Кіріспе
Американдық саясаткер Уилсон Кэри Николас (31 қаңтар 1761 – 10 қазан 1820) – 1799 жылдан 1804 жылға дейін АҚШ Сенатында қызмет еткен және 1814 жылдан 1816 жылға дейін Вирджиния штатының 19-шы губернаторы болған американдық саясаткер.
Wilson Cary Nicholas (January 31, 1761October 10, 1820) was an American politician who served in the U. S. Senate from 1799 to 1804 and was the 19th Governor of Virginia from 1814 to 1816.
Ерте өмір
Николас 1761 жылғы 31 қаңтарда Вирджиния колониясының Вильямсбург қаласында дүниеге келген. Роберт Картер Николас ағасы мен оның әйелі Энн Кэридің ұлы, Вирджинияның алғашқы отбасыларының бірінде туды және он бауыр-інісі болды (олардың жетісі ересек жасқа жетті). Оның үлкен ағасы Джордж Николас (1754–1799) Кентуккиге көшіп кетер алдында Вирджиния заң шығарушысы болды, ал оның ағасы Джон Николас (1756–1820) Вирджиния заң шығарушысы және АҚШ конгрессмені болып, кейін Нью-Йоркке көшті. Олардың кіші інісі Филип Норборн Николас (1776–1849) 1800 жылдан 1819 жылға дейін Вирджинияның бас прокуроры болып қызмет еткен, содан кейін штат судьясы болды. Тек олардың ағасы Льюис Николас (1766–1840) саясатқа қатыспады. Олардың үлкен әпкесі Сара Винчестердегі Джон Хэтли Нортонға тұрмысқа шықты, ал Элизабет Картер Николас (1753–1810) Эдмунд Дженнингс Рэндольфке (1753–1813) тұрмысқа шықты, ол осы кісіден бұрын Вирджинияның губернаторы болған. Дегенмен, олардың әпкелері Мэри (1759–1796), Джудит (1765 ж.т.) және ағасы Роберт (1768 ж.т.) ересек жасқа жетпеді.
Білім
Сыныбы үшін қалыпты болғандай, Николас жеке білім алды, кейін Уильям және Мэри колледжінде оқыды. Николас заңды, әлдегі әкесімен, ал мүмкін Джордж Уайтпен бірге оқыды.
Отбасы
Николас Балтиморлық Маргарет Смитқа (1765–1849) үйленді және олардың тоғыз баласы болды. Оның інісі Джордж Маргареттың әпкесі Мэриге үйленді. Осылайша, оның қайнағалалары (әпкелердің бауырлары) Сэмюэл Смит және Роберт Смит болды. Олардың ең танымал еркек ұрпақтарының бірі Роберт С. Николас болды, ол Луизианаға көшіп, АҚШ сенаторы болды, немесе Джейн Холлинс Николас (1798–1871), ол Томас Джефферсонның немересі Томас Джефферсон Рэндольфқа (1792–1875) үйленді, ол көп жылдар бойы әкесінің мұрасы бойынша қаржылық қарыздарды шешуге жұмсады. Уилсон Кэри Николас пен Маргарет Смит Николастың үш баласы Балтимор тұрғындарына үйленді, оның ішінде Мэри Николас (Джон Паттерсонға үйленген), Сара (Дж. Говард МакГенриге үйленген) және Джон Николас (1800; Мэри Джейн Карр Холлинске үйленген). Олардың інісі Уилсон Николас пен әпкесі Маргарет отбасы құрмай қайтыс болды. Сидни Николас Дабни Каррға, ал Кари Энн Николас Джон Спир Смитқа үйленді, олардың барлығының балалары болды.
Революциялық соғыс
Николас Америка революциясы кезінде Альбемарл округі жасағында лейтенант қызметін атқарды.
Адвокат және плантатор
Николас 1778 жылы Вирджиния адвокатурасына қабылданды және соғыс аяқталғаннан кейін Альбемарл округіне оралды. 1794 жылы ол отбасын Джеймс өзенінің жағасындағы плантацияға қоныстандырды, оны "Маунт Уоррен" деп атады. Әкесі мен туыстары сияқты, Николас та құлдардың еңбегін пайдаланып шаруашылық жүргізді. Альбемарл округінде темекі ең маңызды егін болды. Бірақ 1790 жылдары Ричмонд саудагері Роберт Гэмбл В.С. Николасты бидайға көшуге көндірді, себебі барлығы топыраққа ерозияның және темекінің қоректік заттарға деген қажеттілігінің зиянын білген, ал бидай бағасы өскен еді. Дегенмен, Николас Скотт отбасымен Альбемарл округіндегі Джеймс өзені бойындағы темекі және бидай қоймаларының орналасуы туралы ұзаққа созылған дауға түсті. Николас 1789 жылы Уоррен қаласы өз жерінде құрылғандықтан уақытша жеңіске жетті. Бірақ 1817 жылға қарай Rockfish Gap жолының соңғы аялдамасы Scottsville болып қалыптасты. 1787 жылғы Вирджиния салық санағында Николас 39 ересек адамды және 23 баланы, сондай-ақ 22 жылқы, 49 ірі қара малды және төрт дөңгелекті фаэтонды құлдыққа алған. Өмірінің соңғы санағында Николас Альбемарл округінде 57 адамды құлдыққа алды, олардың 32-сі ауыл шаруашылығында жұмыс істеді, оның ішінде 14 жасқа толмаған 9 қыз және 8 ұл, сондай-ақ 45 жастан асқан 6 ер адам және 6 әйел болды.
Саясатшы
Осы арада Альбемарл округінің сайлаушылары Николасты Вирджиния штатының делегаттар палатасының екі мүшесі ретінде бірнеше рет сайлады (және қайта сайлады). Ол 1784 жылдан 1785 жылға дейін және 1788 жылдан 1789 жылға дейін осы толық емес қызметте болды. Ол және оның ағасы Джордж (У. К. Николас сайланбаған кезде бірнеше рет қызмет еткен) 1788 жылғы ратификациялық конвенцияда Альбемарл округін өкілдік етті. Олар федералды Конституцияны қабылдауды қолдады. Конвенциядағы пікірсайыстар барысында 1788 жылдың 6 маусымында Уилсон Кэри Николас Патрик Генридің жаңа ұлттық Конституциядағы кемшіліктерді V бап арқылы түзетудің қиын болатыны туралы қарсылығына жауап берді. Николас: «Осылай аталған конвенциялардың талқылаулары бірнеше мәселеге ғана шектеледі; олардың назарын аудару үшін жергілікті мүдделер болмайды; тек қажетті өзгерістер ғана қарастырылады. Олар өткен конвенциядан көп артықшылықтарға ие болады. Жаңа тәжірибелерге қажеттілік жоқ, себебі жалпы және негізгі ережелер бұрыннан белгіленген» деді. Конвенция соңында Пьемонт округтерінің көптеген өкілдерінің қарсылығына қарамастан, федералды Конституцияны ратификациялауға дауыс берді. Николас отбасы (және туысы Эдвард Картер Бленхайм) Томас Джефферсонның округтегі беделіне қарамастан, көп жылдар бойы федералистер болып қала берді. 1794 жылдан 1800 жылға дейін Николас қайтадан сайлауда жеңіске жетті және бірнеше рет Альбемарл округінің екі өкілінің бірі ретінде делегаттар палатасына қайта сайланды. Оның әріптес заң шығарушылары Николасты Генри Тейзвеллдің қайтысынан босаған орынды толтыру үшін Демократиялық-Республикалық партиядан АҚШ Сенатына сайлады. Николас 1799 жылдың 5 желтоқсанынан 1804 жылдың 22 мамырына дейін Вирджиния штатының сенаторы болып қызмет етті, содан кейін Норфолк портының инспекторы болып тағайындалды (1804–1807). Николас қоғамдық өмірге қайта оралып, АҚШ Өкілдер палатасына 10-шы және 11-ші конгрестерге сайланды. Ол 1807 жылдың 4 наурызынан 1809 жылдың 27 қарашасына дейін қызмет етті, содан кейін отставкаға кетті. 1814 жылы Вирджиния штатының губернаторы болып сайланды және 1816 жылға дейін қызмет етті, одан кейін штат конституциясы екінші мерзімге сайлауға тыйым салғандықтан, қызметтен кетті.
АҚШ банкі
Николас 1816 жылы Вирджиниялық және президент Джеймс Мэдисон құрған АҚШ-тың Екінші банкінің Ричмонд бөлімшесінің президенті болды. Бұл, Николастың қызы Джейннің, Николастың көп жылдық көршісі және досы Томас Джефферсонның үлкен және сүйікті немересі Томас Джефферсон Рэндольфқа үйленгеннен кейін болды. Банк бұрынғы президентке бірнеше несие берді, ол Монтичеллоға үнемі келушілердің көптігінен туындаған үлкен шығындарға тап болды. Бірақ Николас батыс жерлеріне де инвестиция жасады, бұл оны 1819 жылғы экономикалық дағдарыс кезінде ауыр қарызға баттырды. Джефферсон Николастың плантацияларының құны 350 000 доллардан аспайды деп сеніп, оның екі векселіне әрқайсысы 10 000 доллардан кепілдік берді. Алайда, Николас қайтыс болғаннан кейін оның жерлерінің құны сол соманың үштен бірін ғана құрады, ал мүлігі төлемге қабілетсіз болып шықты. Осы қарыз Джефферсонның қаржылық жағдайын одан бетер нашарлатты, бұл туралы төменде сипатталған.
Өлім
Ол 1820 жылғы 11 қазанда қызы Джейн мен оның күйеуі Томас Джефферсон Рэндольфтың Тюфтон плантациясында қайтыс болды, қазір бұл Вирджиния штатының Шарлотсвилл қаласының жанындағы Джефферсонның Монтичеллосының бір бөлігі. Николас Шарлотсвиллдің жанындағы Монтичеллодағы Джефферсон отбасының зиратына жерленді. Бірақ 1826 жылғы 4 шілдеде Джефферсон қайтыс болғанда, оның мүлкіне түгендеу жасалды. Николастың банкроттығына байланысты қарыздар Джефферсонның жеке қарыздарынан әлдеқайда көп болды, нәтижесінде Монтичеллоның жиһазы мен құлдары сатылды. Бұл қарызды оның ұрпақтары Джефф Рэндольфтың 1878 жылы қайтыс болуынан кейін ғана толық төледі.
Мұра
Вирджиния штатының Бас Ассамблеясы 1818 жылы оның құрметіне Батыс Вирджиния штатындағы Николас округін атады. Сондай-ақ, Уильям мен Мэри колледжіндегі жатақхананың біріне оның есімі берілген.