Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Голландиялық Kayak рок-тобы — 1972 жылы Хилверсум қаласында Тон Шерпензель мен Пим Купман құрған голландиялық рок-тобы. 1973 жылы олардың тұңғыш альбомы See See the Sun жарық көрді, оның құрамында үш хит-сингл болды. Олардың танымалдылығы көбінесе Нидерландыда болды, ал олардың ең танымал хиті "Ruthless Queen" 1979 жылдың наурызында голландтық хит-парадтарда 6-орынға жетті. Топ 1982 жылы тоғыз альбом шығарғаннан кейін тарап кетті. 1999 жылы топқа De Vrienden van Amstel Live телешоуында өнер көрсету ұсынылды. Осы өнер көрсеткеннен кейін олар қайта құрылуға шешім қабылдады және тағы тоғыз студиялық альбом мен үш концерттік альбом шығарды.
Dutch rock band
Kayak is a Dutch rock band formed by Ton Scherpenzeel and Pim Koopman in Hilversum in 1972. In 1973, their debut album See See the Sun was released, including three hit singles. Their popularity was mainly in the Netherlands, with their top hit "Ruthless Queen" reaching No. 6 on the Dutch charts in March 1979. They disbanded in 1982 after releasing nine albums. In 1999, the band was asked to perform on the TV show De Vrienden van Amstel Live. After this performance, they decided to reform, and released nine further studio albums and three live albums.
Тарих
Құрылтайшысы Тон Шерпензель – Kayak тобының барлық альбомдарында ойнаған жалғыз мүше. Клавиатурадан басқа, ол аккордеон, кейде бас-гитара (мысалы, «Nostradamus» альбомының барлық нөмірлерінде) және контрабас та ойнатады. Сондай-ақ, ол «Merlin» альбомындағы «Love’s Aglow» әнін жетекші вокалмен орындайды және қосымша вокалмен де қатысады. Әнші-барабаншы Макс Вернер алғашқы бес альбомда жетекші вокалды қамтамасыз еткен. 1978 жылы барабан мен перкуссияға ауысып, келесі төрт альбомда осы позицияны сақтап қалды. 1999 жылы «Close to the Fire» альбомында жетекші әнші ретінде қайта оралды. Ол альбомнан кейін Kayak тобымен қысқа гастрольдік сапарға шықты, бірақ 2000 жылы топтан кетіп қалды. Вернер төрт жеке альбом шығарды және 1981 жылы «Rain in May» синглімен Еуропада танымал болды. Йохан Слэгер 1982 жылы топтың тарауына дейін барлық альбомдарда гитара ойнады. 1990-шы жылдары кейбір тікелей эфирлерде топқа қосылды, бірақ 1999 жылғы қайта құрылуға қатыспады. Оның орнына Роб Винтер келді, ол Джоуст Вергуссен келесі жетекші гитарист болғанға дейін екі альбомда ойнады. Барабаншы Пим Купман да құрылтайшы мүшелердің бірі болды. 1976 жылы «The Last Encore» альбомынан кейін топтан кетуге шешім қабылдады, себебі оған голланд суретшілері Maywood, Valensia, Robby Valentine және Petra Bergerмен жұмыс істейтін толық уақытты продюсер қызметі ұсынылды. 1999 жылы барабаншы ретінде қайта оралды және 2009 жылдың 23 қарашасында 56 жасында қайтыс болғанға дейін барабан тақтасынан түспеді. Барабаннан басқа, Купман кейде клавиатура мен гитарада ойнады, сонымен қатар жетекші және қосымша вокалмен де қатысты. 1976 жылы топтан кеткеннен кейін оның орнын Чарльз Шоутен басты, кейіннен 1978 жылы Макс Вернер вокалист ретінде келді және 1982 жылы топтың тарауына дейін осы қызметті атқарды. Ол қайтыс болғаннан кейін оның орнын Ханс Эйкенеар басты. Бас-гитарист Сес ван Леувен 1975 жылы оқуын аяқтау үшін топтан кетіп қалды. Ол заңгер болды және 2002 жылы қысқа ғұмырлы Balkenende 1 кабинетінде Голландияның Мәдениет және БАҚ министрінің орынбасары болды. Оның орнына 1975-1976 жылдары бас-гитарада ойнаған және 1999 жылғы қайта құрылуға оралған Берт Велдкамп келді. 2003 жылы шыққан «Merlin – Bard of the Unseen» альбомынан кейін Велдкамп Kayak-тен кетіп қалды, өйткені ол өз мансабымен бірге топтағы жұмысын үйлестіре алмады. Питер Шерпензель, Тонның кіші інісі, алғашқы күндері Kayak-тың техникалық қызметкері болды. 1978 жылы Тео де Йонг бір альбомнан кейін кеткеннен кейін топтың бас-гитарисі ретінде қосылды. Питер Kayak-тың ең көп сатылған «Phantom of the Night» альбомында, сондай-ақ келесі екі альбомында бас-гитарада ойнады. Ұзақ жылдар бойы Kayak жанкүйері болған Эдвард Рикерс 1978 жылы Макс Вернер барабанға ауысқанда жетекші әнші болды. Ол жазған алғашқы ән «Ruthless Queen» болды, ол Kayak-тың ең үлкен хитіне айналды. Ол 1982 жылға дейін жетекші әнші болып қалды. Содан кейін ол екі жеке альбом шығарды және қосымша вокалмен жұмыс істеді, жарнамалар жасады және мультфильмдер мен балалар телешоуларына дауысын берді. 2003 жылы әнші Берт Херинк басқа міндеттерге байланысты болған кезде, Рикерс оны «Merlin» концерттерінің кейбіреулерінде ауыстырды. Бұл оның қайта оралуының бастамасы болды, содан кейін 2005 жылы «Nostradamus» альбомы шықты, онда Эдвард монахтың рөлін ойнады. Осы альбомнан кейін Херинк топтан кетіп, Рикерс қайтадан Kayak-тың жалғыз еркек жетекші әншісі болды. 1978 жылдан 1981 жылға дейін Kayak екі әйел вокалисімен толықтырылды; бассист Питер Шерпензельдің әйелі Кэтрин Лапторн үш студиялық альбомда ән шырқады. 1982 жылы топтың тарауынан кейін ол музыкалық мансабын доғарды. Тон Шерпензельдің әйелі Ирен Линдерс тек қосымша вокалмен ғана емес, сонымен қатар топтың негізгі лирикалық авторы ретінде дамыды. 1999 жылы Kayak қайта құрылғанда, ол топтың менеджері болды.
Co founder Ton Scherpenzeel is the only member who has played on every Kayak album. Apart from keyboards, he also plays accordion, occasional bass guitar (for instance on the entire Nostradamus album) and double bass. He also provides backing vocals and sings lead vocals on the song "Love's Aglow" on the original Merlin album. Singer/drummer Max Werner provided lead vocals on the first five albums. He switched to drums and percussion in 1978, a position he held for the following four albums. In 1999, he returned as lead singer for the Close to the Fire album. After that album, he did a short tour with Kayak, but left the band in 2000. Werner has released four solo albums and he had a hit in Europe in 1981 with the single "Rain in May". Johan Slager played guitar on every album until the split in 1982. He joined the band for the occasional live performances in the 1990s, but was not involved in the reunion of 1999. He was replaced by Rob Winter, who played on two albums before Joost Vergoossen became the next lead guitarist. Drummer Pim Koopman was also a founding member. After "The Last Encore" in 1976, he decided to leave the band; he was offered a job as a full time producer, working with Dutch artists Maywood, Valensia, Robby Valentine, and Petra Berger. He came back as drummer in 1999 and did not leave the drum stool until his death on 23 November 2009, aged 56. Apart from drums, Koopman played occasional keyboards and guitar, as well as providing lead and backing vocals. After leaving the band in 1976, he was replaced by Charles Schouten, who was subsequently replaced by vocalist Max Werner in 1978 until the band's breakup in 1982. Following his death, he was replaced by Hans Eijkenaar. Original bass player Cees van Leeuwen left in 1975 to concentrate on his studies. He became a lawyer, and in 2002, he became the Dutch State Secretary of Culture and Media in the short lived Balkenende 1 cabinet. He was replaced by Bert Veldkamp, who played bass in from 1975 to 1976 and returned for the 1999 reunion. After the 2003 album Merlin – Bard of the Unseen, Veldkamp left Kayak because he could not combine his work in a band with his own career. Peter Scherpenzeel, Ton's younger brother, was Kayak's roadie in the early days. In 1978, he joined as the band's bass player, when Theo de Jong left after just one album. Peter played bass on Kayak's best selling album Phantom of the Night, as well as on the two following albums. Long time Kayak fan Edward Reekers became lead singer in 1978, when Max Werner changed to drums. The first song he recorded was "Ruthless Queen", which became Kayak's biggest hit. He remained lead singer until 1982. After that, he did two solo albums and worked as a backing vocalist, doing commercials, and lending his voice to cartoon films and children's TV shows. When singer Bert Heerink had other commitments in 2003, Reekers replaced him at some Merlin concerts. It was the beginning of his comeback, followed by the "Nostradamus" album in 2005 on which Edward plays the part of the monk. After that album, Heerink left the band and Reekers was Kayak's only male lead singer again. From 1978 until 1981, Kayak was augmented by two female background singers; Katherine Lapthorn, wife of bassist Peter Scherpenzeel, sang on three studio albums. After the split in 1982, she left the music business. Ton Scherpenzeel's wife Irene Linders not only sang backing vocals, but also developed into the band's main lyricist. When Kayak reunited in 1999, she became the band's manager.
1999 жылғы қайта қосылудан бастап
2000 жылы топқа турнеге көмектесуге Берт Херинк (бұрынғы Ванденберг) шақырылды. Жоспар бойынша сахнада ол Эдвард Рикерстің бастапқыда орындаған әндерін орындап, Макс Вернерге өзінің Kayak әндерін орындауға және перкуссия ойнауға көбірек мүмкіндік беретін еді. Бірақ Вернер кеткеннен кейін оны алмастырмады, сондықтан Херинк жетекші әнші болды. Ол жеке карьерасына көңіл бөлгенге дейін үш студиялық альбом мен бір концерттік альбом шығарды. Роб Вундеринк 2001 жылы қосымша гитарист және вокалист ретінде қосылды. Вундеринк - тәжірибелі музыкант, ол 1960 жылдардан бері көптеген голланд топтарында ойнады. Ол Пим Купманмен Diesel тобында жұмыс істеді, ол "Sausalito Summernight" синглімен американдық Billboard Hot 100 чартында 25-орынға жетті. 2003 жылы әнші Синди Оудшоорн Kayak тобының "Merlin" альбомы мен турнесіне қосылды. 2005 жылы Ян ван Олфен Kayak-қа бас гитарист ретінде қосылды. Ол бұрын Sister Sledge-пен жұмыс істеген және көптеген голланд сахналық мюзиклдерінде үй тобының мүшесі болды. Моник ван дер Стер де 2005 жылы топқа қысқа уақытқа вокалист ретінде қосылды. 2008 жылдың 4 қаңтарында топ "Coming Up for Air" альбомын шығарды. Сол күні олардың 35 жылдығына арналған турнесі басталды. 2008 жылдың 7 қазанында олар Амстердамдағы Paradiso-да турнесін аяқтады. Концерт 2008 жылдың желтоқсан айында "The Anniversary Box" атты CD және DVD форматында шығарылды. 2009 жылдың қазан айында топ Голландияда турнеге шықты. Ton Scherpenzeel (топтың веб-сайтында) мәлімдегендей, осы турнеден кейін Kayak енді альбомдық турнелерді өткізбейтін болады. Дегенмен, Шерпензель айтқандай, олар жаңа музыка жасауды жалғастыра береді. Бірақ 2009 жылдың қарашасында (турне ортасында) Пим Купманның кенеттен және күтпеген өлімі топтың болашағын белгісіз етті. 2010 жылдың мамыр айында топтың веб-сайтында Пим Купманға арналған құрмет концерті жарияланды. Концерт 22 қарашада Paradiso-да өтті. Бұл жобаға тек Kayak қана емес, сонымен қатар бұрын Купманмен жұмыс істеген суретшілер де қатысты. Сахнада Pussycat, Карен Мейвуд, Алидес Хидинг, Хосе Хоби және Майкл Робинсон сияқты есімдер пайда болды. Оки Хьюсденс (Купманмен бірге "The President" тобын құрған) және Жерон Энгельберт (Купманның Diesel тобының көптеген мүшелерінің бірі) де өнер көрсетті. Бұл оқиға үшін Kayak Ханс Воерманды қосымша клавишашы ретінде пайдаланды. Барабан орындығында Ханс Эйкенеар отырды. Концерттен кейін Kayak Эйкенеарды топтың жаңа барабаншысы деп жариялады. Эйкенеар барабанда ойнағаннан кейін, 2011 жылдың қыркүйегінде Kayak "Anywhere But Here" альбомын шығарды. 2010 жылы Pim Koopman Tribute-ден кейін барабаншы Ханс Эйкенеарға топтың толыққанды мүшесі болуға ұсыныс жасалды. Барабан ойнаудан басқа, ол "Anywhere But Here" және "Cleopatra – The Crown of Isis" Kayak альбомдарының миксін жасауға жауапты болды. Эйкенеар әрдайым Kayak концерттеріне қатыса алмайтын; ол қатыса алмаған жағдайда Сёрд Руттен барабаншы болды. 2012 жылдың 21 қыркүйегінде топтың аты таңдалғанына тура 40 жыл толып, осы мерекеге арналған "Journey Through Time" атты турне ұйымдастырылды. Олар әр студиялық альбомнан кем дегенде бір әнді орындады. Сондай-ақ, олардың алдағы альбомынан "Cleopatra – The Crown of Isis" үзіндісі де қосылды. Бұл үзінді сонымен қатар 1971 жылы Шерпензель мен Купман жазған "Symmetry" әнінің жаңадан жазылған нұсқасымен бірге EP ретінде шығарылды. "Cleopatra – The Crown of Isis" альбомы 2014 жылдың қарашасында жарық көрді. 2014 жылдың қазан айында Эдвард Рикерс пен Синди Оудшоорн 2015 жылы "Cleopatra" альбомының тікелей эфирдегі қойылымдарына қатыспайтындарын мәлімдеді. 2014 жылдың соңында екеуі де Kayak-тан кететінін жариялады, бұл топты жетекші вокалсыз қалдырды. 2015 жылдың наурызында Голландияның Тексел аралында өткен "Cleopatra" концертінде Оудшоорнның орнын бұрын Kayak-пен жұмыс істеген Маржолейн Типен басты. Ерлер әншілері ретінде Мартин ван дер Старре, Александр ван Бримен (екеуі де альбомда ән шырқады) және Рольф Костер өнер көрсетті. 2017 жылдың жазында Kayak: "Турнеге шығатын топқа клавишашы Тон Шерпензель, гитарист Марсель Сингор және вокалист Барт Швертман, сондай-ақ бас гитарисі Кристоффер Гилденлоу (жаңа альбомда 'Seventeen' әні естіледі) және жақында топқа қосылған барабаншы Колин Лейнеар кіреді" деп мәлімдеді. Алайда, 2018 жылғы Еуропалық турне кезінде Kayak пен Лейнеар ынтымақтастықты тоқтатуға келісті. Ханс Эйкенеар турның қалған бөлігіне оралды. 2021 жылдың қарашасында Kayak 2022 жылдың сәуір/май айларына жоспарланған келесі турнесінің соңғысы болатынын жариялады.
Bert Heerink (ex Vandenberg) was asked to help the band out on tour in 2000. The plan was that on stage he would do the songs that Edward Reekers did originally, leaving more room for Max Werner to do his own Kayak songs and play percussion. But when Werner left, he was not replaced, so Heerink became lead singer. He did three studio albums and one live album before concentrating on his solo career. Rob Vunderink joined in 2001 as extra guitarist and vocalist. Vunderink is an experienced musician who played in many Dutch bands since the 1960s. He collaborated with Pim Koopman in the Diesel band, which reached No. 25 on the American Billboard Hot 100 charts with the single "Sausalito Summernight". In 2003, female singer Cindy Oudshoorn joined Kayak for the Merlin album and tour, and she decided to stay. In 2005, Jan van Olffen joined Kayak as their bass player. He had previously worked with Sister Sledge amongst others, and played in the house band for many Dutch stage musicals. Monique van der Ster also joined the band briefly in 2005 as a vocalist. On 4 January 2008, the band released Coming Up for Air. That same day saw the start of their 35th anniversary tour. On 7 October 2008, they ended the tour at the Paradiso in Amsterdam. The concert was released on CD and DVD as The Anniversary Box in December 2008. In October 2009, the band embarked on a Dutch tour. According to Ton Scherpenzeel (on the band's website), after that tour, Kayak would no longer do the album tour album tour cycle. They would probably keep on making new music though, as Scherpenzeel stated. But the sudden and unexpected death of Pim Koopman in November 2009 (halfway through the tour) made the future of the band uncertain. In May 2010, the band's website announced a tribute concert for Pim Koopman. The concert was held on 22 November at the Paradiso. It involved not only Kayak, but also some artists with whom Koopman had worked in the past. Some of the names that appeared on stage: Pussycat, Karen Maywood, Alides Hidding, José Hoebee and Michael Robinson. Okkie Huysdens (with whom Koopman formed The President) and Jeroen Engelbert (one of many members of Koopman's band Diesel) also performed. For the occasion, Kayak used Hans Voerman as an extra keyboard player. The drum stool was occupied by Hans Eijkenaar. After the concert, Kayak announced that Eijkenaar was the new drummer of Kayak. With Eijkenaar on drums, Kayak released their album Anywhere But Here in September 2011. After the Pim Koopman Tribute in 2010, drummer Hans Eijkenaar was asked to become a full member. Besides playing drums, he was also responsible for the mixing of the Kayak albums Anywhere But Here and Cleopatra – The Crown of Isis. Eijkenaar was not always available for Kayak concerts; Sjoerd Rutten was the drummer when he was unable to perform. On 21 September 2012, it was exactly 40 years ago that the band's name was chosen. To celebrate this, Kayak went on a tour titled Journey Through Time after one of their songs. They played at least one song from each studio album. Also included was an excerpt from their forthcoming album Cleopatra – The Crown of Isis. That excerpt was also released on an EP, backed by a newly recorded version of Symmetry, a song that Scherpenzeel and Koopman originally wrote in 1971. The album Cleopatra – The Crown of Isis was released in November 2014. In October 2014, both Edward Reekers and Cindy Oudshoorn announced that they would not take part in the live performances of the Cleopatra album in 2015. At the end of 2014, both announced their departure from Kayak, leaving the band without lead vocalists. At a one off live performance of Cleopatra in March 2015 on the Dutch isle of Texel, Oudshoorn was replaced by Marjolein Teepen, who had worked with Kayak before. Male vocalists were Martin van der Starre, Alexander van Breemen—both of whom also sang on the album—and Rolf Koster. In the summer of 2017, Kayak announced: "The band that will go on tour features keyboardist Ton Scherpenzeel, guitarist Marcel Singor and vocalist Bart Schwertmann, as well as bass player Kristoffer Gildenlöw (who can be heard on the new album 'Seventeen') and recently added to the band drummer Collin Leijenaar." However, during their European tour of 2018, Kayak and Leijenaar decided to discontinue their collaboration. Hans Eijkenaar returned for the remaining part of the tour. In November 2021, Kayak announced that their next tour scheduled for April/May 2022 would be their last.