Кіріспе
Iron Maiden альбомы: Seventh Son of a Seventh Son – ағылшын ауыр металл тобы Iron Maiden-нің жетінші студиялық альбомы. Ол 1988 жылдың 11 сәуірінде Ұлыбританияда EMI Records, ал АҚШ-та Capitol Records компаниясымен шығарылды. The Number of the Beast (1982) және кейінірек Fear of the Dark (1992), The Final Frontier (2010) және The Book of Souls (2015) сияқты, бұл альбом да Ұлыбританиялық альбомдар тізімінде бірінші орынға ие болды. Алғашқы сингл "Can I Play with Madness" та коммерциялық сәттілікке жетіп, Ұлыбританиялық синглдер тізімінде 3-орынға шықты. Орсон Скотт Кардтың "Жетінші ұл" романынан шабыттанған концептуалды альбом, атау трекінің ұзындығы мен күрделі құрылымында көрінетін прогрессивті рок элементтерін қамтиды. Бұл Iron Maiden тобының алдыңғы альбомы Somewhere in Time (1986) альбомында синтезатор эффектілері енгізілгеннен кейін, алғаш рет нақты синтезаторларды қолданған альбомы болды. Somewhere in Time үшін ұсынған үлесі қабылданбағаннан кейін, Seventh Son of a Seventh Son альбомында жетекші вокалист Брюс Дикинсонмен бірлесіп жазылған бірнеше ән бар. Дикинсон альбомның жазылу кезеңінде топқа деген ынтасы қайта жаңарғанын айтады. Бұл Iron Maiden тобының 1982–1990 жылдар аралығындағы құрамымен жазылған соңғы студиялық альбомы болды, гитарист Адриан Смит 1990 жылдың қаңтар айында топтың келесі альбомы No Prayer for the Dying-ке қатысты бағытына келіспей, топты тастап кетті. Альбомның шығуынан кейін, топ Seventh Tour of a Seventh Tour атты гастрольдік сапарға шықты, онда Дерек Риггстің обложкасы сахнада қайта жаңғыртылды. Топ 100-ден астам концерт берді, соның ішінде Донингтон Парктегі Monsters of Rock фестивалінде өнер көрсетті және Бирмингемдегі NEC-те Maiden England видеосын түсірді. 2012 жылдан 2014 жылға дейін топ Maiden England World Tour гастрольдік сапарында Seventh Son дәуірін қайта қарады.
Seventh Son of a Seventh Son is the seventh studio album by English heavy metal band Iron Maiden. It was released on 11 April 1988 in the United Kingdom by EMI Records and in the United States by Capitol Records. Like The Number of the Beast (1982) and later Fear of the Dark (1992), The Final Frontier (2010), and The Book of Souls (2015), the album debuted at number one on the UK Albums Chart. The lead single "Can I Play with Madness" was also a commercial success, peaking at No. 3 in the UK Singles Chart. A concept album inspired by the novel Seventh Son by Orson Scott Card, the record incorporates elements of progressive rock, seen in the length and complex structure of the title track. It was also the first Iron Maiden album to feature keyboards, after the band had introduced non keyboard synth effects on their previous LP, Somewhere in Time (1986). After his contributions were rejected for Somewhere in Time, Seventh Son of a Seventh Son features several songs co written by lead vocalist Bruce Dickinson, who states that his enthusiasm for the band was renewed during the album's production stages. It was Iron Maiden's last studio record to feature the 1982–1990 line up, with guitarist Adrian Smith leaving the band in January 1990 after he did not approve of the direction the band were aiming for on their next album No Prayer for the Dying. Following the album's release, the band embarked on the Seventh Tour of a Seventh Tour in which Derek Riggs' cover artwork was recreated on stage. The band played over 100 shows, including the Monsters of Rock festival at Donington Park, and recorded the Maiden England video at Birmingham's NEC. From 2012 to 2014, the band revisited the Seventh Son era on their Maiden England World Tour.
Негізгі деректер, жазу және тұжырымдама
Альбомды жетінші ұлының жетінші ұлы туралы фольклорлық ұғымға негіздеу идеясы бассист Стив Харриске Орсон Скотт Кардтың "Жетінші ұл" романын оқығаннан кейін келді. Харрис былай деді: "Бұл біздің жетінші студиялық альбомымыз болды және менде оған есім немесе ешқандай идея болмады. Содан кейін мен жетінші ұл туралы оқыдым, бұл мистикалық тұлға, оның барлық паранормальдық қабілеттері бар деп есептелді, мысалы, екінші көру және басқа да нәрселер. Алғашқыда бұл жетінші альбомға жақсы атау болды, білесіз бе? Бірақ кейін Брюс Дикинсонға қоңырау шалып, осы туралы сөйлесе бастадым, идея дами берді". Дикинсонның 1986 жылғы "Somewhere in Time" альбомына жазған әндері қабылданбағаннан кейін, ол топтағы рөлі төмендегенін сезінді, өйткені ол "тек әншіге" айналды, бірақ Харрис оған концепцияны түсіндіргенде қайта жаңарып, құлшына жұмыла кірісті: "Мен ойладым: «Бұл қандай керемет идея! Тамаша!» Әрине, мен де қатты қуандым, себебі ол маған қоңырау шалып, осы тақырыпқа сәйкес келетін әндерім бар ма деп сұрады. Мен дедім: «Жоқ, бірақ маған бір минут беріңіз, мен не істей алатынымды көрейін». Алайда, Дикинсон кейінірек альбом туралы: «Біз [керемет нәрсе жасауға] жақын болдық» деді, түсіндіре отырып: «Біз оны толыққанды қарастырмадық, біз міндетті түрде солай істеуіміз керек еді. «Жетінші ұлдың» әңгімесі жоқ. Бұл жақсылық пен жамандық, жұмақ пен тозақ туралы, бірақ Iron Maiden-нің әрбір альбомы солай емес пе?» Стильдік тұрғыдан алғанда, "Seventh Son of a Seventh Son" алғаш рет "Somewhere in Time" альбомында естілген дыбыстарды дамытты, бірақ бұл жолы синтезатор эффектілері бас немесе гитара синтезаторларының орнына клавиатуралар арқылы жасалды. Дикинсонның айтуынша, топ клавиатурашы жалдамауға шешім қабылдады, ал оның бөліктері "негізінен Адрианның [Смит, гитарист], Стивтің, инженердің немесе сол кезде бос саусағы бар адамның бір саусағымен орындалды". Харрис бұл дамуға риза болды, тіпті альбом АҚШ-та бұрынғы альбомы сияқты жақсы сатылмағанына қарамастан: "Мен бұл біздің "Piece of Mind" альбомынан бері жасаған ең жақсы альбомымыз деп ойладым. Мен оны жақсы көрдім, өйткені ол прогрессивтірек болды, менің ойымша, клавиатуралар өте жақсы үйлесім тапты, өйткені мен осы ықпалдармен өстім, және мен американдықтарға ашуландым, өйткені олар оны қабылдамаған сияқты. Кейіннен барлығы бұл альбомның еуропалық дыбысы бар екенін айтты. Мен оған сенбеймін. Еуропалық дыбыс деген не? Мен үшін бұл тек Maiden альбомы ғана".
Әндер
"The Clairvoyant" альбомы үшін жазылған алғашқы трек болды. Стив Харристің сөзіне сүйенсек, әннің мәтіні психик Дорис Стоукстың қазасынан шабыттанды, содан кейін ол өзінен-өзі "оның өзінің өлімін болжай ала ма?" деп ойлады. Харрис содан кейін "Seventh Son of a Seventh Son" әнін жаза бастады, бұл оған бүкіл альбомды тұжырымдамалық альбомға айналдыру идеясын берді, себебі басты кейіпкер де көрегендік қабілетіне ие болар еді. Альбомның қалған әндерінің ішінде Metal Hammer журналы "Moonchild" әнінің біршама дәрежеде сол аттас Алестер Кроули романына негізделгенін, ал "Infinite Dreams" әнінің кейіпкері "жаны ауырған түстерінің мәнін ашу үшін рухани сенбіге шақырады" екенін айтады, бірақ Sputnikmusic әннің "реальность, өлімнен кейінгі өмір және өмірдің мәні" тақырыптарын да зерттейтінін мәлімдейді. Альбом бірдей қысқа акустикалық бөліммен ашылады және жабылады, оған әннің екі шумағы қосады. Мамыр айында топ жеті ай бойы әлем бойынша екі миллионнан астам көрерменге өнер көрсеткен гастрольдік сапарға шықты. Тамыз айында топ алғаш рет Donington Park-тегі Monsters of Rock фестивалінде 107 000 көрермен алдында бас рольде ойнады, бұл Donington тарихындағы ең ірі концерт болды, және қараша айында "Maiden England at the NEC, Birmingham" деген атпен концерттік видео жазбасын жасады. Альбомның сахнадағы клавиатураларын қайта жасай алу үшін топ Стив Харристің бас-техникі Майкл Кенниді тур бойында ойнауға шақырды, ол "The Count" атты лақап атымен жүк көтеру машинасының үстінде "Seventh Son of a Seventh Son" әнін орындады (ол үшін ол қара плащ пен маска киеді). Iron Maiden Las Vegas, NV-дегі Гиннес рекордтар кітабы мұражайына енгізілген. Гиннес рекордтар кітабының (1990 ж., 155 бет) мәліметінше: "Ең үлкен PA жүйесі: 1988 жылдың 20 тамызында Castle Donington "Monsters of Rock" фестивалінде барлығы 360 Turbosound шкафтары, 523 кВт бағдарламалық қуатты ұсына отырып, ең үлкен алдыңғы PA жүйесін құрады. Араластыру мұнарасындағы орташа дыбыс деңгейі 118 дБ болды, ал Iron Maiden өнер көрсеткен кезде ең жоғарғы деңгей 124 дБ-қа жетті. Жүйені орнатуға бес күн кетті".
Трек тізімі
1995 жылы қайта шығарылған бонус дискінің АҚШ нұсқасында тректер тізімі сәл өзгеше, онда "The Prisoner" әнінен кейін "Infinite Dreams" әні ойнайды.
Қызметкерлер
Өндіріс және орындау туралы мәліметтер альбом мұқабасынан алынған.