Кіріспе
Неміс заңгері және саясаткер Рудольф Альберт Шарпинг (2 желтоқсан 1947 жылы туған) – неміс заңгері және Социал-демократиялық партиясының (СДП) саясаткері. Ол алғаш рет Рейнланд-Пфальц штатының премьер-министрі (1991–1994) қызметінде көзге түсті. 1993 жылдан 1995 жылға дейін партиясының федералды төрағасы болды және 1994 жылы федералды сайлауда канцлер Гельмут Кольді орнынан ығыстыруға бағытталған, бірақ сәтсіз аяқталған күш-жігер жұмылдырды. 1998 жылы канцлер Герхард Шредердің үкіметінде қорғаныс министрі болды, бірақ 2002 жылғы сайлауға дейін аз уақыт қалғанда отставкаға кетті. 1995 жылдың наурыз айынан 2001 жылдың мамыр айына дейін Еуропалық социалистер партиясының (ЕСП) төрағасы қызметін атқарды.
Rudolf Albert Scharping (born 2 December 1947) is a German lawyer and politician of the Social Democratic Party (SPD). He first rose to prominence as Minister President of Rhineland Palatinate (1991–1994). He was his party's federal chairman from 1993 to 1995 and in 1994 ran an, ultimately unsuccessful, effort to oust Chancellor Helmut Kohl in the federal elections. In 1998, he became Defence Minister in the government of Chancellor Gerhard Schröder but resigned shortly before the 2002 elections. From March 1995 to May 2001, he served as chairman of the Party of European Socialists (PES).
Ерте өмір және білім
Шарпинг Нидерльбертте дүниеге келген. Ол Бонн университетінде саясаттану, социология және құқық пәндерін оқыды. Оның магистрлік диссертациясы Рейнланд-Пфальц аймағындағы социал-демократтардың сайлау кампаниясы әдістеріне арналған. Ол ағылшын тілінде сөйлейді.
Мемлекеттік саясат
1966 жылы Германияның Социал-демократиялық партиясына (СДП) қосылды. 1968 жылы неміс әскери оркестрі үшін қаражат жинау концертіне қарсы әскери қарсылық акциясына қатысқандығы үшін партиядан қуылды. Бірақ бір жыл өткен соң, ол қайтадан партияға қосылды. 1975 жылдан 1994 жылға дейін Рейнланд-Пфальц жерінің Ландтаг депутаты болды. 1985 жылы ол партияның аймақтық төрағасы болды, ал 1991 жылы жас, толық сақалды ер адам партиясын сол уақытқа дейін штат саясатына басымдық берген Христиан-демократтардан күтпеген жеңіске жеткізді. Ертіс демократиялық партиясымен коалиция құрып, 1991 жылдың 21 мамырында Шарпинг министр-президент сайланды – ол осы лауазымды 1994 жылдың 15 қазанына дейін атқарды.
Федералды партия төрағасы
1993 жылы Бьёрн Энгхолм отставкаға кеткеннен кейін, SPD-ге келесі жылы өтетін федералды сайлауға жетекшілік ететін жаңа партия төрағасы қажет болды. Шарпинг бұрын ХДС басқарған аймақты жеңіп, басқарудағы жетістіктері оны осы лауазымға үміткер етті. Партия ішіндегі дауыс беруде Шарпинг Төменгі Саксонияның орталықшыл министр-президенті Герхард Шредер мен партияның сол қанатының өкілі Хайдемари Вейцорк Зейлді жеңіп шықты. Ол кезде партия тарихындағы ең жас көшбасшы болды. 1994 жылғы сайлауда Шарпинг СДПК-ның канцлерлікке үміткері ретінде бақ сынады. Ол сайлау кампаниясының аясында ұзақ жылдар бойы қарсылас болған Герхард Шредер мен Оскар Лафонтенді көлеңке кабинетіне қосты. Әлеуметтік әділдікті кампаниясының басты мақсаты етті. Кампания барысында ол ешқандай коалициялық серіктеске міндеттеме бермеді. «Жасылдар» альянсы партиясының ең мүмкін серіктесі саналса да, ол өзі Рейнланд-Пфальц аймағында еркін демократтармен коалиция құрып билік жүргізген. Шарпинг сайлауда жеңіліп қалса да, федералды саясатқа қатысатынына уәде берді. Шарпингтің сайлаудағы қарсыласы ХДС-тің Хелмут Коль болды, ол он екі жыл бойы канцлер болып, 1990 жылы Германияның бірігуіне қол жеткізген, бірақ Шығыс Германияның экономикалық жағдайы нашарлағаннан кейін оның беделі төмендеді. 1994 жылдың наурыз айында Шарпинг сауалнамаларда Кольден 15 ұпайға озып кеткен, бірақ ақырында Коль дауыс беру үлесі азайғанмен сайлауда жеңіске жетті. Өз уәдесіне адал болған Шарпинг министр қызметінен кетіп, оның орнына Курт Бек келді және Бонндағы оппозицияның жетекшісі атанды. SPD парламенттік тобының төрағасы ретінде ол Федералды Конституциялық сотқа судьяларды тағайындаумен айналысатын Сот таңдау комиссиясының (Wahlausschuss) құрамында жұмыс істеді. Шарпинг Германия маркасынан әлсіз болатын евроға қарсы пікір білдірді. Оппозиция жетекшісі ретінде Шарпинг өзінің партиясы ішіндегі сынға жиі ұшырады. Ол христиан-демократтардың қателіктерін пайдалануға бағытталған орталықшыл бағытты ұсынса, партияның сол қанатындағы мүшелер мен басқалары одан көбірек қарсылық танытуды қалап, Шарпингтің саясатын «құшақтау курсы» (Schmusekurs) деп атады. SPD бірнеше штаттық сайлауда үміткер болған нәтижелерге қанағаттанбағандықтан, 1995 жылы Мангеймде өткен федералды партия конференциясында Шарпинг партия басшылығынан шеттетілді. Саарландтың солшыл министр-президенті Оскар Лафонтейн (бұрын канцлерлікке үміткер болған, бірақ сәтсіз аяқталған) партия мүшелеріне құлшыныспен сөз сөйледі, ал Шарпингтің ойлы мінезі оған құрғақ және көңілсіз болып көрінді. Келесі күні Лафонтейн Шарпингті күтпеген жеңіспен жеңіп шықты. Алайда Шарпинг бес вице-президенттің бірі болып сайланды және 1997, 1999 және 2001 жылдары осы лауазымын сақтап қалды. Шарпинг бұл жеңілісті толық сақалын қырқып, бейнелеу арқылы да көрсетті.
Қорғаныс министрі, 1998-2002
1998 жылдың 27 қазанынан 2002 жылдың 18 шілдесіне дейін Шарпинг канцлер Герхард Шредер үкіметінде Германияның қорғаныс министрі қызметін атқарды. Оның қызмет ету кезеңінде Германияның Бундесвері тұңғыш рет толыққанды соғысқа қатысты, НАТО Косово аймағындағы серб саясатын тоқтату мақсатымен Югославияны бомбалады. Бұл қатысу неміс халқының арасында, әсіресе Шредер кабинетіне кірген «Жасылдар» және экологиялық Альянс 90/«Жасылдар» партияларының арасында қатты дау тудырды. Шарпинг Югославияны бомбалауды «Ат жегісі» операциясына сілтеме жасай арнады, бірақ кейін бұл операцияның жалған екені анықталды. 1999 жылы Шарпинг Бундесверді реформалау жөніндегі ұсыныстарды әзірлеу үшін бұрынғы президент Рихард фон Вайцзекер басқаратын үкіметтік тәуелсіз комиссия құрды. 1999 жылдың шілдесіне қарай Шарпинг НАТО-ның жаңа Бас хатшысы лауазымына басты үміткер саналды, алайда ол бұл ұсыныстан бас тартты. 2000 жылы АҚШ қорғаныс министрі Уильям Коэнге жасаған сапары барысында Шарпингтің кортежі Пентагонға құрмет көрсету рәсіміне келген кезде болаттан жасалған қауіпсіздік кедергісінің көтерілуі салдарынан жарақат алып, қысқа мерзімге ауруханаға жатты. 2001 жылы Шарпинг қорғаныс министрі Дональд Рамсфелд тарапынан терроризмге қарсы күрестің бір бөлігі ретінде АҚШ-тың Сомалиге араласатыны туралы ақпараттың көзі болғандықтан, көпшілік алдында сынға ілікті.
Отставка
Кейіннен Майорка ісі деп аталған оқиғада Шарпингтің суреті оның сүйіктісі Кристина Пилати графинясымен бірге жүзу бассейнінде түсірілді, ал Бундесвер Македония Республикасында қиын миссияны бастауға дайындалып жатқан еді. Одан кейін ол Пиллатиді Майорка мен Франкфуртқа сапарлау үшін әскери ұшақтарды тиісінше пайдаланбаған деген айыптамалар бойынша парламенттік тергеуге қатысты. 2002 жылғы сайлаулардан бұрын Шрёдер Шарпингті 1998 және 1999 жылдары министр қызметін атқарып жүргенде Франкфурттағы жарнамалық компаниядан 71 000 доллар алғаны туралы Stern журналының хабарлағаннан кейін қызметтен босатып жіберді. Қорғаныс министрі лауазымынан босатылғаннан кейін Шарпинг вице-президенттікке қайта сайлануға үміткерлігінен бас тартты, өйткені оның мүмкіндігі шамалы болды. Оның орнына қайтадан Курт Бек келді. Ол Бундестагтағы мандатын сақтап қалды, бірақ 2005 жылғы сайлауға түспеді. Өзінің қызмет мерзімінің қалған бөлігінде ол Сыртқы істер комитетінде жұмыс істеді.
Саясаттың кейінгі өмірі
Саясаттан кеткеннен кейін Шарпинг Қытайдағы бизнес дамытуға бағытталған жеке компания құрды. Шарпинг - велоспортқа құмар адам; 2005 жылы ол Bund Deutscher Radfahrer төрағасы болды. Бұған қоса, ол түрлі жалақылы және жалақысыз қызметтерді атқарды, оның ішінде Бонн зерттеу және қолданбалы саясат академиясының (BAPP) қамқорлық кеңесінің мүшесі болып табылды. Ол Еуропалық көшбасшылар желісінің (ELN) аға қатысушысы.