Кіріспе
Amiga жүйесі аппараттық перифериялық құрылғыларды автоматты түрде орнату үшін. Autoconfig – Amiga компьютерлерінің автоматты конфигурациялау протоколы, кеңейтім құрылғыларына ресурстарды джемперлерді орнату қажеттілігінсіз автоматты түрде тағайындауға арналған. Бұл ACPI арқылы PCI конфигурациясына ұқсас. Autoconfig Amiga-ның Kickstart микробағдарламасына енгізілген, әдетте ROM-да сақталады. Жүйе қосылғанда AmigaOS әрбір кеңейтім құрылғысын сұрап, қажет болған жағдайда адрес кеңістігін немесе ресурстарды бөліп береді. Мысалы, жад картасы болғанда, операциялық жүйе жадты жүйеге динамикалық түрде қоса алады. Autoconfig арқылы операциялық жүйе кеңейтім құрылғыларындағы микробағдарламаға қол жеткізе алады, мысалы, қатты диск контроллеріне қосылған дискіден жүктеу үшін.
Autoconfig is an auto configuration protocol of Amiga computers which is intended to automatically assign resources to expansion devices without the need for jumper settings. It is analogous to PCI configuration through ACPI. Autoconfig is integrated within the Amiga's Kickstart firmware, usually stored in ROM. When the system is switched on, AmigaOS interrogates each expansion device in turn and assigns address space or resources as needed. For example, in the case of a memory card, the OS can dynamically add the memory to the system. Through Autoconfig the OS can access firmware on expansion devices, for example, to boot from a disk connected to a hard disk controller.
Хаттама
Егер /CFGIN сигналы күшіне енгізілсе және құрылғы конфигурацияланбаса, кеңейту құрылғылары 0xE8 0000 (немесе Zorro III үшін 0xFF00 0000) ондық санау жүйесіндегі белгілі бір тұрақты жад адрестеріне жауап береді. CPU конфигурациялық ақпаратты (әдетте PAL арқылы беріледі) оқиды, мысалы, өндірушінің идентификаторы, өнімнің идентификаторы және құрылғыға қажетті жад кеңістігінің көлемі. Содан кейін CPU құрылғыға базалық жад адресін жазады (немесе қандай да бір себеппен конфигурациялана алмаса, оны «үндемеуге» бұйырады) және құрылғы /CFGOUT сигналын белсенді етеді. Бірінші құрылғының /CFGIN сигналы жерге қосылған. Екінші құрылғының /CFGIN сигналы бірінші құрылғының /CFGOUT сигналымен басқарылады, және т.с.с. Amiga 2000 сияқты артқы панельдік конструкцияда бір слоттың /CFGOUT сигналын тікелей келесі слоттың /CFGIN сигналына қосу, бос слоттың конфигурация тізбегін үзуге алып келуі мүмкін. Бұл мәселені шешу үшін артқы панель /CFGIN және /CFGOUT сигналдарын логикалық «ИЛИ» (OR) операциясы арқылы біріктіріп, келесі слот үшін /CFGIN сигналын жасайды (/CFGOUT сигналсыз қалған жағдайда төмен тартылады), бұл бос слоттарды айналып өтуге мүмкіндік береді. Amiga 2000 үшін бұл үшін бір 74LS32 (төрт кіретін «ИЛИ» қақпасы) қажет, және бұл Autoconfig жүйесіне қажетті жалғыз негізгі плата жабдықтары болып табылады.
Жабдықтың ерекшеліктері мен шиналық қосылымдар
Autoconfig – бұл Zorro II және Zorro III кеңейту шиналарының Amiga жүйелеріндегі кеңейту құрылғыларын конфигурациялау мүмкіндігінің бір бөлігі. Zorro II алғаш рет Amiga 2000 құрылғысында қолданылды, бірақ Amiga 1000-де де ұқсас кеңейту шинасы бар. Zorro II – 68000 шинасының салыстырмалы түрде қарапайым кеңейтілген түрі. Autoconfig шинадағы барлық құрылғылардың 68000 дерек және адрес шинасына қол жеткізуін қажет етеді. Теориялық тұрғыдан алғанда, PCI-де қолданылатын виртуалды адрес жүйесі Autoconfig-ті аз ғана өзгертуді талап етеді. Amiga 2000 бес Zorro кеңейту картасын, мысалы, RAM кеңейтулерін, SCSI контроллерлерін және графикалық карталарды орнатуға мүмкіндік береді. Дегенмен, стандарт құрылғылар санына шектеу қоймайды. A2000 құрылғысында екі Zorro II слоты ISA слоттарымен үйлесімді. Zorro шинасы мен ISA шинасын "көпір тақтасы" (bridgeboard) арқылы қосуға болады, мысалы, Intel 80286 немесе 80386 жүйелерін эмуляциялауға мүмкіндік беретін Janus Hardware Emulator арқылы. A3000 құрылымын жобалаудан бастап, барлық санауға болатын аппараттық кеңейтулердің Autoconfig-ті пайдалануы қажет деп шешілді. Autoconfig-ті қолдана бермейтін жабдықтарды жүйе толығымен елеуге құқылы, ал стандарт AmigaOS 3.1-де қабылданды.
Нөмірлік
Алғашқы Commodore құжаттарында «Auto Configuration» деп жазылса, кейінгі құжаттарда «AUTOCONFIG» деп жазылды.