Кіріспе
Өндіріс техникалары мен ең жақсы тәжірибелер жиынтығы. Америкалық сағат жасау жүйесі – сағаттар мен уақыт өлшегіштерді жасауда қолданылатын өндіріс техникалары мен ең жақсы тәжірибелер жиынтығы. Ол 19 ғасырда жасалған өндіріс үшін жалпы техникалар мен нұсқаулар жиынтығы болған америкалық өндіріс техникасы жүйесінен (сонымен қатар "құрал жасау тәжірибесі" деп те аталады) алынған. Бұл жүйе ауыстырылатын бөлшектерді пайдалануды көздейді, бұл қатаң ұйымдастыру жүйесі, машина жасау шеберханасын кеңінен пайдалану және дәл және біркелкі өлшемдерді қамтамасыз ету үшін калибрлерді қолданатын сапаны бақылау жүйелері арқылы мүмкін болады. Оны Арон Луфкин Деннисон, сағат жөндеуші, Массачусетс штатының Спрингфилд қаласындағы АҚШ қару-жарақ зауытының өндіріс техникаларынан шабыт алып жасады, ол бірдей бөлшектерді жасап, соның арқасында дайын өнімдерді жылдам құрастыруға мүмкіндік берді. Ол сағаттар жасауда да осындай тәсілдерді қолдануды ұсынды. Америкалық сағат жасау жүйесі пайда болғанға дейін сағат жасау көбінесе еуропалықтардың кәсібі болды. Ол зауыттың ішінде кейбір бөлшектерді жасауды, ал қалған бөлшектерді өз үйлерін шеберхана ретінде пайдаланатын жеке жұмысшылардан алуды қамтыды.
The American system of watch manufacturing is a set of manufacturing techniques and best practices to be used in the manufacture of watches and timepieces. It is derived from the American system of manufacturing techniques (also called "armory practices"), a set of general techniques and guidelines for manufacturing that was developed in the 19th century. The system calls for using interchangeable parts, which is made possible by a strict system of organization, the extensive use of the machine shop, and quality control systems utilizing gauges to ensure precise and uniform dimensions. It was developed by Aaron Lufkin Dennison, a watch repairman who was inspired by the manufacturing techniques of the United States Armory at Springfield, Massachusetts, which manufactured identical parts, allowing rapid assembly of the final products. He proposed using similar techniques for the manufacture of watches. Before the American system of watch manufacturing was developed, watchmaking was primarily a European business. It involved making certain parts under the roof of a factory while obtaining other parts from piece workers who used their own cottages as workshops.
Стандартталған өндірістің басталуы
Генри Питкин мен оның інісі Джеймс 1830 жылдардың ортасында Коннектикут штатының Хартфорд қаласында әшекей бұйымдар жасаған. 1837 жылғы экономикалық дағдарыс салдарынан бизнестері банкрот болғаннан кейін, олар сағат жасауға көшті. Ағайындылар сағат өндірісі үшін, әсіресе эскапименттер жасау үшін қарапайым станоктар құрастыра алды. Олардың алғашқы толық механизмдері 1838 жылы аяқталды; 1845 жылға дейін барлығы 800-900 сағат жасалды. Сақталған Питкин сағаттарының мысалдары көрсеткендей, бөлшектердің өзара алмастырылатыны анықталды.
Уолтхам сағаттық компаниясы
1850 жылы Аарон Деннисон беделді сағатшы Эдвард Ховардпен серіктес болды. Екеуі Деннисонның Спрингфилд қару-жарақ қоймасына жасаған сапары негізінде ауыстырылатын бөлшектері бар сағаттар желісін құру жоспарларын жасады. Олар Роксбериде фабрика салды, оған Самуэль Кертис және Д.П. Дэвис (Ховардтың сағат бизнестегі серіктесі) қаржылай көмек көрсетті. Компания бастапқыда American Horologe Company деген атпен жұмыс істеді, бірақ шетелдік жеткізушілерден мақсатын жасыру үшін тез арада Warren Manufacturing Company деп өзгертілді. Компанияның алғашқы назары 8 күндік сағатты өндіруге бағытталды, бірақ ол тым қымбат және жеткілікті дәлдікке ие емес болып шықты. Оның орнына, назар 30 сағаттық сағатқа аударылды, ол американдық 18 өлшемді сағат стандартына өте ұқсас болды. Мұндай алғашқы сағат 1852 жылы аяқталды, оның сериялық нөмірі 18 болды және ол "Warren" деп белгіленді. Шамамен 80 "Warren" сағаты, содан кейін 900-ге жуық "Samuel Curtis" деп, және одан әрі 4000 "Dennison, Howard, and Davis" деп белгіленген сағаттар шығарылды. 1857 жыл шамасында фабрика Массачусетс штатының Уолтем қаласына көшіріліп, Waltham Watch Company деп аталды. Бұл сағаттың негізгі дизайны бірнеше жыл бойы 1857 жылғы Waltham моделі ретінде қолданылды. Waltham Watch Company үшін қару-жарақ тәжірибесін сағат өндірісіне қолдану мүмкіндіктер мен тәуекелдерді әкелді. Сағаттардың жоғары бағасы зерттеу және әзірлемелерге үлкен инвестиция жасауға мүмкіндік берді, бұл еңбек шығындарын азайтуға бағытталған. Сол кезде еңбек шығыны сағаттардың жоғары бағасына үлкен үлес қосты; еңбек шығындарын айтарлықтай төмендететін кез келген жүйе пайданы айтарлықтай арттыратын еді. Дегенмен, еңбек құнын айтарлықтай төмендету мүмкін болмады. 1910 жылы, 40 жылдық өндіріс жақсартуларынан кейін, еңбек құны сағат бағасының 80% құрады, бұл Elgin National Watch Company деректеріне сәйкес келеді. Сағаттар өндірісінде өте қатаң толеранттылық және өте аз өндірістік ақаулар қажет болды, бұл еңбек шығындарын азайтуды қиындатты. Қару-жарақтар және тігін машиналарын сияқты қару-жарақ тәжірибесімен жасалған басқа өнімдер, әдетте, сағат жасау үшін қажеттіге қарағанда әлдеқайда кең толеранттылыққа ие, ол көптеген кішкентай тісті дөңгелектерді қамтиды, олар дәл бірігіп тұру керек. Сағат жасау саласында қару-жарақ тәжірибесін қолдану мақсаты – компоненттерді өндіру кезінде тығыз толеранттылыққа баса назар аудару, соның арқасында соңғы құрастыруды біліктілігі төмен жұмысшылар жасай алады, сондықтан әрбір кезеңді жеке бақылауға алу үшін тәжірибелі сағатшы қажет болмайды. Қатаң толеранттылық шектеріне жету үшін сағат өндірушілер көбінесе өздерінің құрал-саймандарын және машина бөлшектерін өндірді. Мысалы, Elgin компаниясы әрбір сағатына екі бұрғылау ұшын өндірді. Сағаттарды өндіретін машиналарды жасау туралы білім Waltham-нан Elgin-ге, содан кейін басқа да американдық сағат компанияларына және басқа да өнімдерді өндірушілерге тарады. Машиналардағы тұрақтар, тоқтатулар және өлшеу құрылғылары сияқты техникалар жақсартылып қана қоймай, басқа да техникалар да жасалды. Қалдықтарды азайту үшін бөлшектерді жіктеудің статистикалық әдістері қолданылды. Егер тісті дөңгелектің білігі (осі) мен асыл тасты ұстайтын тесігі белгілі бір өлшемге арналған болса, онда осы жобалау мақсаттарына ең жақын келетін бөлшектер ең жоғары сыныптағы сағаттарда пайдаланылды. Сәйкесінше, тым үлкен біліктер тым үлкен тесігі бар әшекей тастармен жұптастырылып, олар бірге төмен сыныптағы сағаттарда қолданылды.