Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уэльстік кенші, кәсіподақ өкілі, саясаткер және драматург
Welsh miner, Trade Union official, politician and playwright
Джек Джонс (24 қараша 1884 – 7 мамыр 1970) – Уэльстік кенші, кәсіподақ өкілі, саясаткер, романист және драматург.
Jack Jones (24 November 1884 – 7 May 1970) was a Welsh miner, Trade Union official, politician, novelist and playwright.
Өмірбаян
Джек Джонс 1884 жылы Мертир-Тидфилдегі Тай-Харри Блауддте дүниеге келді, ол көмір кеншісі Дэвид Джонс пен оның әйелі Сара Энннің тоғыз тірі баласының үлкені еді. Ол Гламорганның Мертир-Тидфил қаласындағы Сент-Дэвид бастауыш мектебінде оқыды. 1908 жылы Лора Граймс Эвансқа үйленді. Олардың төрт ұлы болды (екісі ерте қайтыс болды) және бір қызы болды.
Jack Jones was born in 1884 at Tai Harri Blawdd in Merthyr Tydfil, the eldest of nine surviving children of David Jones, a coal miner, and his wife Sarah Ann. He was educated at St David’s Elementary School, Merthyr Tydfil, Glamorgan. He married Laura Grimes Evans in 1908. They had four sons (two died young) and one daughter.
Мансап
1896 жылы 12 жасында әкесіне қосылып, шахтада жұмыс істеді. 1901 жылы 17 жасында әскерге шақырылып, Уэлш жаяу әскер батальонымен бірге Оңтүстік Африкаға жіберілді. Бірақ ол онда бақытсыз болды және дезертирлік жасады. Қайта ұсталғаннан кейін Үндістанға ауыстырылды. Уэльске оралған соң, ол қайтадан көмір шахтасында жұмыс істеді. 1914 жылы Джонс өз полкіне қайтарылып, Францияға, кейін Бельгияға майданға жіберілді. Шрапнельден жарақат алғаннан кейін елге қайтарылды және Мертир Тидфилдегі жұмылдыру офицері болып тағайындалды. Ол жергілікті кеншілер клубының құрметті хатшысы болды. 1923 жылы Блеенгарвтағы кеншілердің толық уақытты хатшысы-өкілі болып тағайындалды. 1926 жылы жалпы ереуіл кезінде Оңтүстік Уэльс айманында саяхаттап, кеншілерді ереуілді қолдауын жалғастыруға үндеді. 1927 жылы кеншілер одағындағы толық уақытты лауазымынан кетті. 1928 жылдың басында Либералдық партия штаб-пәтерінде спикер болып жұмысқа орналасты. Ол 1930 жылға дейін осы қызметте болды. 1934 жылға қарай ол жазушы болып табылып, өмір күрішін табуға кірісті. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде (1939-1945) Америка мен Еуропа майдандарында екі рет лекция оқыды. 1928 жылдың басында Либералдық партияның жетекшісі Дэвид Ллойд Джордж оның шешендігіне тәнті болды және оны Либералдық партия штаб-пәтерінің спикерлер құрамына қабылдады. Ол Ұлыбританияны аралап, Либералдық партияның жаңа индустриалдық саясатын қолдады. 1928 жылдың мамыр айында Нейт Либералдық қауымдастығы оны парламенттік үміткер ретінде ұсынды. Нейт – либералдардың соңғы рет 1918 жылы жеңген, қауіпті лейбористік округ еді; 1924 жылғы соңғы сайлауда либералдар үміткер шығармаған. Ол 1929 жылғы жалпы сайлауда Нейттен либералдық кандидат ретінде түсті және дауыстардың шамамен 30% -ын алды. Ол енді парламентке сайланбады. Сайлаудан кейін ол тағы 12 айға Либералдық партия штаб-пәтерінде спикер ретінде қалды. 1930 жылдары ол тағы да саяси бағытын өзгертті және Освальд Мослидің «Жаңа партиясының» спикері болды. 1945 жылғы сайлауда ол «Ұлттық» кандидат, сэр Джеймс Григгті қолдады.
In 1896 he joined his father to work in the mines aged 12. In 1901 at the age of 17 he joined the army and was posted to South Africa with his regiment the Militia Battalion of the Welch. However he was very unhappy there and ended up deserting. Once recaptured, he was transferred to India. When he eventually returned to Wales he went back to working in the coal mines. In 1914 Jones was summoned back to his regiment and sent to the front lines in France and later on Belgium. After suffering shrapnel wounds he was invalided home and appointed as recruiting officer for Merthyr Tydfil. He became honorary secretary of his local miners lodge. In 1923 he was appointed as the full time secretary representative of the miners at Blaengarw. In 1926 during the General Strike as part of his job as a miners agent, he travelled around South Wales urging miners to continue supporting the strike. In 1927 he resigned from his full time post with the miners union. In early 1928 he was employed by Liberal Party headquarters as a speaker. He continued in this job until 1930. By 1934 he had started to earn a living as a writer. He went on two lecture tours in America and the European battlefronts during the Second World War (1939 1945). and had joined by the beginning of 1928. Liberal leader David Lloyd George who had been impressed by his rhetoric, recruited him to the Liberal headquarters speaking staff. He travelled around Britain speaking in support of the Liberal party's new industrial policies. In May 1928 he was selected by Neath Liberal Association to be their prospective parliamentary candidate. Neath was a safe Labour seat that the Liberals last won in 1918; at the last election in 1924 the Liberals had not run a candidate. He stood as Liberal candidate for Neath at the 1929 General Election and polled nearly 30%;
He did not stand for parliament again. He was retained by Liberal headquarters as a speaker for another 12 months after the election. During the 1930s he made another political change and was a speaker for Oswald Mosley's New Party. In the 1945 election he supported 'National' candidate Sir James Grigg.
Жазушылық мансап
Жек Джонс 20 жасында өзін-өзі тәрбиелеуге кірісіп, театр мен жазуға деген құмарлығын дамыта бастады, көбінесе жергілікті театрлық қойылымдарға қатысты. 1926 жылы ол жазған "Әкесінің екі жақтысы" атты қысқа пьесасын Манчестердегі байқауға жіберді. Жұмыссыздық кезеңінде ол жазумен кәсіби түрде айналыса бастады. Оның алғашқы романы "Саран" жарық көрмеді, бірақ оның қысқартылған нұсқасы "Қара шеру" (1935) деген атпен жарияланды. 1939 жылға дейін ол "Ронда айналымы" (1934), "Мерекеге шақыру" (1938) романдарын, "Аталарымның жері" (1937) пьесасын және өзінің алғашқы автобиографиясын – "Аяқталмаған саяхат" (1937) романын жазды. "Ронда айналымының" лондондық сахналық қойылымы үлкен сәттіге ие болды. Ол "Мақтанды дала" фильміне диалог жазды, сонымен қатар онда эпизодтық актерлік рөлді де ойнады. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Ақпарат министрлігі мен Ұлттық үнемдеу қозғалысының спикері болды. Ол Дэвид Ллойд Джорджтың өмірінен "Дэвид Адам" (1944) атты кітап жазды. Соғыстан кейін ол екі томдық автобиографиялық еңбек – "Мен және менікі" (1946) және "Жүрегімді қайтар" (1950) жазды, сондай-ақ "Таңертең Филадельфияға" (1947) (1978 жылы осы атпен BBC драмасы жасалды), "Көліктерге сенім" (1948) және "Эдемнен шыққан өзен" (1951) атты үш роман, "Трансатлантикалық оқиға" (1947) пьесасын жазды. Оның кейінгі туындылары – "Лили даласы және Сәтті жыл" (1952), "Уақыт және іскерлік" (1953), "Хорлық симфония" (1955) және "Кел, түн; Күннің соңы" (1956) бұрынғыдай жақсы қабылдамады. 1954 жылы ол екінші әйелі Глэдис Морганға үйленді. Ол Yr Academi Gymreig ағылшын бөлімінің алғашқы президенті болып сайланды. 1970 жылдың мамырындағы өліміне дейін ол жазуын жалғастырды, оның көптеген еңбектері жарияланбады, соның ішінде доктор Уильям Прайс (1800–1893), Ллантрисант, кремацияны алғаш рет қолданған адамның өміріне арналған "Құрбандық" атты тарихи роман да бар.
During his 20s Jack Jones began to educate himself and develop his love of the theatre and writing, often taking part in local dramatic productions. In 1926 he successfully entered a short play he had written entitled Dad's Double into a competition in Manchester. He began writing seriously during a period of unemployment. His first novel, Saran, was never published, but a reduced version of it appeared as Black Parade (1935). By 1939, he had written the novels Rhondda Roundabout (1934), and Bidden to the Feast (1938), a play, Land of my Fathers (1937), and his first autobiography, Unfinished Journey (1937). The London stage version of Rhondda Roundabout was acclaimed. He wrote the dialogue for the film The Proud Valley, in which he also had a minor acting role. During the Second World War he was a speaker for the Ministry of Information and the National Savings Movement. He wrote The Man David (1944), a life of David Lloyd George. After the war he wrote two volumes of autobiography, Me and Mine (1946) and Give Me Back My Heart (1950), three novels, Off to Philadelphia in the Morning (1947) made into a BBC drama of the same name in 1978, Some Trust in Chariots (1948), and River Out of Eden (1951), and a play Transatlantic Episode (1947). His later works, Lily of the Valley and Lucky Year (1952), Time and the Business (1953), Choral Symphony (1955) and Come, Night; End, Day (1956) were less well received. In 1954, he married his second wife, Gladys Morgan. He was elected first President of the English section of Yr Academi Gymreig. Until his death in May 1970 he continued writing; these works remained unpublished, including a biographical novel, A Burnt Offering, based on the life of Dr William Price (1800–1893), Llantrisant, pioneer of cremation.
Құрметтер
1948 жылы ол қоғамға және әдебиетке қосқан үлесі үшін Британ империясы орденінің командирі атанды. 1970 жылдың ақпанында Уэльс өнер кеңесінен «Уэльс әдебиетіне ерекше үлес қосқаны үшін» сыйлық алды. Джек Джонс 1970 жылдың 7 мамырында қайтыс болды.
In 1948 he was made a Commander of the Order of the British Empire for his services to the community and to literature. In February 1970 he won an award from the Arts Council of Wales for `his distinguished contribution to the literature of Wales'. Jack Jones died on 7 May 1970.