War on Want – Лондондық кедейлікке қарсы қайырымдылық ұйымы. Кедейліктің себептерін жоюға, теңсіздікпен күресуге бағытталған, әлеуметтік қозғалыстармен серіктестік етеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кедейлікке қарсы қайырымдылық ұйымы
Anti poverty charity
"War on Want" – Лондонда орналасқан кедейлікке қарсы қайырымдылық ұйымы. "War on Want" әлемнің оңтүстік аймандарындағы әлеуметтік қозғалыстармен серіктестік және Ұлыбританиядағы науқандар арқылы кедейлік, теңсіздік және әділетсіздіктің түпкі себептеріне қарсы күреседі. "War on Want" ұйымының ұраны – "кедейлік саяси", ал оның негізгі назары кедейліктің салдарынан гөрі оның түпкі себептеріне аударған. "War on Want" – мүшелерінен сайланған басқару кеңесімен басқарылатын мүшелік ұйымы. "War on Want" қолдаушыларының арасында Наоми Клейн, Оуэн Джонс, Радж Патель және Марк Сервотка бар.
War on Want is an anti poverty charity based in London. War on Want works to challenge the root causes of poverty, inequality and injustice through partnership with social movements in the global South and campaigns in the UK. War on Want's slogan is "poverty is political" and its stated focus is on the root causes of poverty rather than its effects. War on Want is a membership organisation governed by an elected council of management drawn from its membership. War on Want patrons include Naomi Klein, Owen Jones, Raj Patel and Mark Serwotka.
Тарих
Ұйым 1951 жылы Виктор Голанцтың «Манчестер Гардиан» газетінде жариялаған хатына, кейіннен Ұлыбритания премьер-министрі болған Гарольд Уилсон оқығаннан кейін құрылды. Ол осы атты ұсынған еді. Содан бері ұйым көптеген науқандар мен тергеулерге қатысты, соның ішінде 1970 жылдары дамып келе жатқан елдердегі аналарға емізудің орнына сүт ұнтағын сату арқылы нәресте тағамын өндіретін компанияларды әшкерелеуге көмектесті. Бұл аналар үшін қауіпті және қымбат нұсқа болды, себебі олардың таза су мен стерилизациялау құралдарына қол жеткізу мүмкіндігі болмады. 1980 жылдары «Жұмыссыздарға қарсы соғыс» дамып келе жатқан елдердегі әйелдердің рөліне назар аударды және Эритрея, Оңтүстік Африка және Батыс Сахарадағы азаттық қозғалыстарын қолдады. 1983 жылдан 1987 жылға дейін Джордж Гэллоуэй «Жұмыссыздарға қарсы соғыс» бас хатшысы болды. «Дейли Миррор» газеті Гэллоуэйді қайырымдылық ұйымының есебінен жосықсыз өмір сүргені үшін айыптады. Тәуелсіз аудит оны қаражатты дұрыс пайдаланбағанынан ақтап берді, бірақ ол даулы шығындардың орнын толтыру үшін 1720 фунт стерлинг төледі. Қайырымдылық ұйымының ресми тарихында Гэллоуэйдің басқару әдістері қызметкерлер арасында қарым-қатынас мәселелерін тудырды. Ұйым Гэллоуэй басшылығымен өссе де, оның кезеңінен кейін ауыр ішкі дағдарыс болды. Гэллоуэй лейбористтік депутат болып сайланғаннан кейін бас хатшы лауазымынан кеткеннен кейін екі жылдан астам уақыт өткен соң, Ұлыбритания үкіметінің Қайырымдылық комиссиясы «Жұмыссыздарға қарсы соғысты» зерттеді. Зерттеу нәтижесінде есептемелерде бұзушылықтар анықталды, соның ішінде қаржылық есептердің «материалдық тұрғыдан дұрыс көрсетілмегені» белгілі болды. 1991 жылы ұйым қайта құрылды. 1990 жылдары ол жаһанданудың салдарынан туындаған мәселелерге, соның ішінде жұмысшылардың құқықтарына және валюталық спекуляцияларға салық салу туралы Тобин салықтарын енгізуге шақырды. Ұйым осы ұсынысты әзірлеу және оны қолдау үшін Тобин салық желісін (қазіргі Stamp Out Poverty қайырымдылық ұйымы) құрды. 2006 жылы «Жұмыссыздарға қарсы соғыс» палестиналықтардың адам құқықтары үшін науқан бастады, оның ішінде «Оккупациядан пайда табу» атты есеп жарық көрді. Бұл есепте еуропалық компаниялар Израильдің палестиналық аумақтарды басып алуынан пайда табады деп айтылды. «The Guardian» газеті бұл науқанды мақтап, ұйымды «Аптаның науқаны» деп атады. 2007 жылы депутат Ли Скотт Қайырымдылық комиссиясына Израильге қарсы «бойкот, инвестицияны тоқтату және санкциялар» туралы онлайн нұсқаулыққа шағым түсірді. «Жұмыссыздарға қарсы соғыс» өкілдері «кедейлік пен адам құқықтарының бұзылуына себеп болатын» мәселелерді шешу үшін бойкот пен санкцияларды қолдауға Комиссиядан рұқсат алғанын мәлімдеді. 2009 жылдың шілдесінде Комиссия ешқандай реттеу шаралары қабылдануы қажет емес деген қорытындыға келді, сонымен қатар ұйымның сенімділері қайырымдылық ұйымдарының науқандарына қатысты ресми нұсқауларды түсінгенін және «Жұмыссыздарға қарсы соғыстың» Палестинадағы науқандары оның қайырымдылық мақсаттарымен байланысты екенін, бұл оларды қайырымдылық заңнамасына сәйкес заңды ететініне қанағаттанды. «Жұмыссыздарға қарсы соғыс» BDS қозғалысын қолдауын жалғастырды. 2011 жылы «Жұмыссыздарға қарсы соғыс» 60 жылдығын тойлады. Олар алғашқы қайырымдылық акциясының қайталануын ұйымдастырды, адамдардан Ауғанстаннан әскерді шығаруды қолдау үшін «Иә» деген сөзді электрондық пошта арқылы жіберуді сұрады. Олар петицияны Сыртқы істер министрі Уильям Хейгке тапсырды.
The organisation was formed in 1951 after a letter in The Manchester Guardian from Victor Gollancz was read by Harold Wilson, later British Prime Minister, who coined the name. Since then, the organisation has taken part in many campaigns and investigations, including in the 1970s helping to expose baby food companies marketing powdered milk infant formula as a healthier option than breast milk to mothers in the developing world – a dangerous and expensive option for these mothers who had no access to safe drinking water and sterilisation facilities. In the 1980s, War on Want campaigned on the role of women in the developing world, and supported liberation movements in Eritrea, South Africa and Western Sahara. From 1983 to 1987, George Galloway was General Secretary of War on Want. The Daily Mirror accused Galloway of living luxuriously at the charity's expense. An independent auditor cleared him of misuse of funds, though he did repay £1,720 in contested expenses. The official history of the charity says that Galloway's methods of management created interpersonal problems among the staff, and although the charity grew under Galloway, his period in charge was followed by a serious internal crisis. More than two years after Galloway stepped down as general secretary after being elected as a Labour MP, the British Government's Charity Commission investigated War on Want, finding accounting irregularities including that the financial reports were "materially mis stated" It was relaunched in 1991. In the 1990s, it focused on issues that resulted from globalisation, including workers' rights and a call to set up a Tobin tax on currency speculation. The charity set up the Tobin tax Network (now a separate charity called Stamp Out Poverty) to develop the proposal and press for its introduction. In 2006 War on Want launched a campaign for Palestinian human rights, including a report titled Profiting from the Occupation, which looked at European corporations who the charity claimed were profiting from Israel's occupation of Palestinian territories. The campaign was praised by The Guardian at the time, which named the charity "Campaign of the Week". In 2007 MP Lee Scott complained to the Charity Commission about an online "guide for boycott, divestment and sanctions" against Israel. War on Want said it already had permission from the Commission to advocate boycotts and sanctions to address "the root causes of poverty and human rights abuses". In July 2009 the Commission concluded that no regulatory action was required, declaring itself satisfied that the charity's trustees understood the official guidance on campaigning by charities and that War on Want's campaigns on Palestine were linked to its charitable objects, making them legitimate under charity law. War on Want has continued its support of the BDS movement. In 2011, War on Want marked its 60th anniversary with a repeat of the Yes campaign that first formed the charity, asking people to email the word Yes to show their support for withdrawal of troops from Afghanistan. They delivered the petition to Foreign Secretary William Hague.
Трансатлантикалық сауда және инвестициялар серіктестігі
"War on Want" Трансатлантикалық сауда және инвестициялық серіктестікке (ТТИП) қарсы күресіп жатыр. ТТИП – Еуропалық Одақ пен АҚШ арасында құпия түрде келісілген болып жатқан еркін сауда туралы келісім. Олардың пікірінше, ТТИП бір миллионнан астам жұмыс орнын құртып жібереді, мемлекеттік қызметтердің қайта келмейтіндей жекешелендірілуіне, азық-түлік, экология және еңбек стандарттарының нашарлауына, сондай-ақ АҚШ компанияларына Ұлыбритания үкіметін жасырын сотта соттау мүмкіндігін береді.
War on Want is campaigning against the Transatlantic Trade and Investment Partnership (TTIP). TTIP is a proposed free trade agreement being secretly negotiated between the European Union and the United States. It argues that TTIP will cost more than one million jobs, lead to the irreversible privatisation of public services, a "race to the bottom" in food, environmental and labour standards and allow US companies to sue the UK government in private courts.
Израильді қаруландыруды тоқтату
"War on Want" ұйымы Ұлыбритания мен Израиль арасындағы екітара қару-жарақ эмбаргосын қадағалауда. "War on Want" Израильге қару сату арқылы Ұлыбритания үкіметінің палестиналықтарға қарсы Израильдің қылмыстарына серіктес екенін айтады. "War on Want" Израиль халықаралық құқыққа бағынуынша бойкот жариялауды жақтады. Сондай-ақ, Израиль басып алған аумақтардан пайда көретін компанияларды әшкерелеу науқанына қатысады.
War on Want is calling for a two way arms embargo between the UK and Israel. War on Want believes that by selling arms to Israel, the UK government is complicit in Israel's crimes against the Palestinian people. War on Want advocates for a boycott of Israel until it complies with international law. It also campaigns to expose companies which sustain and profit from the Israeli occupied territories.
Азық-түлік тәуелсіздігі
"Ашаршылықпен күресу" ұйымының "Ашаршылық ойындары" есебінде Халықаралық даму департаментінің (DFID) Африкадағы азық-түлік өндірісіне агробизнестің билігін кеңейту үшін салық төлеушілердің жүздеген миллион фунт стерлингін қалай мақсатты түрде қолданып жатқаны көрсетілді. "Ашаршылықпен күресу" ұйымы жаһандық азық-түлік дағдарысының түпкі себебі – азық-түлік саудаға арналған қаржылық тауар ретінде қарастырылып, қоғамдардың құқығы ретінде ескерілмейтініне сендіреді. Азық-түлік өндірісі шағын шаруалардың қолында болуы тиіс деп санайды.
War on Want's The Hunger Games report revealed how the Department for International Development (DFID) is using hundreds of millions of pounds of taxpayers' money with the express purpose of extending the power of agribusiness over the production of food in Africa. War on Want believes the root cause of the global food crisis is that food is treated like a financial commodity to be traded, and not a right for communities. It believes food production should be in the hands of small scale producers.
Бірлік
"Ауызша мұқтаждыққа қарсы күрес" ұйымы әлемнің түкпір-түкпіріндегі ұйымдар мен қозғалыстарға ынтымақтастығын білдіретін көптеген мәлімдемелер жасады. 2009 жылдың қазан айында "Ауызша мұқтаждыққа қарсы күрес" Кеннеди жолындағы бейресми елді мекенге жасалған шабуылдарға жауап ретінде "Абахали басеМджондело" қозғалысымен ынтымақтастық туралы мәлімдеме жасады және Лондондағы Оңтүстік Африка Республикасының Жоғарғы комиссарына хат жолдады. Бұл қайырымдылық ұйымы сондай-ақ 2010 жылғы әлем чемпионатына дейін кедей оңтүстікафрикалықтардың күштеп көшірілуіне назар аударатын науқанды бастады.
War on Want has issued numerous statements of solidarity with organisations and movements all over the world. In October 2009, War on Want issued a statement of solidarity with Abahlali baseMjondolo in response to attacks on the Kennedy Road informal settlement and wrote a letter to the South African High Commissioner in London. The charity also spearheaded a campaign highlighting the forced displacement of poor South Africans in the lead up to the 2010 World Cup.
Израильге бойкот
2010 жылы «War on Want» ұйымының «Бұл Рождествода палестиналықтарға әділдікке қол жеткізуге көмектесіңіз» атты науқаны Израильді «заңсыз оккупация», «күнделікті адам құқықтарын бұзу» және «Газаны қоршау және апартеид қабырғасы» деп айыптады. Бұрынғы жылдардағыдай, «War on Want» ұйымы «арнайы сыйлықтар» түрінде мерекелік қайырымдылық көмек көрсетуге шақырды, бұл «Британия компанияларына қарсы тұрақты науқанды бастауға», олар оккупациядан пайда табады, және «апартеид қабырғасының құрылысынан жерін жоғалтқандарға өтемақы төлеуді қамтамасыз етуге» бағытталған болатын. 2018 жылдың қаңтарында «War on Want» Израильге және Израиль басып алған аумақтарға кіруіне тыйым салынған 20 анти-Израильдік BDS ұйымының қатарында болды. Израильдің стратегиялық мәселелер министрі Гилад Эрдан бұл тізімді жасап, «Бойкот ұйымдары Израильдің оларға қарсы шаралар қолданатынын және өз азаматтарына зиян келтіру үшін аумағына кірулеріне жол бермейтінін білуі керек» деді. Жауап ретінде «War on Want» ұйымы «70 жыл бойы Израиль палестиналықтарды адам құқықтарын бұзуға, соның ішінде саяхаттауға тыйым салуға ұшыратты. Бұл қара тізім Оңтүстік Африкадағы апартеид режимі қолданған репрессивті тактикадан алынған» деді. 2018 жылдың қазан айында «War on Want» ұйымының PayPal шоттары екі ізраильдік құқықтық топтан шағым түскеннен кейін жабылды: Lawfare Project және Ұлыбританияның Израиль үшін заңгерлері. Бұл топтар «War on Want» ұйымының Палестинаны азат ету халық фронтымен байланысы бар екенін мәлімдеді. Сондай-ақ, топтар Қайырымдылық комиссиясына шағымданып, бірақ 2019 жылдың шілдесінде комиссия ұйымды қандай да бір құқық бұзушылықтардан ақтатты. 2020 жылдың сәуір айында «Оливер Тейлор» «Аруц Шева», «The Algemeiner», «The Times of Israel» және «The Jerusalem Post» басылымдарында мақалалар жариялады.
In 2010, War on Want's campaign "Help win justice for the Palestinian people this Christmas" accused Israel of "illegal Occupation," "daily human rights abuses," and "the siege on Gaza and the Apartheid Wall." As in previous years, War on Want called for holiday donations in the form of "alternative gifts," to "launch a sustained campaign against UK companies that are profiting from the Occupation" and to "secure compensation for those who have lost land due to construction of the Apartheid Wall." In January 2018, War on Want was listed as one of 20 anti Israel BDS organizations banned from entering Israel and Israeli occupied territory. Israeli Strategic Affairs Minister Gilad Erdan who formulated the list stated, "Boycott organisations need to know that Israel will act against them and will not allow [them] to enter its territory in order to harm its citizens." In response, War on Want stated "For 70 years, Israel has subjected Palestinians to a range of human rights abuses including travel bans this blacklist is a repressive tactic borrowed from the same playbook used by the apartheid regime in South Africa." In October 2018, War on Want's PayPal account was terminated after receiving a complaint from two pro Israeli legal groups; the Lawfare Project and UK Lawyers for Israel. The groups alleged that War on Want had links to the Popular Front for the Liberation of Palestine. The groups also lodged a complaint with the Charity Commission which, however, in July 2019 cleared the charity of any wrongdoing. In April 2020, "Oliver Taylor" got articles published in Arutz Sheva, The Algemeiner, The Times of Israel, and The Jerusalem Post.