Кіріспе
Гриффит стадионы 1911 жылдан 1965 жылға дейін Вашингтон қаласында, Джорджия даңғылы мен 5-ші көше (сол алаң), және W көшесі мен Флорида даңғылы арасында орналасқан. Бұл жерде бұрын ағаштан жасалған бейсбол алаңы болған. 1891 жылы салынған бұл алаң "Боундери Филд" немесе "Ұлттық парк" деп аталған, себебі онда "Вашингтон Сенаторлары/Националдар" командасы ойнаған. 1911 жылы өрт салдарынан қираған. Оның орнына темір бетоннан жасалған құрылыс салынды, алғаш "Ұлттық парк", кейін "Америка лигасының паркі" деп аталды; 1923 жылы "Вашингтон Сенаторлары" командасының иесі Кларк Гриффит құрметіне "Кларк Гриффит стадионы" деп қайта аталды. Стадион 1911 жылдан 1960 жылға дейін "Америка лигасының сенаторлары" командасының үйі болды, ал 1961 жылы сол атаумен жаңадан құрылған команданың алғашқы маусымында да пайдаланылды. Бұл жерде 1937 және 1956 жылдары "Жұлдыздар ойыны", ал 1924, 1925 және 1933 жылдары Әлем чемпионаттарының ойындары өткізілді. 1940 жылдары "Негро лигасының" "Homestead Grays" командасының үйі болды, онда 1943 және 1944 жылдарғы "Негро әлем чемпионаты" ұйымдастырылды. "Вашингтон Редскинс" командасы 1937 жылы Бостоннан көшіп келгеннен бастап 1960 жылғы маусымға дейін 24 маусым бойы осы стадионды өз үйі ретінде пайдаланды. 1965 жылы бұл бейсбол алаңы бұзылып, орнына Говард университетінің ауруханасы салынды.
Griffith Stadium stood in Washington, D. C., from 1911 to 1965, between Georgia Avenue and 5th Street (left field), and between W Street and Florida Avenue NW. The site was once home to a wooden baseball park. Built in 1891, it was called Boundary Field, or National Park after the team that played there: the Washington Senators/Nationals. It was destroyed by a fire in 1911. It was replaced by a steel and concrete structure, at first called National Park and then American League Park; it was renamed Clark Griffith Stadium for Washington Senators owner Clark Griffith in 1923. The stadium was home to the American League Senators from 1911 through 1960, and to an expansion team of the same name for their first season in 1961. The venue hosted the All Star Game in 1937 and 1956 and World Series games in 1924, 1925, and 1933. It served as home for the Negro league Homestead Grays during the 1940s, when it hosted the 1943 and 1944 Negro World Series. It was home to the Washington Redskins of the National Football League for 24 seasons, from the time they transferred from Boston in 1937 through the 1960 season. The ballpark was demolished in 1965; the site is now occupied by Howard University Hospital.
Ерте тарих
1911 жылғы 17 наурызда Боундери Филд, сондай-ақ Ұлттық саябақ және Америка лигасының саябағы (II) деп белгілі болған стадион, сантехник ұстаған оттықтан шыққан өрт салдарынан қирады. Бұл Вашингтон Сенаторларының иелері үшін қиын жағдай туғызды, себебі көктемгі жаттығулар басталған еді және маусым ашылуына бір айдан да аз уақыт қалған болатын. Сенаторлар клубының президенті Томас С. Нойес клубтың директорлар кеңесінен Боундери Филд орнында болаттан жасалған трибунасы бар жаңа стадион салуға келісім алды. "Вашингтон пост" газеті стадионның жылдам салынуы туралы былай деп хабарлады: "Күндіз-түн бойы афроамерикандық жұмысшылардың әндері естілді, Аладдин сарайы сияқты, құрылыс сондай-ақ керемет жылдамдықпен бой көтерді". Гриффит стадионының құрылысы Сенаторлар командасы сапарда жүргенде жалғасты, және ол 1911 жылғы 24 шілдеге дейін толыққан жоқ.
Далалық жобалау
Стадион Вашингтон көшелерінің торы ішіндегі өз блогында бұрышпен салынған. Осылайша, сол алаңның сызығынан (шығысқа қарай) трибуналарға дейін 400 фут (122 м) қашықтық болды (бірақ кейінірек ішкі қоршау салынғаннан кейін бұл қашықтық қысқартылды). Сондай-ақ, қоршау үлкен ағаш пен бес үйдің иелері стадион салынып жатқанда сенаторларға сатуға келіспегендіктен, оң жақ орталық алаңда ерекше тік бұрышпен шығып тұрды. Оң алаңның қоршауы ішкі алаңнан тік бұрышталып, айналасындағы ғимараттардың көрінісін жабу үшін 9 метрлік қоршаумен, төменгі сыртқы қабырғаның ішінде 2 метрге дейін орналасқандықтан, стадионда аз ғана хоум-рандар соғылды. Алаңның бағыты ерекше болды, себебі орталық алаң үйден оңтүстік-шығысқа қарай орналасқан, бұл кешкі күнде алаңшылардың көруін қиындатты; ұсынылатын бағыт – шығыс-солтүстік-шығыс. Табиғи шөппен жабылған алаңның биіктігі теңіз деңгейінен шамамен 30 метр (100 фут) биік болды. Сенаторлардың алаң сақтаушылары үйден бірінші базаға дейін еңіспен түсетін алаң жасады, бұл Вашингтонның баяу соққышыларына көмектесу үшін жасалған деп есептелді. Алайда, Гриффиттің алаң сақтаушылары "ең жақсы гольф алаңдарымен салыстырылатын" жақсы шөпті ұстауға шебер болды. Бұл 1923 жылға дейінгі Гриффиттің суреттеріндегі күйреген алаңнан өте өзгеше еді. Көп жылдар бойы оң жақтағы трибунаның қабырғасы оң алаңтағы фол сызығы ретінде фол бағанасына дейінгі соңғы 5 метр (15 фут) қашықтықта болды, бұл жерде допты ұстау мүмкін емес еді. Болашақ MLB комиссары Боуи Кун жастығында есеп тақта операторы болып жұмыс істеген. Жаңа орындықтар сол жақтағы трибунаны екі қабатты етіп қайта жаңартудан пайда болды. Жаңа жоғарғы бөлік ескіге қарағанда кеңірек болды, нәтижесінде шатыр сызығы негізгі трибуна шатырынан әлдеқайда жоғары болды, екеуінің арасында 5 метр (15 фут) бос орын қалды. Сол кезде ағаштан жасалған сол жақтағы трибуналардың орнына үлкен бетон платформа салынды, ол фол бағанасынан сол алаң арқылы орталық алаңға дейін созылды. Бірінші базалық павильон бір қабатты қалды. Оң алаңға алғашқы биік қабырға салынды. 1925 жылғы әлем чемпионатына қарай оң жақтағы павильон да екі қабатты болды, ал бұрышты оң алаң қабырғасы мен оның есеп тақтасы төменгі оң алаң қабырғасымен сәйкестендірілді, оның ішінде шамамен 2 метр (8 фут) қашықтықта. Бұл орталық алаңдағы 90 градусқа бұрылған ерекше бұрыштың пайда болуына әкелді. Екі биік қабырға да көрші үйлердің иелеріне ойынды тегін көруге мүмкіндік бермеді. 1941 жылғы маусымға арналған шамдар орнатылды. Сенаторлар үйде алғашқы кешкі ойынын 28 мамырда өткізді. Оң алаңтағы қоршау бастапқыда түрлі жарнамалармен жабылған, бірақ кейінірек қалың қою жасыл түске боялды. Сол қолмен соққышылар үшін жаңа нысананы қамтамасыз ететін қысқа қоршаудың артында оң жақ орталық алаңтағы булпен аймағы салынды. 1950 жылдардың ортасында сол және орталық алаңдарда хоум-ран қашықтығын азайту үшін ішкі қоршау орнатылды. Бұл ішкі қоршау стадионның соңғы маусымына, 1961 жылға дейін сақталды. 1961 жылға қарай сол жақтағы трибуналар алынып тасталды.
Президенттік бағыт
Америка Құрама Штаттарының Уильям Говард Тафттан Джон Ф. Кеннедиге дейінгі барлық президенттері Гриффит стадионында кем дегенде бір рет салтанатты түрде бірінші допты лақтырды. Сенаторлар жыл сайынғы рәсім үшін бірінші базаның қасына арнайы президенттік ложа салды. Франклин Д. Рузвельт Кларк Гриффиттің жақын досы болды және 1910 жылдары Әскери-теңіз күштерінің хатшысы қызмет еткен кезінен бастап стадиондағы ойындарды тамашалаған. 1933 жылы президент болып Вашингтонға оралған соң, Гриффит әр маусымның басында Рузвельтке маусымдық билеттерді Ақ үйге жеткізді; сондай-ақ, ол 1921 жылы полиомиелиттен кейін президенттің қиын қозғалысын ескере отырып, стадионда арнайы пандус салды. Джош Гибсон, Микки Мантл және Сенаторлардың өскелең ойыншысы Хармон Киллебрю сияқты күшті соққы берушілер үшін алыс қоршаулар қиындық тудырмады. Сол жақ трибунасына гол соққан ойыншылар туралы үш рет хабарланған: Мантл бір рет, ал Гибсон екі рет. Кларк Гриффит бірде Гибсонның Гриффит стадионының алыс сол жақ трибунасына Америка лигасының барлық командаларынан көбірек гол соққанын айтқан. 1953 жылдың 17 сәуірінде Мантл Чак Стоббстен гол соқты, ол соншалықты әсерлі болды, оның ұшуын дәл анықтауға тырысты, соның нәтижесінде «таспа өлшегішпен гол» деген термин пайда болды. Голдың ұзындығы 565 фут (172 метр) деп есептелді, бірақ ол трибунаның артқы қабырғасының үстінен секіріп, ұшу траекториясына қосымша қашықтық қосты. Ол сол кездегі ең ұзын екінші гол деп саналды. 1920 және 1930 жылдардағы чемпиондық маусымдардан басқа, Гриффит стадионында ойнаған Сенаторлар командаларының өте нашар болғаны туралы аңыз бар. Бақытсыз Вашингтон командасы әйгілі водевиль әзілінің нысаны болды: «Соғыста бірінші, бейбітшілікте бірінші, Америка лигасында соңғы», бұл Джордж Вашингтон туралы Генри «Жылқылы Гарри» Лидің атақты сөзінен алынған: «Соғыста бірінші, бейбітшілікте бірінші және отандастарының жүрегінде бірінші» (осыған ұқсас тіркес бір кезде Сент-Луис Браунс үшін де қолданылған: «Аяқ киімде бірінші, ішімдікте бірінші және Америка лигасында соңғы»). Вашингтон, округтік, мемлекеттік орта мектептерінің бейсболшыларының тек біреуі ғана Гриффит стадионындағы оң жақтағы «жасыл монстрге» ұқсас 10 метрлік қабырғадан гол соқты – 1952 жылы Кулидж орта мектебінің Билл Харрисон. 1915 жылы Джозеф П. Дерби оң жақ қабырғадан гол соқты және Вашингтонның Гриффит стадионынан толыққанды гол соққан жалғыз әуесқой бейсболшы болды. 1961 жылы стадион әлі де Гриффит стадионы деп аталды, бірақ команда иесі Кальвин Гриффит бастапқы Сенаторлар клубын Миннеаполис-Сент-Пол қалаларына (Миннесота Твинс болып) көшірді, ал Вашингтонда жаңа команда пайда болды, ол да Сенаторлар деп аталды (қазір Техас Рейнджерлері).
Футбол
Гриффит стадионында 1937 жылы «Редскинс» командасы көшіп келгенге дейін көптеген футболдық іс-шаралар өтті. Стадионның 1920 жылдардың басында кеңейтілуінің басты себебі – Кларк Гриффит стадионда жыл сайын желтоқсан айында өткізілетін Армия-Теңіз күштері арасындағы ойынды ұйымдастыруды жоспарлаған болатын.
Басқа іс-шаралар
Гриффит стадионы бейсбол мен футболдан басқа да көптеген шараларға үйі болды. All American Girls Professional Baseball League лигасы да онда ойындар өткізді. Стадионда 180-нен астам бокс жекпе-жегі өтті, соның ішінде Джо Луис те қатысқан кездесулер. 1942 жылдың 23 шілдесінде Гриффитте музыканттар Луи Армстронг пен Чарли Барнет арасында "музыка шайқасы" өтті. 18 мың жанкүйердің бір бөлігі сахна алдындағы алаңға шығып биледі. Орындарында отырған көрермендер көруге мүмкіндік болмайтынына шағымданып, наразылық білдірді. Полиция музыканы тоқтату арқылы жағдайды бақылауға тырысқанда, тәртіпсіздіктер орын алды, кейбір жасөспірімдер жеңіл жарақат алды, ал бірнеше жасөспірімді полиция алып кетті. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде стадионда кем дегенде бір рет металл жинау акциясы өтті, онда адамдар металл сынықтарын стадионға әкеліп, оларды балқытып, жаңа қару үшін болатқа айналдырды. Гриффит сонымен қатар мемлекеттік мектептердің шараларына, шіркеулердегі жаңғыруларға, қоғамдық жиналыстарға және ROTC-нің жылдық жаттығулар жарыстарына да үйі болды. Билли Грэм 1960 жылы Гриффитте діни миссия өткізді, ол екінші базаға жақын орнатылған платформадан уағыз айтты. 500-ден әншісі бар екі хор тұрағы, алаңның бойымен орнатылды. Госпелдің алғашқы жұлдызы Розетта Тарп 1951 жылы Гриффит стадионында 20 мың көрерменнің алдында заңды түрде PR-акциясы ретінде үйленді.
Растық даулардағы мәртебе
Гриффит стадионы Азамат соғысынан бері Вашингтонның тарихи афроамерикалық ауданы ЛеДройт Паркте орналасқан. Бұл ауданда көптеген қара жұмысшы табының өкілдері, сондай-ақ Лэнгстон Хьюз сияқты жас, кәсіби афроамерикалық "элиталар" тұрды. Дьюк Эллингтон бала кезінде Гриффит стадионында хот-дог сатқан. "Редскинс" командасы соңғы NFL командасы болып, қара терілі ойыншыларды жұмысқа алуға көшкенше тағы бес жыл күтуге тура келді, бұл үкіметтің араласуымен мүмкін болды.
Соңғы жылдар
1955 жылы «Сенаторлар» командасының ұзақ жылдар бойы иесі болған Кларк Гриффит қайтыс болды, ал оның жүрегі туысы Кальвин Гриффит команданы басқаруды өз міндетіне алды. 1954 жылы «Сент-Луис Браунз» командасы Балтиморға көшіп кеткендіктен, бальтиморлық жанкүйерлер енді ойын көру үшін Вашингтонға келуге қажеттілік сезінбеді. Американдық лига бастапқыда бұл қадамға қарсы болды, бірақ 1961 жылдан бастап Вашингтонға «Сенаторлар» деп аталатын жаңа команда келген жағдайда келісім берді. Алғашқы «Сенаторлар» командасы Миннесотаға көшіп кетті, ал жаңа «Сенаторлар» 1961 жылы Гриффит стадионында ойын өткізді. Бірақ 1962 жылы «Сенаторлар» жаңа стадионға көшіп, бір жыл бұрын осы стадионға көшіп келген «Редскинс» командасына қосылды. Гриффит стадионындағы соңғы бейсбол ойыны 1961 жылдың 21 қыркүйегінде бар болғаны 1498 жанкүйердің алдында өтті. Гриффит стадионында жалға алушы қалмады, ол жылдар бойы бос тұрып, құлдырап, алаңы далаға айналды. 1962 жылы стадион Говард университетіне жалға берілді, ол студенттердің тұрақ орны ретінде пайдаланылды. 1963 жылы Конгресс стадионды сатып алу және тазалау үшін қаражат бөлді, ал 1964 жылы ол шамамен 1,5 миллион долларға Говард университетіне сатылды. Бейсбол стадионы 1965 жылы сөйілді. Стадионның шамамен мың орындығы сол кезде «Сенаторлар»/«Твинс» командаларының көктемгі жаттығулар базасы болған Флорида штатының Орландо қаласындағы «Тинкер Филд» стадионына көшірілді, және ол стадион да 2015 жылы сөйілгенге дейін сонда қалды. Қазіргі таңда бұл жерде Говард университетінің ауруханасы орналасқан. Ғимарат ішінде үйдің орналасқан жерін көрсететін белгі орнатылған. Жаңа «Сенаторлар» командасы 1971 жылғы маусымға дейін Вашингтонда қалды, содан кейін Далас-Форт-Уорт агломерациясына көшіп, 1972 жылы «Техас Рейнджерс» командасы болып қайта құрылды.