Кіріспе

Американдық саясаткер және Бас прокурор Джон Брекинридж (2 желтоқсан 1760 – 14 желтоқсан 1806) – американдық заңгер, құл иеленуші, плантатор, солдат және Вирджиния мен Кентуккидегі саясаткер. Ол екі штаттың заң шығарушы органында бірнеше мерзім қызмет еткеннен кейін АҚШ Сенатына сайланды. Сонымен қатар, президент Томас Джефферсонның екінші өкілеттік мерзімінде АҚШ Бас прокуроры қызметін атқарды. Ол Кентуккидің Брекинридж саяси әулетінің түп атасы және Кентукки штатындағы Брекинридж округінің құрметіне аталды. Брекинриджтің әкесі – жер иесі және жергілікті Вирджиния ополченнясының полковнигі, ол Престон саяси әулетіне үйленді. Брекинридж 1780 және 1784 жылдар аралығында Вильям және Мэри колледжіне үзіліспен қатысты; оның оқуы Революциялық соғыс кезінде тоқтап, ол үш рет Вирджинияның делегаттар палатасына сайланды. Бұл (жартылай штатты) органның ең жас мүшелерінің бірі болғандықтан, ол көптеген көрнекті саясаткерлермен танысуға мүмкіндік алды. 1785 жылы ол Кэбелл саяси әулетінің мүшесі "Полли" Кэбеллға үйленді. Заңдық және шаруашылық қызметпен айналысқанына қарамастан, Кентуккидегі туыстарынан келген хаттар оны батыс шекарасына көшуге ықпал етті. 1793 жылы ол Кентукки штатының Лексингтон қаласының жанында "Кэбеллдің аңғары" атты плантациясын құрды. Брекинридж заңгерлік және саяси мансабын жалғастырды және келгеннен кейін көп ұзамай штаттың бас прокуроры болып тағайындалды. 1797 жылдың қараша айында ол сайлау науқанына қатысып, Кентукки штатының өкілдер палатасына сайланды. Заң шығарушы ретінде Брекинридж бірінші дәрежелі кісі өлтіруден басқа барлық қылмыстар үшін өлім жазасын жойған, гуманистік қылмыстық кодексті қабылдауға қол жеткізді. 1798 жылы Вирджинияға сапарында оған делдал Томас Джефферсонның Кентукки шешімдерін берді, онда шетелдіктерге және бүлік актілеріне қарсылық білдірілді. Джефферсонның өтініші бойынша Брекинридж Кентукки штатының Бас Ассамблеясы арқылы өткізген өзгертілген шешімдерге авторлық құқықты алды; Джефферсонның авторлығы Брекинридждің өлімінен кейін ғана анықталды. Брекинридж 1799 жылы жаңа штат үшін конституциялық конвент шақыруға қарсы болғанымен, ол делегат болып сайланды. Оның ықпалымен штат үкіметі салыстырмалы түрде аристократиялық болып сақталды, құлдықты қорғау және сайлаушылардың билігін шектеу шаралары қолданылды. Конституцияның "әкесі" деп аталған ол конвенттен штаттың Демократиялық-Республикалық партиясының танылған көшбасшысы ретінде шықты және әріптестері оны 1799 және 1800 жылдары Кентукки штатының өкілдер палатасының спикері етіп сайлады. 1800 жылы АҚШ Сенатына сайланған Брекинридж Джефферсонның палатадағы басшысы ретінде жұмыс істеді, партиясы бақылап отырған палата арқылы әкімшілік заң жобаларын өткізді. Батыс шекара тұрғындары 1804 жылы оны вице-президенттікке ұсынуға шақырды, бірақ Джефферсон оны 1805 жылы АҚШ Бас прокуроры етіп тағайындады. Ол Батыстан шыққан алғашқы министрлік деңгейдегі лауазым иесі болды, бірақ 14 желтоқсан 1806 жылы 46 жасында туберкулезден қайтыс болғанға дейін көп әсер ете алмады.

Жас шағы мен отбасы

Джон Брекинриджтің әкесі Александр Брекинридж 1728 жылы Ирландиядан Пенсильвания штатының Бакс округіне көшіп келген, ал Брекинридж әулеті 17 ғасырдың соңында Ольстерге (мүмкін Антрим немесе Лондондерри округіне) көшіп келуден бұрын Шотландияның Айршир аймағында пайда болған. 1740 жылы отбасы Вирджиния штатының Аугуста округіне, Стаунтон қаласына жақын жерге көшіп барды, ал Александр 1743 жылы сол жерде қайтыс болды. Оның анасы Вирджинияның Престон саяси әулетінің Джон Престонның қызы болды. Роберт Брекинридждің бұрынғы некеден екі баласы болды, және осы жартылай ағайындылардың бірі Джон Брекинридж болашақ конгрессмен Джеймс Д. Брекинридждің інісі болды. Француз және үндістер соғысының қатысушысы Роберт Брекинридж ферма шаруашылығымен айналысты, сондай-ақ алдымен Аугуста округінің шериф орынбасары, содан кейін шериф, одан кейін бейбіт судья болып қызмет етті. Брекинридж өзінің әлеуметтік статусына сәйкес жеке білім алды, мүмкін Аугуста академиясында (қазіргі Вашингтон және Ли университеті), бірақ осы ақпаратты қамтитын барлық құжаттар жоғалып кеткен. Ол геодезияны әкесі Уильям Престоннан үйренді және 1774 жыл мен 1779 жыл аралығында Финкастлдағы Ботетурт округінің жер кеңсесінде кеңсе қызметкері болып жұмыс істеді. Престон сондай-ақ Брекинриджді Монтгомери округінің геодезистің орынбасары етіп ұсынды, ол 1780 жылдың 1 ақпанында қажетті емтиханды тапсырғаннан кейін бұл лауазымды қабылдады. Кейін сол жылы ол өзінің туысы, болашақ Кентукки сенаторы Джон Браунмен бірге Уильям және Мэри колледжіне (қазіргі Уильям және Мэри колледжі) қосылды. Оған ең көп әсер еткен оқытушылар - пастор Джеймс Мэдисон және Джордж Уайт болды. Уильям С. Дэвис Брекинридждің бұрын Ботетурт округінің қарулы күштеріндегі штаб-саға болып қызмет еткенін жазса да, Харрисон вирджиниялықтардың әскери қызметі туралы ең сенімді мәліметтер оның Азаттық соғысына қатысқандығын көрсетпейтінін, ал сенімсіз көздер оны Вирджиния қарулы күштеріндегі кіші офицер ретінде еске алатынын атап өтті. Егер Брекинридж қызмет еткен болса, Харрисон мұндай оқиғалар 1780 жылы Натанаэль Гриннің Оңтүстік-Батыс Вирджиниядағы армиясын қолдаған бір немесе екі қысқа мерзімді әскери науқанда болған деп болжайды.

Алғашқы саяси мансап

Ол бұл лауазымға ұмтылмаған және қызмет етуге жасы келмеген болса да, Ботетурт округінің сайлаушылары Брекинриджді екі рет 1780 жылдың соңында Вирджиния Делегаттар палатасында батыс округтердің өкілдерінің бірі ретінде жартылай штатпен жұмыс істеуге сайлады. Оның заң шығарушы әріптестері Патрик Генри, Бенджамин Харрисон, Джон Тайлер, Каролиналық Джон Тейлор, Джордж Николас, Дэниел Бун және Бенджамин Логан болды. Британдық әскерлер Уильямсбургте жиналуға кедергі келтірді, палата 1781 жылдың 7 мамырында Ричмондта жиналды, бірақ қажетті кворумды құра алмады. Қаржылық қиындықтар Брекинридждің қайтадан колледжге оралуына тосқауыл қойды. Ол 1782 жылы қайта сайлануға тырыспады; керісінше, бір жыл бойы жер өлшеу арқылы ақша тапты және 1783 жылы Делегаттар палатасына қайта сайланды. Палата 1783 жылдың 28 маусымында жұмысын аяқтады, ал Брекинридж қараша және желтоқсан айларында өткен заң шығару сессиясын қоспағанда, жыл соңына дейін Уильям мен Мэри колледжінде оқуын жалғастырды. Соғыс аяқталғаннан кейін ол бұрынғы патшаға адалдарға ешқандай экономикалық немесе саяси санкциялар салмауға шақырды. Қаржылық мәселелер 1784 жылы көктемгі семестрден кейін Брекинриджті Уильям мен Мэриден кетуге мәжбүр етті. Оның жыл басындағы оқуының нәтижесінде, Делегаттар палатасына қайта сайлану үшін үгіт жүргізуге уақыты болмады, сондықтан ол ағасы Джозеф пен туысы Джон Престоннан өзінің үгітшілері болуын өтінді. Бастапқыда оның мүмкіндіктері жақсы көрінді, бірақ ол болашақ Вирджиния конгрессмені Джордж Хэнкоктан жеңіліске ұшырады. Вирджиния заң шығарушысы ретінде Брекинридж Ұсыныстар мен наразылықтар, соттар, дін және жер кеңселерін тексеру жөніндегі беделді комитеттерде қызмет етті. Заң шығару қызметінен шабыттанған ол заң шығару сессиялары арасындағы жазды заңгер болуға дайындалды. Заң шығару сессиясы Вирджиния штатында дінге көмектесетін салық енгізу мәселесі сияқты ішкі мәселелерге бағытталды. Брекинридж ешқандай дінге жатпады және оның жазбалары мұндай салыққа қарсы екенін көрсетеді. Оның орнына ол Джеймс Мэдисонмен бірге Томас Джефферсон бес жыл бұрын ұсынған діни бостандық туралы заң жобасын қабылдауға қол жеткізді.

Неке және балалар

1785 жылғы 28 маусымда Брекинридж Мэри Хопкинс ("Полли") Кэбеллге, Кэбелл саяси әулетінің мүшесі Джозеф Кэбеллдің қызына үйленді. Поли, Кэбелл және Летиция 1793 жылы шешек ауруына шалдыққанмен, сауығып кетті; алайда Мэри Хопкинс және олардың Роберт есімді тұңғыш ұлы қайтыс болды. Кейін Кэбелл Брекинридж осыған ұқсас мансапқа ие болды – плантатор, заңгер және саясаткер, Кентукки Өкілдер палатасының спикері, содан кейін Кентуккидің мемлекеттік хатшысы болды. Басқа ұлдары дін қызметкері және плантаторлар болды; отбасының адалдығы осы адамның өлімінен көп уақыт өткен соң Американдық Азамат соғысы кезінде екіге бөлінді. Кэбелл Беккинриджтің ұлы Джон К. Бреккинридж отбасының заң, плантатор және саяси дәстүрлерін жалғастырды, АҚШ вице-президенті Джон К. Бреккинридж және президенттікке үміткер болды, бірақ Американдық Азамат соғысы кезінде Конфедерация тарапына қосылды. Ал оның інісі Джон Брекинридж де сол университетте оқыды, Принстон теологиялық семинариясынан диплом алды, АҚШ Өкілдер палатасының капелланы және Оглторп колледжінің (қазіргі Оглторп университеті) президенті болды. Альфред Грейсон 1808 жылы қайтыс болды, ал 1816 жылы жесір қалған Летиция Питер Бьюэлл Портерге үйленді, ол кейіннен президент Джон Куинси Адамс кезінде Соғыс министрі болып қызмет етті. Брекинриджтің заңгерлік мансабы өмірдің ыңғайлылығына жеткілікті ақша табуға мүмкіндік берді, бірақ ол ұзақ сағаттар мен қиын жұмыс талап етті. Патрик Генри Брекинриджге қарсы клиенттерді жиі өкілдік етті, ал Джон Маршалл клиенттерді оған жіберіп, ол болмағанда өз клиенттерін өкілдік етуін сұрады. Ол Конфедерацияның Ережелеріне өзгерістер енгізу қажет деп сенді және ұсынылған АҚШ Конституциясының көп бөлігімен келісті, бірақ Сенатта штаттардың тең өкілдігін немесе федералды сот жүйесін қолдамады. Ағасы Джеймс пен досы Арчибальд Стюарттың кеңесімен, ол Вирджинияның ратификациялық конвенциясына делегат ретінде сайлануға тырыспады. 1785 жылы Эндрю мен Роберт Луисвиллдің сенімділері болды. Олардың хаттарында Кентуккидің мол жері мен заңгерлік істердің көптігі сипатталған, бұл Вирджиниядағы тығыз адвокаттық және аз иеленбеген жерлерге қарама-қарсы болды. Оның өлімі туралы дұрыс емес хабарлар Вирджинияға жеткенімен, ол 1789 жылы 15 сәуірде Кентуккиге аман-есен келді және маусым айында Вирджинияға оралды. Келесі жылы ол қазіргі Лексингтоннан шамамен 10 шақырым қашықтықта орналасқан Солтүстік Елкхорн өзенінің жағасындағы жерге 360 фунт стерлинг төледі. Сатып алғаннан кейін ол Кентуккиде тұратын досы Уильям Расселге жерді жалға беруге және жақсартуға жалға алушыларды табуды тапсырды. 1792 жылдың ақпан айында Демократиялық-республикалық Брекинридж АҚШ Өкілдер палатасына номиналды қарсылықпен сайланды. Сайлау күні ол Арчибальд Стюартқа: "Халық сайлауға дайын көрінгендіктен, мен оларға бір қыс бойы Конгресте қызмет етуге қарсылық білдіре алмаймын" деп жазды. Осыған қарамастан, ол 1793 жылдың наурыз айында Кентуккиге кетті және 4 наурызда жиналған Конгресте бір күн де қызмет етпей, отставкаға кетті. Ол Кентуккиге ұзақ, бірақ қауіпсіз жолды таңдап, Браунсвилл қаласында (Пенсильвания штаты) Мононгахела және Огайо өзендерімен Лаймстоунға (қазіргі Мейсвилл, Кентукки) дейін саяхатқа шыққан бір топ қайықтарға қосылды. Оның отбасы 25 құлмен бірге сәуір айында келді және Кэбеллдің аңғары деген плантация құрды. Брекинридж көшіп келген кезде Кентуккиде оның меншігінде болды. Оның плантациясы өнімділігін арттырған сайын, артық өнімдерін сатудың жолдарын іздестіруді бастады. 1793 жылғы 26 тамызда ол Кентуккидің Демократиялық қоғамының құрылтайшы мүшесі болды, ол федералды үкіметті Миссисипи өзенін Испаниядан шектеусіз пайдалануды қамтамасыз етуге үгіттеді. Брекинридж төраға болып сайланды, Роберт Тодд пен Джон Брэдфорд төрағалардың орынбасары болып, Томас Тодд пен Томас Бодли клерктер болып сайланды. Брекинридж "Таулардың батысындағы азаматтардың Президентке және АҚШ Конгресіне шағымы" атты трактаттың авторы болды және сонымен қатар Алегани (sic) және Апалачи (sic) тауларының батысындағы АҚШ тұрғындарына жазған болуы мүмкін. Шекаралық қоныстанушылар Испаниямен соғыс бастауы мүмкін деп алаңдағанмен, президент Джордж Вашингтон Миссисипи өзенін пайдалану үшін бірден әрекет жасамады, бұл қоғам "бұл мемлекеттің азаматтарының табиғи құқығы" деп мәлімдеді. Брекинридж сонымен қатар Вирджинияға жүктерді тасымалдауды жеңілдетуге мүдделі болды. Ол Лексингтондағы муниципалдық кітапхананы қаржыландыруға да көмектесті. Басқармадағы және Кентукки Бас Ассамблеясындағы консерваторлар Тульминды – либералдық унитарийді – 1796 жылы отставкаға жіберуге мәжбүр етті, және Брекинриджтің сенімділік ынтасы азайды.

Кентукки штатының бас прокуроры

Кентуккиге білікті үкіметтік басшылар қажет болды, ал 1793 жылғы 19 желтоқсанда Кентукки губернаторы Исаак Шелби Брекинриджді бас прокурор етіп тағайындады. Үш аптадан кейін оған Кентукки федералды округінің округтік прокуроры лауазымын ұсынды, бірақ ол бас тартты. Мемлекеттік хатшы Эдмунд Рэндольф Шелбиге Кентуккидегі француз агенттерінің испандық Луизианаға қарсы экспедиция ұйымдастыруына жол бермеуді тапсырды. Брекинридждің кеңесіне Шелби өзінің араласуға құқығы жоқ екенін айтты. 1794 жылғы қарашада Демократиялық-республикалықтар Брекинриджді Джон Эдвардстың орнын АҚШ Сенатында алмастыруға ұсынды. Федералистер Кентуккиде көбінесе танымал болған жоқ, бірақ Пинкни келісіміне қол қою – Кентуккидің Миссисипи өзенін уақытша пайдалануын қамтамасыз етті – және Энтони Уэйннің Солтүстік-Батыс территориясындағы үндістерге қарсы жорығы Кентуккидегі федералды үкіметке қолдау көрсетуге себеп болды. Сайлаудың алғашқы дауыс беруі осыны көрсетті, федералист кандидат Хамфри Маршалл 18 дауыс алды, ал Брекинриджге 16, Джон Фаулерге 8 және қолданыстағы Эдвардсқа 7 дауыс түсті. Бір айдан кейін ол Кентукки штатының Өкілдер палатасына Файет округінің делегациясындағы бос орынға үміткер екенін жариялады. 1323 дауыс бойынша ол 594 (45%) дауыс жинады, бұл жарыстағы алты кандидаттың ішінде ең көп көрсеткіш болды. Томас Джефферсонның Вирджиния кодексін реформалауға жасаған сәтсіз әрекетіне шабыздалған ол алғаш рет 1793 жылғы қарашада Лексингтон Демократиялық қоғамынан жазаларды қылмыстарға пропорционалды етудің жолдарын зерттеуді сұрады. Ол сол жерде туыстары мен достарына барып қайтты, бірақ оның нақты күндері мен барган жерлері белгісіз. Бір кезде ол вице-президент Томас Джефферсонның жақында қабылданған шетелдіктер мен бүлік туралы заңдарды айыптаған қарар жобасын алды. Олар Джефферсонның қарарларды жазуға, ал Брекинридж Кентуккиге оралғаннан кейін оларды Кентукки заң шығарушы органына енгізуге келісті. 1798 жылғы 4 қазанда Николас Джефферсонға жазған хатында "сен маған жіберген қарарлардың көшірмесін" Брекинриджге бергенін және оның Кентуккиде оларды таныстыратынын хабарлады. Николас алушы Джефферсонмен тым тығыз байланыста екенін және оның қарарлардың авторы ретінде ашылуы мүмкін екенін сезінді. 1798 жылы Вирджиниядағы Брекинридждің қызметіне қатысты белгісіздікке байланысты оның Джефферсонның қарарлардың бастапқы жобасына тигізген әсерінің көлемі белгісіз. Брекинридж губернатордың тапсырмасын орындау үшін үш адамнан тұратын комитеттің төрағасы болып сайланды. Алғашқы жетісі Джефферсон жазғандай болды, бірақ Брекинридж соңғы екеуін өзгертті, Джефферсонның танымал емес актілерді жою туралы ұсынысын алып тастады. Палатадағы пікірталас кезінде Брекинридж Конгресс штаттардың көпшілігі оларға қарсылық білдіргеннен кейін актілерді күшін жоймаса, күшін жоюды қолдады. Джефферсон бұл қарарларды жазудан бас тартты, өйткені Кентуккиде оларды құрастыруға қабілетті адамдар жеткілікті болды және ол бірінші жиынның авторы ретінде анықталады деп қорқып қалды. Қарарлар палатада бірауыздан қабылданды. Джон Брекинридж: "Маған қарақшы атты ұрласа, немесе Конвент деп аталатын топ құлымды ұрласа, қандай айырмашылық бар? Егер олар бір тәжірибе арқылы құлдарымызды босатса, онда екінші тәжірибеде біздің жер иелігімізді жоюға мүмкіндік береді, екеуі де тең құқықтармен ұсталады". Конвент өткізуге деген құштарлық тіпті аристократиялық Файет округінде де соншалықты күшті болды, Брекинридждің орны оған заң шығарушы органдағы орыннан қашып қалуға аздап қалды. 1798 жылғы мамыр айында толық мерзімге сайлануға ұмтылған ол жетінші ең жоғары дауыс жинаған, Файет округінің соңғы орындықтарын заң шығарушы органда тек сегіз дауыспен қамтамасыз етті. Брекинридж және Джордж Николас сияқты консерваторлар күш салғанға қарамастан, 1798 жылдың соңында Бас Ассамблея 1799 жылғы 22 шілдеде өтетін конвенция шақырды. Шілде айының соңында Франкфуртқа конгресс делегаттары ретінде келген елу сегіз адамның елудеуі құл, ал елуінің қолында байлық болды. Сайлау мен конвенция арасында Брекинридж және судья Калеб Уоллес Николаспен (делегат ретінде сайлауға қатыспаған) Брекинридж консервативті позицияларға қарай іс жүргізуді бағыттау үшін конвенцияда енгізетін қарарлардың жобасын әзірлеуде жұмыс істеді. Конвенцияға келген делегаттардың ең үлкен тобы - шамамен 18 адам - өздерінің байлығы мен мәртебесін қорғауды, соның ішінде заң шығарушы органда дауыс беруді (заң шығарушыларды қорқытуға бейім), заңды құлдықты сақтауды және сайлаушылардың билігін шектеуді жақтады. Ол губернатор мен штат сенаторларын сайлайтын сайлау коллегиясын сақтап қала алмады, бірақ осы лауазымдарды тікелей сайлау ережесімен, округ шерифтері мен судьялары губернатор тағайындайтын және Сенат бекітетін ережесі теңгерілді. Заң шығарушы органдардың бекітуіне бағынышты сот шешімдерін қабылдау әрекеттері Брекинридж қолданыстағы сот жүйесін қорғағаннан кейін жеңіліске ұшырады. Ол 1801 жылғы 4 наурызда шақырылған арнайы конгресс сессиясына қатыса алатын, бірақ оның шақыру қағазы Лексингтон пошта бөлімінде 5 наурызға дейін жеткізілмеді, нәтижесінде ол бүкіл сессияны өткізіп алды. Демократиялық-республикалықтар Сенатта тар көпшілікті құрғанмен, федералист сенаторлар тәжірибелі және өздерінің ісіне берілген болды. 1802 жылғы 4 қаңтарда ол жаңа соттар мен судьялардың қажетсіз екенін дәлелдеу үшін іс жүргізу деректерін ұсынды. 18 қаңтарда федералист Джонатан Дейтон түзетулерді қарау үшін заңды комитетке қайтару туралы ұсыныс жасады. Оңтүстік Каролинаның Джон Э. Колхун, демократиялық-республикалық, федералистермен бірге дауыс берді, нәтижесінде 15–15 теңдік болды. Заңнаманы пікірталас кезінде тоқтатуға жасалған соңғы әрекетте федералистер соттың жоюды конституцияға қайшы деп табатынын айтты; Брекинридж соттардың Конгресс актісін жоюға құқығы жоқ екенін жоққа шығарды. Испанияның Кентуккидің Жаңа Орлеандағы құқығын жоюы – Пинкни келісімін бұзу арқылы – шекара тұрғындарының наразылығын одан әрі күшейтті. Көптеген адамдар Испаниямен соғыс қалағанмен, Джефферсон дипломатиялық шешімге қол жеткізуге болатынына сенді және сабырлы болуға шақырды. Федералистер демократиялық-республикалықтарды бөлуге және Батысқа ұнайтындай болуға тырысып, әдеттегі бейбітшілік жақтаушылығынан бас тартты. Брекинридж ұсынылған түзетулерді елемеді және бірден Батыс сенаторларынан тұратын коалиция құрып, сатып алуды мақұлдады. Федералистер өзі құрған кез келген жүйені қабылдамайды деп қорқып, ол жобасын Брекинриджге берді және оны Сенатта өзінің жобасы ретінде ұсынуын сұрады. Алдауды сақтау үшін Брекинридж Луизиана территориясын басқару жоспарын ұсыну үшін комитет құру туралы ұсыныс жасады. Комитет арқылы ол Джефферсонның жоспарын Сенатқа өз маңызды бөліктерімен бірге әкелді.

Вице-президенттікке қатысты

Шілде айының 1803 жылына қарай, батыс штаттарының азаматтары, федералды үкіметте көбірек өкілдікке ие болуға және Вирджиния мен Нью-Йорк тұрғындарының көптеген маңызды федералды лауазымдарға тағайындалу үлгісін бұзуға ниеттеніп, 1804 жылғы президенттік сайлауда Брекинриджді вице-президенттікке ұсынуды жақтады. Томас Джефферсонның қайта сайлануы күтілуде, бірақ көптеген демократ-республикалықтар вице-президент Аарон Беррден көңілі қалған еді; ол Джефферсонның серігі болмайтын. Брекинридж Сенаттағы көпшілік көшбасшысы болғандықтан, ол табиғи таңдау болды. Бұрынғы келісімдерден өзгеше, процедура ашық және ресми түрде өтті. 1804 жылдың 29 маусымында Филадельфиядағы Independent Gazetteer газеті «Шын америкалық» деген атпен жарияланған редакциялық мақала жариялады, онда Вирджиния-Нью-Йорк коалициясы айыпталды, Клинтон тым ескі деп сынға алынды және сайлаушылар Брекинриджге вице-президенттікке дауыс беруге шақырылды. Аллан Б. Магрудер редакциялық мақала жарияланбас бұрын Брекинриджді ескертуге тырысты, бірақ оның 1804 жылғы 23 маусымдағы хаты Брекинриджге 1 шілдеге дейін жетпеді. 5 шілдеде Брекинридж Кентукки Палладиумында жарияланған жауапта ұсынысты айыптады және сайлаушыларды демократ-республикалық партияның ұсынған кандидаттарына дауыс беруге шақырды. Брэдфорд 1799 жылғы конституциялық конвенттен бері Брекинриджбен келіспеушілікте болды, және Брекинридж оның туыстарына – Джон Брэдфордқа және Джеймс Брэдфордқа – АҚШ Мемлекеттік баспашысы және Луизиана аумағының хатшысы лауазымдарына тағайындалу үшін оның ықпалын пайдаланудан бас тартқанда оның наразылығы күшейді. Брэдфордтың талаптарын батыстағы газеттердегі анонимді редакторлар тез арада қолдады. Стивенсон Брекинридж «Шын америкалық» мақаласын жазуға қатысқан жоқ деп ант берді. Кентуккидегі барлық сайлаушы Джефферсон мен Клинтонға дауыс берді. Ол түзетулердің барлығымен келіспеді, оның басты мақсаты президенттік сайлаушыларды президентке және вице-президентке бөлек дауыс беруге бағыттау болды; ол сайлаушылар алқасын таратуды, екі лауазымды да халықтың тікелей дауысымен сайлауды қолдады. Демократ-республикалықтар Джефферсонды қайтадан жаушыл вице-президентпен байланыстырмау үшін түзетуді 1804 жылғы сайлаудан бұрын қабылдауды қалады, ал Брекинридж қазан айының соңында түзетуді қолдайтынын мәлімдеді. Сағат 22:00-ге қарай сенаторлар дауыс беруді талап етті, және шара 22-10 дауыспен мақұлданды. Ол 1799 жылы алғаш қабылданған атқарушы органдардың жалақысын тұрақты түрде арттыру туралы заңның қабылдануы алдағы сайлауларда, әсіресе Өкілдер палатасында партиясына зиян келтіретінінен қорқыды, бірақ заң қабылданды және сайлауларда айтарлықтай қарсылық болған жоқ. Роберт Райттың Конгрессті Вашингтондағы заң шығарушылардың нашар жағдайларына наразылық ретінде Мэриленд штатының Балтимор қаласына көшіру туралы ұсынысы 9-19 дауыспен жеңіліске ұшырады, бірақ Брекинридж АҚШ астанасын көшіру мәселесін одан әрі зерттеуге лайық деп санады. Брекинридж федералды судья Джон Пикерингтің қызметтен алынуын қолдады және сонымен қатар Жоғарғы Сот судьясы Сэмюэл Чейстің қызметтен алынуына қатысты сот процесінің ережелерін дайындаған Сенат комиссиясының құрамында болды. Соңғы қызметтен алу саяси мақсатта жасалған деп есептелді, және кейбір демократ-республикалықтар федералистердің азшылығына қосылып, ақтауға дауыс берді. Қызметтен алу туралы айыптамалардың сегізінен тек үшеуіне ғана көпшілік қол жеткізді, және олардың әрқайсысы қажетті үштен екі көпшіліктен кем дегенде үш дауыспен кем болды. Вирджиниялық Джон Томсон Мейсон, Галлатиннің бірінші таңдауы, тағайындалудан бас тартты. АҚШ Әскери-теңіз күштері министрі Роберт Смит бұл лауазымға ие болғысы келді, және Джефферсон оны тағайындауға келісті, Смит АҚШ Әскери-теңіз күштері министрі лауазымына лайықты ізбасар табылған жағдайда. Джефферсон Смиттың орнына Массачусетс конгрессмені Джейкоб Крауниншилдті тағайындады, және екі тағайындауды да Сенат 1805 жылдың 3 наурызында растады. Ол Брекинридж палатадан кеткеннен кейін федералистердің азшылығы Коннектикут штатының Урия Трейсидің басшылығымен қайта жандануға ие болғанын атап өтті. Вашингтонға бара жатқан жолда достарына қонаққа тоқтаған Брекинридж 1805 жылдың 7 желтоқсанында сол қалаға келді. Ол Джефферсонның сирек кездесетін кабинетінде ықпалды болды, онда ол батыстың жалғыз дауысы ретінде танылды. Ол сот алдында сөйлеудің қиындығын болдырмады, өйткені Сэмюэл Чейс соттың алты апталық мерзімі бойына қатыспады. Сот осы мерзімде тек алты істі қарады; олардың көпшілігі Брекинридж өзінің ізашарынан мұра еткен істер еді, және Харрисон олардың ешқайсысының ұзаққа созылатын маңызы болмағанын жазды. Дәрігерлер оның ауруының себебі туралы келіспеді, диагнозы тифтен бастап асқазан ауруларына дейін ауысты. Достары мен туыстары ешқашан келмеген жазылуды үміттенеді, және ол 1806 жылдың 14 желтоқсанында қайтыс болды. Брекинридж 16 желтоқсанда Кабеллс-Дейлде алғаш жерленді, бірақ кейін Лексингтон зиратына қайта жерленді. Шамамен 70 құлмен жұмыс істейтін ол штаттағы ең ірі құл иесінің бірі болды. Кабеллс-Дейлде жылқы мен есектің өсіруі ондағы артық өнімді сатудан гөрі пайдалырақ болды. Оның қызы Мэри Энн және оның күйеуі Дэвид Кастлмен жылқы мен есек өсіру операцияларын мұраға алды, ол ақырында Кастлтон Лионс тұқымдық фермасына айналды. 1799 жылы Хардин округының бір бөлігінен құрылған Кентукки штатының Брекинридж округы Брекинриджтің құрметіне аталды.