Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Age Concern – бұл бірнеше қайырымдылық ұйымдары (ҮЕҰ) қолданатын бас атау, олар негізінен Ұлыбританияның төрт елінде орналасқан барлық егде жастағы адамдардың (жасы 50-ден асқандар деп анықталады) қажеттіліктері мен мүдделеріне қатысты. Жеке тұлғаларға нақты көмек көрсетумен қатар, Age Concern жасқа қатысты кемсітушілік және зейнетақы сияқты мәселелер бойынша науқандар жүргізеді, егде жастағы адамдарға қатысты қоғамдық пікір мен үкімет саясатына әсер етеді. Ұлыбритания бойынша ұлттық және жергілікті деңгейде жұмыс істейтін көптеген Age Concern ұйымдары құрылды. Ұлттық деңгейде Age Concern ұйымдары Англия, Шотландия, Уэльс және Солтүстік Ирландияны қамтыды. Жергілікті Age Concern ұйымдары шағын ауылдық топтардан округ деңгейіндегі ұйымдарға дейін әр түрлі. Англияда 370-тен астам жеке қайырымдылық ұйымы ұлттық федерацияның мүшесі болды. Әрқайсысы Age Concern туы астында жұмыс істейтін дербес тіркелген қайырымдылық ұйымы болғанымен, федерация мүшелеріне жергілікті, аймақтық және ұлттық деңгейде ынтымақтасуға, ресурстарды, тәжірибені және ықпалды бөлісуге мүмкіндік берді. Осы сияқты ұйымдар Жаңа Зеландияда, Испанияда, Украинада және басқа да елдерде де ұқсас атаулармен бар. Age Concern England және Help the Aged біріктірілді, ал кейінірек Age UK Ұлыбританиядағы егде жастағы адамдарға қамқорлықтың ұлттық бейнесін иеленді, сондай-ақ бірнеше жергілікті ұйымдар да жаңа атауды қабылдады, бірақ көптеген жергілікті ұйымдар жергілікті Age Concern ретінде жұмысын жалғастырды. Олардың бірі – Age Concern Manchester, ал басқа мысалдар – Age Concern Luton және Age Concern Central Lancashire.
Age Concern is the banner title used by several charitable organizations (NGOs) specifically concerned with the needs and interests of all older people (defined as those over the age of 50) based chiefly in the four countries of the United Kingdom. In addition to providing practical support to individuals, Age Concern campaigns on issues such as age discrimination and pensions, influence public opinion and government policy about older people. Numerous Age Concern organisations have been established throughout the UK, working at national and local levels. At the national level, four Age Concern organisations covered England, Scotland, Wales, and Northern Ireland. Local Age Concerns vary from small village groups to countywide organisations. In England, over 370 of the individual charities were members of a national federation. Although each was a separately registered charity working under the Age Concern banner, the federation allowed members to collaborate at local, regional, and national levels, to share resources, expertise, and influence. Similar organisations also exist in New Zealand, Spain, Ukraine, and elsewhere under similar banners. There was a merger of Age Concern England and Help the Aged, and somewhat later Age UK took over the mantle of the national face of concern for the aged in the UK, and several local organisations have also adopted the new name, but many local organisations continued to operate as local Age Concerns. One of these was Age Concern Manchester, and other examples are Age Concern Luton and Age Concern Central Lancashire.
Тарих
Age Concern ұйымының тарихы Ұлыбританияда басталып, сол елде Екінші дүниежүзілік соғыстың қарт адамдарға тигізген әсерінің түсінілуіне байланысты; соғысқа шақыру салдарынан отбасылық байланыстардың үзілуі мен құлдырауы, қарттарға қолдау көрсетудегі бұрынғы заңдардың тиімсіздігін көрсетті, олар отбасылық қамқорлықтан айырылған қарттарға жеткілікті көмек бере алмады. 1940 жылы Элеонора Ратбоун төрағалығымен Қарттар әл-ауқаты жөніндегі комитет (OPWC) құрылды, ол үкімет пен ерікті ұйымдар арасындағы пікір алмасу алаңы болды. OPWC Ливерпуль жеке қызметтер қоғамының (PSS) кіші комитеті еді. 1944 жылы комитет атын Ұлттық қарттар әл-ауқаты жөніндегі комитет (NOPWC) деп өзгертті және көптеген жергілікті OPWC-тің қызметін үйлестіруге жауапкершілік алды. 1950 жылдардан бастап NOPWC жергілікті комитеттерге қызмет көрсету және қарттар үйлерінің басшыларын оқыту үшін, соғыстан кейінгі әлеуметтік мемлекеттің дамуымен байланысты мемлекеттік және жергілікті қаражаттарды пайдаланды. 1968 жылы Денис Ньюманға, сол кездегі NOPW кеңесінің төрағасына, үкіметтің қаржылық қолдауымен жұмыс істейтін және ешкімге есеп бермейтін билік иелері басқаратын ұйым қарттардың мүдделерін тиімді қорғай алмайтыны анық болды. Сол кезде Әлеуметтік қызметтер департаменті арқылы үкіметтен бөлінген қаржы жылына 40 000 фунт стерлинг болатын. Бір мәселе, жауапты министр (Дик Кросман) егер ұйым үкіметтен бөлініп кетсе, қаражат жаңа құрылымға автоматты түрде беріледі деп саяси тұрғыдан кепілдік бере алмады. Сондықтан осы қаржыландыру тәуекелін қабылдау Age Concern ұйымын үкіметтік қолдаумен іске асырылатын қайырымдылық жобасының жаңа тәсілі ретінде ерекшеледі. Екіншіден, жаңа кеңсесін құрып, 40 000 фунт стерлингтік грантын сақтап қалғаннан кейін Ньюман жаңа тағайындалған бас директордың жалақы алуын және жауапкершілікке тартылуын талап етті. Бұл Ұлыбританиядағы кез келген қайырымдылық ұйымының басшысының алғашқы ресми жалақысы болды. 1971 жылы Дэвид Хобманның басшылығымен NOPWC мемлекеттік атауын Age Concern деп өзгертті және өзін үкіметтен және Ұлттық әлеуметтік қызметтер кеңесінен (қазір NCVO) бөліп алды. Ол сонымен қатар «қарт жасқа арналған манифест» жариялады және өзін лоббилік ұйым ретінде, сондай-ақ қызмет көрсетуді жақсарту, оқыту және зерттеу жүргізумен айналысатын ұлттық деңгейдегі ұйым ретінде орнықтырды. Age Concern England директорларының қатарында Дэвид Хобман, Баронесса Грингросс және қазіргі бас директор Гордон Лишман болды. 1986 жылы Age Concern Лондон Корольдік колледжінде геронтология институтын құрды және өзінің Age Concern Research Unit бөлімін оған қосты.
Age Concern's origins are in the United Kingdom and can be traced back to a realisation in that country of the effects on aged people of the Second World War; the dislocation and breakdown of family life arising out of conscription led to a recognition that existing poor laws failed to provide effective support for old people separated from family support networks. In 1940, the Old People's Welfare Committee (OPWC), chaired by Eleanor Rathbone, was formed as a forum for discussion between government and voluntary organisations. OPWC was a sub committee of the Liverpool Personal Service Society (PSS). In 1944, the committee changed its name to the National Old People's Welfare Committee (NOPWC) and took on responsibility for coordinating the activities of numerous local OPWCs. From the 1950s onwards, NOPWC accessed government and local funds associated with the post war development of the welfare state, to provide services to local committees, and training to wardens of old people's homes. In 1968 it became clear to Denise Newman. the then chairman of the NOPW council, an organisation funded within the government and run by unaccountable grandees was not an effective voice for the needs of the elderly. At that time the funding allocated from the government through the Department of Social Services was £40,000 a year. One problem was that the minister responsible (Dick Crossman) was not in a position politically to guarantee that should the group break with the government that the funds would naturally follow to the new entity. So it was the taking of this funding risk which initially marked out Age Concern as part of a new way of dealing with what could be seen as a government supported charitable exercise. Secondly, having successfully established itself with its premises and retained its £40,000 grant, Newman then insisted that the newly appointed CEO be salaried, and therefore accountable. This was the first salaried appointment of the senior executive of any charity in the UK. In 1971, under the new direction of David Hobman, the NOPWC changed its public name to Age Concern, and separated itself from the government and the National Council for Social Service, now NCVO. It did so while also launching a 'manifesto for old age' and establishing itself nationally as a lobbying body as well as an organisation that engaged in service provision and enhancement, training, and research. The directors of Age Concern England have included David Hobman, Baroness Greengross, and Gordon Lishman the current Director General. In 1986 Age Concern established an Institute of Gerontology at King's College London into which it folded its own Age Concern Research Unit.
Бап-бақыры
2006 жылдың 30 мамырында Age Concern компаниясы Heyday жобасын іске қосты, осы орайда Ұлыбританиядағы ең ірі сауалнама жүргізілді. 1940-1950 жылдары туған 10 миллион адамнан жасқа қатысты дискриминация, зейнетақы және денсаулық сақтау сияқты мәселелер бойынша пікірлері сұралды. Heyday зейнеткерлікке дайындалып жатқан немесе зейнеткерліктегі адамдарға арналған коммерциялық емес мүшелік ұйымы ретінде құрылды. Heyday мүшелеріне қаржы, жұмыс, зейнеткерлік және денсаулық туралы сарапты кеңес берумен қатар, оларды бір-бірімен байланыстыру қызметтерін, шағын жылдық жарна төлемімен ұсынды. Age Concern федерациясы шеңберінде Heyday амбициялы мүшелік мақсаттарына жетпегендіктен, қымбат әрі даулы жоба болып саналды. Күтілгеннен төмен мүшелік деңгейіне байланысты Age Concern Heyday жобасын қайта құрылымдады. Қайырымдылық комиссиясы бірнеше ұсынымдар жасағаннан кейін, Heyday 2009 жылдың 31 наурызында жоба жабылатынын хабарлады, сонымен қатар Heyday Age Concern веб-сайтында өз қызметін жалғастыратынын мәлімдеді. Бұл жобаны зерттеу үшін қайырымдылық ұйымы Сэр Кристофер Келлиді тартты. Оның 2009 жылғы есебінде Age Concern осы жобадан 22 миллион фунт стерлингтен астам шығынға ұшырағаны анықталды.
On 30 May 2006, Age Concern launched Heyday marking the launch by carrying out the UK's biggest survey, asking 10 million people born in the 1940s and 1950s for views on issues such as ageism, pensions, and health. Heyday was launched as a not for profit membership organisation for people planning for or in retirement. Heyday offered members access to expert advice on finances, work, retirement, and health, as well as putting them in touch with one another, for a small annual subscription. With ambitious membership targets, Heyday proved an expensive and controversial exercise within the Age Concern Federation. Due to lower than expected membership take up, Age Concern restructured the Heyday scheme to meet the low level of activity. Shortly after a Charity Commission report made several recommendations, Heyday announced that the scheme would close on 31 March 2009, noting that Heyday would maintain a presence on the Age Concern website. The charity commissioned Sir Christopher Kelly to investigate the project. His 2009 report concluded that Age Concern had lost over £22 million on the venture.