Герман Брод: Голланд жұлдызының трагедиясы

Кіріспе

Нидерланд музыканты, суретші, актер, ақын және медиа тұлғасы (1946–2001)

Герман "Герман" Брод (; 5 қараша 1946 – 11 шілде 2001) – нидерланд музыканты, суретші, актер және ақын. Музыкант ретінде ол 1970-ші және 1980-ші жылдары өнер және коммерциялық жетістіктерге қол жеткізіп, "ең ұлы және жалғыз голланд рок-н-ролл жұлдызы" атанды. Өмірінің кейінгі кезеңінде ол сәтті суретші болып жұмыс істеді. "Секс, есірткі және рок-н-ролл" гедонистік өмір салтымен белгілі Брод – тәртіпсіз және мәдени тұлға. Оның есірткі мен алкогольге тәуелділігінен құтыла алмауынан ықпалданған қонақ үй төбесінен секіріп өзін-өзі өлтіруі оның даулы беделін күшейтті; Нидерландтың танымал музыкасының 50 жылдығын тойлау үшін өткізілген сауалнама бойынша, бұл оқиға оның тарихындағы ең маңызды оқиға деп танылды.

Музыкалық мансап

Герман Брод Цволледе дүниеге келді және 12 жасында фортепианода ойнай бастады. Ол 1964 жылы The Moans тобын құрды, кейін ол Long Tall Ernie and the Shakers болып өзгереді. Бродты Cuby and the Blizzards тобымен ойнауға шақырды, бірақ рекорд компаниясы оның есірткі қолданғанын білген соң, менеджмент оны шығарып тастады. Бірнеше жыл бойы Брод түрмеде (ЛСД сатуы үшін) немесе шетелде болды және бірнеше қысқа мерзімді шарттар жасады (The Studs, Flash & Dance Band, Vitesse). Алғашқы құрамында Ферди Кармелк (гитара), Геррит Вен (бас), Питер Вальрехт (добыл), Элен Пибес және Риа Руйтерс (вокал) болды. Олар клубтар мен барларда өнер көрсетті, бастапқыда Гронингенде (Нидерландтың ең солтүстік-шығыс провинциясы). 1977 жылы топ өзінің алғашқы альбомын, Street-ті шығарды. Топ Нидерландтың барлық аймақтарында концерттер берді, мүмкіндігінше көп өнер көрсетеді. Ал Германның есірткіге тәуелділігі жарияланды: мысалы, 1977 жылы Wild Romance Альмелодағы Христиандық лицейінде концерт берді; үзіліс кезінде Брод әжетханада героин немесе спид қолданып жатқан жерінен ұсталды (қолданған есірткінің түрі туралы әртүрлі мәліметтер бар, бірақ бұл оқушылар арасында кең таралған оқиға), концерттің қалған бөлігі тоқтатылды және бұл мектепте көп жылдар бойы өткен соңғы рок концерті болды. Олар ең көп танымал екінші альбомы – 1978 жылғы "Шприцц" (неміс тіліндегі "Spritze" сөзі "шприц" деген мағынаны білдіреді) арқылы танылды. Бұл альбомда "Dope Sucks", "Rock & Roll Junkie" және олардың алғашқы голландтық хит-синглы "Saturday Night" сияқты Бродтың әндері кірді. Топ жылдар бойы көптеген құрамылық өзгерістерге ұшырады; ең танымал құрамында Фредди Кавалли (бас), Дани Ладемахер (гитара) (кейін Дэвид Холлестелмен ауыстырылды) және Сиес 'Ани' Меерман (добыл) болды. Бертус Боргерс (саксофон) жиі қатысты. Бродтың секс және есірткі қолдану туралы баспасөздегі ашық мәлімдемелері оны музыкасынан гөрі голланд қоғамының назарына көбірек әкелді. Ол неміс әншісі Нина Хагенмен романтикалық қарым-қатынаста болды, ол 1979 жылы "Ча-Ча" фильмінде бірге ойнады. Ол 1979 жылғы Unbehagen альбомындағы "Herrmann Hiess Er" (ағылшын тілінде "Herrmann Was His Name") әнінің тақырыбы ретінде белгілі. Бұл ән есірткіге тәуелді адам туралы. Брод бұқаралық ақпарат құралдарының назарына ұнады және Нидерландтағы ең танымал есірткі қолданушыға айналды. "Өнерпаздың есірткі қолдануы жиі кездеседі, бірақ ол туралы бәріне айтуы мүмкін емес. Менің танымалдығымның арқасында адамдар есірткіге айналып кетуі мүмкін деп қорқамын", - деді ол бір сұхбатында. 1979 жылдың жазында Брод американдық нарыққа енуге тырысты, бұл шараға Ариоланың АҚШ-тағы бөлімшесі қолдау көрсетті, ол рок музыкасына кеңейуге тырысты. Shpritsz альбомының табысынан кейін топ The Kinks және The Cars тобының концерттерінде алдын ала өнер көрсетуге шақырылды, концерттер аудиторияларда өтті; "Херман Брод және оның жабайы романтика турнесі Cha Cha '79" Нью-Йоркте (Bottom Line) және Лос-Анджелесте (Roxy) өтті. "Saturday Night" әнінің жаңадан жазылған нұсқасы Billboard Hot 100 хит-парадында 35-орынға ие болды, бірақ Бродтың үміттенген үлкен жетістігі орындалмады. 1979 жылдың қазанында Нидерландқа оралғанда, оның тобы ыдырай бастады, көп ұзамай оның танымалдылығы төмендеді. 1980 жылы шыққан "Wait a Minute" альбомы сәл табысқа жетті, бірақ "Modern Times Revive" (1981) және "Frisz & Sympatisz" (1982) альбомдары голландтық альбомдар тізіміне енбеді. Брод 1980-ші жылдар бойы жазбаларын жалғастырды және бірнеше хиттерге ие болды – Хенни Вриентенмен бірге "Als Je Wint" және регги әні "Tattoo Song", бірақ ол өзінің өнер жұмысына көбірек уақыт жұмсады. 80-ші жылдардың соңында ол қайта оралды; Джордж Куайманс өндірген "Яда Яда" (1988) жақсы қабылдады, ол Германияда жаңадан құрылған "Жабайы романс" (Дани Ладемахердің оралуы) тобымен гастрольдік сапарға шықты. 1990 жылы ол BV Popprijs сыйлығын жеңіп алды, бұл танымал музыка үшін берілетін ең жоғары голландтық сыйлықтың бірі, және E Street Band тобының Кларенс Клемонс және Тежано аккордеоншысы Флако Хименеспен бірлесіп Freeze альбомын жазды. 1992 жылы "Best of" альбомы, "Saturday Night Live" жарық көрді. 1996 жылы оның 50 жылдық мерейтойы Амстердамдағы Paradiso музыка және мәдени орталығында өткен концертпен атап өтілді, ал сол жылы дуэттер альбомы шығарылды. Ол бұқаралық ақпарат құралдарында және 1994 жылғы Rock'n Roll Junkie сияқты өмірбаяндық фильмдермен ынтымақтастығы арқылы көпшілік назарында болды.

Herman Brood was born in Zwolle, and started playing the piano at age 12. He founded beat band The Moans in 1964, which would later become Long Tall Ernie and the Shakers. Brood was asked to play with Cuby and the Blizzards, but was removed by management when the record company discovered he used drugs. For a number of years Brood was in jail (for dealing LSD), or abroad, and had a number of short term engagements (with The Studs, the Flash & Dance Band, Vitesse). initially with Ferdi Karmelk (guitar), Gerrit Veen (bass), Peter Walrecht (drums), and Ellen Piebes and Ria Ruiters (vocals). They played the club and bar circuit, first in Groningen (the northeasternmost province of the Netherlands). In 1977 the band released their first album, Street. The band played all over the Netherlands, playing as many gigs as possible. And Herman's drug habit became public: In 1977 for instance the Wild Romance played a gig in a high school in Almelo, the Christelijk Lyceum; during the break Brood was caught on the toilet taking heroin or speed (there are different reports on the type of drug, but it is a well known story amongst former students), the rest of the concert was cancelled, and this also was the last time a rock concert took place at this school for many years. They are still best known for their second album, Shpritsz—a play on the German word Spritze for syringe—from 1978. This album contained Brood anthems like "Dope Sucks," "Rock & Roll Junkie," and their first Dutch hit single, "Saturday Night." The band went through many personnel changes over the years; the best known formation was Freddy Cavalli (bass), Dany Lademacher (guitar) (later replaced with David Hollestelle), and Cees 'Ani' Meerman (drums). A frequent contributor was Bertus Borgers (saxophone). Brood's outspoken statements in the press about sex and drug use brought him into the Dutch public arena even more than his music. He was romantically involved with the German singer Nina Hagen, with whom he appeared in the 1979 film Cha Cha. He is reputed to be the subject of her song "Herrmann Hiess Er" (English title "Herrmann Was His Name") from the 1979 Unbehagen album, a song about a drug addict. Brood relished the media attention and became the most famous hard drug user in the Netherlands. "It is quite common for an artist to use drugs, but not for him to tell everybody. I admit that it scared me that my popularity could make people start using drugs," he once said in an interview. In the summer of 1979, Brood tried to enter the American market, with support from Ariola's US division, which was attempting to expand into rock music. Following on the success of Shpritsz, the band was booked as a support act for The Kinks and The Cars, playing in auditoriums; "Herman Brood and His Wild Romance Tour Cha Cha '79" headlined in New York's (Bottom Line) and Los Angeles' (Roxy). A re recorded version of "Saturday Night" peaked at number 35 in the Billboard Hot 100, but the big break Brood hoped for didn't happen. When he returned to the Netherlands in October 1979, his band had begun to fall apart, and soon his popularity went downhill. The 1980 album Wait a Minute was a minor success, but the follow up albums Modern Times Revive (1981) and Frisz & Sympatisz (1982) failed to make the Dutch album charts. Brood continued to record throughout the 1980s and had a few hits—a top 10 single, "Als Je Wint" with Henny Vrienten, and a minor hit with a reggae song, "Tattoo Song," but he spent more and more time on his art work. At the end of the '80s he made a comeback of sorts; Yada Yada (1988), produced by George Kooymans, was well received, and he toured Germany with a renewed Wild Romance (which saw the return of Dany Lademacher). In 1990, he won the BV Popprijs, one of the highest Dutch awards for popular music, and recorded Freeze with Clarence Clemons of the E Street Band and Tejano accordion player Flaco Jiménez. A live "best of" album, Saturday Night Live, appeared in 1992. His 50th birthday, in 1996, was celebrated with a show at the Paradiso music and cultural center in Amsterdam, and the album (of duets) was released the same year. He continued to remain in the public eye, by appearing in the media and by his cooperation with biographical films such as 1994's Rock'n Roll Junkie.

Өзін-өзі өлтіру және мұра

Өмірінің соңында Брод көптеген есірткі заттардан бас тартуға уәде берді, есірткі қолдануды алкогольге және күнделікті спидке дейін азайтты ("күнде 2 грамм", бұл "Енді мен ештеңе сезінбеймін, сіздерді бір күні қайта көрсем деймін. Жақсы кеш өткізіңдер". Ұлттық БАҚ кеңінен жариялаған жерлеу рәсімі бес күннен кейін өтті. Жілеу рәсімінен бұрын Бродтың табыты Хилтон қонақ үйінен Амстердамның Парадизосына жеткізілді, көшелер мыңдаған жанкүйерлермен толы болды. Парадизода Ханс Дюльфер, Андре Хазес және Жюль Дилдер концерт берді, ал Голландияның жетекші музыка журналы Muziekkrant OOR оған бүкіл нөмірін арнады. Оның күлі Зоргвлид зиратына жерленді. Өзін-өзі өлтіргеннен кейін көп ұзамай Бродтың "My Way" нұсқасы Голландияның сингл чарттарында үш апта бойы бірінші орында тұрды, ал оның өнер туындыларының нарықтық құны да күрт өсті. Қызықтысы, Бродтың суреттерін өмірінде вандалдар жиі зақымдаған, бірақ оның қайтысынан кейін олар құндылығы үшін ұрланды. Оның танымалдығы (немесе жаңғырығы) оның есімінің жылдың ең күшті бренді болып танылғанымен расталды. U2 Бродтың өзін-өзі өлтіргеніне үш апта өткен соң Голландияда концерт бергенде, оған үш концерттің әрқайсысында құрмет көрсетті. Олар Майкл Хатченс қайтысынан кейін жазылған "Stuck in a Moment You Can't Get Out Of" әнін оған арнады, ал Боно Бродтың "When I Get Home" әнін а капелла кіріспе ретінде орындады. Арнемдегі үшінші концертте олар оған "Gone" әнін арнады және "My Way" әнінің аудио нұсқасын шығу музыкасы ретінде ойнатты. Концерт ортасында Боно "In a Little While" әнін орындамас бұрын Бродқа құрметпен сөз сөйледі. 2006 жылдың 5 қарашасында Гроньингер мұражайы Герман Бродтың өмірі мен шығармашылығына арналған көрмені ашты, онда суреттер, өлеңдер, ақындық туындылар, фотограф Антон Корбейннің портреттері, жеке суреттер (отбасылық альбомнан) және концерттік фотосуреттер мен бейнежазбалар қойылды. Көрме 28 қаңтарға дейін жалғасты. Ол Германның көптеген суреттерін жасаған ательесіне (студиясына) бағытталған. Ателье мұражай ішінде толыққанды қайта жаңартылды. 1990 жылдары Герман Бродтың студиясы Амстердамдағы Спуистрааттағы галереяның екінші қабатында орналасқан және оның қайтысынан бері өзгеріссіз сақталған. 2007 жылы Голландияда Бродтың өмірі туралы "Дикий романс" фильмінің тұсаукесері өтті, онда Бродты Даниэль Бойсевен сомдады. Ол басқа да суретшілерге шабыттандырды: 2007 жылы шыққан Блэк Фрэнсистің Bluefinger альбомы Бродтың өмірі мен шығармашылығына негізделген. 2009 жылдың басында тарап кеткенге дейін Нидерландыда Brood Roosters ("нандастырғыш тостар") деп аталатын құрмет тобы белсенді болды. Yada Yada деп аталатын тағы бір құрмет тобы әлі де Нидерландыда белсенді, көбінесе Wild Romance (Дэни Ладемахер, Рамон Рамбо) тобының түпнұсқа мүшелерімен бірге өнер көрсетеді. 2010 жылы Catastrophic Theatre Company Франк Блэкпен Bluefinger альбомына негізделген рок операда бірлесіп жұмыс істеді. Операның алғашқы қойылымы, Бродтың рөлін Мэтт Келли орындады, 2010 жылдың 12 қарашасында Техас штатының Хьюстон қаласында өтті.

Toward the end of his life, Brood vowed to abstain from most drugs, reducing his drug use to alcohol and a daily shot of speed ("2 grams per day" which translates to "I don't feel like it anymore, maybe I'll see you all again some day. Have a nice party." Extensively covered by the national media, his cremation took place five days later. Before the cremation, Brood's coffin was driven from the Hilton hotel to Paradiso, Amsterdam, the streets lined with thousands of spectators. A commemorative concert was held in Paradiso, with performances by Hans Dulfer, André Hazes, and Jules Deelder, and the leading Dutch music magazine Muziekkrant OOR devoted an entire issue to him. His ashes were inurned at Zorgvlied cemetery. Soon after his suicide, Brood's version of "My Way" spent three weeks as number one in the Dutch singles charts; the market value of his art work also increased greatly. A characteristic note is that Brood's paintings had often been targeted by vandals during his life, but after his death they were stolen for their value. His popularity (or notoriety) was confirmed by the fact that his name turned out to be the strongest brand of the year. When U2 performed in the Netherlands three weeks after Brood's suicide, they paid tribute to him at each of the three shows. They dedicated a version of "Stuck in a Moment You Can't Get Out Of" (written for Michael Hutchence after his death) to him, with Bono singing Brood's "When I Get Home" as an a capella intro. At the third show in Arnhem they also dedicated their own "Gone" to him and had his version of "My Way" played over the PA as outro music. In the middle of the show Bono delivered an emotional eulogy to Brood before the band performed "In a Little While". On 5 November 2006 the Groninger Museum opened an exposition devoted to Herman Brood's life and work, comprising paintings, lyrics, and poetry, portraits by photographer Anton Corbijn, a collection of private pictures (from the family album), and concert photos and videos. The exhibition continued until 28January. It was centered on Herman's atelier (studio) where he created most of his paintings. The atelier had been entirely re built in the museum. During the 1990s, Herman Brood's studio was located on the second floor of the gallery in the Spuistraat in Amsterdam and has remained untouched since his death. In 2007 the film Wild Romance, a movie about Brood's life, premiered in the Netherlands, with Brood portrayed by Daniël Boissevain. He continues to inspire other artists: the 2007 album Bluefinger by Black Francis is based on Brood's life and works. A tribute band called the Brood Roosters ("bread toasters") was active in the Netherlands until they split up in early 2009. Another tribute band called Yada Yada is still active in the Netherlands, often appearing with original members of the Wild Romance (Dany Lademacher, Ramon Rambeaux). In 2010 the Catastrophic Theatre Company collaborated with Frank Black on a rock opera based on the Bluefinger album. The opera's first performance, with Matt Kelly portraying Brood, was on 12 November 2010 in Houston, Texas.