994 жылы "The Division Bell Tour" гастрольдерінде бас гитарашы ретінде ойнағанда танымал болды. Ол Гилмормен бірге "Run Like Hell", "Another Brick in the Wall, Part 2", "Us and Them" және "Comfortably Numb" әндерін орындады. Сондай-ақ ол "The Division Bell" альбомының бірнеше тректерінде бас гитарада ойнады. Тони Левин "A Momentary Lapse of Reason" альбомындағы барлық бас партияларын орындаған, ал Левиннің қолжетімді болмауына байланысты Пратт оны кейінгі гастрольде ауыстырды. Пратт Гилмордың "On an Island Tour" тобының құрамында да болды, ол топқа тағы бір Pink Floyd мүшесі (және оның қайнағасы) Ричард Райт та кірді. Кейіннен ол 2015–16 жылдары Гилмордың "Rattle That Lock World Tour" гастроліне қатысты. Продюсер және клавишник Патрик Леонард 1988 жылы Праттке топ құру және болашақта Toy Matinee тобының мүшелерін іздеуге көмектесу туралы ұсыныс жасады. Пратт көптеген әндерді жазды және 1990 жылы шыққан Toy Matinee тобының жалғыз студиялық альбомының барлық тректерінде бас гитарада ойнады. Пратт 1997 жылы Гэри Мурдың "Dark Days in Paradise" гастроліне бас гитарашы ретінде қатысты. Бас гитарашы ретінде жұмыс істеуден басқа, Пратт ән жазады және теледидар мен киноға музыка жасайды. Ән жазушы ретінде Пратт Джимми Найлдың "Ain't No Doubt" әнін жазды, ол Ұлыбританияда бірінші орынға ие болды. Ол 1998 жылы Channel 4 телеарнасының "The Young Person's Guide to Becoming a Rock Star" драмалық сериалының музыкасында бас гитара, гитара және клавишада ойнады. Тұрақты серіктесі Дом Бекенмен бірге ол Spaced сериалына тақырыптық музыканы жазды және онда Минти кейіпкері ретінде пайда болды. Пратт сондай-ақ Линда Гринде ойнады және Вик Ривз бен Боб Мортимердің қатысуымен түсірілген "Randall & Hopkirk" сериалының қайта түсірілімінде эпизодтық рөлде ойнады. Пратттың әкесі Майк түпнұсқа 1960 жылдардағы серияда Джефф Рэндалл рөлін ойнаған. Пратт сондай-ақ BBC Radio 2 музыкалық комедиялық шоуындағы қосалқы топтың тұрақты мүшесі болды. Пратт пен Джимми Каути 1999 жылы Solid Gold Chartbusters ретінде "I Wanna 1 2 1 With You" синглын шығарды; Пратт пен Каути (Orb тобының негізін қалаушысы) кейіннен Orb тобының екінші негізін қалаушысы Алекс Патерсонмен бірігіп, Transit Kings тобын құрды. Пратттың "My Bass & Other Animals" атты бір адамдық музыкалық және комедиялық шоуы 2005 жылдың тамызында Эдинбург фестивалінде дебют жасады, бұл 2007 жылдың мамырында жарық көрген осы аттас кітабына әкелді. 2011 жылы Пратт Швейцарияда, Австралияда және Эдинбург фестивалінде, сондай-ақ Доминик Миллер үшін бас гитарада ойнаған Оңтүстік Америка гастролінде өнер көрсетті. 2010 жылдың сәуірінде Пратт Аргентинаның Буэнос-Айресте Дурга МакБрум мен Джон Каринмен бірге Аргентинаның "End Pink Floyd" кавер-тобына қосылды. Пратт 2011 жылдың 13 маусымында Хэмптон Корт Палас фестивалінде "Run Like Hell" әнін орындау үшін Австралиялық Pink Floyd Show сахнасына шықты. Ол 2013 жылдың 9 қарашасында Ливерпульде өткен Pulse турының аясында Brit Floyd тобының сахнасында арнайы қонақ ретінде пайда болды. Ол "One of These Days", "Comfortably Numb" әндерін орындады және "Run Like Hell" әнінің финалында топтың жетекші әншісі Дэмиан Дарлингтонмен бірге вокалды бөлісті. COVID-19 пандемиясы кезінде ол өзінің YouTube арнасындағы "Lockdown Licks" видеоларын жариялады, онда ол өзінің ең танымал жұмыстарын еске алды.

Ник Мейсонның құпиялар қаптамасы

2018 жылы Пратт және басқалар Пинк Флойдтың ерте психоделикалық туындыларын орындау үшін «Ник Мейсонның Saucerful of Secrets» жаңа тобын құрды. Праттпен бірге топқа Пинк Флойдтың барабаншысы Ник Мейсон, Blockheads тобының бұрынғы гитарисі Ли Харрис, Spandau Ballet тобының вокалисі және гитарисі Гэри Кемп, сондай-ақ Праттпен бірлесе жұмыс істейтін клавишник Дом Бекен кіреді. Топ 2018 және 2019 жылдары Еуропа мен Солтүстік Америкада гастрольдік сапармен болды, ал COVID-19 пандемиясының салдарынан үшінші тур 2021 жылға дейін шегерілді. 2020 жылдың қыркүйегінде олар «Live at the Roundhouse» атты концерттік альбомын және фильмін жарыққа шығарды.

Жабдық

Пратт бас-гитараның стандарттық арсеналына әртүрлі винтажды Fender Precision және Jazz Basses, үш Music Man StingRay 4-сымды (қара түсті, палисандр тақтасы және қара пикгарды, қара түсті, клен тақтасы және ақ пикгарды, табиғи түсті, клен тақтасы және қара пикгарды), бір жұп бассыз Status 4 және 5-сымды (лақтықтары бар және лақтықтары жоқ) және янтарь түсті Stuart Spector NS2 кіреді. Дэвид Гилмордың "On an Island" туры кезінде ол негізінен 1961 жылғы 3 түсті санбёрст Fender Precision, "Betsy" аталған 1963 жылғы бордо мист Fender Jazz, Status Vintage GP Signature және Framus Triumph электр тік басын пайдаланды. Гилмордың "Live in Gdańsk" DVD-де ол өзінің Fender Jazz және Precision бас-гитараларын, сондай-ақ Candy Apple Red Lakland Joe Osborn қолтаңбалы лақтықтары жоқ Jazz Bass және Rickenbacker 4001 аспаптарын ойнайды. DVD-ге енгізілген студиялық джем-сессияларында ол бірнеше Fender Jazz Basses, Hofner Icon бас және Ned Steinberger Design CR электр тік басын ойнады. Пратт 1994 жылғы "Pulse" концерттерінде лақтықтары бар 5-сымды және лақтықтары жоқ 4-сымды Status бассыз бас-гитараларын, янтарь түсті Spector NS2, бордо мист "Betsy" 1963 жылғы Jazz Bass және екі Precision Bass (1958 жылғы 2 түсті санбёрст және 1951 жылғы "бір катушкалы пикап" бар, майлы сары) ойнады. Пратт Icehouse тобында болған кезінде Aria SB сериясы және Steinberger L2/Xl бассыз бас-гитараларын ойнады. Пратт Rickenbacker 4001V63 және "Sunburst" 4003 Rickenbacker басын ертерек (Баррет дәуірі) Pink Floyd әндерін ойнағанда, Дэвид Гилмордың жеке жобаларында және Ник Мейсонның "Saucerful of Secrets" тобында өнер көрсеткенде пайдаланды. Оның күшейткіштері әдетте Ashdown ABM бастары және Ashdown ABM 810 шкафтары, бірақ Гилмормен ойнағанда олар Гилмордың шкафтарына сәйкес келетін WEM белгісімен жабдықталған.

Марапаттар

Ол екі рет "Айвор Новелло" сыйлығына ұсынылған және "Icehouse" тобымен бірлескен жұмысы үшін "ARIA" сыйлығымен марапатталды.

Жеке өмір

Пратт 1996 жылы Лондонның Кенсингтон мен Челси Корольдік ауданында Pink Floyd тобының клавишникасы Ричард Райттың қызы, жиһаз дизайнері Гала Райтқа үйленді. Олардың бір ұлы бар. Кейін олар ажырасып кетті. 2013 жылы Пратт Брайтон қаласына көшіп келді. 2019 жылы ол Брайтон Кемптаундағы "Жаңарту" партиясынан жалпы сайлауға кандидат болып жарияланды. Сол наурыз айында ол балалар жазушысы Джорджия Бингке кез келген уәде берді (құдаланды).

1990 жылдар

Жыл Атауы Әртіс
1990 Жабайы және Жалғыздық The Associates
1990 Жылаңаш Көк Жүгер Pearl
1990 Мен тынысы жоқ Madonna
1990 Toy Matinee Toy Matinee
1991 Ripe Banderas
1991 Поп Өмір Bananarama
1991 Ұзақ Жол Junior Reid
1991 Электрлік Ландали Kirsty MacColl
1991 Storyville Robbie Robertson
1991 Ауа райының басқа түрі The Dream Academy
1991 Орбтың үшеуінен тыс оқиғалары The Orb
1992 Masterfile Icehouse
1992 Қоғамда өсіп-өну Jimmy Nail
1992 U. F. Orb The Orb
1993 Debravation Debbie Harry
1993 Donna De Lory Donna De Lory
1993 Call Me Nightlife Nokko
1993 Елементарлық Tears for Fears
1994 Billy Pilgrim Billy Pilgrim
1994 Mamouna Bryan Ferry
1994 Well Katey Sagal
1994 The Division Bell Pink Floyd
1994 "Take It Back" (сингл) Pink Floyd
1994 Heitor TP Heitor Pereira
1994 The Next Hundred Years Ted Hawkins
1994 Meanwhile Third Matinee
1994 Fruit of Life Wild Colonials
1995 Euroflake in Silverlake Gregory Gray
1995 HIStory: Past, Present and Future, Book I Michael Jackson
1995 Pulse Pink Floyd
1995 A Spanner in the Works Rod Stewart
1996 Raise the Pressure Electronic
1997 Dark Days in Paradise Gary Moore
1997 Blood on the Dance Floor: HIStory in the Mix Michael Jackson
1997 The Next Hundred Years [Gold Edition] Ted Hawkins
1997 Restless Heart Reunion David Coverdale & Whitesnake
1998 Dil Se (Dil Se Re әні үшін) A. R. Rahman
1998 Messiah Meets Progenitor Messiah
1998 The Ted Hawkins Story: Suffer No More Ted Hawkins
1999 What Are You Going to Do with Your Life? Echo & the Bunnymen
1999 Michael Hutchence Michael Hutchence
1999 Reload Tom Jones

2000 жылдар

Жыл атауы 2000 Лимондық желе. ky Lemon Jelly 2000 Ronan Ronan Keating 2000 Somewhere in the Sun: Best of the Dream Academy The Dream Academy 2001 Born Bond 2001 Crystal Days: 1979 1999 Echo & the Bunnymen 2001 Jacob Young Jacob Young 2001 Айды түсір Naimee Coleman 2001 Ақ лилия аралы Natalie Imbruglia 2001 Менің ернімнен оқы Sophie Ellis Bextor 2001 Аралас әлем, 2-бөлім Sophie Ellis Bextor 2001 Оны Тин Тин деп атады Stephen Duffy 2001 Мик машинасы They Might Be Giants 2001 Toy Matinee: Special Edition Toy Matinee 2002 Watching Angels Mend Alex Lloyd 2002 Born [Japan Bonus Tracks] Bond 2002 Shine Bond 2002 Lost Horizons Lemon Jelly 2002 Фестиваль Paola & Chiara 2003 Ремикстер [Japan Bonus Tracks] Bond 2003 Жұмаққа саяхат Dr. Alex Paterson 2003 Сыртқы маркер Just Jack 2003 Hip-тен ату Sophie Ellis Bextor 2003 Reload [Bonus Tracks] Tom Jones 2004 Бұрыс тану Delta Goodrem 2004 Монтрёде, 1990 Gary Moore 2005 Жарылыс: Bond-тың ең жақсысы 2005 Бір миллион сыйлық: Теология Iggy Pop 2006 Аралда David Gilmour 2006 "Арнольд Лейн" (сингл) David Gilmour 2006 So Still Mozez 2006 Үлкен шамда тұрып, Құдайға жымиып қарау Transit Kings 2007 Dylanesque Bryan Ferry 2008 Gdańsk-та тікелей эфирде David Gilmour