Кіріспе

Американдық журналист және автор Джеральд Лео Познер – американдық тергеу журналисі және он үш кітаптың авторы, оның ішінде «Іс жабылды: Ли Харви Освальд және Джон Кеннединің қазасы» (1993), Джон Ф. Кеннединің қазасын зерттейтін, және «Арманды өлтіру: Джеймс Эрл Рей және Мартин Лютер Кингтің қазасы» (1998), Мартин Лютер Кингтің қазасы туралы кітаптары бар. 2010 жылы Познердің The Daily Beast үшін жазған мақалалары мен «Майами Вавилоны» кітабына қатысты плагиат скандалы орын алды.

Ерте өмір және білім

Познер Калифорния штатының Сан-Франциско қаласында Джерри мен Глория Познердің жалғыз баласы болып дүниеге келді. Оның әкесі еврей, анасы католик, екеуі де Сан-Францискода туып өскен. Оның әкесі кәсіподақ өкілі болған. Познер католик дінінде тәрбиеленді. Ол Санкт-Игнатиус колледжінің дайындық мектебінде білім алып, 1975 жылы Берклидегі Калифорния университетін үздік дипломмен бітірді. 1978 жылы Калифорния университетінің Гастингс заң колледжінен заңгерлік диплом алды, онда университет заң журналының орынбасар редакторы болып қызмет етті. 23 жасында ол Cravath, Swaine & Moore заң фирмасына ең жас заңгерлердің бірі болып қабылданды. 1980 жылы ол серіктесімен жеке практика ашты. 1981 жылы ол Дебора Энн Фонтайнды, Нью-Йорк штатының сұлулығын, «Мисс Америка» сайысынан дисквалификацияланғаннан кейін қорғады, себебі Фонтайн бюстгальтеріне қосымша жастық салған. Ол 1986 жылы заңгерлік қызметтен кетті, оның алғашқы кітабы, нацист Йозеф Менгеленің қашқан өмірі туралы, МакГроу Хилл баспасында жарық көрді.

Менгеле: толық оқиға

Познердің алғашқы кітабы, британдық журналист Джон Уэрмен бірге жазылған, 1986 жылғы «Менгеле: толық оқиға» биогафиясы болды. Кітап бес жылдық про боно сот процесінің нәтижесінде жарық көрді, Познер Аушвицте Менгеленің медициналық тәжірибелерінен зардап шеккендердің атынан сотқа шағымданып берген еді. Познер мен Уэр кітабы үшін Менгеленің күнделіктерінің 5000 бетіне және жеке құжаттарына эксклюзивті қол жеткізді. Кітап сыншылар тарапынан Менгеленің «шешімді» биогафиясы деп мойындалды. 1986 жылы Познер АҚШ Сенатының алдында Менгеленің 1949 жылы Еуропадан Аргентинаға қауіпсіз сапар жасау үшін Халықаралық Қызыл Крест паспортын қалай пайдаланғаны туралы куәлік берді. Ол сондай-ақ, 1945 жылы АҚШ әскерлері Менгелді екі рет ұстағанын, бірақ билік оның іздеу тізімінде екенін анықтағанша екі рет босатқанын анықтады. «Менгеле: толық оқиға» кітабындағы бірқатар мазмұн 1985 жылдың ақпан айында Менгеленің соғыстан кейінгі қызметі мен тұру орны туралы жан-жақты тергеуді бастаған АҚШ Әділет департаментінің Арнайы тергеулер бюросы (OSI) тарапынан пайдаланылды. Тергеу АҚШ Маршалдар қызметімен бірлесіп жүргізілді, бұл Менгеленің соғыстан кейін АҚШ үкіметінің мекемелері немесе қызметкерлерінің күзетінен өткені немесе олармен байланыста болғаны туралы айыптаулардан кейін басталды. 1992 жылы АҚШ Бас прокурорына ұсынған ресми есебінде, «Йозеф Менгель ісі» бойынша OSI, 1945 жылдың қазанынан 1948 жылдың 1 тамызына дейін Менгеленің қайда болғаны туралы куәгердің мәлімдемесін алуда Познерге алғыс айтты.

Қылмыстың әміршілері

1988 жылы Познер «Қылмыстың соғыс иелері: Қытайдың құпия қоғамдары: Жаңа мафия» атты кітабын жариялады, ол Триадтар мен халықаралық героин желілерін ашып көрсетеді. Познер және оның әйелі Триша Гонконг, Алтын Үшбұрыш, Нидерланды, Сан-Франциско, Лондон және Нью-Йоркке барып, есірткі сатушылармен тікелей зерттеу жүргізді. Нью-Йорктың бұрынғы детективі және бестселлер жазушысы Дороти Ухнак The New York Times газетінде «Қылмыстың соғыс иелері» кітабының күшті, қорқынышты және, ақырғысы ретінде, шындыққа негізделгенін жазды. Touchstone Pictures «Қылмыстың соғыс иелері» кітабының экранға түсіру құқықтарын сатып алды.

Биоқастандықшылар

Познердің жалғыз романы – суық соғыс кезеңіндегі биологиялық қарулар туралы триллер. Publishers Weekly журналының мәліметінше, "Познердің тұңғыш романы – автордың барлау саласындағы технологияны нанымды түрде суреттеуіне көп көмектесетін триллер. Сюжет жанрдың қазіргі талаптарына сай дамыған: қағида – пайдаға жететін маска; цинизм – нанымдылықты ығыстырады; шеберлік – ізгілікті білдіреді. Алайда, Иосиф Менгеле және қытай құпия қоғамдары туралы ғылыми еңбектердің авторы Познер өзінің тақырыбын жақсы меңгерген. Оның сипаттамалары шапшаң, кейіпкерлері бір жақты болғанымен, жағдайға қарай сенімді, ал сюжеті талапкер оқырмандарды қанағаттандыруға бағытталған."

Гитлердің балалары

Познердің 1991 жылғы "Гитлер балалары: Үшінші рейх басшыларының ұлдары мен қыздары өздері және әкелері туралы айтады" атты кітабында жоғары лауазымды нацистік шенеуніктердің он екі баласымен терең сұхбаттар жарияланды. Кітап жақсы қарсы алынды. Карен Стабинер Los Angeles Times газетінде былай деп жазды: "Бұл әсерлі, қанды қызыл кітап, Гитлердің 11 жоғарғы адамының ұлдары мен қыздарының ауызша тарихы. Бірнеше беттен артық оқығанда, көңіл шыдамайды; әдемі балалық шақ естеліктері мен уақыт өте келе келген осы естеліктердің қорқынышты мәнісінің арасындағы қарама-қайшылық көздеріңізді жасқа толтырады". Кристофер Леман Хаупт The New York Times газетінде Познердің кітабының көлемі нацистік қылмыскерлердің балаларын зерттеу үшін қажет пе деп күмәнданды. "Мүмкін, егер мырза Познер азырақ деректерді тереңірек зерттегенде немесе тіпті бір деректерді ең жақын тұрғыдан қарастырғанда, жағдай түсініктірек болар еді".

Істің шешімі

1993 жылы жарық көрген «Іс жабылды» кітабында Познер Ли Харви Освальдтың Джон Кеннедиді өлтіруде жалғыз әрекет еткенін, ал Освальдты өлтірген Джек Руби де тәуелсіз түрде әрекет еткенін айтты. «Іс жабылды» New York Times бестселлеріне айналып, 1994 жылғы Пулитцер сыйлығына үміткер болды. Кітап U.S. News & World Report журналының екі санында талданды және ABC-нің 20/20, CBS арнайы баяндамалары, PBS-тің Frontline сияқты бағдарламаларда көрсетілді. «Roots» мини-сериалының продюсері Дэвид Л. Вулпер кітапты телесериалға бейімдеуді жоспарлады. 2003 жылғы автобиографиясында, «Продюсер: Әңгіме», Вулпер «Іс жабылды» және «Кубалық зымыран дағдарысы» кітабы бойынша фильм түсіруге мүмкіндік таппағанын өзінің мансабындағы екі үлкен сәтсіздігі деп атады. 1993 жылы Познер АҚШ Үкіметі операциялары жөніндегі Палата комитетінің Заңнама және ұлттық қауіпсіздік кіші комитеті алдында «Іс жабылды» кітабының қорытындылары туралы куәлік берді. 1998 жылы Қазалау деректерін қарау кеңесі осы куәлікті қысқаша атап өтті, екі дәрігер – Джеймс Хьюмз бен Дж. Торнтон Босвеллдің сұхбаттарының жазбаларын алуға жасалған екі сәтсіз әрекет туралы әңгімелескенде, Познердің өзінде бар екенін айтқан болатын. «Іс жабылды» бұқаралық ақпарат құралдарынан көбінесе мақтау алды; Chicago Tribune, Toronto Sun, The Sydney Morning Herald және Newsday газеттері өз шолуларында Познердің «ұқыпты» зерттеулерін атап өтті. Chicago Tribune газетіндегі шолуында Джеффри Тубин: «Кеннедидің қазасы туралы жазылған 2000-нан астам кітаптың арасында Познердің «Іс жабылды» кітабы – ең ақылға қонымды еңбек. Көбірек айтсақ, соңғы 30 жылдағы оқиғаларды ескерсек, кітаптағы тұжырым революциялық сипатқа ие. Оның тұжырымы мынадай: Ли Харви Освальд Кеннедиді өзі өлтірді. Мен «Іс жабылдыны» күмәнді көзқараспен бастадым және кітаптың мақтанышпен берілген атауына аздап қарсы болдым. Менің ойымша, тарихи шындық әрқашан сырлы. Кез келген оқиғаның, әсіресе Кеннедидің қазасы сияқты күңгірт оқиғаның шындығын білу мүмкіндігі шамалы. Бірақ бұл қызықты және маңызды кітап мені көндірді. Іс жабылды, шынымен де». «Іс жабылды» қазалау зерттеулерімен айналысатын ғалымдар мен академиялық емес зерттеушілер тарапынан да сынға ұшырады, олар кітапта фактілердің дұрыс еместігін айтты. Мысалы, тарихшы Дэвид Врон «кітапта көптеген фактілер қате келтірілген» деп жазды. Журналист Пол Галлоуэй: «Ол, мүмкін, «Кеннеди қастандық индустриясы» деп аталатын топтың басты жауы». 2013 жылы Кеннедидің қазасының 50 жылдығына орай Gallup ұлттық сауалнама жүргізіп, американдықтардың көпшілігі (61%) Кеннедидің өліміне қастандықтардың қатысы бар деп сенсе де, жалғыз қаскөй болды деп есептейтіндердің саны (30%) соңғы 46 жылдағы ең жоғары көрсеткішті құрады. The Independent сияқты кейбір басылымдар «Америкалықтар үшін JFK ісі ешқашан жабылмайды» десе, The Economist сияқты басқалары «Іс жабылды» кітабына сілтеме жасап, «50 жыл өткен соң, мойындаңыз, Освальд істеді» деп қорытындылады. Тарихшы Роберт Даллек «Іс жабылдыны» «сенімді» деп атап, «Бұл тақырыптағы ең жақсы кітапты Джеральд Познер жазған, «Іс жабылды» деп аталады. Ол барлық қастандық теорияларына тиімді жауап берді, ал олардың саны өте көп» деді. Пулитцер сыйлығының иегері, журналист Гектор Тобар Los Angeles Times газетінде «Іс жабылды» кітабы «Мені JFK қастандықтарынан біржола құтылған кітап» деп жазды. «Іс жабылды» туралы пікірлер әртүрлі болды. Фильм режиссері Оливер Стоун Питтсбургте өткен JFK қастандығына арналған конференцияда «Іс жабылды» кітабының беделін түсіргенін және «(JFK) фильмінде мен қайта қарамайтын ештеңе жоқ» деді. 50 жылдығы күні Познер CNN-нің Андерсон Куперге «Ол [Стоун] «JFK» фильмінде дұрыс көрсеткен жалғыз нәрсе – Кеннеди өлтірілген күні» деді.

Түсті өлтіру

Познердің 1998 жылғы «Арманды өлтіру: Джеймс Эрл Рей және Мартин Лютер Кингтің қазасы» (Random House) кітабы, «Іс жабылды» сияқты, көп дау тудырып, кеңінен талқыланды. Кітапта, мойындаған қылмыскер Джеймс Эрл Рей, Мартин Лютер Кингті жалғыз өзі өлтіргені, көбінесе кісі өлтіргені үшін нәсілшіл сыйлық алу үмітімен жасады деген қорытынды жасалған. Кітабының басқа бөлімдерінде Познер, Джеймс Эрл Рей Кингті өлтіру және Рейді кінәлі ету үшін жасалған қастандықтың бас ұйымдастырушысы деп көрсеткен құпия «Раульді» алғаш рет іздеп тапты. Рейдің «Рауль» туралы айтқандарын анықтауға тырысқан Познер, 20-шы арнайы күштер тобының жасыл берет киген снайперлерінің Кингтің қаза болған күні Мемфисте болғандығы туралы кеңінен тараған қастандық әңгімесін жалғандыққа шығарды. «Арманды өлтіру» – 30 жылдағы Кингтің қазасын жеке қайта тергеудің ең ірі жобасы болды. «Іс жабылды» сияқты, «Арманды өлтіру» да кеңінен мақталып, басты баспасөз құралдары тарапынан қолдау тапты, ал кітапты көрсеткен ұлттық хабарламалардың арасында CBS 48 Hours, Charlie Rose және TODAY телешоулары болды. Ричард Бернштейн The New York Times газетінде бұл кітапты «Кингтің қазасы туралы осы күнге дейін жасалған ең толыққанды және нақты зерттеу» деп жазды. Ол [Познер] Кингтің өлтірілуін үлкейту арқылы құнды қызмет көрсетті. Осы кітапты оқығаннан кейін, ешқандай құпия жасырылмағанына, ұлттық тыныштықты бұзатын түсініксіз мән-жайлар жоқ екеніне көз жеткізесің. Екінші жағынан, қастандық теориясын қолдаушылар «Арманды өлтіру» кітабына наразылық білдірді, Познерді «Джеймс Эрл Рейдің психологиялық бағаламасына негізделгені үшін сынады, оны [Познер] беруге құқығы жоқ, сондай-ақ Кингтің өлтірілуіне қатысты қастандық дәлелдерін трагедияны пайдаланудың цинизмдік әрекеттері деп жоққа шығарды». Рейдің соңғы адвокаты Уильям Пеппер Познердің кітабын дәл емес және жаңылыстыратын деп бірнеше рет мәлімдеді. Мартин Лютер Кингтің ұлы Декстер Кинг та оны сынады. 1999 жылы Пеппердің өкілдігімен Кингтер отбасы азаматтық сотқа жүгінді, онда қазылар алқасы Кингтің қаза болған жеріне жақын орналасқан мейрамхана иесі Лойд Джоуэрстің қатысуына қатысты сөз байласудың дәлелдерін тапты. Бұл үкімге жауап ретінде Познер The New York Times газетіне: «Менің ойымша, Мемфисте заң жүйесі осындай бейшара және маскарадтық түрде қолданылды. Егер Кингтер отбасы өздерінің фактілерге деген көзқарастарын растағысы келсе, соны алды» деді.

Мотаунда

Познер 2003 жылы шығарған «Мотаун: Музыка, ақша, секс және билік» кітабында, АҚШ-тың ең табысты жазба лейблдерінің бірінің бизнес тарихын жазып, қаза тауып келген даулардан тынығу алғандай көрінеді. «Нью-Йорк Таймс» газетінің журналисі Джанет Маслин бұл кітапты «атынан гөрі әлдеқайда беделді кітап» деп атады және «Бақытымызға орай, бұрынғы Уолл-стрит заңгері, мырза Познер, әңгімелерге, жоғары немесе төмен, жақсы құлақ иесі. Сонымен қатар ол Motown тарихының бұзылуына себеп болған бизнес тәжірибелерін мұқият зерттейді» деген қорытындыға келді. Баспасөздің көп бөлігі «Сан-Франциско Хроникасының» пікірін қайталады: «Познер осы күнге дейін лейблдің ең объективті және толыққанды дәл тарихын ұсынады, сонымен қатар оның негізін қалаушы Берри Гордидің егжей-тегжейлі және күрделі портретін жасайды». 2013 жылғы «Бродвей» сахнасында қойылған «Motown: The Musical» шоуына жазған рецензиясында Чарльз Ишервуд былай деп жазды: «Горди мырзаның ойын өзгертетін музыка фабрикасының толық және байланысты тарихын білу үшін Джеральд Познердің қызықты «Motown: Music, Money, Sex and Power» кітабына жүгіну керек». Motown-ның кейбір өкілдері Познерді «музыканы дұрыс түсінбейді» деп сынады, бірақ ол бизнес тарихын жазғанын, лейблдің музыкасына шолу жасамағанын ескеретін болсақ, «өзінің айтуынша, ол тарихшыдан басқа ештеңе емес» деп атап өтті.

Америка неге ұйықтады

2003 жылы "Рандом Хаус" баспасы Познердің "Америка неге ұйықтады?" атты кітабын жариялады, онда 2001 жылдың 11 қыркүйегіндегі шабуылдарға жауапты болған "Әл-Қаида" террористерінің құйрық сөздері талқыланады. Кітапта Познер принц Ахмет бин Салман бин Абдулазиз Әл Саудтың "Әл-Қаида" ұйымымен байланысы бар екенін және 9/11 шабуылдары туралы алдын ала білгенін айтады. Бұл мәлімдемені ханзада Ахметтің отбасы күшпен жоққа шығарды, олардың пікірінше ол АҚШ-ты шын жүректен жақсы көрген, ондағы үйінде көп уақыт өткізген және АҚШ-тың ат жарысы индустриясына көп инвестиция салған. Принц Ахмет, Познер атаған тағы екі саудиялық ханзада және Пәкістан Әуе Күштерінің басшысы бірнеше күннің ішінде қарапайым операциядан кейін қан құйылудан, бір көлік қатысқан автокөлік апатынан, шөлде сусызданудан және саботаж жасалған тікұшақтың жарылысынан қайтыс болды. Үш ер адамның жасы қырықтан асқан, ал біреуі жиырмадан асқан. "Америка неге ұйықтады?" кітабында Познер АҚШ-тың қамауға алған ең жоғары дәрежелі "Әл-Қаида" күдіктісінің біріне қатысты тергеудің толық мәліметтерін жариялаған алғашқы журналист болды.

Патшалықтың құпиясы

2005 жылы жарық көрген «Секреттер патшалығы: Сауд Арабиясы мен АҚШ арасындағы құпия байланыс туралы ішкі оқиға» кітабында Познер Сауд әулеті мен АҚШ үкіметі арасындағы «тығыз» іскерлік және жеке қарым-қатынастарды, соның ішінде «ластанған бомба» технологиясын және 11 қыркүйек оқиғасын қоршаған қаржылық және саяси амалдарды баяндайды. Познер сондай-ақ саудиялықтардың мұнай өрістеріне қатысты жойқын сценарий құрғанын мәлімдейді. Сауд Арабиясы бұл мәлімдемені жоққа шығарды, ал Познердің осындай схема туралы айтқандарының сенімділігіне күмән туды. Познердің сөзіне қарағанда, кітаптан кейін ол және оның әйелі Триша Сауд Арабиясына кіруге тыйым салынған.

Майами Вавилоны

Бұл 2009 жылғы кітап Майами Бич тарихын зерттейді, оның ішінде сыбайлас жемқорлық, зәулімдік және есірткі саудасына ерекше назар аударады. «Нью-Йорк Таймс» газетіндегі рецензиясында Байрон Берроуз былай деді: «Познердің күші – Майами Бичтің болашағын болжаған және оны құру үшін барлық кедергілерге қарсы күрескен алғашқы құрылысшылар мен суретшілердің тарихын айтуда». Познердің «Майами Вавилоны» үшін сұхбат алған кейбір адамдар цитаталардың қате берілгенін және дұрыс еместігін айтты. «Майами Вавилоны» телесериалға бейімделді. Кітаптың бастапқы атауы «Америка Вавилоны» деп тіркелген, бірақ жариялануға дейін өзгертілді.

Құдайдың банкирлері

"Құдайдың банкирлері" – Ватикан қаржысы мен Ватикан банкінің 200 жылдық тарихына негізделген 2015 жылғы кітап. 2015 жылдың 22 ақпанында бұл кітап Познердің үшінші Нью-Йорк Таймс бестселлеріне айналды ("Жабық іс" және "Америка неге ұйықтады" кітаптарынан кейін). Нью-Йорк Таймс газетінде Деймон Линкер былай деді: "Құдайдың банкирлері" Римдегі шіркеудің орталығындағы қаржылық махинациялардың толыққанды тарихын ұсынады, 19 ғасырдың соңынан бастап, Папа Францисктың шіркеудің күрделі бюрократиясын реформалауға бағытталған, бірақ әлі нәтиже бермеген тыраныс күш-жігеріне дейін. Осы негізде Познер интрига, сыбайлас жемқорлық және ұйымдасқан қылмыс туралы өте күрделі әңгіме жасайды. Познердің детективтік жұмысының жалпы әсері – терең наразылық сезімі, сонымен қатар Папа Францисктың Ватикан банкін және оның кеңесшілерін реформалауға жасаған әрекеттеріне деген таңдау мен күдік араласуы". Трин Цудерос Чикаго Трибьюнында былай деп жазды: "Уолл-стрит заңгері, кейін жазушы болған Джеральд Познер өзінің терең зерттеулерімен және құлшыныспен дәлелдеген «Құдайдың банкирлері» кітабында барлығын ашып береді". Kirkus Reviews былай деді: "Қатал репортер Борджиадан бастап Папа Францискке дейін Ватиканның заңсыз байлығын мұқият зерттейді. Ватиканның құпиялылығын ашатын еңбек". Booklist былай деді: "Ватикан қаржысының терең және құпия тарихын зерттеу – монументальдық міндет, бірақ даулы автор Познер осы қиын сынаққа лайықты екенін дәлелдейді. Кітаптың әр беті тарихты тірілтеді. Кісі өлтіру, билік және интрига туралы нақты оқиғаларды ұнататын оқырмандарды қызықтырады". Кейбір сыншылар «Құдайдың банкирлері» кітабында қателіктер бар екенін атап өтті, олардың ең ауырсы – 11-тараудағы Познердің Ватиканның Amministrazione Speciale per la Santa Sede мекемесінің соғыс кезеңіндегі директоры Бернардино Ногараның нацистік барлау агенті болған деген айыптамасы. Бұл айыптама Abwehr рекрутері Рейнхард Ремеге жасалған тергеу есебінде аталған Ногара есімді адамды тауып, оның Бернардино Ногара болуы мүмкін екенін болжайды, демек ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде нацистер үшін жұмыс істеген. Рим папалары Пий XI және Пий XII-нің тұсындағы оқиғаларды жақсы білетін ғалым, доктор Мэрилин Маллори 2015 жылы «Ватиканның ішінде» мақаласында Познердің пікірін жоққа шығарып, Лондондағы Ұлттық мұрағатта табылған тергеу есебінде бұл адамның Бруно Ногара екенін, ол 1945 жылдың сәуірінде одақтастар ұстаған Венеция мектеп мұғалімі екенін растады. Осы дәлелдерге тап болған Познер «Құдайдың банкирлері» кітабының қағаздық нұсқасын өңдеп, 137-бетке екі Abwehr агенті болғанын жазды: Бруно Ногара және Бранч Ногара, олар Реме тергеу есебінің C қосымшасында тізімделген. Познердің сөзіне қарағанда, Бруно Ногара рейхстаттальтер Хуберт Пфанненстиель басқарған 257-ші Abwehr бөлімінің мүшесі болса, Бранч Ногара рейхстаттальтер Эрнст Шмидт Бёрк басқарған 254-ші Abwehr бөлімінің мүшесі болған. Осылайша, екі түрлі қолбасшылардың басшылығымен екі түрлі Abwehr бөлімі болды, демек екі түрлі Ногара болды. Бірақ Лондондағы католик журналы The Tablet Познердің сілтеме жасаған дереккөзінің көшірмесінде, оны онлайн оқуға болады, Бранч Ногараны адам ретінде емес, По өзенінің солтүстігінде орналасқан Ногара шағын қалашығы ретінде анық көрсетілгенін айтады, онда 254-ші Abwehr бөлімі өзінің жабдықтау қоймасын ұстаған. The Tablet-тің мәліметінше, Ногара есімді екінші адам жоқ. «Құдайдың банкирлерінде» жарияланған мәліметтерге сілтеме жасап, Познер 2015 жылдың 13 ақпанында Лос-Анджелес Таймс газетінде жарияланған пікір мақаласында Папа Францискке «Ватиканның құпия мұрағатындағы Холокост дәуіріне қатысты құжаттарды жариялауға рұқсат беруге» шақырды. Олардың ішінде Ватикан нацистердің бейкүнә адамдарды жаппай өлтіруі туралы қаншалықты ерте білгеніне жауап беру ғана емес, сонымен қатар 1942 жылдың маусымында құрылған Ватикан банкіне қатысты маңызды құжаттар бар". Кейін Познер Папа Францискке Ватикан банкінің Екінші дүниежүзілік соғыс кезеңіндегі мұрағаттарын және Ватиканның Холокост құжаттарын жариялау туралы өтініштерге онлайн қол қоюды бастады. Познердің айтуынша, оның мақсаты – 2015 жылдың қыркүйек айында АҚШ-қа келген Папа Францискке ұсыну үшін 1000-нан астам қол жинау еді.

Редакциялық еңбектер

Познер 2000 жылғы президент сайлауында Аль Горды қолдады және 11 қыркүйек шабуылдарынан кейін көп ұзамай Джордж Буш туралы пікірін өзгертіп, Wall Street Journal газетінде мақала жариялады. Кейін ол тағы да пікірін өзгертті; 2006 жылдың қазан айында The Huffington Post сайтында жарияланған «Президентке ашық хат» деген мақаласында Буштың өз қатыгездігімен шектелген жаман президент екендігі туралы алғашқы пікіріне қайта оралды. Ол сондай-ақ The New York Times, The New Yorker, Vanity Fair, Talk, Newsweek, Time, Miami Herald және The Daily Telegraph басылымдарында тергеу тақырыптарында жазды. NBC Today Show бағдарламасына, сондай-ақ History Channel, CNN, FOX News және CBS телеарналарындағы басқа ұлттық шоуларға тұрақты түрде қатысты. MSNBC арнасының «Кит Олберманмен бірге санау» бағдарламасына жиі шақырылды. Ұлттық жазушылар одағының кеңесші кеңесінің мүшесі Познер, сонымен қатар Авторлар гильдиясының, Халықаралық ПЕН клубының, Журналистерді қорғау комитетінің және Фи Бета Каппаның мүшесі болды. Ол барлық жобаларында әйелі Триша Познермен бірлесіп жұмыс істеді, ол да жазушы және суретші. Познер 2010 жылы плагиат айыбына байланысты қызметтен кеткенге дейін The Daily Beast газетінде бас тергеуші журналист болып жұмыс істеді.

Фильмдер жобалары

Познер 2000 жылдан 2002 жылға дейін HistoryCENTER, History Channel арнасының апталық ағымдағы оқиғаларды талқылайтын бағдарламасының тұрақты қатысушысы болды. Ол сонымен қатар түрлі деректі фильмдерде де қатысты, оның ішінде 1993 жылғы "Фронтлайн" бағдарламасының "Ли Харви Освальд кім болды?", "ЖFK-ны кім өлтірді: соңғы тарау" (1994), "Гитлер мен Сталин, жеккөрушіліктің мұрасы" (1994), "Құпия КГБ ЖFK өлтіру ісі" (1999), "Джек Руби сотта" (History Channel, 2004), "Нью-Йорк бандиттері" (History Channel, 2002), "Конспирация" телесериалы (2004–05), "Бибадан тыс – Барбара Хуланикки портреті" (2009), "Мемфиске жолдар" (Мартин Лютер Кингтің қазасына қатысты, American Experience PBS, 2010) және "ЖFK өлтіру: түпкілікті нұсқаулық" (History Channel, 2013) фильмдерінде де болды. Познер Холокостқа қатысты екі эпизодта – 2005 жылы шыққан "Аушвиц: нацистер және 'Соңғы шешім'" деректі фильмдер сериясының "Азаттық және кек алу" және "Қызғандықпен өлтіру" бөлімдерінде тарихи консультант ретінде жұмыс істеді. 1981 жылы Cravath фирмасынан кеткеннен кейін ол Posner & Ferrara атты жаңа йорк фирмасын құруға қатысты. Ол сол жерде Батыс Германия үкіметіне және нацистік тәжірибеші Йозеф Менгеленің отбасына қарсы концентрациялық лагерьлердегі тәжірибелердің құрбандары атынан 4 жыл бойы тегін қызмет көрсетуге тырысты, бірақ бұл әрекет сәтсіз аяқталды. 2010 жылы ол жоғары беделді клиенттерге қызмет көрсетуді бастады. Олардың арасында Ауғанстанның сол кездегі президенті Хамид Карзайдың үш бауыры болды: Познер Махмуд Карзай мен Қаюм Карзайды, сондай-ақ 2011 жылдың шілде айында қаза тапқан "Кандагар патшасы" Ахмед Уали Карзайды өкілдік етті. Познер "The Washington Post" газетінде "Оңтүстік Ауғанстандағы маңызды әскери қолбасшы" деп сипатталған ауғандық қауіпсіздік меркелі Haji Ruhullah-тың да мүддесін қорғады. Познер Ruhullah-ты АҚШ армиясының Ауғанстандықтардың АҚШ үкіметімен бизнес жасауына тыйым салу әрекеттерінен сәтті қорғады. Познер басқа да танымал қорғаушыларға көмек көрсетті. Ол поп-жұлдыз Майкл Джексонның өліміне қатысты адам өлтіруде айыпталған доктор Конрад Мюррейге Мюррейдің рөлі туралы британдық деректі фильмі аясында кеңес берді. Познер Виктор Бутке тегін кеңес берді, ол "Өлім саудагері" деп аталған ресейлік қару-жарақ сатушы (оны "Соғыс патшасы" фильмінде Николас Кейдж сомдады). Познердің сөзіне сүйенсек, оның құқықтану білімі оған тергеуші журналист және автор ретіндегі негізгі қызметінде "үлкен" артықшылық берді.

Жеке өмір

Познер жазушы және журналист Триша Познерге үйленген.

NSA принцесса Диананы қадағалау және Пейджет баяндамасы

1999 жылы Talk Magazine журналының қыркүйек айындағы алғашқы санында Познер 1997 жылы Уэльс ханшайымы Диананың қазасына қатысты француз және британ тергеушілерінің қателіктері туралы жазды ("Әл Файедтің ашуы"). Познердің айтуынша, "АҚШ-тың белсенді барлау қызметкері" оған "Диана мен ди Лима (сол кезде Бразилияның АҚШ-тағы елшісінің әйелі) арасындағы күні белгіленбеген әңгіменің бір бөлігін" тыңдатты. Познердің сөзіне қарағанда, бұл жазба "Ұлттық қауіпсіздік агенттігі жинаған бірнеше жазбаның бірі еді". Познердің мәлімдемесіне сәйкес, "ҰҚА Диананы тікелей нысанаға алмады, бірақ оның әңгімелерін бөлек бақылау операциясының кездейсоқ бөлігі ретінде жазды". ҰҚА бақылау таспаларының бар екенін мойындаудан бас тартты, бірақ "Диана туралы 39 құпия құжат бар екенін, олардың жалпы көлемі 124 бетке жетеді" деп мәлімдеді. ҰҚА-ның Уэльс ханшайымын тіпті байқаусызда тыңдаған болуы мүмкін деген хабар Ұлыбританияда қызу пікірталас тудырды. Познер сондай-ақ Диана қаза тапқан көлік жүргізушісі Анри Полдың апат алдындағы сағаттарда француз барлау қызметінің өкілімен кездескенін хабарлады. "Америкалық құқық қорғау органының қызметкері мен американдық барлау қызметінің агентінің айтуынша, Пол апатқа дейін соңғы бірнеше сағатты DGSE қауіпсіздік қызметінің офицерімен өткізген. Бұл ақпарат француз полициясына жаңалық болуы мүмкін; француз полициясының командирі Жан Поль Копетти ішкі есепте Полдың сол уақытта қайда болғанын анықтау 'мүмкін емес' деген қорытындыға келді". 2006 жылы Скотленд-Ярд "Паджет операциясы бойынша тергеу есебін" жариялады: "Уэльс ханшайымын және Эмад Эль Дин Мохамед Абдель Монейм Файедті өлтіруге жасалған қастандық туралы айыптама". "Паджет" операциясы британдық полициясының бірнеше жылдық тергеуінің нәтижесінде, ханшайым Диананың қазасының себептеріне қатысты қалған сұрақтарды анықтау мақсатында жүргізілді. "Паджет" тергеушілері Познерден сұхбат алды. Соңғы есепте жүргізуші Анри Пол қаза болған кезде оның қасында 12 560 француз франкі болғаны расталды. Бұл сома Познердің хабарлауынша, Полдың барлаушысы апатқа дейін бірнеше сағат бұрын берген ақшасымен сәйкес келеді. Британдық тергеушілердің мәлімдемесіне сәйкес, "DGSE Анри Полды білмейтінін мәлімдеді. Джеральд Познер "көзінен" алған ақпаратқа сәйкес, олар сенбі күні кешке Анри Полмен бірге болған. Егер бұл дұрыс болса да, көздері кездесудің әдеттегі сипатта болғанын және Уэльс ханшайымының Парижге сапарымен байланысты емес екенін айтты. Ол туралы тек сөз болған". "Паджет" операциясы сонымен қатар Познердің "АҚШ Ұлттық қауіпсіздік агенттігі" туралы айыптауларын 15-тараудағы "Орталық барлау агенттігі/Ұлттық қауіпсіздік агенттігі, АҚШ" бөлімінде қарастырды. Познер тыңдаған жазбаға қатысты британдық тергеушілер "Джеральд Познердің ақпаратынан шығатын қорытынды – телефон арқылы тыңдалған нысан елшілік болған, ал емес Уэльс ханшайымы. Джеральд Познердің көздері Уэльс ханшайымының өзі ҰҚА тарапынан нысаналы бақылауға алынғанын көрсеткен жоқ. Егер мұндай ақпарат болғанда, оның маңыздылығы көздерінен жасырылмауы керек еді және олардың оны Джеральд Познерге жеткізгеніне сенімді болуға болады". "Нью-Йорк Таймс" "Паджет операциясы туралы соңғы сөз (оған кепілдік бермеңіз)" деген тақырыппен мақала жариялады. Мақалада Познердің барлау көзінен тыңдаған бақылау таспасының бір бөлігі туралы айтылды: "Лорд Стивенс одан ештеңе жасырылмағанына сенімді екенін айтты және тіпті егер барлау агенттіктер Диананы тыңдап отырған болса да, олар қызықты ештеңе естімейтінін қосты. Мысалы, американдық тергеуші-жазушы Джеральд Познер есепте бір дереккөз арқылы Диана мен сол кездегі Бразилия елшісінің әйелі Люсия Флеша де Лима арасындағы телефон қоңырауының тыңдалып жатқанын айтады. Есепте Диана емес, елшілік тыңдалып отырғаны айтылған. Ол не естіді? "Мен тек британдық әйел мен сәл испандық акценті бар әйелдің шашты қалай жасау туралы сөйлескенін түсіндім", - деді ол.

Плагиат және цитаталарды жалғандау

2010 жылы Познер The Daily Beast басылымының бас тергеуші журналисі болды. Познердің The Beast үшін жазған бірнеше мақалаларында басқа басылымдардан алынған плагиат үзінділері табылғаннан кейін, ол The Beast-тен кетті. Познердің сөзіне қарағанда, плагиатқа жол беруі кездейсоқ болған және басылымның «қысқа мерзімдеріне» байланысты, сондай-ақ әр мақала бойынша жинаған зерттеулерін өзінің жазбаларымен шатастыру салдарынан болған. Оның «Майами Вавилон» (2009 жылдың қазаны) кітабында да плагиатқа қатысты айыптаулар көтерілді. Познер Майами Вавилонға қатысты плагиаттың «соңғы жазбалар» жүйесіне байланысты болғанын, себебі ол сұхбат берген адам плагиатталған дереккөздердің бірін оқып, сұхбат барысында қайталады, ал ол дереккөздерді компьютерлік деректер базасына енгізгеннен кейін басқа адамның жазбаларын өзінің жазбалары деп жаңылысқан. «Майами Нью Таймс» басылымы Познердің «цитаталарды қосу, алып тастау немесе дұрыс емес көрсету» әрекеттерін анықтады және мұндай «өзгертілген немесе дұрыс емес көрсетілген цитаталар» сериясын жариялады. Кейін Познер адвокат Марк Лейнді жалдап, Майами Нью Таймс-қа заңсыз араласу (яғни, олардың тергеуі мен жариялануы Познердің баспагерлерімен арақатынасына зиян келтірді) және эмоционалдық стресс негіздерімен сотқа шағымданумен қорқытты. Познердің адвокатты таңдауы ерекше болды, өйткені Лейн президент Джон Ф. Кеннединің өліміне қатысты әйгілі конспиролог болған, ал Познер 1993 жылғы «Іс жабылды» кітабында осындай теорияларды жоққа шығарған. Пресс-релизде Познер: «Ли Харви Освальд президент Кеннедиді өлтіргеніне мен сенгенімен, Марк Лейн Освальдты қорғағанда оны ақтауға мүмкіндік беретініне сендім. Сондықтан Марк Лейн менің адвокатым ретінде табиғи таңдау болды» деді. Пойнтер институтының аға ғалымы Рой Питер Кларктың пікірінше, «Бұл мен білемін барлық анықтама бойынша плагиат болып табылады. Менің ойымша, мұндай кең көлемде басқа біреудің материалдарын алу кездейсоқ болуы мүмкін емес». Сондай-ақ, Познердің журналистік дауға қатысты мәліметтерді өзінің Wikipedia бетінен бірнеше рет «тазалап» өзгерткенін көрсететін дәлелдер ұсынылды. Познер жауап беруге үлкермес бұрын, ол және тағы бір айыпталушы Лимен келісімге келді және сот ісі тоқтатылды. Тараптар келісім шарттарын жарияламады. Law360 сайтына берген сұхбатында ол: «Шағым қабылданбағанына ризамын. Маған қарсы бұл сот процесіне ешқандай негіз болған жоқ» деді.