Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаткер және бизнесмен (1792–1869)
American politician and businessman (1792–1869)
Джеймс Гатри (5 желтоқсан 1792 – 13 наурыз 1869) – американдық заңгер, плантация иесі, темір жол президенті және Кентуккидегі Демократиялық партияның саясаткері. Ол Франклин Пирс және Джеймс Бьюкенен президенттер кезінде АҚШ-тың 21-ші қазынашылық министрі болды, содан кейін Луисвилл және Нэшвилл темір жолының президенті болды. Американдық Азамат соғысына дейін Кентукки заң шығарушы органының екі палатасында да, сондай-ақ Луисвилл қалалық кеңесінде қызмет етті (және 1860 жылғы президенттік сайлауда партиясының үміткерлігін жеңіп ала алмады), ал 1865 жылы Кентуккидің АҚШ сенаторы болды (1868 жылы денсаулығына байланысты қайтыс болғанға дейін қызмет етті). Гатри Кентуккидің АҚШ-тан бөлінуіне қарсы болды және 1861 жылғы бейбітшілік конференциясына қатысты. Азамат соғысы кезінде Одақ жағында болғанымен, президент Авраам Линкольннің соғыс министрі болу ұсынысынан бас тартты. Соғыстан кейін Кентукки сенаторы ретінде Гатри президент Эндрю Джонсонды қолдады және Конгресс жүргізген қайта құру саясатына қарсы болды. Гатри Луисвилл және Портленд каналы компаниясының директоры, Луисвилл университетінің бірінші президенті болды және 1849 жылғы Кентукки конституциялық конвенциясына төрағалық етті (осы конвенция штатта құлдықты жоюға дейін ресми ратификациялады). Азамат соғысы кезінде Гатри Луисвилл және Нэшвилл темір жолын мемлекеттік меншікке беруге бағытталған федералдық қысымға қарсы тұрды, бірақ Одақтың әскерлер мен жабдықтарды тасымалдауына рұқсат берді.
James Guthrie (December 5, 1792 – March 13, 1869) was an American lawyer, plantation owner, railroad president and Democratic Party politician in Kentucky. He served as the 21st United States Secretary of the Treasury under Presidents Franklin Pierce and James Buchanan, and then became president of the Louisville and Nashville Railroad. After serving, part time, in both houses of the Kentucky legislature as well as Louisville's City Council before the American Civil War (and failing to win his party's nomination in the presidential election of 1860), Guthrie became one of Kentucky's United States senators in 1865 (until resigning for health reasons in 1868 shortly before his death). Guthrie strongly opposed proposals for Kentucky to secede from the United States and attended the Peace Conference of 1861. Although he sided with the Union during the Civil War, he declined President Abraham Lincoln's offer to become the Secretary of War. As one of Kentucky's senators after the war, Guthrie supported President Andrew Johnson and opposed Congressional Reconstruction. Guthrie also was a director of the Louisville and Portland Canal Company, the first president of the University of Louisville, and presided over the Kentucky Constitutional Convention of 1849 (which explicitly ratified slavery in the state until its abolition after the Civil War). During the Civil War, Guthrie resisted federal pressure to nationalize the Louisville and Nashville Railroad, but allowed the Union to use it to move troops and supplies.
Ерте және отбасылық өмірі
Джеймс Гатри 1792 жылдың 5 желтоқсанында Кентукки штатының Нельсон округіндегі Бардстаун қаласында генерал Адам Гатри (1762–1826) және оның Пенсильванияда туған әйелі Хана Полк (1765–1842) отбасында дүниеге келген. Оның ата-бабалары Ирландиядан көшіп келгенімен, Гатри шотланд тегінен шыққан. Оның бір атасы Джеймс Гатри – 1661 жылы король Чарльз I-нің таққа қайта отыруынан кейін өлім жазасына кесілген шотланд дін қызметкері (дегенмен, 1690 жылы шотланд парламенті оның өліміне себеп болған айыптау туралы заңды кері қайтарған). Джеймс Гатри алғашқы білімін ағаш үйден салынған мектепте алған. 1812 жылы жас Джеймс Гатри Огайо және Миссисипи өзендері арқылы Нью-Орлеанға (Луизиана) жүк (және құлдар) тасымалдайтын салаңда жұмыс істеді. 1821 жылы Гатри Элиза Черчилль Пратерге үйленді. 1836 жылы Элиза Пратер Гатри қайтыс болғанға дейін олардың үш қызы болды: Мэри Элизабет, Энн Августа және Сара Джулия. Сара Джулия Гатри химияшы Дж. Лоуренс Смитке үйленді, оның құрметіне J. Лоуренс Смит медалі аталған.
James Guthrie was born on December 5, 1792, in Bardstown, Nelson County, Kentucky, to General Adam Guthrie (1762–1826) and his wife, the Pennsylvania born Hannah Polk (1765–1842). Though his grandparents emigrated from Ireland, Guthrie was of Scottish descent. and his ancestor James Guthrie was a Scottish clergyman executed in 1661 after the Restoration of King Charles I (although the Scottish parliament in 1690 posthumously reversed the bill of attainder that led to his execution). James Guthrie received some of his early education in a log schoolhouse. In 1812, young James Guthrie took a job on a flatboat transporting goods (and slaves) down the Ohio and Mississippi Rivers to New Orleans, Louisiana. In 1821, Guthrie married Eliza Churchill Prather. The couple had three daughters—Mary Elizabeth, Ann Augusta, and Sarah Julia—before Eliza Prather Guthrie died in 1836. Sarah Julia Guthrie married chemist J. Lawrence Smith, after whom the J. Lawrence Smith Medal is named.
Мансап
1817 жылы Кентукки штатының адвокатурасына қабылданған Гатри Бардстаун қаласында жеке құқықтық тәжірибесін бастады. 1820 жылы губернатор Джон Адейр Гатриді Кентукки штатының Джефферсон округі бойынша мемлекеттік прокурор етіп тағайындады, осыған байланысты Гатри сол кездегі Луисвилл қаласына көшті. Бұл әрекет сәтсіз аяқталды, бірақ Гатри қалалық сенімділер кеңесіне сайланды, ал кейін оның төрағасы болды.
Admitted to the Kentucky bar in 1817, Guthrie began his private legal practice in Bardstown. In 1820, Governor John Adair appointed Guthrie as Commonwealth's Attorney for Jefferson County, Kentucky, whereupon Guthrie relocated to what was then the town of Louisville. The effort failed, but Guthrie was elected to the town's board of trustees, and later became its chair.
Кентуккидің саясаткері
Джефферсон округі сайлаушылары 1827 жылы Кентукки штатының өкілдер палатасына демократ ретінде түскен Гатриді сайлады. Алғашқы жылы ол Ішкі жақсарту комитетінің төрағасы болды. Осы лауазымда ол көптеген жолдар мен каналдардың, сондай-ақ Луисвилл мен Франкфортты байланыстыратын темір жолдың салынуын ынталандырды. Ол Қаржы және Білім комитеттерінде жұмыс істеді. 1836 жылы Трансильвания университетінің медицина факультетінде дау туды. Гатри наразы болған бірқатар профессорларды Луисвиллге көшіп, Луисвилл медициналық институтын құруға шақырды, ол Луисвилл университетінің негізін қалады. 1843 жылы Гатри Луисвилл медициналық институтының үшінші президенті болды. 1846 жылы Кентукки штатының Бас Ассамблеясы Луисвилл университетін құрды, ол Луисвилл медициналық институтын өз ішіне біріктірді. Гатри 1847 жылдың 7 желтоқсанында университет президенті болып тағайындалды және өмірінің соңына дейін қызмет етті. 1845 жылы ол Теннесси штатының Мемфис қаласында өткен ішкі жақсартулар жөніндегі конвенцияға делегат ретінде қатысты, оған Джон К. Калхун төрағалық етті. Гатри 1849 жылғы Кентукки конституциялық конвенциясында Луисвиллді өкілдік етті. Конвенция алдындағы басты мәселе құлдық еді. Гатри құлдарға ие болды және егер олар босатылса, олар қатыгез және басқаруға келмейтін болады деп сенді. Оның орнына Гатри кез келген уақытта алтынға айырбасталатын жалпы валютаны қабылдауды жақтады. Ол қазынашылық департаментінде тиімдірек процестерді қолдады және кеден агенттерінен тоқсан сайын емес, ай сайын есеп беруді талап етті. Ол Азамат соғысы кезінде темір жол президенті болып қызмет етті, ал 1868 жылы денсаулығына келіп, басқармаға бұрынғы Одақ генералы Уильям Текумсех Шерманды өзінің ізбасары етіп сайлауды ұсынды, бірақ 1869 жылы басқарма Рассел Хьюстонды таңдады. Осы уақытта Кентукки штатының делегаттары 1860 жылғы Демократиялық ұлттық конвенцияда Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласында Гатриді президенттік лауазымға қолдады. Бірінші дауыс беруде Гатри 35,5 дауыс алды; отыз тоғызыншы дауыс беруде ол 66,5 дауысқа жетті, бірақ бәрібір 85 дауыспен көшбасшы Стивен Дугластан қалып қойды. Екінші дауыс беруде ол 5,5 дауыс алды, нәтижесінде Дуглас қажетті көпшілік дауысқа ие болды. Осы мәселе бойынша ол: «Мен сецессия сөзін жек көремін, өйткені ол алдау! Барлық нәрсені өз атауымен атаңыз! Оңтүстік штаттары революцияны бастады» деді. 70 жасында Гатри Кентукки штатының алты делегатының бірі болып 1861 жылғы Вашингтондағы Бейбітшілік конференциясына сайланды, мақсаты алдағы Азамат соғысын болдырмау үшін шаралар жасау еді. Гатри президент Эндрю Джонсонды қолдады, Фридмен бюросына және он төртінші түзетутің қабылдануына қарсы болды. 1868 жылдың 11 маусымында ол Луисвилл және Нэшвилл темір жолының президенті лауазымынан кетіп, өзінің орнына генерал Уильям Текумсех Шерманды ұсынды. АҚШ-тың Қазынашылық департаментінің Revenue Cutter Service бөлімі 1868, 1888 және 1895 жылдары Гатридің құрметіне шағын патрульдік кемелерге ат қойды.
Jefferson County voters elected Guthrie, who ran as a Democrat, to the Kentucky House of Representatives in 1827. In his first year, he chaired the Internal Improvements Committee. In this capacity, he promoted construction of a number of roads and canals, as well as a railroad connecting Louisville to Frankfort. He served on the Finance and Education Committees. In 1836, a dispute arose among the medical faculty at Transylvania University. Guthrie encouraged some of the disgruntled faculty members to relocate to Louisville and start the Louisville Medical Institute, a precursor to the University of Louisville. In 1843, Guthrie became the third president of Louisville Medical Institute. In 1846, the Kentucky General Assembly chartered the University of Louisville, which subsumed the Louisville Medical Institute. Guthrie became president of the university on December 7, 1847, and served until his death. In 1845, he was a delegate to a convention on internal improvements held in Memphis, Tennessee, and chaired by John C. Calhoun. Guthrie represented Louisville at the Kentucky Constitutional Convention of 1849. The major question the convention addressed was slavery. Guthrie owned enslaved persons, and believed that, if freed, the slaves would become vicious and ungovernable. Instead, Guthrie advocated adoption of a universal currency that would be convertible to gold on demand. He encouraged more efficient processes in the Treasury Department as a whole, and required monthly, rather than quarterly, reports from customs agents. He continued as the railroad's president through the Civil War, and after he became incapacitated in 1868 advocated the board's electing former Union General William Tecumseh Sherman as his successor, although the board selected Russell Houston in 1869. Meanwhile, Kentucky, delegates to the 1860 Democratic National Convention in Charleston, South Carolina, favored Guthrie for the office of President. On the first of many ballots, Guthrie received 35.5 votes; by the thirty ninth, he was up to 66.5, but still trailed the leading vote getter Stephen Douglas, by 85 votes. He received 5.5 on the second ballot, which finally saw Douglas attain the necessary majority. On this topic, he stated "I hate that word secession, because it is a cheat! Call things by their right names! The Southern States have originated a revolution." At age 70, Guthrie was elected as one of Kentucky's six delegates to the Peace Conference of 1861 in Washington, D. C., to devise means to prevent the impending Civil War. Guthrie supported President Andrew Johnson, opposed the Freedmen's Bureau and the passage of the Fourteenth Amendment. On June 11, 1868, he resigned as president of the Louisville and Nashville Railroad, recommending General William Tecumseh Sherman to be his successor. The United States Revenue Cutter Service, a branch of the Treasury, named small patrol vessels after Guthrie, in 1868, 1888 and 1895.