USS Leutze (DD 481) – Екінші дүниежүзілік соғысындағы АҚШ флоттық эсминеці. 1944 ж. құрамына қабылданды, Pearl Harbor және Eniwetok-қа сүйемелдеу миссияларын орындады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Флетчер класының эсминшісі
Fletcher class destroyer
USS Leutze (DD 481) – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштерінде қызмет еткен эсминші. Ол адмирал Юджин Х. К. Лютце (1847–1931) құрметіне аталған. Кеме 1941 жылдың 3 маусымында Вашингтон штаты, Брементон қаласындағы Puget Sound теңіз кеме жасаушылығында салынды және 1942 жылдың 29 қазанында теңізге сүргісіліп, контр-адмирал Э. Х. К. Лютцедің немере қызы, контр-адмирал Гилберт Джонатан Роуклифтың қызы – Мисс Кэролайн Роуклифтың демеушілігімен бапталды. Кеме 1944 жылдың 4 наурызында қолданысқа берілді.
USS Leutze (DD 481) was a in the United States Navy during World War II. She was named for Admiral Eugene H. C. Leutze (1847–1931). Leutze was laid down on 3 June 1941 by Puget Sound Navy Yard, Bremerton, Washington and launched 29 October 1942; sponsored by Miss Caroline Rowcliffe, granddaughter of Rear Adm. E. H. C. Leutze, daughter of Rear Adm. Gilbert Jonathan Rowcliff. The ship was commissioned 4 March 1944.
Тарих
Лютце қажетті сынақтарды аяқтады және 1944 жылдың маусым және шілде айларында Перл-Харбор мен Эниветокке сүйемелдеу миссияларын орындау кезінде экипажын даярлауды жалғастырды. 2 тамызда Сиэтлден соғыс аймағына аттанды, бір жыл және бір күннен кейін, қираған, жарамсыз болып қалған ветеран ретінде қайта оралды. Осы қысқа мерзім ішінде ол бес десант операциясына және маңызды теңіз шайқасына қатысты, содан кейін камикадзе шабуылы оның шайқас жолын аяқтады. Сиэтлден (Вашингтон штаты) шыққаннан кейін, эсминец Палау аралдарына десант үшін Гавайи және Соломон аралдарында жаттығулар жасады. 12 қыркүйекте Пелелиуге (D-Day 3) келген Леутце жаудың жағалаудағы нысандарын бомбалады және жаудың снарядынан шашыраған сынықтардан алғашқы зардап шекті. 24 қыркүйекте қайтарылған ол Манус аралында стратегиялық маңызды Филиппинге десант үшін 77.2-топқа (TG 77.2) қосылды. Лейте аймағындағы әрекеттер 18 қазанда басталды, десантқа дейінгі бомбалауға айтарлықтай қарсылық болмады, бірақ 24 және 25 қазанда Лейте шығанағы шайқасында шарықтау шықты. Леутце екі күн бұрын жаудың ұшағына алғашқы оқ атып, 24-і күні таңертең жаудың бомбалау және шабуыл жасауынан 11 адам қаза тапты. Сол түні Суригао бұғазында 7-ші флоттың қолдау кемелерімен бірге адмирал Шодзи Нишимура басқаратын Жапонияның Оңтүстік күштерінің кемелеріне торпедамен шабуыл жасады. Су бетіндегі кемелердің арасындағы соңғы маңызды шайқастың осы кезеңінде Нишимура екі линкор мен үш эсминецті жоғалтып, американдық десант флотына шабуыл жасау үшін бұғаздан өтуге тырысты. Одан кейін, жер бетіндегі күштерінің көп бөлігі жойылғаннан кейін, Жапония қайтадан әуе шабуылдарына көшті. Леутце зардап көрмесе де, 1 қарашада оның эскортындағы төрт әпке кемесі камикадзе ұшақтарының шабуылынан қирады. Ұзақ жөндеуден кейін ол 1945 жылдың 1 қаңтарында Филиппиннің Лингяен шығанағына десант үшін Коссол Роудстан шықты. Кемедегілерге Makin аралынан суға түсіп кеткен теңізшіні құтқарып әкелгені үшін барлығына мұзқаймақ таратылды. Ол 6 қаңтарда Лингяен шығанағына оттық қолдау үшін келді. Осы операцияны қолдаған кезде, 7 қаңтарда Леутце жапондық патрульдік кемені, ал 9 қаңтарда жарылғыш заттармен толтырылған шағын жанкешті қайықты баттырды. Келесі шабуылға жан-жақты дайындық жүргізілді. Әуежай орны ретінде қажетті Иво Джима нысана ретінде таңдалды. Улитиде су астындағы бұзу командаларымен жаттығулар жасап, Сайпаннан тыс жерлерде жаттығулар өткізген Леутце 16 ақпанда Иво Джимаға келді. Бұрынғы қарқынды бомбалау мен оқ атуларға қарамастан, жаудың атысы күшті болды. 17 ақпанда теңізшілерді қорғап жүргенде, ол алдыңғы қақпақтың артқы бөлігіне снаряд тиді. Миссиясын аяқтағанша күтіп, содан кейін ауыр жарақат алған командирін және тағы үш жарақат алған адамды эвакуациялап, қайтадан бекініске қайтты. Командирдің ұсынысы бойынша лейтенант Леон Грабоуский Леутце командирі болып тағайындалды. 1945 жылдың 17 қаңтарында қолбасшылыққа келген Грабоуский 27 жас 4 айлық шақта АҚШ Әскери-теңіз күштеріндегі ең жас эсминец командирі атанды. Келесі күні жөндеуге Улитиге жіберілген Леутце наурыздың басында Иво Джимаға оралды, бірақ төрт күнге ғана, өйткені осы флоттың көп бөлігі Окинава операциясы үшін қажет болды. Соғыстың соңғы үлкен десанттық операциясы Иво Джимадан айырмашылығы, жапондық ұшақтардың құрлықтағы базаларынан ұшу қашықтығында болды. 27 наурыздағы десантқа дейін "Нью-Йорк" соғыс кемесін сүйемелдеп жүргенде, Леутце екі тереңдік зарядтамасын жасады, олар, көрінетіндей, кішкентай су асты кемесін баттырды. Мобайл мен Оклендпен екінші сапарға шыққан ол 3 сәуірде Окинаваға жетті. Бұл D-ден кейін 2 күн өткенде болды, бірақ жапондық операциялардың біріншісі - Ten Go - жаппай камикадзе шабуылдарына уақытында келді.
Leutze completed the necessary performance trials and continued the training of her crew on escort missions to Pearl Harbor and Eniwetok during June and July 1944. On 2 August she departed Seattle for the war zone a sleek new destroyer and returned 1 year and 1 day later a battered veteran about to be scrapped. In this short interval she had played a part in five invasions and a major naval battle before a kamikaze ended her fighting days. After departing Seattle, Washington, the destroyer rehearsed in the Hawaiian and Solomon Islands for the invasion of the Palaus. Arriving off Peleliu 12 September (D Day 3), Leutze bombarded enemy positions ashore and suffered her first casualty when shrapnel from an enemy shell sprayed the ship. Withdrawn on 24 September, she joined Task Group 77.2 (TG 77.2) at Manus Island, Admiralties, for the invasion of the strategically important Philippines. Action off Leyte began 18 October with little serious opposition to the preinvasion bombardment but rose to a crescendo climax with the Battle of Leyte Gulf 24 and 25 October. Leutze, first firing on an enemy plane two days earlier, suffered 11 casualties on the morning of the 24th when hit during an enemy bombing and strafing run. That night in Surigao Straits with Rear Adm. Jesse B. Oldendorf’s 7th Fleet support ships, she attacked with torpedoes the ships of Japan’s Southern Force under Adm. Shoji Nishimura. During this phase of the last major battle between surface ships, Nishimura lost two battleships and three destroyers in a vain attempt to force his way through the Straits and attack the American invasion fleet. Thereafter with its surface fleet decimated, Japan again resorted to airstrikes. Although Leutze emerged unscratched, on a single day 1 November, four sister ships of her screen were crashed by suicide planes. After a period of tender overhaul, she steamed out of Kossol Roads 1 January 1945 for the invasion of Lingayen Gulf, Luzon, Philippines. En route the ship received ice cream for all hands for returning a sailor fallen overboard from Makin Island. She arrived in Lingayen Gulf 6 January for fire support. While supporting this operation, Leutze 7 January sank a Japanese patrol vessel and 9 January a small suicide boat loaded with explosives. Careful preparations were made for the next assault. Iwo Jima, desired as an airfield site, was selected as the target. Practicing with underwater demolition teams at Ulithi and conducting exercises until beyond Saipan, Leutze arrived Iwo Jima 16 February. Despite intensive previous bombing and shelling, enemy fire was heavy. While protecting Navy frogmen on 17 February, she took, a shell on the after part of the forward stack. Remaining until the completion of her mission, she then transferred her seriously wounded commanding officer and three other injured and resumed station. In accordance with the Commanding Officer's recommendation, Lt. Leon Grabowsky was elevated to Commanding Officer of Leutze. Upon assuming command on 17 January 1945, Grabowsky became the youngest modern destroyer commander ever in the US Navy at age 27 years, 4 months. Ordered back to Ulithi the next day for repairs, Leutze returned to Iwo Jima early in March but only for four days, as much of this fleet was now needed for Operation Iceberg, the conquest of Okinawa. This last big amphibious operation of the war, unlike Iwo Jima, took place within range of Japanese land based planes. While escorting battleship New York for the preinvasion shelling of 27 March, Leutze made two depth charge runs which apparently sank a midget submarine. On a second voyage with Mobile and Oakland, she arrived Okinawa 3 April. This was 2 days after D Day but in time for the first of the Japanese operations “Ten Go”, the massed kamikaze attacks.
Тағдыр
6 сәуірде шабуылдаушы ұшақтардың алғашқы толқыны сыртқы қорғаныс шебінен өтіп, екі ұшақты атып түсірді, кейін үшіншісін құлатты. Қауіпке қарамастан, үш рет зардап шегіп, өртенген "Ньюкомбқа" көмектесу үшін жанына жақындады. Осы кемеге шабуыл жасаған төртінші ұшақ палубамен сырғып өтіп, "Лейцездің" сол жақ аймағына бомбасын тигізіп жарылыс жасады. Камикадзе кеменің кормасын дерлік бөліп жіберді, жеті экипаж мүшесі жоғалып кетті, біреуі қаза тапты, 30-ы жараланды. "Лейцездің" міндетін атқарушы командирі лейтенант Леон Грабоуски, "Ньюкомбқа" көмектескені және өз кемесімен болған шайқасы үшін Әскери-теңіз кресімен марапатталды. "Ньюкомбтан" өрт сөндірушілерді қайтарып алып, кеме қауіпті аймақтан шығып, су басуды бақылауға алды және апаттық жөндеу үшін Керама Ретто портына сүйретілді. 10 шілдеде Гуам және Перл-Харбор арқылы өтіп, 3 тамызда Сан-Францискодағы Хантерс-Пойнт кеме құрылыс-жөндеу доктарына жетті. Соғыс аяқталғаннан кейін жөндеу жұмыстары тоқтатылды. "Лейце" 1945 жылғы 6 желтоқсанда қызметтен босатылды, 1946 жылғы 3 қаңтарда Әскери-теңіз тізілімінен алынып тасталды, ал 1947 жылғы 17 маусымда Томас Харрис, Барбер, Нью-Джерси компаниясы металл ломдарына сатып алынды.
Of the first wave of attacking aircraft to filter through the outer screen on 6 April, she splashed two and later knocked down a third. Disregarding the danger, she proceeded alongside to assist the thrice hit and burning Newcomb. The fourth plane to hit this ship skidded across the deck and exploded its bomb against Leutze’s port quarter. The kamikaze almost severed her fantail and left seven crew members missing, one dead, and 30 wounded. Lt. Leon Grabowsky, Leutze’s acting commanding officer, received the Navy Cross for his part in aiding Newcomb, and in the fighting of his own ship. Recalling her firefighting parties from Newcomb, she maneuvered clear, brought her flooding under control and was towed to Kerama Retto anchorage for emergency repairs. Departing 10 July via Guam and Pearl Harbor, she reached Hunters Point Drydocks, San Francisco, 3 August. Following the end of the war, her repairs were halted. Leutze decommissioned 6 December 1945, was struck from the Navy Register 3 January 1946, and ultimately purchased for scrap by Thomas Harris, Barber, New Jersey, 17 June 1947.
Құрметтер
Лейце Екінші дүниежүзілік соғыстағы қызметі үшін бес шайқас жұлдызымен марапатталды.
Leutze received five battle stars for World War II service.