Роберт Рейнольдс Джонс: Өмірбаяны мен қызметі

Кіріспе

Американдық евангелист және хабар таратушы (1883–1968)
"Доктор Боб" деп танылған басқа адамдар

Роберт Рейнольдс Джонс аға (30 қазан 1883 – 16 қаңтар 1968) – американдық евангелист, діни хабар таратуды бастаушы, және Боб Джонс университетінің негізін қалаушы және алғашқы президенті.

Алғашқы жылдар

Боб Дэвис Рейнольдс Джонс Уильям Александр мен Джорджия Крил Джонстың он екі баласының он біріншісі болды. 1883 жылы Боб дүниеге келген кезде, Алекс Джонс, Конфедерация ардагері, Алабама штатының Дейл округінде шағын шаруашылықпен айналысып жатқан еді, бірақ бірнеше айдан кейін отбасы Дотан қаласының батысына қарай Браннон Стендке көшіп барды. Джонстың барлық үйленбеген балалары шаруашылық жұмысына көмектесті, ал Боб Джонс Дотан қаласында үй-үйге көкөніс сататын. Джонс кейінірек былай деп есіне алды: «Біз азып-тозығып кеткен болсақ та, мінезді қалыптастырдық». Джонстың бастауыш білімі қазіргі заманғы талаптарға сай шектеулі болды, бірақ бала ерте жасынан-ақ жылдам ойлайтын және шешендік қабілетімен көзге түсті. Алекс Джонс Бобқа Киелі кітаптан және әдебиеттен үзінділерді жаттауға көмектесті, ал «ұялмаған және өзіне сенімсіз» болған Бобты қонақтарға өнер көрсетуге жиі шақыратын. Джонс кейінірек былай деп есіне алды: «Мен әкемнің айтқанын орындадым, бірақ ол маған «сөйлеуді» тапсырғанда, ешкім білмейтін қиналысқа ұшырадым». Дегенмен Джонс сахналық қорқынышын тез жеңген болуы керек, өйткені 1895 жылы, он екі жасында ол Дотан қаласындағы дәріхананың алдындағы құрғақ тауар қорабына шығып тұрып, Популистік партияны жырлы, жиырма минут бойы қорғады. Оның қабілетін Филадельфиядан келген методист миссионері және Кинсидегі методист орта мектебінің бұрынғы президенті Чарльз Джефферсон Хаммит (1858–1935) таныды. Джонс Хаммитттермен бірге тұрды және үй шаруашылығына қызмет ету арқылы, тіпті Хаммит балаларының тапсырыстарын қабылдап, өзінің жатақ ақысын төлеуге көмектесті. Джонс 1900 жылы Маллалиуді бітіріп, келесі жылы Гринсборо қаласындағы (Алабама штаты) Оңтүстік колледжіне (кейіннен Бирмингем Оңтүстік колледжіне) оқуға түсіп, уағыздау арқылы өзін-өзі асырады. Ол 1904 жылға дейін оқыды, бірақ ол кезде ол уағыздаушы ретінде осылай танымал болғандықтан, екі жесір әйел бауырларын асырауға көмектесу үшін диплом алмастан кетіп қалды. Джонс 17 жасқа келгенде, оның әкесі мен анасы екеуі де қайтыс болды. 1905 жылы Джонс Бернис Шеффилдке үйленді, ол туберкулезбен ауырып, некелескеннен кейін он ай ішінде қайтыс болды. 1908 жылдың 17 маусымында ол Мэри Гастон Столленверкке үйленді, онымен ол Алабама штатының Юнионтаун қаласында өткізген жиналыста хор мүшесі ретінде танысқан. Олардың жалғыз баласы Боб Джонс кіші 1911 жылдың 19 қазанында Монтгомериде дүниеге келді, онда олар тұрды. Мэри Гастон Джонс 1989 жылдың 12 мамырында, 101 жасында қайтыс болды, күйеуінің алғашқы әйелі қайтыс болғаннан кейін 83 жыл өткен соң.

Bob Davis Reynolds Jones was the eleventh of twelve children born to William Alexander and Georgia Creel Jones. In 1883, when Bob was born, Alex Jones, a Confederate veteran, was working a small farm in Dale County, Alabama, but within months the family moved to Brannon Stand west of Dothan. All the unmarried Jones children helped work the farm there, and Bob Jones often sold the family vegetables door to door in Dothan. Jones later recalled, "We may have been a little undernourished, but we built some character." Jones's elementary schooling was limited by modern standards, but the boy early exhibited a quick mind and oratorical ability. Alex Jones had Bob memorize passages from the Bible and from literature, and Bob, who was "timid and self conscious," was regularly called on to perform for guests. Jones later recalled, "I did whatever my father said to do, but when he told me to 'say the speech,' I suffered agony that nobody could possibly know." Jones must have quickly overcome his stage fright, however, for by 1895, as a twelve year old, he gave a spirited, twenty minute defense of the Populist Party while standing on a dry goods box in front of a Dothan drug store. His gifts were recognized by Dr. Charles Jefferson Hammitt (1858–1935), a Methodist missionary from Philadelphia and former president of Mallalieu Seminary (1882–1923), a Methodist secondary school in Kinsey. Jones boarded with the Hammitts and helped pay his board by serving the household, even taking orders from the Hammitt children. Jones graduated from Mallalieu in 1900, and the following year he entered Southern College (later Birmingham Southern College) at Greensboro, Alabama, supporting himself with his preaching. He attended until 1904 but by then was already so prominent as an evangelist that he left without taking a degree, in part to help support two widowed sisters. By the time Jones was 17, both his father and mother were dead. In 1905, Jones married Bernice Sheffield, who contracted tuberculosis and died within ten months of their marriage. On June 17, 1908, he married Mary Gaston Stollenwerck, whom he had met as a choir member during a meeting he was conducting in Uniontown, Alabama. Their only child, Bob Jones Jr., was born October 19, 1911, in Montgomery, where they made their home. Mary Gaston Jones died on May 12, 1989, in her 101st year—83 years after the death of her husband's first wife.

Евангелистік мансап

Джонстың отбасы шын ниетпен христианды қабылдаған – анасы Примитивті баптист, ал әкесі «суға батырып» шомылған методист болған. Отбасы жақын жердегі методист шіркеуіне барып, Боб Джонс 11 жасында сол шіркеуде дінге келген. Бірақ Джонстың кейіннен конфессиялық емес болатынының белгісі ретінде, ол да методистерге қосылар алдында суға батырып шомылдырылды. 12 жасында Джонс жексенбілік мектептің басшысы болып тағайындалды және алғашқы жаңарту жиналысын үй шіркеуінде өткізді – бір апта ішінде алпыс адам дінге қайта оралды. Он үш жасында ол «бұтақтан жасалған шатыр» салып, 54 мүшеден тұратын өз қауымын құрды. 15 жасқа келгенде Джонс Алабама методист конференциясының лицензиялы аймақтық уағызшысы болды. Бір жылдан кейін ол бастаған шіркеуі де бар бес шіркеудің Хедленд аймағына шақырылды және еңбегі үшін айына 25 доллар (қазіргі күні құны) таба бастады. Кейін Джонс: «Шайтан мені тұзаққа түсірген жоқ, мені одан-мұнан, үйден-үйге тартты. Адамдар менің уағызымды тыңдауға ағылып келді. Ғимараттар көпшілікті қабылдай алмады, тіпті адамдар сыртта тұрып, терезеден тыңдайтын. Менің бұзылмауыма таңғаламын», – деп ойлады. Америкадағы евангелистік жиналыстар ХХ ғасырдың басында бұрынғыдан да көп газет беттерінде жарияланды және көбінесе қала басшыларының азаматтық мақтанышымен қолдау көрсетілді. Боб Джонстың жиналыстары ол өткізген қалаларда апталар бойы газеттердің бірінші бетінде жарияланды. 1920 жылдарға қарай Джонс, Білли Сандейден басқа, АҚШ-тағы ең танымал евангелист болды. Оның науқандарының нәтижелері тіпті сол дәуір үшін де керемет болды. Мысалы, 1917 жылы 22 000 тұрғыны бар Занесвилл қаласында өткен жеті апталық науқанда 3 384 адам дінге келді, олардың 2 200-і Пасха күні шіркеулерге қосылды. 1921 жылы Мускингм колледжі, пресвитериан мектебі, Джонсқа құрметті докторлық дәрежесін берген алғашқы оқу орны болды. 40 жасқа келгенде Джонс 15 миллионнан астам адаммен тікелей сөйлесіп, күшейткіш құралдарсыз уағыз айтқан және ондаған мың адамды дінге келтіргені үшін мақтау алды. (Билли Сандейден айырмашылығы, Джонс өзінің нәтижелерін тізімдеп сақтауға құштар емес еді.) Көпшілік саны бір мезгілде 15 000 адамға жететін, осы кезеңнің евангелисттеріне тән үлкен дауыс, гиперболалық тіл және әсем әрекеттерді қажет ететін. (Занесвиллде бір журналист Джонстың «алтарьға сонша қатты соққы бергенінен оны бұзғанын» жазды.)

Jones's family was devoutly Christian—his mother a Primitive Baptist and his father an "immersed" Methodist. The family attended a nearby Methodist church where Bob Jones was converted at age 11. But as a portent of Jones's later non denominationalism, he too was baptized by immersion before joining the Methodists. At age 12, Jones was made Sunday School superintendent, and he held his first revival meeting at his home church—seeing sixty conversions in a single week. At thirteen, he built a "brush arbor" shelter and organized his own congregation of 54 members. By age 15, Jones was a licensed circuit preacher for the Alabama Methodist Conference. A year later, he was called to the Headland Circuit of five churches, including the one he had started, and he was earning $25 a month (worth $ today) for his labors. Jones later wondered that "the devil did not trap me I was pulled here and there and from house to house. People flocked to hear me preach. The buildings could not hold the crowds; people even stood outside and stuck their heads in the windows to listen. It's a wonder it did not spoil me." American evangelistic meetings received more newspaper publicity at the turn of the twentieth century than before or since and were often boosted by the town fathers out of civic pride. Bob Jones meetings were frequently front page news for weeks in the cities where he held meetings. By the 1920s, Jones was probably the best known evangelist in the United States except for Billy Sunday. His campaign results were remarkable even for the era. For instance, in a seven week campaign in Zanesville, Ohio (1917), a town of 22,000, there were 3,384 converts, of whom 2,200 joined churches on Easter Sunday. In 1921, Muskingum College, a Presbyterian school, became the first of several institutions to confer honorary doctorates on Jones. By the time he was 40, Jones had preached to more than fifteen million people face to face and without amplification, and he was credited with tens of thousands of conversions. (Unlike Billy Sunday, Jones was reluctant to keep tabulated records of his results.) Crowds might be as large as 15,000 at a time, virtually necessitating the sustained volume, hyperbolic language, and extravagant gestures that became stereotypical characteristics of period evangelists. (In Zanesville, a reporter noted that Jones "pounded the altar so hard he broke it.")

Боб Джонс университеті

1920-жылдардағы фундаменталистік модернизм даулары кезінде Джонс жоғары білім берудің секуляризациялануына алаңдады. Шіркеу мүшелерінің балалары колледжге түсіп, ата-аналарының дінінен бас тартты. Кейін Джонс 1924 жылы Индиана штатының Винона-Лейк қаласындағы Библиялық конференцияда достасы Уильям Дженнингс Брайанның өзіне жақындап: «Егер мектептер мен колледждер эволюцияны факт ретінде оқытуды тоқтатпаса, біз атеисттер ұлтына айналамыз» дегенін еске алды. 1925 жылдың күзінде, Скопс процесінен кейін Джонс әйелімен бірге Флориданың оңтүстігінде жүргенде, православиелік христиан колледжінің қажеттілігі туралы әңгімелесті, мемлекеттік және діни колледждердің секуляризмге ұшырауы деп санайды. Сандвичтер жеп болған соң, Джонс «көкте күркірегендей» осындай мектеп ашылатынын жариялады. Әйелі: «Роберт, сен ақылдан безгенсің бе?» деді. Джонс көлікті солтүстікке бұрып, Алабама мен Флоридадағы достарымен орналасу туралы кеңесе бастады. 1926 жылдың 14 сәуірінде Флорида штатының Панама-Сити қаласындағы округ соты жарғыны бекітті, ал Джонс колледжге қаржы жинау үшін жылжымайтын мүлікті сатуға кірісті. 1926 жылдың 1 желтоқсанында Флорида штатының Линн-Хейвен қаласының жанындағы Сент-Эндрюс шығанағында құрылысы басталды, ал колледж 1927 жылдың 12 қыркүйегінде 88 студентімен ашылды. Джонс мектепке өзінің атын қоюға қарсы болды, бірақ достары «мектеп менің қатысым болғандықтан осы атпен аталады, басқа ат беру адамдарды шатастырады» деген аргументімен оның қарсылығын жеңді. Боб Джонс колледжден жалақы алмады, тіпті жылдар бойы жеке жинақтарымен және жақындығынан түскен табысымен мектепке көмектесті. Уақыт пен орын да қиын болды. Флоридадағы жылжымайтын мүліктің құны 1925 жылы шарына жетті, ал 1926 жылдың қыркүйегіндегі дауыл жердің құнын одан әрі төмендетті. Үлкен экономикалық депрессия оның ізінен келді. Боб Джонс колледжі 1933 жылы Кливлендке көшіріліп, банкроттықтан мүжілді. Дегенмен, мектептің және оның негізін қалаушының беделі арта берді, ал Екінші дүниежүзілік соғыстың соңында GI Bill заңына сәйкес колледж жаңа орын іздеуге және жаңа кампусты салуға мәжбүр болды. 1947 жылы мектеп Оңтүстік Каролина штатының Гринвилл қаласына көшірілді, онда ол Боб Джонс университеті деп аталды. Сол кезде күнделікті басқару ұлы Боб Джонсқа жүктелді. Дегенмен, Джонс ақсақал ақша жинауды жалғастырды, шіркеуде үнемі уағыздады және 1950-ші жылдары кампусты толтырған жүздеген діни қызметкерлерге шабыт берді, олар оны «Доктор Боб» деп құрметтеді. 1960-шы жылдардың басында ол «артериялардың қатаюынан» зардап шеге бастады, 1964 жылы басқарма төрағасы қызметінен кетті және 1966 жылы Университет клиникасына зейнетке шығуға мәжбүр болды. Ақыл-есі шатасқан күйі де, оның дұғалары соңына дейін айқын болды делінеді.

During the Fundamentalist Modernist controversy of the 1920s, Jones grew increasingly concerned with the secularization of higher education. Children of church members were attending college, only to reject the faith of their parents. Jones later recalled that in 1924, his friend William Jennings Bryan had leaned over to him at a Bible conference service in Winona Lake, Indiana, and said, "If schools and colleges do not quit teaching evolution as a fact, we are going to become a nation of atheists." In the fall of 1925—shortly after the Scopes Trial—Jones and his wife were driving in south Florida talking about the need for an orthodox Christian college as an alternative to what he perceived to be loss of both state and denominational colleges to secularism. After stopping for some sandwiches, Jones announced, "just as a clap of thunder out of a clear sky," that he was going to found such a school. His wife's first response was, "Robert, are you crazy?" Jones immediately turned the car north and began consulting with friends in Alabama and north Florida about a location. On April 14, 1926, a charter was approved by the circuit court in Panama City, Florida, and Jones promoted real estate sales to raise money for the college. On December 1, 1926, ground was broken on St. Andrews Bay near Lynn Haven, Florida, and the college opened on September 12, 1927, with 88 students. Jones said that although he was averse to naming the school after himself his friends overcame his reluctance "with the argument that the school would be called by that name because of my connection with it, and to attempt to give it any other name would confuse the people." Bob Jones took no salary from the college, and in fact, for years afterward, he helped support the school through personal savings and income from his evangelistic campaigns. Both time and place were inauspicious. The Florida land boom had peaked in 1925, and a hurricane in September 1926 further reduced land values. The Great Depression followed hard on its heels. Bob Jones College barely survived bankruptcy and its move to Cleveland, Tennessee, in 1933. Nevertheless, the reputation of both the school and its founder continued to grow, and with the enactment of GI Bill at the end of World War II, the college was virtually forced to seek a new location and build a new campus. In 1947, the school moved to Greenville, South Carolina, where it was renamed Bob Jones University. By that time, oversight of day to day operations had long since passed to his son, Bob Jones Jr. Nevertheless, the elder Jones continued to raise money, preach regularly at chapel services, and provide inspiration to the hundreds of ministerial students who flooded the campus during the 1950s and revered him as "Doctor Bob." Gradually, during the early '60s, he began to suffer "hardening of the arteries," resigned as chairman of the board in 1964, and was forced to retire to the University infirmary in 1966. Despite mental confusion, his prayers were said to have remained bell clear virtually to the end.

Радио хабарларын тарату

Радио мен кино сияқты жаңа көпшілік ойын-сауық құралдары Боб Джонс пен Билли Сандейдің уағыздау қызметімен сипатталатын, қалалық масштабтағы уағыз тарату дәуірін аяқтауға көмектесті. Бірақ Джонс технологиялық прогреске қарамады және жаңа медианың жақсы жаңалықты таратуға қосымша мүмкіндіктер бере алатынына сенді. 1920 жылдардың басында Джонс радиода хабар тарататын алғашқы діни тұлғалардың бірі болды. 1925 жылы Питтсбургте өткен Боб Джонс евангелистік жиындары, әлемдегі алғашқы қашықтықтан басқарылатын діни хабар таратулар және евангелистік науқаннан тікелей эфирде таратылған алғашқы хабарлар болды. (Осы жылы Джонс сонымен қатар діни фильм түсірді, ол кейбір күнәлерді көрсетуінің графиктігі үшін Пенсильвания штатының цензуралық кеңесі оны "тануға келмейтін күйге" дейін қысқарды.) 1927 жылы, АҚШ-та желілік радио іске қосылған жылы, Джонс Нью-Йорк пен Алабама арасында естілетін күнделікті және апталық желілік бағдарламаны бастады; және басқа да жауапкершіліктеріне қарамастан, ол 1962 жылы денсаулығы нашарлағанға дейін 35 жыл бойы үздірілмейтін радио қызметін жалғастырды. 1944 жылы Джонс Ұлттық діни хабар таратушылардың негізін қалаушысы болды және директор болып қызмет етті. Джонс мыңдаған адамға дауысын күшейтпестен уағыз айту тәсілінің жаңа медиа үшін қолайсыз екенін түсінді, сондықтан оның радио уағыздары жақын және қарапайым стильде жеткізілді. Оның шамамен он мың радио хабарламасының үш мыңы сақталған, ал жазбалары бүгінгі күнге дейін ұлттық синдикат арқылы таратылуда.

Діни көзқарастар

Теологиялық тұрғыдан Джонс Реформация дәстүріндегі протестант болды. Ол Боб Джонс колледжін құрған кездегі алғашқы мәселелерінің бірі – христиандық сенімнің негіздерін қамтитын сенімді ұсыну еді. Боб Джонс университетінің ілімдері (журналист және тыйым салушы Сэм Смолл құрастырған) – бұл дәстүрлі ортодоксияның қысқартылған мәлімдемесі, ол жиырмасыншы ғасырдың басында шабуылға ұшыраған сенімнің аспектілерін атап көрсетеді. Сондықтан, БЖК ілімдері Киелі кітаптың уахиғасымен келгенін растады және христиандық сенімнің қажетті қағидалары ретінде адам эволюциясы теориясын қабылдамады. Мүмкін, анасының Примитивті баптист көзқарастары мен өзінің методист шіркеуіне ұзақ жылдар бойы мүше екендігі арасындағы шиеленіс салдарынан Джонс кальвинизм мен арминиандық арасындағы айырманы табуға тырысты. Ол тыңдаушыларын «Киелі кітапта не айтылса, соның бәрі рас» деп сенуге шақырды, тіпті оның сөздері нақты теологиялық жүйеге сәйкес келмесе де. Джонс адамның табиғаты бұзылған және құтқарылу Мәсіх арқылы, тек рақыммен ғана мүмкін деген сенімде болса да, оның ертедегі жаңғыру уағыздары ішімдік ішу, билеу және сенбі күнін сақтамау сияқты әлеуметтік күнәларға қарсылық білдіруге және оларды заңмен де, жекелей өкінішпен де жақсарту мүмкіндігіне баса назар аударды. Джонстың академиялық білімге деген көзқарасы да практикалық болды; ол христиандық жоғары білімді жақтады, бірақ сенім адамның дәлеліне негізделмейтінін айтты. Джонс реформаторлық дәстүрдің интеллектуалдық басымдылығына да, «терең өмір» қозғалысының ізгіленушілігіне де күмәнмен қарады. Ол Гёте мен Цицеронды әсерсіз айта білді, бірақ студенттерін «ақиқатты қарапайым және оңай түсінуге» шақырды, «жерге шөп шашуға» және «жирафтан бастап ешкіге дейінгі барлық жануарларға» ізгі хабарды түсінуге тең мүмкіндік беруге ұсынды. 1950 жылдары Джонс православиелік протестантизмді фундаментализм мен неоевангелизмге бөлуде маңызды, бірақ қарсы емес рөл атқарды. Кейбір консервативті семинарияларда бұрыннан айтылып келген бұл ажырасу, евангелист Билли Грэмнің беделге көтерілуімен нақтыланды. Грэм қысқа уақытқа Боб Джонс колледжінде оқыды, ал университет оған 1948 жылы құрметті диплом берді. 1940 жылдары Джонс пен Грэм әке мен бала сияқты қарым-қатынас дамытқан сияқты. Алайда 1950 жылдары Грэм ескі фундаментализмнен алыстап кетті, ал 1957 жылы Нью-Йорк крестовый походы үшін кең экуменикалық демеушілікке ұмтылды. Джонс Грэмнің сайлауалды науқанының атқарушы комитетінің мүшелері ортодоксалды христиан дінінің басты қағидаларын, мысалы, Мәсіхтің құдайлық болмысы мен қыздан тууы сияқты ілімдерді қабылдамағаны үшін, Грэм 2 Жохан 9-11-ді бұзған, онда «Мәсіхтің ілімдеріне мойынсұнбағандарды» қауымға қабылдау тыйым салынған. Грэм ұйымының мүшелері Джонсты қызғанышпен айыптады, өйткені Грэм қазір Джонсты естіген кез келген адамнан гөрі үлкен топты тартады. Джонс өзінің «саудаға түсе алмаушы» қарт адам екенін, бірақ Иеміз Иса Мәсіхке «қайта оралмайтынын» жазды. Грэм-Джонс ажырасымының танымалдылығы Киелі кітапқа сенушілердің кіші фундаменталистік және үлкен евангелистік топтарға көбінесе тұрақты бөлінуін көрсетті.

Theologically, Jones was a Protestant in the Reformation tradition. One of his first concerns when he founded Bob Jones College was to provide a creed that would embody the fundamentals of the Christian faith. The Bob Jones University creed (composed by journalist and prohibitionist Sam Small) was an abbreviated statement of traditional orthodoxy, emphasizing those aspects of the faith that were under attack during the early twentieth century. Therefore, the BJC creed affirmed the inspiration of the Bible and rejected the theory of human evolution as necessary tenets of Christian belief. Perhaps because of the tension between his mother’s Primitive Baptist views and his own long standing membership in the Methodist Church, Jones sought to split the difference between Calvinism and Arminianism. He urged his hearers to believe that “whatever the Bible says is so,” even if its words did not fit a particular theological system. Although Jones believed that man was depraved by nature and that salvation was through Christ and by grace alone, his early revival sermons stressed opposition to social sins such as drinking, dancing, and Sabbath desecration and the possibility that they might be ameliorated by legislation as well as by individual repentance. Jones's view of academic learning was also practical; he advocated Christian higher education yet insisted that faith could not rest on human argument. Jones was skeptical of both the intellectual emphasis of the Reformed tradition and the pietism of the "deeper life" movement. He could quote Goethe and Cicero without affectation, but he urged his students to make “truth simple and easy to grasp”—to put “the fodder on the ground” and give “all the animals from a giraffe to a billy goat” an equal chance to understand the gospel. In the 1950s, Jones played an important, if unwelcome, role in the division of orthodox Protestantism into fundamentalism and neo evangelicalism. The severance, which had already been bruited about in some conservative seminaries, became actual with the rise to prominence of evangelist Billy Graham. Graham had briefly attended Bob Jones College, and the University had conferred an honorary degree on him in 1948. In the 1940s Jones and Graham seemed to have developed something of a father son relationship. During the 1950s, however, Graham began distancing himself from the older fundamentalism, and in 1957, he sought broad ecumenical sponsorship for his New York Crusade. Jones argued that because members of Graham’s campaign executive committee had rejected major tenets of orthodox Christianity, such as the virgin birth and the deity of Christ, Graham had therefore violated 2 John 9 11, which prohibits receiving in fellowship those who do “not abide in the teaching of Christ.” Members of Graham’s organization accused Jones of jealousy because Graham was now attracting larger crowds than any who had ever heard Jones. Jones wrote that he was an old man who did not want to “get into a battle” but that he would not go “back on the Lord Jesus Christ.” The notoriety of the Graham Jones split marked a more or less permanent division among Bible believers into smaller fundamentalist and larger evangelical factions.

Саяси және әлеуметтік көзқарастар

Джонс саясатқа қызығушылық танытты, көптеген саясаткерлермен дос болды және бірнеше рет мемлекеттік лауазымға түсуге шақырылды. 1928 жылғы президенттік сайлау кезінде Джонс оңтүстік штаттары бойынша демократ Ал Смитке қарсы республикалық Герберт Гуверді қолдап науқан жүргізді. Оның сөзіне қарағанда, Смит католиктер үшін "Құдайдың дауысы" болатын Папаның ықпалында болар еді. Джонс: «Ақ үйдің ішінде католик көруге, әрбір бұрышта салонды көруім артық» деді. 1928 жылы Гуверді қолдауы, мүмкін, «Біртұтас Оңтүстік» құлдырауының алғашқы белгісі болды. 1920 жылдардың соңында Джонс, Билли Сандей сияқты (Айовалық), Ку-Клукс-Кланнан өздерінің уағыздық науқандары үшін қаржылай көмек алды. Джонс сондай-ақ Клан мүшелерін, әсіресе оның досы, Алабама губернаторы Бибб Грейвсті саяси лауазымға қолдады. Джонс заңсыздық пен линчтеуге қарсы болғанымен, Кланның діни догматизмді, тыйым салуды және эволюция теориясын факт ретінде қабылдамауын қолдады. 1920 жылдардағы Алабама штатында ақ адамдар арасында нәсілдік сегрегация мәселесі аса маңызды болған жоқ, себебі сол кезде Кланның жақтастары да, оған қарсылардың көпшілігі де сегрегацияны қолдады. Дегенмен Джонс, азаматтық құқықтар қозғалысы кезінде, 70 жасқа жеткенде де сегрегацияшыл болып қалды. Джонстың 1950 жылдардың соңына дейін уағыздарында және шіркеу хабарларында нәсілге қатысты азаматтарды қозғайтын сілтемелер аз болды, бірақ 1960 жылы радиода сөйлеген сөзінде Джонс Құдайдың сегрегацияның авторы екенін және сегрегацияға қарсылық Құдайға қарсылық екенін мәлімдеді. Джонстың денсаулығы 1965 жылы көршілес Фурман университетінің бірігуінен бұрын нашарлай бастады, ал ол алты жылдан кейін Боб Джонс университетінде сегрегацияның тоқтатылуын көре алмады.