Функ бас гитаристі Бутси Коллинз туралы

Кіріспе

Американдық бас гитарист Уильям Эрл "Ботси" Коллинз (26 қазан 1951 жылы туған) – американдық бас гитарист, әнші-сазгер және студиялық продюсер. 1970 жылдардың басында Джеймс Браунмен бірге көзге түсіп, кейін Parliament Funkadelic тобына қосылған Коллинз, қуатты бас партияларымен және әзіл-қалжыңға толы вокалымен фанк музыкасындағы маңызды тұлғалардың бірі және инноватор ретінде танылды. Ол өз жеке P Funk жобасын – Bootsy's Rubber Band тобын құрды. Коллинз түрлі жанрдағы музыканттармен тығыз жұмыс істеді, оның ішінде би музыкасы (Deee Lite-тың "Groove Is in the Heart"), электрондық биг-бит (Fatboy Slim-нің "Weapon of Choice" және "The Joker"), сондай-ақ альтернативті металл (Praxis) жанрларында да өнер көрсетті. 1997 жылы ол Parliament Funkadelic тобының тағы 15 мүшесімен бірге Рок-н-ролл Даңқы залына енді. 2020 жылы Rolling Stone журналы Коллинзді барлық уақыттағы 50 ең ұлы бассисттер тізімінде 4-орынға қойды.

Ерте өмір

Коллинз 1951 жылғы 26 қазанда Огайо штатының Цинциннати қаласында дүниеге келді. Ол анасы өзіне "Бутси" деген лақап ат қойғанын айтты. "Мен одан неге екенін сұрадым, - деді ол бір журналиске. - Ол жай ғана: "Сен Бутсиге ұқсағандықтан", - деді. Мен оны осылай қалдырдым". Оның ағасы Фелпс "Кэтфиш" Коллинз (1943–2010) де музыкант болған. (Оларды көбінесе "түпнұсқа" J.B.'s деп атайды, бұл оларды сол атпен танымал болған кейінгі топтардан ажырату үшін жасалады.) Олар Браунмен бар болғаны 11 ай жұмыс істесе де, түпнұсқа J.B.'s Браунның ең күшті фанк жазбаларында ойнады, соның ішінде "Get Up (I Feel Like Being a) Sex Machine", "Bewildered (1970)", "Super Bad", "Soul Power", "Talkin' Loud and Sayin' Nothing" және екі инструменталды сингл, жиі үлгіленген "The Grunt" және "These Are the J.B.'s". Коллинз Джеймс Браунмен жұмыс істеген кезеңі туралы былай деді:

Ол маған ұл сияқты қарады. Әкесіз өскен маған ол әкелік бейне болды, және ол осы рөлді жақсы орындады. Құдай-ау! Әр концерттен кейін ол бізді шақырып алып, біздің қаншалықты жаман ойнағанымыз туралы лекция оқыды. [Джеймс Браунның даусын еліктейді] "Жоқ, ондай емес, балам. Мен оны естімедім. Сен маған бірін бермедің". Ол маған әр концертте осыны айтатын. Бір күні біз жақсы ойнамайтынымызды білдік – біз дұрыс емес едік, – ол бізді қайта шақырып: "Иә, енді менің сөзімді естіп тұрмын. Бүгін бәріңіз жақсы ойнадыңыз. Бәріңіз дұрыс нотаны таптыңыз". Менің ағам мен мен бір-бірімізге қарап: "Бұл кісінің ақылы жоқ болуы мүмкін", – дедік. Біз жүрегімізбен және жанымызбен осы концертте жақсы ойнамағанымызды білдік. Сондықтан мен оның ойын түсіне бастадым. Ол маған жақсы ойнамаймын десе, мені одан да көп жаттығуға мәжбүрледі. Сондықтан мен оның айтқандарын сіңіріп алып, оны жақсы жаққа пайдаландым. Джеймс Браунмен жолдар бөліскеннен кейін Коллинз Цинциннатиге оралып, ағасы Фелпс Коллинз, Руфус Аллен, Клейтон "Chicken" Ганнелс, Фрэнки Уэдди, Ронни Гринауэй және Роберт Маккалоумен бірге House Guests тобын құрды. House Guests "What So Never the Dance" және тағы бір синглді, сондай-ақ үшіншісін The Sound of Vision деп шығарды. Содан кейін Коллинз Филипп Уинн The Spinners тобына қосылуды ұсынғаннан кейін Мичиган штатының Детройт қаласына көшті, өйткені Уинн солар үшін ән шырқады. Алайда, әнші және болашақ Парламент мүшесі Маллия Франклиннің кеңесімен Коллинз басқа шешім қабылдады. Франклин екі Коллинз ағайындысын да Джордж Клинтонмен таныстырды, ал 1972 жылы екеуі де Уэддимен бірге Funkadelic тобына қосылды. Коллинз 1980-ші жылдардың басына дейін Funkadelic және Parliament альбомдарының көпшілігінде бас гитарада ойнады, сонымен қатар бірнеше ән жазуға қатысты. 1976 жылы Коллинз, Кэтфиш, Уэдди, Джоэл Джонсон (1953–2018), Гэри "Mudbone" Купер, Роберт Джонсон және The Horny Horns Клинтонның P Funk ұжымының жеке гастрольдік тобы – Bootsy's Rubber Band тобын құрды. Топ бірге бес альбом жазды, оның алғашқы үшеуі көбінесе P Funk жазбаларының ең жақсы үлгілері саналады. Топтың 1978 жылғы "Bootsy? Player of the Year" альбомы R&B альбомдар тізімінде көшбасшы болды және #1 R&B синглын "Bootzilla" шығарды. Клинтон сияқты, Коллинз да бірнеше кейіпкерлерді қабылдады, Каспер Фанки-геусттан бастап "дүниедегі жалғыз жұлдызды рок-жұлдыз монстр қуыршағы" Бутциллаға дейін, бәрі де уақыт өте келе біртіндеп таңғажайып болатын шетелдік рок-жұлдыздың дамушы кейіпкерінің бөлігі ретінде (P Funk мифологиясын қараңыз). Ол сонымен қатар осы уақытта өзінің сауда белгісі "ғарыш бас гитарасын" қабылдады.

He treated me like a son. And being out of a fatherless home, I needed that father figure and he really played up to it. I mean, Good Lord. Every night after we played a show, he called us back to give us a lecture about how horrible we sounded. [Affects James Brown voice] "Nah, not on it, son. I didn't hear the one. You didn't give me the one." He would tell me this at every show. One night, we knew we wasn't sounding really good – we were off – and he calls us back there and said, "Uh huh, now that's what I'm talkin' about. Y'all was on it tonight. Y'all hit the one." My brother and I looked at each other like, "This mother has got to be crazy." We knew in our heart and soul that we wasn't all that on that show. So then I started figuring out his game, man. By telling me that I wasn't on it, he made me practice harder. So I just absorbed what he said and used it in a positive way. After parting ways with James Brown, Collins returned to Cincinnati and formed House Guests with his brother Phelps Collins, Rufus Allen, Clayton "Chicken" Gunnels, Frankie Waddy, Ronnie Greenaway and Robert McCullough. The House Guests released "What So Never the Dance" and another single on the House Guests label, as well as a third as The Sound of Vision on the House Guests label. Next Collins moved to Detroit, Michigan, after Philippé Wynne suggested joining The Spinners, for whom Wynne had been singing. However, following the advice of singer and future Parliament member Mallia Franklin, Collins made another choice. Franklin introduced both Collins brothers to George Clinton, and in 1972, both of the Collins brothers, along with Waddy, joined Funkadelic. Collins played bass on most of Funkadelic and Parliament albums through the early 1980s, garnering several songwriting credits as well. In 1976 Collins, Catfish, Waddy, Joel Johnson (1953–2018), Gary "Mudbone" Cooper, Robert Johnson and The Horny Horns formed Bootsy's Rubber Band, a separate touring unit of Clinton's P Funk collective. The group recorded five albums together, the first three of which are often considered to be among the quintessential P Funk recordings. The group's 1978 album Bootsy? Player of the Year reached the top of the R&B album chart and spawned the #1 R&B single "Bootzilla". Like Clinton, Collins took on several alter egos, from Casper the Funky Ghost to Bootzilla, "the world's only rhinestone rockstar monster of a doll", all as parts of the evolving character of an alien rock star who grew gradually more bizarre as time went on (see P Funk mythology). He also adopted his trademark "space bass" around this time.

1980-1990 жылдар

Коллинз 1980 жылы екі альбом шығарды: алғашқы «соло» альбомы Ultra Wave және Sweat Band, оларды Джордж Клинтонның Uncle Jam лейблінде Bootsy's Sweat Band тобымен бірге ұсынды. Ол сондай-ақ P Funk тобының Zapp спин-оффының дебюттік альбомын өндіруге бірлесіп атсалысты. 1984 жылы ол Talking Heads тобының Джерри Харрисонмен бірлесіп «Five Minutes» би өндірісін жасады, ол Рональд Рейганның «Біз бес минуттан кейін бомбалауды бастаймыз» деген сөзінен алынып, өңделген нұсқасы болды. Бұл жазба «Бонзо Вашингтонға барады» деген атпен шықты (осы ат 1985 жылы Ramones тобының «Bonzo Goes to Bitburg» әнінде де қолданылды, ол Рейганның 1951 жылғы «Bedtime for Bonzo» комедиялық фильміндегі профессор Питер Бойд рөлінен шабыттандырылған). Шамамен бес жылдық үзілістен кейін ол 1988 жылы қайта оралды (продюсер Билл Ласвеллтің көмегімен). «What's Bootsy Doin'?» альбомы 1990-жылдарға тән жаңа дыбысты ұсынды, мысалы, «Party on Plastic» хиті. Ласвелл Коллинзді Герби Хэнкокпен таныстырды, нәтижесінде 1988 жылы «Perfect Machine» альбомы жарық көрді. Олар техно-фанк стилінде жазба жасады, онда грампластинкаларды қолданып, scratch эффектісі берілді, сондай-ақ Ohio Players тобының хит-парадтарда көш бастаған вокалисі Лерой «Sugarfoot» Боннердің ән үні қолданылды. Бұл Ласвелл мен Коллинздің көптеген альбомдар мен жобалардағы ынтымақтастығының бастауы болды, өнімді продюсер Боотсиді көбінесе бассист ретінде, ал кейде ритм-гитарист ретінде пайдаланды. 1988 жылы Коллинз Кит Ричардс пен The X Pensive Winos тобының «Talk is Cheap» альбомында қонақ ретінде бас-гитарада ойнады. 1989 жылы Коллинз Малкольм Маклареннің «Waltz Darling» альбомының бірнеше тректерін орындады және өндірді, бұл альбом Малкольм Макларен мен Bootzilla Orchestra аттарымен шығарылды. 1990 жылы Коллинз Deee Lite тобымен бірлесіп, олардың ең үлкен хиті «Groove Is in the Heart» әнін жасады және қосымша вокалмен өнер көрсетті. Ол музыкалық бейнебаянда бас-гитарада ойнағанымен, әннің бас-сызығы Герби Хэнкоктың «Bring Down the Birds» әнінен алынған үлгі болды. Bootsy's Rubber Band Deee Lite тобының әлемдік турнесінде де-факто қосалқы музыканттары болды. Rubber Band сондай-ақ 11 жылдан кейін жарық көрген алғашқы жазбасы – «Jungle Bass» EP-ін жазды. 1992 жылы ол гитарист Стиви Салас пен барабаншы Бадди Майлзбен бірге фанк-металл фьюжн тобы Hardware-ді құрды. Топ тарағанға дейін «Third Eye Open» альбомын шығарды. Сол жылы Коллинз Ласвелл өндірген Praxis тобының бірінші альбомында бас-гитарада ойнады: «Transmutation», оған Parliament Funkadelic тобынан Бёрни Уоррелл, Брайан Мантия және Buckethead та қосылды. 1994 жылы Bootsy's New Rubber Band құрылды, олар «Blasters of the Universe» альбомын шығарды, сондай-ақ «Keepin' dah Funk Alive 4 1995» концерттік альбомын ұсынды, ол Токиодағы екі түндік концерттен жазылған. 1995 жылы Коллинз Билл Ласвелл өндірген Axiom Funk тобы үшін Джимми Хендрикстің «If 6 Was 9» әнінің ремейкін жасады, оған (Funkadelic мүшелері) Джордж Клинтон, Берни Уоррелл, Коллинз, (марқұмның гитарашысы) Эдди Хейзел, Гэри Шидер және Ласвелл қатысты. Топ бір ғана альбом шығарды («Funkcronomicon»), ал ән «Stealing Beauty» фильмінің саундтрегінде де пайда болды. Ол сондай-ақ Джон Б-нің «Bonafide» дебюттік альбомынан «Simple Melody» әнінде өнер көрсетті. Коллинз Дель Маккури, Док Уотсон және Мак Уайзмен бірлесіп GrooveGrass Boyz тобын құрды. Олар блюграсс пен фанктің қоспасын жасады.

Collins released two 1980 albums, his first "solo" album Ultra Wave, and Sweat Band, on George Clinton's Uncle Jam label with a group billed as Bootsy's Sweat Band. He also was credited for co producing the debut of P Funk spinoff Zapp. In 1984, he collaborated with Jerry Harrison of Talking Heads to produce "Five Minutes", a dance record sampled and edited from Ronald Reagan's infamous "We begin bombing in five minutes" speech. The record was credited to "Bonzo goes to Washington" (also referenced in the 1985 Ramones song "Bonzo Goes to Bitburg", derived from Reagan's starring role as Professor Peter Boyd in the 1951 comedy film Bedtime for Bonzo). After a nearly five year hiatus, he had a comeback in 1988 (with some help from producer Bill Laswell). What's Bootsy Doin'? flaunted a new sound that foreshadowed the 1990s, such as the dance floor smash "Party on Plastic". Laswell introduced Collins to Herbie Hancock, resulting in Perfect Machine (1988). The techno funk they recorded featured turntables for scratch appeal, and the smoothly stylized vocals of Leroy "Sugarfoot" Bonner of chart topping Ohio Players. These were the first of many collaborations between Laswell and Collins on many albums and projects, with the prolific producer using Bootsy mainly as a bassist but sometimes as a rhythm guitarist. In 1988, Collins appeared as a guest artist to play bass on Keith Richards and The X Pensive Winos album Talk is Cheap. In 1989, Collins played bass on and produced several tracks of Malcolm McLaren's album Waltz Darling, credited to Malcolm McLaren and the Bootzilla Orchestra. In 1990, Collins collaborated with Deee Lite on their biggest hit "Groove Is in the Heart", and he contributed additional vocals. Although he also appeared in the music video playing the bass, the bassline in the song is actually a sample of a Herbie Hancock song called "Bring Down the Birds". Bootsy's Rubber Band became the de facto backing musicians for Deee Lite during a world tour. The Rubber Band also recorded the EP Jungle Bass, their first recording in 11 years. In 1992, he joined with guitarist Stevie Salas and drummer Buddy Miles to form the funk metal fusion group Hardware. The trio released one album, Third Eye Open, before disbanding. In the same year, Collins played bass guitar on the first Praxis album (produced by Laswell): Transmutation, alongside fellow Parliament Funkadelic member Bernie Worrell, Bryan Mantia and Buckethead. Bootsy's New Rubber Band formed in 1994, releasing Blasters of the Universe and also put forth the following live release "Keepin' dah Funk Alive 4 1995", recorded over two nights in Tokyo. In 1995, Collins played in the remake of Jimi Hendrix's "If 6 Was 9", for Axiom Funk, a Funkadelic like one off supergroup produced by Bill Laswell and featuring (Funkadelic members) George Clinton, Bernie Worrell, Collins, (the guitar of the late) Eddie Hazel, Gary Shider and Laswell. The group released only one album (Funkcronomicon), and the song also appeared in the soundtrack of the movie Stealing Beauty. He also featured on Jon B's song "Simple Melody" from his debut album, "Bonafide". Collins collaborated with Del McCoury, Doc Watson and Mac Wiseman to form the GrooveGrass Boyz. They produced a fusion of bluegrass and funk.

Бас

Коллинз көптеген бас-гитараларға ие болды, олардың бірнешеуі арнайы жасалған. Оның алғашқы Space Bass және оның бірінші алмастырылғаны Мичиган штатының Уоррен қаласында Гус Зоппидің музыка дүкенінің Ларри Плесс жасаған. Бірінші Space Bass магони корпусынан және клен мойнынан, ақ түстес сырланған және айнадан жасалған қорғағыштан тұрды. Осы Space Bass 1976 жылғы "Stretchin' Out in Bootsy's Rubber Band" альбомының обложкасында бейнеленген. Коллинстің түпнұсқа Space Bass гитары ұрланған, бірақ кейіннен Цинциннатидегі ломбардтан табылып, оған қайтарылды. Ол "Funk University" ("Funk U") онлайн бас-гитара мектебін ашты, онда ол куратор және жетекші профессор ретінде қызмет етеді. Funk University орта және жоғары деңгейдегі бас-гитарашыларға, сондай-ақ фанк музыкасын тереңірек түсінуге қызығушыларға арналған қарқынды оқу бағдарламасын ұсынады. Оқу бағдарламасы бас-гитара теориясы, фанк тарихы және Коллинстің өзі берген музыкалық тарихына негізделген, сонымен қатар Лес Клейпул, Мешелл Ндегеочелло, Джон Б (Уильямс) және Виктор Вутэн сияқты қонақ профессорлардың бас-гитара және ырғақ бойынша сабақтары мен жаттығуларымен толықтырылған. 2021 жылдың мәліметі бойынша, Funk University жабылды.

Мұра

Ол Том Том Клубының "Genius of Love" әнінде "Клинтонның музыканттары, мысалы, Ботси Коллинз жаңа ниетке үміт артады" деген жолда еске алынған, ал "Ботси Коллинзден де көп бас бар" деген сөз Фьюджистің "Rumble in the Jungle" әнінде кездеседі. Оның халық мәдениетіндегі ықпалы бірнеше телесериалда көрінеді. "The Fresh Prince of Bel Air" сериалының "Sooooooul Train" атты эпизодында Джеффри Коллинз кейпінде Soul Train түсіріліміне тығылып кіреді, ал "The Mighty Boosh" сериалының "The Legend of Old Gregg" эпизодында "The Funk" деп аталатын шетелдік жаратылыс Коллинздің үйіне қонады, оған бас гитарада "қандай да бір еңбектенген фанк ділдарындай" ойнау қабілетін сыйлайды, сонымен қатар бұрыштардан көре алу қабілетін де береді. Red Hot Chili Peppers тобының бассисі Фли, Коллинзді өзінің басты шабыт көзінің бірі деп атап, RHCP-нің "Dani California" және Коллинздің "What's a Telephone Bill?" бейнеклиптерінде Коллинз стилінде киім киіп түскен. 2Pac-тың "Str8 Ballin'" трегінде оның "Thug Life: Volume 1" альбомынан үлгі алынған. Лес Клейпул да Коллинзді музыкалық ықпалы деп атады. 2004 жылы Коллинз Fatboy Slim альбомының "Palookaville" мұқабасында "The Joker" ретінде бейнеленген. Коллинз Heineken-нің "Amsterjam 2005" кураторы және Нью-Йорктегі Рэндалл аралындағы шаралардың шебері болды. 2007 жылдың 26 қаңтарында Коллинз Огайо штатының Цинциннати қаласындағы Өнер институтының бітірушілер жиынында сөз сөйледі. 2010 жылдың қазан айында ол Лос-Анджелестегі Key Club-та "Bass Player" журналының өмірлік жетістіктері үшін сыйлығымен марапатталды. 2016 жылы Коллинз Ұлттық ритм және блюз Даңқ залына енгізілді. 2023 жылдың 22 шілдесінде Ботси Коллинз Цинциннатидің Black Music Walk of Fame-ге қосылды.

Жеке өмір

2011 жылдың наурызында Коллинз әйелімен бірге Франклин Л. Уильямс М. С. #7 мектебінің Little Kids Rock бағдарламасына барып, бас-гитара сыйға тартты, балаларға бас-гитарада сабақ берді және олар блюз ойнап тұрғанда олармен рэп айтысты. Қазір ол ұйымның құрметті кеңес мүшесі. Коллинз – Фи Бета Сигма бауырластығының құрметті мүшесі. 2011 жылғы сәуірде «Гардиан» газетіне берген сұхбатында Коллинз өмірінде екі жылдан астам уақыт бойы күн сайын ЛСД қолданғанын мәлімдеді.

Тур

2011 жылдың маусым айында Коллинз Теннесси штатының Манчестер қаласында өткен 10-шы жылдық «Боннару» музыка және өнер фестивалінде өнер көрсетті. Коллинз 2023 жылдың 26 тамызында «Детройт музыкалық демалысының» Фанк фестивалін ұйымдастырды.