Кіріспе
Бразилиялық футбол жаттықтырушысы
Сколари Бразилия және Италияның қос азаматтығына ие, себебі ол итальяндық көшпенділердің ұрпағы.
Ойын мансабы
Сколари Рио-Гранде-ду-Сул штатының Пасо-Фандо қаласында дүниеге келген. Оның ойыншылық карьерасы «Кашиас», «Жувентуде», «Ново Гамбурго» және «CSA» командаларында өтті; ол көбінесе командасының капитаны болды. «CSA» құрамында ол ойыншы ретінде өзінің жалғыз маңызды титулын – 1981 жылғы Алагоасу штатының чемпионатында жеңіп алды.
Ерте мансап
1982 жылы ойыншылық карьерасын аяқтағаннан кейін, ол бұрынғы клубы CSA-ның бас жаттықтырысы болып тағайындалды және алғашқы маусымында Алагоас штатының чемпионатында жеңіске жетті. "Ювентуда" (екі рет), "Бразил де Пелотас" және "Пелотас", сондай-ақ Сауд Арабиясының "Аль-Шабаб" командаларымен жұмыс істегеннен кейін, ол "Гремио" клубына келді, онда 1987 жылы Гаушо штатының чемпионатында жеңімпаз атанды. "Гояс" командасын жаттықтырғаннан кейін Сколари екі жыл бойы Кувейттің "Аль-Кадисия" клубын басқарды, олармен бірге ол 1989 жылы құрметті Кувейт Әмірінің кубогын жеңіп алды. Бұдан кейін ол Кувейт құрамасының бас жаттықтырысы болып қысқа мерзімге тағайындалды, Кувейтте өткен 10-шы Перс шығанағы кубогында жеңіске жетті. Сколари Бразилияға оралып, "Коритиба" клубын жаттықтырды. Ол үш матчта ғана болды және барлығында жеңіліске ұшырады. Соңғы жеңілістен кейін ол жеңімпаз команданың автобусына мініп, туған қаласына кетіп, тіпті жалақысын алу үшін де қайтып оралмады. Сколари "Кричума" клубын 1991 жылғы Бразилия кубогындағы алғашқы маңызды ұлттық титулға жеткізді. Ол Таяу Шығысқа оралып, "Аль-Ахли" және "Аль-Кадисия" клубтарын екінші рет жаттықтырды.
Гремиоға қайта оралу
1993 жылы Сколари «Гремиоға» қайта оралды, онда команданы тарихи жеңістерге жеткізгенімен, бразилиялық БАҚ оны «бразилиялық емес» саналатын прагматикалық футбол стилі үшін сынады. Ол үш жылдың ішінде алты титул жеңіп алды, соның ішінде 1995 жылғы «Копа Либертадорес» турнирін, ол «Гремионы» Континентаралық кубокқа іліккендірді, бірақ олар пенальтилер сериясында голландиялық «Аякс» клубына есе жіберді. Келесі жылы олар Бразилия чемпионатында жеңіс тойлады. Оның командасында нағыз жұлдыз болған жоқ, парагвайлық оң қанат қорғаушысы Франсиско Арсе, қатал тәртіпті жартылай қорғаушы Диньо, Пауло Нуньес және орталық шабуылшы Марио Жардель сияқты еңбекқор ойыншыларға сүйенді. Бразилия турнирге үмітсіз жағдайда келді, бірақ Түркия, Қытай, Коста-Рика, Бельгия, Англия және қайтадан Түркияны жеңіп, финалға өтті, онда Роналдудың екі голымен Германияны 2:0 есебімен ұтып, бесінші рет ФИФА Әлем Кубогын жеңіп алды. Сколари 2002 жылдың тамызында Еуропаға өту ниетімен қызметтен кетті.
Португалия
2002 жылдың қарашасында Сколари Португалия құрамасының бас жаттықтырушысы болып тағайындалды, ал Португалия 2004 жылғы УЕФА Еуропа чемпионатының иесі ел болатын. Бұл тағайындау даулы болды, себебі Сколари өте жоғары жалақы алды және Отто Глориядан кейін Португалия құрамасын жаттықтырған тұңғыш шетелдік маман болды. Сколари Бразилияда туған, жақында ғана португалдық азаматтыққа ие болған Деконы құрамаға шақырғанда тағы да пікір қақтығыстары туды. 2004 жылғы Еуропа чемпионатында Португалия топтық кезеңнен сәтті өтіп, ширек финалда пенальтилер сериясында Англияны жеңіп, жартылай финалда Нидерландты ұтты. Алайда, финалда олар турнирдің фавориті емес, Грекиядан 1:0 есебімен жеңіліске ұшырады. Сколари 2006 жылғы Германияда өткен әлем чемпионатына Португалия құрамасын жеткізді, онда олар жартылай финалға дейін жетті және ширек финалда Англияны тағы да жеңді. Бірақ Францияға жартылай финалда есе жібергендіктен финалға өте алмады. Турнирден кейін Сколари Англия құрамасының бас жаттықтырушысы болуы мүмкін деген қаттау әңгімелер тарады, бірақ ол Португалиямен жасасқан келісімшарының мерзімін толықтап бітіруді жөн көрді. Сколари Португалия құрамасын 2008 жылғы Еуропа чемпионатына алып барды, онда олар А тобында бірінші орын алып, нокаут кезеңіне өтті, бірақ ширек финалда Германиядан жеңілді. Турнир барысында ол 2008-09 маусымда Англия Премьер-лигасының «Челси» клубына қосылатынын хабарлады.
Челси
Сколари 2008 жылдың 1 шілдесінде «Челси» клубының бас жаттықтырушысы болды. Бұл туралы 11 маусымда Португалияның Еуро-2008 турнирінде Чехияға қарсы өткізген матчынан кейін хабарланды. Осы тағайындамамен Сколари Премьер-лигадағы әлем чемпионатын жеңіп алған тұңғыш бас жаттықтырушы атанды. Бұрынғы баспасөз мәслихаттарында Сколари «ашу шашулар» мен «жеңістер» туралы айтқан және ол қатал және болжамсыз тұлға ретінде танымал болған. «Челсиге қосылу шешіміңіздің қаржылық себептері бар ма?» деген сұраққа ол: «Иә, себептердің бірі – соның бірі» деп жауап берді, сондай-ақ: «Мен 59 жастамын және 70 жасқа дейін жаттықтырушы болып жұмыс істегім келмейді. Мен төрт-бес жылдың ішінде зейнеткерлікке шығуды жоспарлап отырмын, сондықтан бұл қаржылық мәселе, бірақ басқа да факторлар бар еді» деді. Ол сондай-ақ: «Мен ұлымның басқа жерде оқуына мүмкіндік бере аламын. Мұндай мүмкіндік өмір бойына бір рет келеді, оны пайдалану керек немесе қабылдамау керек, бірақ бұл тек қаржылық мәселе емес еді» деді. Кейін Сколари «Манчестер Сити» клубының бас жаттықтырушысы болу ұсынысынан бас тартқанын мәлімдеді. Сколаридің «Челси» клубының басшылығымен өткізген алғашқы ойыны – қытайлық «Гуанчжоу Фармацевтика» клубымен өткен жолдастық матч, онда «Челси» 4:0 есебімен жеңіске жетті. Ол Португалия құрамасында жақсы білетін «Барселона» клубының жартылай қорғаушысы Деконы 8 миллион фунт стерлингке алғашқы ойыншысы ретінде трансферледі, бірақ кейін «Реал Мадридтен» бразилиялық халықаралық ойыншы Робиньоны трансферлеуге тырысқанда сәтсіз болды. Сколари басшылығымен «Челси» 2008 жылдың қазан айында «Риверсайд» стадионында 5:0 есебімен жеңіске жетіп, бес жылдың ішіндегі ең ірі сыртқы ойын жеңісіне қол жеткізді. Бұл «Миддлсбро» клубына қарсы өткізілген ең үлкен жеңіс те болды. Сколари 2009 жылдың 9 ақпанында нашар форманың салдарынан, соңғысы «Ливерпульге» 2:0 есебімен жеңіліп, «Халл Ситимен» 0:0 есебімен тең түскеннен кейін «Челси» клубының бас жаттықтырушысы лауазымынан босатылды. Клубтың оны қызметтен босату себебі «команданың нәтижелері мен көрсеткіштері маусымның маңызды кезеңінде нашарлап бара жатқан сияқты» болды. 2008-09 маусымының қалған бөлігінде Сколаридің орнына голландиялық маман Гус Хиддинк келді, ол сонымен қатар Ресей құрамасын да басқарды.
Бунёдкор
2009 жылдың 6 маусымында Сколари Өзбекстанның Жапонияға қарсы әлем чемпионатына іріктеу ойынын тамашалап отырған күйде көрінді. 2009 жылдың 8 маусымында Сколари Өзбекстан чемпиондары – «Бунёдкор» футбол клубымен 18 айлық келісімшартқа қол қойғанын мәлімдеді. Бұл келісімшарт Сколариді әлемдегі ең көп жалақы алатын футбол жаттықтырушысы етіп, жылына 13 миллион евро көлемінде табыс табуға мүмкіндік берді. 2010 жылдың 29 мамырында «Бунёдкорды» АФК Чемпиондар лигасының 1/8 финалынан өткізе алмағандықтан, тараптардың өзара келісімімен қызметтен кетті, бірақ басты себеп ретінде ұлының біліміне қатысты алаңдаушылықты көрсетті.
Пальмейрасқа қайта оралу
2010 жылдың 13 маусымында Сколари «Палмейрас» клубының жаңа бас жаттықтырушысы болып тағайындалды. Ол 2 жарым жылдық келісімшартқа қол қойды. Оның басшылығымен «Палмейрас» 2012 жылы Бразилия кубогын жеңіп алды. 2012 жылдың қыркүйегінде Бразилия чемпионатындағы қанағаттандырмас нәтижелерден кейін Сколари тараптардың өзара келісімімен қызметтен кетті.
Бразилияға оралу
2012 жылдың қарашасында екі ай клубсыз болғаннан кейін Сколари Бразилия ұлттық құрамасын басқаруға қайта оралды, бұрынғы бапкер Мано Менезестің орнына. Оған 2014 жылғы ФИФА әлем чемпионатында жеңіске жету міндеті жүктелді, онда Бразилия жарысқа үй иесі болар еді. Сколари бұрын 2002 жылғы ФИФА әлем чемпионатында Бразилия құрамасының бапкері ретінде жеңіске жеткен болатын. Сколаридің басшылығымен Бразилия 2013 жылғы ФИФА Конфедерациялар кубогының ашылу ойынында Жапонияны 3:0 есебімен ұтты, голдарды Неймар үшінші минутта, Паулиньо 48-ші минутта және Жо 90-шы минутта соқты. Үш күннен кейін оның командасы Мексиканы 2:0 есебімен жеңіп, Неймар 9-шы минутта тағы да гол соқты. 2013 жылғы ФИФА Конфедерациялар кубогының жартылай финалында Бразилия Уругвайды 2:1 есебімен жеңді, Фред 41-ші минутта гол соқты, ал Паулиньо 86-шы минутта соңғы голды енгізді. Финалда Бразилия Испанияны Фредтің екі және Неймардың бір голымен 3:0 есебімен жеңді. 2014 жылғы ФИФА әлем чемпионатының жартылай финалына сәтті жеткен Бразилия жартылай финалда Германиядан күтпеген жеңілісқа ұшырады – 7:1 есебімен, бұл олардың әлем чемпионатындағы ең ірі жеңілісі болды (бұрынғы ең үлкен жеңіліс 1998 жылғы финалда Францияға 3:0 есебімен ұтылған кезде болған), сонымен қатар әлем чемпионаттарындағы ең көп гол жіберу рекорды және 1975 жылдан бергі алғашқы рет үйде өткен бәсекеде жеңіліс. Сколари бұл ойынды «өмірімдегі ең жаман күн» деп сипаттап, жеңіліске жауапкершілікті өз мойнына алды. 2014 жылдың 14 шілдесінде Нидерландқа қарсы үшінші орын үшін өткен матчта 3:0 есебімен жеңілгеннен кейін Сколари Бразилия құрамасының бапкері лауазымынан кетті.
Гремьоға үшінші рет оралу
2014 жылдың 29 шілдесінде Сколари «Гремио» клубымен келісім шарт жасасты. Ол келесі күні «Арена до Гремио» стадионында клуб тарапынан ресми түрде таныстырылды. 2015 жылдың 19 мамырында маусымды нашар бастағаннан кейін Сколари лауазымынан қанағаттама жасады.
Гуанчжоу Эвергранде
2015 жылдың 4 маусымында Сколари Қытай Суперлигасының чемпионы "Гуанчжоу Эвергранде" командасының бас бапкері болып тағайындалды, бір жарым жылға плюс бір жылдық келісімшартқа қол қойды. Төрт айлық жұмысынан кейін Сколари команданы 2015 жылғы Қытай Суперлигасында және АФК Чемпиондар лигасынде жеңіске жеткізді, финалда Космин Олароюдың "Аль-Ахли" командасын 1:0 есебімен жеңді. 2016 жылдың 24 қазанында оның ықтимал ізбасары Марчелло Липпи Қытай ұлттық құрамасының бапкері болып тағайындалғаннан кейін келісімшартын бір жылға ұзартты. Сколари 2015 жылдан 2017 жылға дейін "Гуанчжоудың" үш тізбектеп лига титулын жеңіп алды. Ол 2017 жылғы маусым соңында келісімшартын тағы ұзартудан бас тартты.
Пальмейрасқа үшінші рет оралу
2018 жылдың 27 шілдесінде Сколари үшінші рет бразилиялық "Пальмейрас" клубына оралды. 2019 жылдың 2 қыркүйегінде клуб 2019 жылғы Америка Кубогынан кейін нашар өнер көрсеткендігі үшін Сколариді қызметтен босатты; осы кезеңде Сколари "Пальмейрас" клубының өткізген ойындарының барлық ұпайларының 23,8% ғанасын жеңіп алды.
Крузейроға қайта оралу
2020 жылдың 15 қазанында Сколари Крузейро футбол командасын басқаруға қайта келді. 2021 жылдың 25 қаңтарында Сколари мен Крузейро тараптардың өзара келісімімен жол ашты.
Гремьоға төртінші рет оралу
2021 жылдың 7 шілдесінде Сколари төртінші рет «Гремио» клубына оралды, мақсаты – команданы Бразилия сериясы А турнирінің соңғы орнынан көтеріп, «Копа Судамерикана» үшін күресу еді. 11 қазанда клуб турнир кестесінде екінші соңғы орында тұрғанда, тараптар өзара келісіммен жол ашты.
Атлетико Паранаэнсе
2022 жылдың 4 мамырында Сколари "Атлетико Паранаэнсе" клубына техникалық директор болып жұмысқа қабылданды, сонымен қатар "жаңа шешімдер қабылданғанға дейін" бірінші команданың бас жаттықтырушысы болды. Үздік нәтижелерге қол жеткізген ол маусымның соңына дейін команданы жаттықтырып, оларды 2022 жылғы Либертадорес кубогының финалына жеткізді, онда "Фламенгоға" 1:0 есебімен есе жіберді. Ол бас жаттықтырушы лауазымынан кетіп, 2023 жылғы маусымда клубта тек директор ретінде жұмыс істеді, ал оның орынбасары Пауло Турра бас жаттықтырушы болып тағайындалды.
Атлетико Минейро
2023 жылдың 16 маусымында Сколари «Атлетико Минейро» клубында жаттықтырушылық қызметін қайта бастау туралы ұсынысты қабылдады және бір жарым жылға келісім шарт жасасты. Ол клубты 2023 жылғы «Серия А» турнирінде сәтті өнер көрсетуге жетектеді, бірақ 2024 жылғы «Кампеонато Минейро» финалына жеткеніне қарамастан, 20 наурызда тараптардың өзара келісімімен қызметтен кетті.
Жеке өмір
Сколаридің итальяндық азаматтығы бар, себебі оның отбасы Венетодан көшіп келген. Ол «Гремио» клубының жанкүйері, сондай-ақ 1970 жылдары Брайан Клоу басшылығымен жетістіктерге жеткен «Ноттингем Форест» клубының да жанкүйері болғандығы хабарланды. Сколари – рим-католик дінінің өкілі. Мансабы барысында БАҚ Сколаридің сыртқы келбетінің актер Джин Хакманға және Марлон Брандоның «Крестный әке» фильміндегі Дон Вито Корлеоне рөліндегі кейіпке ұқсас екенін жиі айтатын. Бразилияда Сколариді «Фелипао» деп те атайды, ал «Челси» клубымен жұмыс істеген кезінде оны кейде ағылшын тіліндегі аудармадағыдай – «Үлкен Фил» деп атаған.
Басқарушылық статистика
Команда С 1 января 1982 г. 30 апреля 1982 г. Жувентуде 1 мая 1982 г. 31 мая 1983 г. Бразил де Пелотас 1 июня 1983 г. 31 декабря 1983 г. Аль-Шабаб 1984–1985 гг. Пелотас 1 января 1986 г. 31 августа 1986 г. Жувентуде 1 сентября 1986 г. 31 мая 1987 г. Гремио 1 июня 1987 г. 29 февраля 1988 г. Гояс 1 марта 1988 г. 30 июня 1988 г. Аль-Кадисия 1988–1990 гг. Кувейт 16 июля 1990 г. 10 декабря 1990 г. Коритиба 10 декабря 1990 г. 31 декабря 1990 г. Крисиума 1 января 1991 г. 31 июля 1991 г. Аль-Ахли 1 августа 1991 г. 31 декабря 1991 г. Аль-Кадисия 1992–1992 гг. Гремио 1 января 1993 г. 31 декабря 1996 г. Жубило Ивата 1 февраля 1997 г. 29 мая 1997 г. Палмейрас 1 января 1998 г. 30 июня 2000 г. Крузейро 1 июля 2000 г. 10 июня 2001 г. Бразилия 11 июня 2001 г. 9 августа 2002 г. Португалия 28 ноября 2003 г. 30 июня 2008 г. Челси 1 июля 2008 г. 9 февраля 2009 г. Бунёдкор 8 июня 2009 г. 28 мая 2010 г. Палмейрас 13 июня 2010 г. 13 сентября 2012 г. Бразилия 28 ноября 2012 г. 14 июля 2014 г. Гремио 29 июля 2014 г. 19 мая 2015 г. Гуанчжоу Ф. К. 4 июня 2015 г. 9 ноября 2017 г. Палмейрас 26 июля 2018 г. 3 сентября 2019 г. Крузейро 19 октября 2020 г. 25 января 2021 г. Гремио 7 июля 2021 г. 10 октября 2021 г. Атлетико Паранаэнсе 4 мая 2022 г. 13 ноября 2022 г. Атлетико Минейро 16 июня 2023 г. 20 марта 2024 г. Итого