Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаткер (1863–1932)
American politician (1863–1932)
Уэсли Ливси Джонс (9 қазан 1863 ж. – 19 қараша 1932 ж.) – АҚШ Вашингтон штатынан АҚШ Өкілдер палатасында және АҚШ Сенатында қызмет еткен американдық саясаткер. Америка Азамат соғысы кезінде Одақ армиясында қызмет еткен әкесі қайтыс болғаннан кейін бірнеше күн өткен соң Иллинойс штатының Бетани қаласының жанында туған Джонс фермаларда жұмыс істей отырып өсті. Ол мектепте сабақ берген соң, Иллинойс штатының Энфилд қаласындағы Оңтүстік Иллинойс колледжін бітірді. Чикагода құқық білімін алып, адвокаттық емтиханды тапсырып, республикашыл ретінде саясатқа белсенді қатысты. 1889 жылы ол Шығыс Вашингтонның Солтүстік Якима қаласына көшіп, жылжымайтын мүлік саласында жұмыс істеді және заңгерлікпен айналысты. 1898 жылы ол республикалық партиядан АҚШ Өкілдер палатасына сайланды және бес мерзім бойы қызмет етті. 1908 жылы АҚШ Сенатына сайланды; 1909 жылдан қайтыс болғанға дейін Сенатта қызмет етті, сондай-ақ жетекші лауазымдарда және бірнеше Сенат комитеттерінің төрағасы болып қызмет етті. Джонс 1932 жылы қайта сайлануға үміткер болды. Ол қарашадағы сайлаудан кейін көп ұзамай, бірақ 1933 жылдың наурыз айында мерзімі аяқталмас бұрын қайтыс болды. Ол Сиэтлде қайтыс болды және Сиэтлдегі Бонни Уотсон қабірстандығына жерленді.
Wesley Livsey Jones (October 9, 1863November 19, 1932) was an American politician who served in the United States House of Representatives and the United States Senate representing the state of Washington. Born near Bethany, Illinois days after the death of his father, who was serving in the Union Army during the American Civil War, Jones grew up working on farms. He taught school before graduating from Southern Illinois College in Enfield, Illinois. He studied law in Chicago, passed the bar, and became active in politics as a Republican. In 1889, he moved to North Yakima, in eastern Washington, where he worked in real estate and practiced law. In 1898, he was elected as a Republican to the United States House of Representatives, where he served five terms. He won a seat in the United States Senate in 1908; he served from 1909 until his death, and served in both leadership positions and as chairman of several Senate committees. Jones lost his 1932 bid for reelection. He died soon after the November election, but before his term expired in March 1933. He died in Seattle, and was interred at Seattle's Bonney Watson Mortuary.
Ерте өмір
Джонс Иллинойс штатының Бетани қаласына жақын жерде, Уэсли мен Фиби Джонстың ұлы болып дүниеге келді. Ол Америка Азамат соғысы кезінде 41-ші Иллинойс ерікті жаяу әскер полкінің B ротасында қарауыл қызметінде болған әкесінің қазасынан кейін үш күн өткен соң дүниеге келді. Ол Иллинойс штатының Энфилд қаласындағы Оңтүстік Иллинойс колледжін бітіріп, Чикагода заң оқыды, ал түнгі уақытта мектепте сабақ берді. 1886 жылы адвокаттық емтиханды тапсырып, Иллинойс штатының Декатур қаласында заңгерлік тәжірибесін бастады. Ол сондай-ақ Республикалық партияға қосылып, саясатқа белсенді түрде араласа бастады. Иллинойста тұрғанда Джонс 1884 жылы Джеймс Г. Блейн мен 1888 жылы Бенджамин Харрисонды президенттікке қолдады.
Jones was born near Bethany, Illinois, the son of Wesley and Phoebe Jones; he was born three days after the death of his father, who was serving as a private in Company B, 41st Illinois Volunteer Infantry Regiment during the American Civil War. He graduated from Southern Illinois College in Enfield, Illinois, and studied law in Chicago while teaching school at night. He passed the bar in 1886, and started a law practice in Decatur, Illinois. He also began to get active in politics, having joined the Republican Party. While living in Illinois, Jones campaigned for James G. Blaine for president in 1884, and for Benjamin Harrison in 1888.
Неке және отбасы
1886 жылы Джонс Минда Нельсонға үйленіп, отбасын құрды. Олардың екі баласы болды: қызы Хейзел Е. және ұлы Гарри Б. Джонс. Кейін Хейзел Джонс Артур Коффинге тұрмысқа шықты.
In 1886 Jones also married Minda Nelson, starting a family. They had two children together, daughter Hazel E. and son Harry B. Jones. Hazel Jones later married Arthur Coffin.
Вашингтон штатына көшіп келу
1889 жылы Джонс Вашингтон штатының шығысындағы Солтүстік Якимаға көшіп келді. Бұл Якима өзені жанындағы өсіп келе жатқан аймақ еді. Ол жылжымайтын мүлікпен айналысып, сонымен қатар заңгерлік қызметін жалғастырды. Қала Якама үндістерінің резервациясының жанында дамыды, онда он тоғызыншы ғасырдың ортасынан бері бірнеше туысқан тайпалар қоныстанды, олар миллиондаған акр жерді АҚШ-қа беру туралы шартқа қол қойды.
In 1889, Jones moved to North Yakima, in eastern Washington. It was a developing area near the Yakima River. He worked in the real estate business and continued to practice law. The town developed near the Yakama Indian Reservation, where several related peoples had been settled since the mid nineteenth century, when they signed a treaty ceding millions of acres of land to the United States.
Саяси мансап
Вашингтон штатына көшіп келгеннен кейін Джонс Азамат соғысының одақтас ветерандарының ұлдары қатарында белсенділік танытты. Ұйымдағы жетекшілік лауазымдары оған саяси мансабын бастауға мүмкіндік берген танымалдылықты сыйлады. 1890 жылдан бастап Джонс Вашингтонда сайлау кампанияларында жиі шақырылатын спикер болды және штат бойынша республикалық митингілерге қатысты. 1898 жылы Джонс Вашингтон штатының жалпы округінен Конгресске сайланды. Ол төрт рет қайта сайланды және 1899 жылдың 4 наурызынан 1909 жылдың 3 наурызына дейін АҚШ Өкілдер палатасында қызмет етті. 1908 жылы Джонс Вашингтоннан АҚШ Сенатына сайланды. Ол алғаш рет штат заң шығарушы органымен сайланды, бірақ 1913 жылы АҚШ Конституциясына енгізілген 17-ші түзетуден кейін, ол кейін халықтың тікелей дауысымен сайланды. Джонс 1914, 1920 және 1926 жылдары халықтың тікелей дауысымен қайта сайланды және 1909 жылдың 3 наурызынан өмірінің соңына дейін қызмет етті. 1917 жылы Джонс Якимадан штаттың ірі қаласы және порты – Сиэтлге көшіп келді, ол Каскад тауларының батыс жағында, Пьюджет саундта орналасқан. Сенатта Джонс көпшілікке жетекшілік етуші қамшы лауазымына көтерілді, ол 1924 жылдан 1929 жылға дейін осы лауазымды атқарды. Ол сондай-ақ бірнеше комитеттердің төрағасы болды, олардың ішінде: Өнеркәсіптік көрмелер (61-ші Конгресс); Балық шаруашылығы (62-ші Конгресс); Құрдымға кеткен мемлекеттік құжаттарды жою (64 және 65-ші Конгресс); Үндістердің жеріне заңсыз кіргендерді тергеу (65-ші Конгресс); Сауда (66-шыдан 71-ші Конгресске дейін); және Ұлттық қаржы (71-ші және 72-ші Конгресс). Джонс Тынық мұхитының солтүстік-батысындағы федералдық инвестицияларды белсенді түрде қолдады. Ол бірнеше суару жобаларын қаржыландыруға қол жеткізді, бұл әсіресе штаттың құрғақ шығыс бөлігіндегі фермерлерге көмектесті. 1906 жылы ол Якама тайпасының суару құқығын алу үшін жерлерінің төрттен үш бөлігін беруді талап ететін заң жобасын ұсынды. Бұл тек тайпалар ғана емес, сонымен қатар олардың одақтас еуропалық америкалық жақтастары, мысалы, Якимадағы көрнекті фермер Лукулл Вергиль МакВортер, ол үндістердің құқықтары мен мәдениетін қолдауға тырысты, тарапынан қарсылыққа ұшырады. 1914 жылы Джонстың заң жобасы комитетте мақұлдау алмады. Джонс сонымен қатар Пьюджет саундтың батыс жағында, Бремертон қаласындағы Пьюджет саунд әскери-теңіз базасының салынуын қамтамасыз етті. Бұл аймақтың экономикасы үшін маңызды болды және аймақта көптеген жұмыс орындарын қамтамасыз етуде. 1920 жылы ол Джонс сауда теңізі заңын демеледі және қабылдауға қол жеткізді, ол американдық порттар арасында тек американдық кемелер ғана жүк тасымалдауы керек екенін көздейді, осылайша Аляска Сиэтлдегі кемелерге тәуелді болды. Джонс өзінің саяси мансабының барлық кезеңінде тыйым салуды жақтады. Бастапқыда бұл оның танымалдылығын арттырды, бірақ ол 1932 жылы сайлауда жеңіліске ұшырауына ықпал еткені мүмкін. 28 дауыспен жеңіліс тарихтағы ірі партиялардың кандидаттары арасында екінші ең үлкен жеңіліс болды. Көбірек маңыздысы, Ұлы депрессия басталды және көптеген республикашылар осы сайлауда демократтарға жеңілді, сайлаушылар өсіп келе жатқан жұмыссыздыққа басқа шешімдер іздеді. Джонсты президент Франклин Д. Рузвельтпен бірге сайланған демократ Хомер Бон жеңді.
After moving to Washington state, Jones became was active in the Sons of Union Veterans of the Civil War. His leadership roles in the organization gave him name recognition that enabled him to begin a political career. Beginning in 1890, Jones was a sought after campaign speaker in Washington, and took part in Republican rallies throughout the state. In 1898, Jones was elected to represent Washington's at large congressional district. He was reelected four times, and served in the U. S. House from March 4, 1899, to March 3, 1909. In 1908, Jones ran successfully for a seat representing Washington in the United States Senate. He was first elected by the state legislature, but, after passage of the 17th amendment to the US Constitution in 1913, he was later elected by popular vote. Jones was reelected by popular vote in 1914, 1920, and 1926; he served from March 3, 1909, until his death. In 1917, Jones moved from Yakima to Seattle, the state's major city and port, located on Puget Sound on the west side of the Cascade Mountains. In the Senate, Jones advanced to a leadership position as Majority Whip, a post he held from 1924 to 1929. He also served as chairman of several committees, including: Industrial Expositions (61st Congress); Fisheries (62nd Congress); Disposition of Useless Executive Papers (64th and 65th Congresses); Investigate Trespassers Upon Indian Land (65th Congress); Commerce (66th through 71st Congresses); and Appropriations (71st and 72nd Congresses). Jones was a successful advocate for federal investment in the Pacific Northwest. He secured funding for several irrigation projects, which particularly aided farmers in the more arid eastern part of the state. In 1906 he proposed a bill requiring the Yakama Nation to give up three quarters of their land in order to gain any irrigation rights. This was opposed not only by the confederated tribes but by their allied European American advocates, such as Lucullus Virgil McWhorter, a prominent rancher in Yakima who worked to support Native American rights and culture. In 1914 Jones's bill finally died in committee. Jones also gained construction of a large naval facility, the Puget Sound Navy Yard in Bremerton, on the west side of Puget Sound. It was important to the area economy and continues to provide many jobs in the area. In 1920 he sponsored and secured passage of the Jones Merchant Marine Act, which stipulated that only American ships could carry cargo between American ports, thereby making Alaska dependent on Seattle based shipping. Jones was a vocal proponent of prohibition throughout his political career. Initially this aided his popularity, but it likely contributed to his electoral defeat in 1932. The 28 point loss was the second largest of any major party nominee in history. More importantly, the Great Depression had set in, and many Republicans lost to Democrats in this election, as voters sought other solutions to growing unemployment. Jones was defeated by Democrat Homer Bone, who swept in with President Franklin D. Roosevelt.
Өлім және жерлеу
Джонс 1932 жылғы 19 қарашада Сиэтлде қайтыс болды, Сенатқа қайта сайлауда жеңіліске ұшырағаннан кейін көп ұзамай, бірақ оның мерзімі бітуге үлкермеді. 1933 жылы сайлау жеңімпазы қызметке кіргенше оның орнына басқа адам тағайындалды. Оның күлі Сиэтлдегі Бонни Уотсон қабірстандығына қойылды.
Jones died in Seattle on November 19, 1932, shortly after losing reelection to his Senate seat, but before his final term had expired. A replacement was appointed to serve until the winner of the election took office in 1933. His ashes were interred at Bonney Watson Mortuary in Seattle.