Қызыл балық: теңіздің түбінде өмір сүретін ұзақ өмірлі балық

Кіріспе

Балық түрлері

Қызыл балық (Hoplostethus atlanticus), сондай-ақ қызыл балық, шымшықбас және терең теңіз балығы – шымшықбас тұқымдасына (Trachichthyidae) жататын салыстырмалы түрде үлкен терең теңіз балығы. Ұлыбританияның Теңізді сақтау қоғамы қызыл балықты "қолдану қаупі бар" деп санайды. Ол батипелагикалық, Батыс Тынық мұхитының суық, терең суларында, Атлант мұхитының шығысында (Исландиядан Мароккоға дейін; және Намибияның Уолвис шығанағынан Оңтүстік Африканың Дурбан қаласына дейін), Үнді-Тынық мұхитында (Жаңа Зеландия мен Австралия жағалауларында) және Тынық мұхитының шығысында Чилиден табылған. Қызыл балықтың ерекше ұзақ өмір сүру қабілеті бар, 200 жылдан астам өмір сүреді. Ол коммерциялық терең суға балық аулау үшін маңызды. Балықтың түсі жарық, қызыл кірпіштей, бірақ өлгеннен кейін сарғыш-қызыл түске өтеді. Басқа шымшықбастар сияқты, қызыл балық та баяу өседі және пісіп-жетілуі кешігеді, нәтижесінде төмен жандану қабілетіне ие болады, сондықтан олардың шамадан тыс балық аулауға бейімділігі жоғары. Көптеген қоры (әсіресе Жаңа Зеландия мен Австралия жағалауларындағы, алғаш рет 1970 жылдардың соңында қолданылған) 3–20 жыл ішінде күрт азайды, бірақ кейінірек балық шаруашылығы басқарушыларының пікірінше, тұрақты деңгейге жеткендері бар, бірақ балық ауланбаған популяциялардан төмен.

Сипаттама

Қызыл мүйіз балық тік бойлы, жұқа балық емес. Оның дөңгелек басы шырыш арналарымен (жанама сызық жүйесінің бөлігі) толған, бұл мүйізбас балықтарға тән. Бір арқа қанатында төрт-алты тікен және 15-19 жұмсақ сәуле бар; анальдық қанатында үш тікен және 10-12 жұмсақ сәуле бар. 19-25 құрсақ қалқаншалары (өзгертілген қабыршақтар) жамбас қанаттары мен анус арасында қатты, сүйекті орталық қыртын құрайды. Кеуде қанаттарының әрқайсысында 15-18 жұмсақ сәуле бар; жамбас қанаттары төс қанаты болып, бір тікен және алты жұмсақ сәуледен тұрады; құйрық қанаты екіге бөлінген. Ауыздың ішкі жағы мен жақ қуысы көкшіл-қара түсті; ауыздың өзі үлкен және күшті көлбеу. Қабыршақтары ктеноидты және жабысқақ. Жанама сызық үзділіссіз, 28-32 қабыршақтан тұрады, олардың кішкене тікендері немесе 'ктеньдері' жанама сызықтың тесіктерін көбінесе жасырады. Көздері үлкен. Қызыл мүйіз балық – ең үлкен белгілі мүйізбас балық түрі, ең үлкен стандартты ұзындығы (құйрық қанатын есептемегенде) және ең үлкен салмағы. Орташа коммерциялық аулау көлемі әдетте ұзындығы бойынша, аймаққа қарай өзгереді.

Өмірбаян

Апельсинді жабайы балықтар көбінесе жайпақ жүретін, теңіз түбінде тіршілік ететін балықтар. Олардың табиғи популяциясы бір шаршы метрге 2,5 балыққа дейін жетеді, бірақ қазір шамамен 1,0 балыққа дейін азайған. Мұндай топтасулар теңіз асты каньондары мен таулары сияқты геологиялық құрылымдардың маңында, су қозғалысы мен араласуы жоғары жерлерде пайда болады, бұл тоюға қажетті тығыз қоректік шоғырлануды қамтамасыз етеді. Бұл топтасулар міндетті түрде көбейіп-өндіру немесе тамақтану үшін емес; балықтар метаболизм фазаларын (белсенді немесе тамақтану, белсенді емес немесе демалыс) ауыстырып, әр фаза үшін қолайлы гидрологиялық жағдайлары бар аймандарды іздейді. Белсенді емес кезде олардың барлық пигментациясы жоғалып, жақындау оңай болады. Олардың жауы – ірі, тереңде жүзетін акулалар, кескіш балықтар, мерлукцидтер және жыланша балықтар. Белсенді кезінде жас балықтар негізінен мисидтік креветкалар, эуфаузидтер (криль), мезопелагикалық және бэнтопелагикалық балықтар, амфиподтар және басқа да қабықтылылар сияқты зоопланктонмен қоректенеді. Ересек балықтар көбінесе бабочка балықтары және фонарь балықтары отбасыларына жататын кішкентай балықтарды, сондай-ақ диеталарының 20% құрайтын кальмарларды жейді. Жастар мен ересектердің тамақтануы кері байланысты. Мысалы, жас балықтардың қабықтылыларды жеуі тереңдікпен бірге артады, ал ересек балықтардың диетасындағы қабықтылылар тереңдікпен өсіп, кейін азаяды. Балықты жеу үлгісі керісінше: жас балықтар тереңдікпен бірге азаяды, ал ересек балықтар көбірек жейді. Бұл кері тамақтану үлгісі, мүмкін, қол жетімді азық үшін түр ішіндегі бәсекелестікті азайту мақсатындағы ресурстарды бөлудің мысалы болуы мүмкін, себебі тою аз болатын тереңдікте азық тапқысы қиын. Апельсинді жабайы балықтың метаболизм фазалары қоректің маусымдық өзгеруімен байланысты деп саналады. Белсенді емес фаза азық аз болған кезде энергияны сақтайды. Апельсинді жабайы балық 200 жылдан астам өмір сүре алады.

Көбею

Апельсинді балықтар мұхитқоры (толығымен теңізде тіршілік ететін), пелагикалық шашыратушылар: яғни, олар жыл сайын жергілікті шашырату және жемтену аймақтары арасында бірнеше жүз шақырым қашықтыққа көшіп, үлкен шашырату топтарын құрайды (мүмкін, жынысына қарай бөлінген), онда балықтар диаметрі үлкен, шар тәрізді жұмыртқаларды (қызыл-сары май тамшысынан жеңілдеу үшін) және сперманы бірден суға шығарады. Ұрықтанған жұмыртқалар (кейін личинкалар) планктонды болып, даму үшін жоғары қарай көтеріледі, ал жас балықтар жетілген сайын терең суларға түседі. Апельсинді балықтар да синхронды шашыратуға қабілетті, яғни сперма мен жұмыртқаларды бір уақытта шығарады. Ұрықтанғаннан бастап шағылысқа дейінгі уақыт 10-20 күнге созылады деп есептеледі; ұрықтылығы төмен, әрбір аналық бір килограмм дене салмағына 22 000 жұмыртқа ғана береді, бұл басқа балық түрлерінің орташа көрсеткішінен 10%-дан кем. Аналық балық бір шашырату кезінде 90 000-нан астам жұмыртқа шығармайды. Шашырату үш аптаға дейін созылуы мүмкін және маусым немесе шілде айларында басталады. Апельсинді балықтар өте баяу өседі және кем дегенде 20 жасқа толғанға дейін көбейе бастамайды, олардың ұзындығы шамамен сол кезде болады. Қор жағдайларын бағалауда қолданылатын жетілу жасы 23-40 жас аралығында, бұл популяцияның өсуін/қалпына келуін шектейді, өйткені әрбір жаңа буынның шашыратуға қатысуына көп уақыт керек. Апельсинді балықтардың отолиттеріндегі өсу сақиналарын санау арқылы олардың жасы 125-156 жылға жететіні анықталды. 2015 жылы Веллингтоннан 1500 км шығысқа қарай ұсталған бір дананың жасы 230 жылдан асып кеткені есептелді.

Тұтыну

Еті тығыз, жұмсақ дәмді; терісі сыпырылып, филеленген күйінде, жаңа немесе мұздатылған түрде сатылады. Бұл түрге алғаш рет 1975 жылы Жаңа Зеландия ғалымдары терең су зерттеулері барысында ірі топтарды тапқаннан кейін «Қызыл сары» деген жалпы атау берілді. Кейіннен Жаңа Зеландияда қызыл сары балықты аулау кеңейді, ал АҚШ-қа импорт 1970 жылдардың соңында АҚШ Ұлттық теңіз шаруашылығы қызметінің бағдарламасы арқылы дәмдік қасиеттері нашар «сүрегі» деген атаудан ауыстырылды. Бұл бағдарлама пайдаланылмаған түрлерді анықтап, оларды сату үшін қолайлырақ атау беруді мақсат етті. Тарихи тұрғыдан АҚШ қызыл сары балықтың ең ірі тұтынушысы болды, бірақ соңғы жылдары Қытайда оның нарығы айтарлықтай өсті. 2014 жылы АҚШ Жаңа Зеландиядан, Қытайдан, Перуден және Индонезиядан шамамен 1455 тонна (негізінен филе) импорттады. 2015 жылы Қытай кем дегенде 4000 тонна (негізінен тұтас балық) импорттады. Көптеген ірі азық-түлік сауда желілері теңіз өнімдерін тұрақты пайдалану саясатын қабылдады, осы арқылы тұтынушыларға олардың тауарларының тұрақтылығына кепілдік береді. Бұл саясаттар көбінесе бейүкіметтік ұйымдармен серіктестікке кірісуді және теңіз өнімдеріне қойылатын талаптарды анықтауды қамтиды. Сонымен қатар, саудагерлер мен тұтынушыларға тәуелсіз сарапшылармен ғылыми негізде бағаланған теңіз өнімдерін анықтауға көмектесетін бірнеше экологиялық таңбалар бар. Мұндай бағдарламалардың бірі – Теңіз шаруашылығын басқару жөніндегі кеңес. 2010 жылы Greenpeace International қызыл сары балықты (терең теңіз першісін) теңіз өнімдерінің «қызыл тізіміне» қосты, онда балық көбінесе тұрақты емес балық аулаудан алынады. 2003 жылы TRAFFIC Oceania және World Wildlife Foundation Endangered Seas Program бірлесіп жасаған есепте «экономикалық тұрғыдан тиімді және тұрақты терең су балық аулауының болуы екіталай» делінген. Алайда, басқалар терең су балық аулауын тұрақты басқаруға болады, егер тұрақты өнімнің деңгейі төмен екені ескерілсе және оған сәйкес квоталар белгіленсе. Өмір сүру ұзақтығына байланысты қызыл сары балықтың тіндерінде сынаптың жоғары концентрациясы жиналады – 0,30–0,86 ppm, ал басқа жеуге жарамды балықтардағы орташа деңгей 0,086 ppm. Ұлттық теңіз шаруашылығы қызметінің зерттеулері мен тұтыну жөніндегі ұсынымдарына сүйене отырып, 1976 жылы FDA балықтағы қауіпсіз сынап деңгейін 1 ppm деп белгіледі. Қызыл сары балықты үнемі тұтыну денсаулыққа зиян келтіруі мүмкін. Көптеген жеуге болатын балықтарға қарағанда, қызыл сары балық омега-3 май қышқылдарының нашар көзі болып табылады, орташа көрсеткіші 3,5 г/кг-дан кем.

The flesh is firm with a mild flavour; it is sold skinned and filleted, fresh or frozen. This species was first given the common name "Orange Roughy" by scientists in New Zealand in 1975 following the discovery of large aggregations during a deep water research cruise. A large scale fishery for orange roughy subsequently developed around New Zealand, and imports into the United States increased where it was renamed from the less gastronomically appealing "slimehead" through a U. S. National Marine Fisheries Service program during the late 1970s that identified underused species that should be renamed to make them more marketable. Historically, the United States has been the largest consumer of orange roughy, however, in recent years, the market for orange roughy in China has increased significantly. In 2014, the U. S. imported around 1,455 tonnes (4.4 million lb) (mainly fillets) from New Zealand, China, Peru and Indonesia. In 2015, China imported at least 4,000 tonnes (8.8 million lb) (mainly whole fish). A number of major food retailers have established seafood sustainability policies to reassure customers that they are stocking sustainable seafood. These policies often involve partnering with non governmental organizations to define criteria for seafood that may be stocked. In addition, a number of ecolabels exist to help retailers and consumers identify seafood that has been independently assessed against a robust, scientific standard. One of the best known such programmes is that of the Marine Stewardship Council. In 2010, Greenpeace International added orange roughy (deep sea perch) to its seafood red list, which contains fish generally sourced from unsustainable fisheries. A 2003 joint report by the TRAFFIC Oceania and World Wildlife Foundation Endangered Seas Program argues, "probably no such thing [exists] as an economically viable deep water fishery that is also sustainable." However, others have argued that deepwater fisheries can be managed sustainably provided that it is recognized that sustainable yields are low and catches are set accordingly. Because of its longevity, the orange roughy accumulates large amounts of mercury in its tissues, having a range of 0.30–0.86 ppm compared with an average mercury level of 0.086 ppm for other edible fish. Based on average consumption and the recommendations of a National Marine Fisheries Service study, in 1976 the FDA set the maximum safe mercury level for fish at 1 ppm. Regular consumption of orange roughy can have adverse effects on health. Compared to most edible fish, orange roughy is a very poor source of omega 3 fatty acids, averaging less than 3.5 g/kg.

Балық шаруашылығы

Жасыл балық (Orange roughy) Жаңа Зеландия, Австралия және Намибияда кездеседі. Жасыл балықтың бірнеше популяциясы ешқандай елдің құзырына бағынбайды, бұл жалпы аулау көлемін шектеуді қиындатады. Оңтүстік Тынық мұхиты аймақтық балық шаруашылығын басқару ұйымы (SPRFMO) және Оңтүстік Үнді мұхиты балық шаруашылығы келісімі өз құзырында жасыл балықтың қорларын басқарады. Бұл ұйымдар ашық теңіздегі жасыл балық аулаудың жалпы көлемі туралы толық ақпарат жинау және аулау лимиттерін белгілеу бойынша үлкен қадамдар жасады. Мысалы, SPRFMO 2007 жылдан бастап жасыл балық аулауын және балық аулауға жұмсалатын күшін шектеді. Жасыл балық негізінен түбіне сүйреп аулау арқылы ауланады. Бұл балық аулау әдісі қоршаған ортаны қорғаушылар тарапынан жойқындығы үшін көп сынға ұшырады. Бұл, жоғары коммерциялық сұраныспен қоса, қоршаған ортаны қорғаушылар мен БАҚ-тың сынына себеп болды.

Жаңа Зеландиялық балық шаруашылығы

Жаңа Зеландия қазіргі уақытта әлемдегі ең ірі апельсинді балықты аулау орындарына ие, 2014 күнтізбелік жылындағы жалпы аулау көлемі 8500 тоннадан асты. Бұл апельсинді балықтың жалпы шамаланған аулау көлемінің 95% құрайды. 2015 жылы апельсинді балықты экспорттаудан Жаңа Зеландияға 53 миллион NZ$ (37 миллион АҚШ доллары) шамасында кіріс түсті. Жаңа Зеландиядағы балық шаруашылығы Квоталық басқару жүйесі (КБЖ) арқылы басқарылады, онда жеке тұлғалар немесе компаниялар белгілі бір түрдің немесе түрлер тобының қорлық үлесіне ие болады. Әрбір қор үшін Жалпы рұқсат етілген аулау мөлшері (ЖРМ) белгіленеді, ол қорды максималды тұрақты өнімділікті қамтамасыз ететін деңгейде немесе одан жоғары ұстайды, немесе қорды сол деңгейге қарай жылжытады. Апельсинді балық 1986 жылдан бері КБЖ шеңберінде басқарылуда. Бастапқы өнеркәсіп министрлігі КБЖ-ны іске асыруға және оны қолдайтын 1996 жылғы Балық шаруашылығы заңына жауапты.

Тарихи

Апельсинді балық шаруашылығы 1970-жылдардың ортасында басталды, бірақ толыққанды игеру 1979 жылға дейін күшінде болған жоқ. Бұл алғашқы аулаулар ешқандай реттеуге ие болған жоқ, тіркелген деректер олардың өте жоғары болғанын көрсетеді. Көптеген балық шаруашылықтарында басқару жүйелері «балық аулауды азайту» кезеңін қарастырады, оның барысында биомасса ең жоғары тұрақты өнімділікті қамтамасыз ететін деңгейге дейін төмендетіледі. Мысалы, бастапқыда 100 000 тонна биомассаға ие балық шаруашылығы бірнеше жыл ішінде 40 000 тоннаға дейін аулауға рұқсат етілуі мүмкін (егер осы биомасса ең жоғары тұрақты өнімділікті қамтамасыз ететін деңгей деп есептелсе). Бұл «балық аулауды азайту» қарқыны балық шаруашылығының мақсаттарына байланысты өзгеруі мүмкін, бірақ содан кейін биомассаны шамамен 40 000 тонна деңгейінде ұстау үшін аулау қатаң бақылауға алынар еді. Жаңа Зеландиядағы апельсинді балықтарды аулау үшін өнімділік параметрлері және бастапқы биомассаның бағалаулары балық шаруашылығының алғашқы онжылдығында дұрыс емес бағаланды. Келесі онжылдықта аулау лимиттері тұрақты өнімділіктің ұсынылған бағалауларын асып кетті, сондай-ақ аулау лимиттерінен асып кеткені анықталды, себебі желілердің жарылуы, желілердегі тесіктер және жабдықтардың жоғалтылуы орын алды. 1990-жылдардың ортасында аулау лимиттері төмендетілді, бірақ қорлардың жаңаруын көрсететін мәліметтерден кейін олар қайтадан арттырылды. Бірақ кейін бұл дұрыс емес екені анықталды, соның салдарынан бірқатар балық шаруашылықтары толығымен жабылды немесе қорларды жаңартуға мүмкіндік беру үшін аулау лимиттері бір тоннаға дейін төмендетілді. Жаңа Зеландиядағы бір балық шаруашылығында 2008 жылы жалпы рұқсат етілген аулау көлемі (ЖРАК) 1470 тоннадан 914 тоннаға дейін төмендетілді, бірақ бұл шешім сотта күреске түсті. 2008 жылдың ақпан айында Жоғарғы сот жаңа квотаны жоққа шығарды, Балық шаруашылығы министрінің ORH1 үшін квота белгілеуге заңдық құқығы жоқ деп шешті. Бұл Балық шаруашылығы заңының қатаң түсіндірілуіне байланысты болды, ол ең жоғары тұрақты өнімділікті қамтамасыз ететін биомассаны нақты бағалауды талап етті. Осы шешімнің нәтижесінде 1996 жылғы Балық шаруашылығы заңына түзету енгізілді, ол ең жоғасы тұрақты өнімділікті қамтамасыз ететін биомассаның бағасы болмаған жағдайда, қол жетімді ең жақсы ақпарат негізінде ЖРАК белгілеуге мүмкіндік берді.

Fishery farming of orange roughy was initiated in the mid 1970s, but full exploitation did not begin until 1979. There was no regulation of these early catches, and records indicate that they were very high. For many fisheries, management settings allow for a "fishing down" period during which the biomass is reduced to a level that will provide the maximum sustainable yield. For example, a fishery with a hypothetical unfished biomass of 100,000 tonnes will be allowed to be fished down to a biomass of 40,000 tonnes (assuming that this is the biomass that provides for the maximum sustainable yield) over a number of years. The rate of this "fish down" can vary depending on the objectives of the fishery, but catches would then be more strictly controlled to maintain the biomass at around 40,000 tonnes. For the New Zealand orange roughy fisheries, productivity parameters and resulting estimates of unfished biomass were incorrectly estimated in the first decade of the fishery. Catch limits exceeded recommended estimates of sustainable yields for a subsequent decade and catches were estimated to have exceeded those catch limits because of burst nets, escape windows in nets and lost gear. Catch limits were reduced in the mid 1990s, although they were increased again following indications that stocks had begun to rebuild. This was later found not to be the case and a number of fisheries were closed completely or had catch limits reduced to one tonne to allow the stocks to rebuild. In one New Zealand fishery, the Total Allowable Catch (TAC) was reduced in 2008 from 1,470 tonnes to 914 tonnes, but this reduction was challenged in court. In February 2008, the High Court overturned the new quota, ruling that the Minister of Fisheries did not have the legal power to set quotas for ORH1. This was because of a strict interpretation of the Fisheries Act that required an accurate estimation of the biomass that could support the maximum sustainable yield. As a result of this decision, the Fisheries Act 1996 was amended to allow TACs to be set based on the best available information in the absence of an estimate of the biomass that could support the maximum sustainable yield.

Қазіргі жағдай (2016)

Жаңа Зеландияның балық шаруашылығы 2009 жылы таңдалған апельсинді ірі балық аулауларына қатысты, Теңіз басқару кеңесінің (MSC) балық аулау стандартына сәйкес алдын ала бағалау жүргізді. Алдын ала бағалаудан кейін, салалық өкілдік орган (Deepwater Group Ltd) төрт апельсинді ірі балық аулауын Балық шаруашылығын жақсарту жоспарларына (FIP) енгізді, осы арқылы балық аулауын жақсартуға және MSC сертификаттау талаптарына сай болуға мүмкіндік берді. Бұл FIP жоспарлары жариялы және Тұрақты балық шаруашылығы серіктестігімен бақыланады. 2014 жылы, Жаңа Зеландияның негізгі төрт апельсинді ірі балық қорына қатысты, Байес модельдеріне негізделген қор бағалаулары аяқталды, олардың біреуі 2000 жылдан бері балық аулауға жабық болған. Қор бағалаулары зерттеу ұйымдары мен балық шаруашылығы жүргізген зерттеулерден алынған деректерді пайдаланды. Жаңа акустикалық технологияны қолдану, соңғы зерттеулерде балық шаруашылығымен әзірленген, маңызды фактор болды. Көп жиілікті акустикалық-оптикалық жүйе (AOS) ғалымдарға зерттеу кезінде акустикалық түрде "көрілген" балық түрлерін ажыратуға мүмкіндік береді және бұрын тиімді зерттеу жүргізуге мүмкіндік болмаған қиындарда жұмыс істейді. AOS сонымен қатар ғалымдарға зерттеумен өлшенгендерді нақты уақыт режимінде бейне түрінде көруге мүмкіндік береді. Басқа зерттеулерден алынған деректер де қор бағалауларының сәттілігі үшін маңызды болды, атап айтқанда, жақсартылған әдістермен анықталған жас топтарының жиілігі. 2014 жылғы қор бағалаулары, қатаң сараптамадан өткеннен кейін, үш қордың аулау көлемін арттыруға жеткілікті түрде қалпына келгенін көрсетті. Осы қорларға қатысты Жалпы теңіздік аулау мөлшері (TAC) кейіннен арттырылды. Төртінші қордың жағдайы нашар деп бағаланды және қордың қалпына келуіне мүмкіндік беру үшін TAC 40%-дан астамға төмендетілді. Бұған қоса, сала демеушілігімен жүргізілген Басқару стратегиясын бағалау аяқталды, ол ең жоғары тұрақты өнімділікті қамтамасыз ететін биомасса мөлшерін анықтады (балық ауланбаған биомассаның шамамен 25–27 пайызы). Осы нәтижелерге сүйене отырып, балық шаруашылығы саласы апельсинді ірі балық қорларын балық ауланбаған биомассаның 30–50 пайызы деңгейінде ұстауға келісті. Сонымен қатар, қордың жағдайына қарай аулау шектерін анықтайтын Аулауды бақылау ережесі келісілді. Осы балық аулауларына қатысты аулау шектері қазіргі уақытта келісілген Аулауды бақылау ережесінің нәтижелерімен сәйкес келеді. 2014 жылдың мамыр айында үш апельсинді ірі балық аулауы Теңіз басқару кеңесінің балық аулау стандартына сәйкес толық бағалауға түсті.

The New Zealand fishing industry contracted a pre assessment of selected orange roughy fisheries against the Marine Stewardship Council (MSC) Fisheries Standard in 2009. Following the pre assessment, the industry representative body (Deepwater Group Ltd) put four orange roughy fisheries into Fishery Improvement Plans (FIPs) to deliver improvements in the fisheries that would enable them to meet the certification requirements of the MSC. These FIPs are public and have been monitored by the Sustainable Fisheries Partnership. In 2014, Bayesian model based stock assessments were completed for four of New Zealand's main orange roughy stocks, one of which had been closed to fishing since 2000. The stock assessments used data collected by research surveys carried out by research organizations and the fishing industry. A key factor was the use of new acoustic technology, developed by the fishing industry, in recent surveys. The multi frequency acoustic optical system (AOS) enables scientists to differentiate the types of fish acoustically ‘seen’ during the survey and works on slopes that previously made effective surveying impossible in some areas. The AOS also has the potential to allow scientists to see in real time video, what is being measured by the survey. Other research derived data were also critical to the success of the stock assessments, notably age frequencies from improved ageing methods. The 2014 stock assessments, which were subject to a robust peer review process, indicated that three of the stocks had recovered enough to sustain increased catches. The TACs for these stocks were subsequently increased. The fourth stock was estimated to be at a low stock status and the TAC was reduced by over 40% to allow the stock to rebuild. In addition, an industry sponsored Management Strategy Evaluation was completed that provided an estimate of the biomass that could support the maximum sustainable yield (≈25–27% of the unfished biomass). Based on this output, the fishing industry agreed to aim to maintain the orange roughy stocks within a management target range of 30–50% of the unfished biomass. Further to this, a Harvest Control Rule was agreed that would define what catch limits should be given an estimate of stock status. Catch limits for those fisheries are currently consistent with the outputs of the agreed Harvest Control Rule. In May 2014, three orange roughy fisheries entered full assessment against the Marine Stewardship Council Fisheries Standard.

Австралиялық балық шаруашылығы

Австралиялық апельсинді балықтың аулауы 1970-ші жылдарға дейін ашылмаған, бірақ 2008 жылға қарай кейбір популяциялардың биомассасы жоғары деңгейде сақталса, ал басқалары коммерциялық аулаудың салдарынан балық ауланбаған кездегі деңгейдің 10%-ына дейін төмендеді деп есептелді. Ол Австралияда шамадан тыс аулау салдарынан қорғалатын түрлер тізіміне енген алғашқы коммерциялық балық болды. 2017 жылдың соңына қарай Австралияда апельсинді балықтың бірнеше аулау аймақтары қайта ашылды. 2020 жылдың шілде айында АҚШ-тағы жетекші MSC кеңес беру компаниясы (сәйкестікті бағалау органы немесе CAB), Австралияның шығыс аймағындағы апельсинді балық квоталарын ұстаушылар тобының тапсырысы бойынша, бағалау есебін жариялады. Есепте шығыс аймақтағы апельсинді балық популяциясына MSC аккредитациясы берілуі ұсынылды, балық шаруашылығы мен оның басқарылуы үш бағалау принципі бойынша жоғары бағаланды (289/300). Алайда, «Австралия теңіздік қорғау қоғамы» және «Дүниежүзілік жабайы табиғат қоры» сияқты экологиялық ұйымдар кешігіп наразылық білдірді. MSC стандартына қайшы келетін, бір жылдан астам уақытқа созылған процеске қатыспаған осы екі ҮЕҰ-дан наразылықты қабылдау туралы MSC шешімі көптеген сарапшылар тарапынан стандарттың тәуелсіздігі мен сенімділігіне күдік тудырды. Арбитр 2021 жылдың басында үш рет шешім шығарды, әрқайсысы Апелляция берушілердің, CAB және Балық шаруашылығы клиенттерінің ұсыныстарын қарастырды. Осы процесте Австралияның балық шаруашылығы министрі MSC-ге хат жолдап, апельсинді балықтың Австралияның EPBC заңы (1999) бойынша тізімделгенімен қатар, Балық шаруашылығын басқару заңы (1991) және Балық шаруашылығы әкімшілігі заңы (1991) бойынша басқарылатындығын, апельсинді балықты коммерциялық түрде аулау оның қалпына келуіне мүмкіндік беретінін және EPBC заңының осы коммерциялық аулауға рұқсат беретін бөлімінде тізімделгенін түсіндірді. Алайда, арбитр стандарттың қауіп төнген түрлерді сертификаттауды көздемегенін және қауіп төнген түрлерге қатысты мақсат – аулаудың тоқтатылуы екенін анықтады. Сонымен қатар, апельсинді балық EPBC заңы бойынша тізімделгендіктен, оны MSC принципінің 2-сіне сәйкес, жойылып бара жатқан, қауіп төндіретін және қорғалатын (ETP) түр ретінде қарастыру керек, сондықтан оны 1-ші принцип бойынша нысаналы немесе зерттелетін түр ретінде қарастыруға болмайды. Өзінің екінші шешімінде (2021 жылғы ақпан) арбитр шешімін былай қорытындылады: «Бұл нақты популяция, CAB мәлімдегендей және менің шектеулі өкілеттігімде оған қарсы пікір білдіруге негіз жоқ, жақсы басқарылады және қазіргі ғылыми деректерге сәйкес тұрақты түрде ауланады. Сондықтан мен тергеуді қайта қарау туралы шешім CAB және балық шаруашылығы клиенттері үшін аса ұнамсыз болады деп санаймын. Алайда, менің ойымша, қиындық – стандарттың Австралияның ETP заңнамасымен салыстырғандағы тар шеңберінде жатыр. Менің пікірімше, қордың тұрақтылығы және бағалау бірлігінің сертификатталуға жарамдылығы туралы менің жеке көзқарасымды ескере отырып, стандартты түсіндіруден асып түсуге менің құқығым жоқ. Бұл мәселені шешу үшін Австралия заңнамасын өзгерту немесе стандартты нақтылау қажет. Балық шаруашылығы клиенті кейіннен осы популяцияны бағалаудан шығарды. Наразылық процесінің құжаттарын мына жерден табуға болады: https://fisheries.msc.org/en/fisheries/australia-orange-roughy-eastern-zone-trawl/@@assessments. Осы шешіммен құрылған прецедент Австралиядағы MSC-нің болашағы туралы сұрақтар тудырды, өйткені қазіргі MSC сертификаттарына қатысы бар балық түрлерінің көпшілігі EPBC заңы бойынша тізімделген. MSC стандартының және Австралия заңнамасының қазіргі сәйкес келмейтіні – MSC жүйесінің Австралияда дамуының баяу болуының және Австралия тұтынушыларының MSC брендін танымауының бір себебі.

The Australian orange roughy fishery was not discovered until the 1970s, but by 2008, the biomass of some stocks remained high while others was estimated to be down to 10% of the unfished level after years of commercial fishing. It was the first commercially sought fish to appear on Australia's threatened species list because of overfishing. By late 2017, a number of Australian orange roughy fisheries had been re opened. In July 2020, a leading US based MSC consultancy (conformity assessment body or CAB) acting for a group of Australian eastern zone orange roughy quota holders, released a scoring report recommended that the orange roughy eastern zone stock be given Marine Stewardship Council accreditation, scoring the fishery and its management highly (289/300) in each of the three assessment principles. However, environmental groups the Australian Marine Conservation Society and World Wildlife Fund raised late objections. MSC's decision to allow objections from these two eNGOs who did not engage in the more than year long process in contravention of the MSC Standard is seen by many as raising questions about the independence and credibility of the standard itself. The Arbitrator issued her decision in three iterations in early 2021 each following representations from the Appellants, CAB and Fishery Client. During the process the Australian Minister for fisheries wrote to the MSC explaining that although orange roughy was listed under Australia's EPBC Act (1999) that it was also managed under the Fisheries Management Act(1991) and Fisheries Administration Act (1991) and that the commercial take of orange roughy allowed continued recovery and that it is listed in a section of the EPBC Act that allowed this commercial take. However, the Arbitrator found that her view was that the standard could not have intended threatened species to be certified and that the goal for threatened species should be zero catch. Further, that because orange roughy was listed under the EPBC Act that it should be considered as an endangered, threatened and protected (ETP) species as part of MSC Principle 2 and could therefore not also be considered as a target or subject stock under Principle 1. In her second decision (February 2021) the Arbitrator summarised her decision by stating, "This particular stock is, according to the CAB and I have no reason within my limited remit, to disagree with this view, well managed and currently sustainably fished in terms of the prevailing science. I do acknowledge therefore that the remand decision will be all the more unwelcome by the CAB and the fishery client. However, the difficulty, in my view, lies in the narrow terms of the Standard when read against the Australian ETP legislation. It is not open to me to go beyond my interpretation, in light of any views I might have on the otherwise sustainability of the stock and the suitability of the unit of assessment for certification. The remedy to this lies outside of this process in seeking a change either to the Australian legislation or clarity in the Standard. The Fishery Client subsequently withdrew the stock from assessment. Documents from the objection process can be found here https://fisheries. msc. org/en/fisheries/australia orange roughy eastern zone trawl/@@assessments. The precedent set by this decision has raised questions about the future of MSC in Australia given that a number of fish species involved in existing MSC certificates are listed under the EPBC Act. The current apparent incompatibility of the MSC Standard and Australian legislation is one reason why the MSC system has been so slow to develop in Australia and that Australian consumers have little recognition of the MSC brand.