Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық химик және физик (1877–1945)
British chemist and physicist (1877–1945)
Зерттеу
Бірмингем университетінің стипендиясымен, 1890 жылдардың ортасында рентген сәулелері мен радиоактивтіліктің ашылуынан кейін физика саласында зерттеулер жүргізді. Астон газ толтырылған түтік арқылы ток ағынын зерттеді. Өзі жасаған разрядтық түтіктермен жүргізілген зерттеулер оны Астонның қараңғы кеңістігінің көлемін зерттеуге баулыды. Әкесінің қайтысы және 1908 жылғы әлем саяхатынан кейін, ол 1909 жылы Бірмингем университетінде лектор болып тағайындалды, бірақ 1910 жылы Дж. Дж. Томсонның шақыруымен Кембридждегі Кавендиш зертханасына көшті. Бірмингем университеті оған 1910 жылы қолданбалы/таза ғылымдар бойынша бакалавр, ал 1914 жылы қолданбалы/таза ғылымдар бойынша ғылым докторы дәрежесін берді. Джозеф Джон Томсон катод сәулесінің табиғатын ашып, содан кейін электронды тапты, ал ол қазір 1886 жылы Эуген Гольдштейн ашқан оң зарядталған "Kanalstrahlen" зерттеулерін жүргізіп жатқан еді. Вильгельм Виен 1908 жылы "Kanalstrahlen" бөлшектерін магнит өрісімен бұру әдісін ашты; магниттік және электр өрістерін біріктіру заряд пен масса арақатынасы бойынша әртүрлі иондарды бөлуге мүмкіндік берді. Белгілі бір заряд/масса арақатынасы бар иондар фототабада ерекше параболалық із қалдырады, бұл бір элемент атомдарының әртүрлі массасы болуы мүмкін екенін алғаш рет көрсетті. Осы тәжірибелердің нәтижесінде алғашқы секторлық өрістік массалық спектрометр пайда болды. Химиялық элементтердің изотоптарын бөлуге қабілетті массалық спектрометрді құру туралы болжамдар тікелей изотопия туралы болжамдарға байланысты болды. Астон бастапқыда неон элементіндегі изотоптарды, кейін хлор және сынап элементтерін анықтаумен айналысты. Бірінші дүниежүзілік соғыс массалық спектроскопия арқылы изотоптардың бар екенін дәлелдеу жөніндегі зерттеулерін тоқтатты және кейінге шегерді, ал соғыс кезінде Астон Фарнбородағы Корольдік әуе кемелері мекемесінде авиациялық жабындар бойынша техникалық көмекші болып жұмыс істеді. Соғыстан кейін ол Кембридждегі Кавендиш зертханасындағы зерттеулеріне оралды және 1919 жылы баяндаған өзінің алғашқы массалық спектрографының құрастыруын аяқтады. Аспапты жетілдіру нәтижесінде жақсартылған массаны анықтау қабілеті мен дәлдігі бар екінші және үшінші аспаптар жасалды. Электромагниттік фокустауды қолданатын бұл аспаптар оған табиғатта кездесетін 212 изотопты анықтауға мүмкіндік берді. 1921 жылы Астон Атомдық салмақтар жөніндегі халықаралық комитеттің мүшесі және Корольдік қоғамның мүшесі болды.
With a scholarship from the University of Birmingham, he pursued research in physics following the discovery of X rays and radioactivity in the mid 1890s. Aston studied the current through a gas filled tube. The research, conducted with self made discharge tubes, led him to investigate the volume of the Aston dark space. After the death of his father, and a trip around the world in 1908, he was appointed lecturer at the University of Birmingham in 1909 but moved to the Cavendish Laboratory in Cambridge on the invitation of J. J. Thomson in 1910. Birmingham University awarded him a BSc in Applied/Pure Science in 1910 and a DSc in Applied/Pure Science in 1914. Joseph John Thomson revealed the nature of the cathode ray and then discovered the electron and he was now doing research on the positively charged "Kanalstrahlen" discovered by Eugen Goldstein in 1886. The method of deflecting particles in the "Kanalstrahlen" by magnetic fields was discovered by Wilhelm Wien in 1908; combining magnetic and electric fields allowed the separation of different ions by their ratio of charge and mass. Ions of a particular charge/mass ratio would leave a characteristic parabolic trace on a photographic plate, demonstrating for the first time that atoms of a single element could have different masses. The first sector field mass spectrometer was the result of these experiments. It was speculations about isotopy that directly gave rise to the building of a mass spectrometer capable of separating the isotopes of the chemical elements. Aston initially worked on the identification of isotopes in the element neon and later chlorine and mercury. First World War stalled and delayed his research on providing experimental proof for the existence of isotopes by mass spectroscopy and during the war, Aston worked at the Royal Aircraft Establishment in Farnborough as a Technical Assistant working on aeronautical coatings. After the war, he returned to research at the Cavendish Laboratory in Cambridge and completed building his first mass spectrograph that he reported on in 1919. Subsequent improvements in the instrument led to the development of a second and third instrument of improved mass resolving power and mass accuracy. These instruments employing electromagnetic focusing allowed him to identify 212 naturally occurring isotopes. In 1921, Aston became a member of the International Committee on Atomic Weights and a fellow of the Royal Society
Оның изотоптар жөніндегі жұмысы "оттегі изотопының массасы [16 ретінде анықталғанда, барлық басқа изотоптардың массасы дерлік бүтін сандар болады" деп мәлімдейтін бүтін сандар ережесін жасауға әкелді, бұл ереже ядролық энергияны дамытуда кеңінен қолданылды. Көптеген изотоптардың нақты массасы өлшенді, нәтижесінде сутегінің массасы басқа элементтердің орташа массасымен салыстырғанда 1% жоғары екені анықталды. Астон 1936 жылы субатомдық энергия және оны пайдалану мүмкіндіктері туралы болжам жасады. "Изотоптар және массалық спектрлер" және "Изотоптар" - оның ең танымал кітаптары.
His work on isotopes also led to his formulation of the whole number rule which states that "the mass of the oxygen isotope being defined [as 16], all the other isotopes have masses that are very nearly whole numbers", a rule that was used extensively in the development of nuclear energy. The exact mass of many isotopes was measured leading to the result that hydrogen has a 1% higher mass than expected by the average mass of the other elements. Aston speculated about the subatomic energy and the use of it in 1936. Isotopes and Mass spectra and Isotopes are his most well known books.
Жеке өмірі мен өлімі
Жеке өмірінде ол спортшы болды, Швейцария мен Норвегияға тұрақты сапарлары кезінде қысқы уақытта шаңғы тебіп, конькимен сырғанады. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде осы қысқы спорт түрлерінен айырылып, тау шаңғысымен айналыса бастады. 20-25 жасында бос уақытының көп бөлігін велосипедпен жүріп өткізді. Моторлы көліктердің пайда болуымен ол 1902 жылы өздігінен жану қозғалтқышын жасап, 1903 жылы Ирландиядағы Гордон Беннет автожарысына қатысты. Осы спорт түрлеріне қанағаттанбаған ол жүзу, гольф (әсіресе Кембридждегі Резерфорд және басқа әріптестерімен), тенниспен айналысты, Англия, Уэльс және Ирландиядағы ашық турнирлерде бірнеше жүлде жеңіп алды және 1909 жылы Гонолулуда серфинг үйренді. Музыкалық отбасынан шыққан ол фортепиано, скрипка және виолончельді жақсы деңгейде ойнай білді, сондықтан Кембридждегі концерттерде үнемі өнер көрсетті. 1908 жылдан бастап ауқымды саяхаттар жасап, әлемнің көптеген жерлерін аралады, 1938-1939 жылдары Австралия мен Жаңа Зеландияға қайта сапар шекті. Астон шебер фотограф болған және астрономияға қызығушылық танытқан. Ол 1925 жылы Бенкоэбенде, 1932 жылы Суматрада, 1932 жылы 31 тамызда Канададағы Магогта және 1936 жылы 19 маусымда Жапонияның Камишари Хоккайдосында күн тұтылуын зерттеу үшін бірнеше экспедицияларға қатысты. Сонымен қатар, ол өмірінің соңында 1940 жылы Оңтүстік Африкаға және 1945 жылы Бразилияға экспедицияларға қатысуды жоспарлаған. Ол ешқашан үйленбеген. Астон 1945 жылы 20 қарашада 68 жасында Кембридж қаласында қайтыс болды.
In his private life, he was a sportsman, cross country skiing and skating in winter time, during his regular visits to Switzerland and Norway; deprived of these winter sports during the First World War he started climbing. Between the ages of 20 and 25 he spent a large part of his spare time cycling. With the invention of motorised vehicles he constructed a combustion engine of his own in 1902 and participated in the Gordon Bennett auto race in Ireland in 1903. Not content with these sports he also engaged in swimming, golf, especially with Rutherford and other colleagues in Cambridge, tennis, winning some prizes at open tournaments in England Wales and Ireland and learning surfing in Honolulu in 1909. Coming from a musical family, he was capable of playing the piano, violin and cello at a level such that he regularly played in concerts at Cambridge. He visited many places around the globe on extensive travel tours starting from 1908 with a trip to Australia and New Zealand which he visited again in 1938–1939. Aston was a skilled photographer and interested in astronomy. He joined several expeditions to study solar eclipses in Benkoeben in 1925, Sumatra in 1932, Magog in Canada on 31 August 1932 and Kamishari Hokkaido, Japan on June19th 1936. He also planned to attend expeditions to South Africa in 1940 and Brazil in 1945 in later life. He never married. Aston died in Cambridge on 20 November 1945 at the age of 68.
Мұра
Айдағы Астон кратері оның құрметіне аталған. Британдық массалық спектрометрия қоғамы оның құрметіне Астон медалін табыс етеді.
The lunar crater Aston was named in his honour. The British Mass Spectrometry Society awards the Aston Medal in his honour.