Кіріспе

Термодинамиканың бақылау негізі Термодинамика заңдары – термодинамикалық тепе-теңдіктегі термодинамикалық жүйелерді сипаттайтын температура, энергия және энтропия сияқты физикалық шамалардың жиынтығын анықтайтын ғылыми заңдардың жиынтығы. Бұл заңдар термодинамикалық жұмыс және жылу сияқты термодинамикалық процестерге қатысты әртүрлі параметрлерді пайдаланады және олардың арасындағы байланыстарды орнатады. Олар мәңгілік қозғалыс сияқты кейбір құбылыстардың мүмкін еместігін көрсететін эмпирикалық фактілерді білдіреді, соның арқасында олар негіз құрайды. Термодинамикада қолданылысымен қатар, бұл физиканың маңызды фундаменталь заңдары болып табылады және басқа да табиғаттану ғылымдарында қолданылады. Дәстүрлі түрде термодинамика үш негізгі заңды мойындайды, олар реттік нөмірмен аталады: бірінші заң, екінші заң және үшінші заң. Бұрынғы үш заң орнатылғаннан кейін, одан да фундаментальды тұжырым нөлдік заң деп аталды. Термодинамиканың нөлдік заңы жылулық тепе-теңдікті анықтайды және температураның анықтамасы үшін негіз құрайды: егер екі жүйе үшінші жүйемен жылулық тепе-теңдікте болса, онда олар бір-бірімен де жылулық тепе-теңдікте болады. Термодинамиканың бірінші заңы энергия жүйеге (жұмыс, жылу немесе зат түрінде) немесе одан шығарда, жүйенің ішкі энергиясы энергияның сақталу заңына сәйкес өзгереді деп мәлімдейді. Термодинамиканың екінші заңы бойынша, табиғи термодинамикалық процесте өзара әрекеттесетін термодинамикалық жүйелердің энтропиясының қосындысы ешқашан кемімейді. Бұл тұжырымның кең таралған салдары – жылу суық денеден ыстық денеге өздігінен өтпейді. Термодинамиканың үшінші заңы температура абсолютті нөлге жақындағанда жүйенің энтропиясы тұрақты мәнге жақындайды дейді. Кристалдық емес қатты денелерден (шыныдан) басқа, абсолютті нөлдегі жүйенің энтропиясы әдетте нөлге жақын болады. Бұл заңның нұсқасы ең көп таралғанымен, ол "нөлдік заң" деп аталатын көптеген тұжырымдардың бірі ғана. Кейбір тұжырымдар одан да әрі барып, температураның бір өлшемді екенін және денелерді суықтан ыстыққа қарай нақты сандар тізбегімен реттеуге болатындығын көрсетеді. Бұл температура және жылулық тепе-теңдік тұжырымдары термодинамиканың негізі болып табылады және XIX ғасырда нақты айқындалған. "Нөлдік заң" атауын 1930 жылдары Ральф Х. Фаулер ойлап тапты, бірінші, екінші және үшінші заңдар кеңінен танылғаннан кейін. Бұл заң энтропияға, оның конъюгациялық айнымалысына сілтеме жасамастан температураны дөңгелек емес жолмен анықтауға мүмкіндік береді. Мұндай температураны анықтау "эмпирикалық" деп аталады.

Екінші заң

Термодинамиканың екінші заңы табиғи процестердің қайтымсыздығын көрсетеді және көп жағдайда табиғи процестердің материя мен энергияның, әсіресе температураның кеңістікте біртекті болуға бейімділігін көрсетеді. Оны түрлі қызықты және маңызды тәсілдермен тұжырымдауға болады. Ең қарапайымы – Клаузиус принципі, онда жылу өздігінен суық денеден ыстық денеге өтпейді. Бұл термодинамикалық жүйенің энтропия деп аталатын шаманың бар екенін білдіреді. Осы шама арқылы екінші заң қайтымды және қайтымсыз процестердің кең ауқымына қолданылады. Екінші заңға сәйкес, қайтымды жылу алмасуда, жылудың бір бөлігі (δQ), жүйенің және жылу көздерінің немесе қабылдаушысының температурасының (T) көбейтіндісіне тең, жүйенің конъюгатты айнымалысының, яғни энтропиясының (dS) өзгеруіне: δQ = TdS. Басқаша айтқанда, термодинамикалық процесте энергия таралады.