Климатты зерттеу бөлімі (CRU) – Ұлыбританиядағы климат өзгерулерін зерттейтін жетекші институт. Деректер жиынтығы, модельдер мен статистикалық бағдарламалар әзірлейді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ұлыбритания климаттық өзгерістерді зерттеу ұйымы
UK Climate Change research body
Климатты зерттеу бөлімі (CRU) Шығыс Англия университетінің құрамдас бөлігі болып табылады және табиғи және адамның қызметінен туындаған климаттық өзгерістерді зерттеумен айналысатын жетекші мекемелердің бірі. Шамамен отыз ғылыми қызметкер мен студенттен тұратын CRU климатты зерттеуде кеңінен қолданылатын көптеген деректер жиынтығын, оның ішінде климаттық жүйенің жай-күйін бақылауға пайдаланылатын жаһандық температура тізілімдерінің бірін, сондай-ақ статистикалық бағдарламалық қамтамасы мен климаттық модельдерді әзірлеуге үлкен үлес қосты.
The Climatic Research Unit (CRU) is a component of the University of East Anglia and is one of the leading institutions concerned with the study of natural and anthropogenic climate change. With a staff of some thirty research scientists and students, the CRU has contributed to the development of a number of the data sets widely used in climate research, including one of the global temperature records used to monitor the state of the climate system, as well as statistical software packages and climate models.
Тарих
CRU 1972 жылы университеттің қоршаған орта ғылымдары мектебінің құрамында құрылды. Бөлiмнiң құрылуына метеорологиялық қызметтің бұрынғы бас директоры сэр Грэм Саттон, университет кеңесшiсi лорд Солли Цукермен және 1971 және 1972 жылдары қоршаған орта ғылымдары мектебiнiң декандары профессорлар Кит Клейтон мен Брайан Фаннел атқарған қолдау зор үлес қосты. Рокфеллер қоры да ерте меценаттардың бiрi болды, ал Вольфсон қоры 1986 жылы бөлiмге қазiргi ғимаратты сыйға бердi. Ұлыбритания үкiметi (Маргарет Тэтчер) 1980-шi жылдардың ортасында климатты зерттеулердi белсендi түрде қолдады. Лэмб және климатологтар қауымдастығының өкiлдерi жылдар бойы климат жүйесiнiң ондаған жылдардан ғасырларға дейiн, тiптi одан да ұзақ мерзiмде өте өзгермелi екенiн дәлелдеп келген. CRU-ның құрылуы Лэмб пен оның әрiптестерiне осы мәселеге назар аударуға және ақырында оны шешiмдi жеңiске жеткiзуге мүмкiндiк бердi. Питер Лисс 2009 жылдың желтоқсаны мен 2010 жылдың шiлдесi аралығындағы тергеу кезеңiнде бөлiмдiң мiндетін атқарушы директоры болды. 1984 жылы бөлiм Рик Мэзер жобалаған цилиндр пішiндi жаңа ғимаратқа көшiрiлдi. 2006 жылы бұл ғимарат алғашқы директорының құрметiне Хьюберт Лэмб ғимараты деп аталды.
The CRU was founded in 1972 as part of the university's School of Environmental sciences. The establishment of the Unit owed much to the support of Sir Graham Sutton, a former Director General of the Meteorological Office, Lord Solly Zuckerman, an adviser to the University, and Professors Keith Clayton and Brian Funnel, Deans of the School of Environmental Sciences in 1971 and 1972. The Rockefeller Foundation was another early benefactor, and the Wolfson Foundation gave the Unit its current building in 1986. The UK Government (Margaret Thatcher) became a strong supporter of climate research in the mid 1980s. Lamb and others in the climatological community had for years argued that the climate system was in fact highly variable on timescales of decades to centuries and longer. The establishment of the CRU enabled Lamb and his colleagues to focus on this issue and eventually to win the argument decisively. Peter Liss was acting director during investigations between December 2009 and July 2010. In 1984, the unit moved to a new cylindrical building designed by Rick Mather. In 2006, this was named the Hubert Lamb Building in honour of the first director.
Шикі метеорологиялық деректерді жариялау
CRU әлемнің көптеген көздерінен деректерді жинақтайды. 2009 жылдың тамызында оның директоры Фил Джонс Nature ғылыми журналына деректерді иелерінің келісімімен қоғамға ашық қолжетімді етуге жұмыс істеп жатқанын айтты, бірақ бұл бірнеше айға созылуы мүмкін екені және деректерді сатудан табыс көретін Ұлттық метеорологиялық ұйымдарынан наразылықтар күтілуде. Ол деректерді иелерінің рұқсатысыз бөлісуге болмады, себебі құпиялылық туралы келісімдер болды, оның ішінде Испания, Германия, Бахрейн және Норвегиядағы мекемелермен жасалған келісімдер деректерді академиялық мақсатта ғана пайдалануға шектеді. Кейбір жағдайларда келісімдер ауызша жасалған, ал жазбаша келісімдердің бір бөлігі көшу кезінде жоғалып кеткен. Осыған қарамастан, CRU-ға ақпарат алу туралы заң бойынша бөлімнің ғалымдары пайдаланған деректерді беру үшін көптеген өтініштер келіп түсті. Nature журналы 2009 жылдың шілдесінде бес күн ішінде Стивен МакИнтайр және оның Climate Audit блогымен байланысты адамдардан 58 ақпарат алу сұранысы түскенін хабарлады, олар бастапқы климаттық деректерге немесе оларды пайдалану туралы ақпаратқа қол жеткізуді сұрады. 2011 жылдың басында Метеорологиялық қызмет және АҚШ-тың Ғылыми тарихи климатологиялық желісі көптеген метеорологиялық станциялардың бастапқы деректерін жариялады, бірақ дерек иелерінің шамамен үштен екісі CRU-дың келісім туралы өтініштеріне жауап бермеді, ал Польша және Тринидад пен Тобаго келісімге келуден бас тартты. Университет басқа зерттеушімен бөліскен деректерді беру туралы екі FOIA сұранысын қабылдамады, ал өтініш берушілер бұл шешімге Ақпарат комиссары кеңсесіне (ICO) шағымданды. 2011 жылғы 23 маусымда жарияланған шешімінде ICO метеорологиялық ұйымдардың тілегіне қарамастан, CRU-ға қалған шикі деректерді жариялауды міндеттеді. Бұл шешім Тринидад пен Тобагодан алынған деректерді қамтыды, бірақ Польшаны қамтымады. Шикі деректерді жариялау 2011 жылдың 27 шілдесіне дейін аяқталды.
The CRU collates data from many sources around the world. In August 2009 its director, Phil Jones, told the science journal Nature that he was working to make the data publicly available with the agreement of its owners but this was expected to take some months, and objections were anticipated from National Meteorological Organisations that made money from selling the data. It was not free to share that data without the permission of its owners because of confidentiality agreements, including with institutions in Spain, Germany, Bahrain and Norway, that restricted the data to academic use. In some cases, the agreements were made orally, and some of the written agreements had been lost during a move. Despite this, the CRU was the focus of numerous requests under the Freedom of Information Act for data used by the unit's scientists. Nature reported that in the course of five days in July 2009 the CRU had been "inundated" with 58 FOI requests from Stephen McIntyre and people affiliated with his Climate Audit blog requesting access to raw climate data or information about their use. In early 2011 a large amount of raw weather station data had been released by the Met Office and the US Global Historical Climatology Network, but around two thirds of the data owners did not respond to the CRU requests for agreement, and both Poland and Trinidad and Tobago declined. Two FOIA requests for data shared with another researcher were refused by the university, and the requestors appealed this to the Information Commissioner's Office (ICO). In its decision released on 23 June 2011, the ICO required CRU to release the remaining raw data irrespective of the wishes of the meteorological organisations which owned the data. This decision included data from Trinidad and Tobago but did not cover Poland. The raw data release was completed by 27 July 2011.
CRU электрондық поштасын пайдалану туралы дау
2009 жылдың қарашасында хакерлер CRU пайдаланатын серверге кіріп, көптеген деректерді ұрлап, 1000-нан астам электрондық хатты және 2000-нан астам басқа құжатты онлайн жариялады. Климаттың өзгеруін жоққа шығаратын кейбір блогерлер, соның ішінде, бұл жарияланған электрондық хаттардың бірқатарында ғалымдардың деректерді манипуляциялау және қарсы пікір білдіретін ғалымдарды рецензиялаудан шеттету үшін құпия сөз байласқандығы туралы теорияларын қолдайтын дәлелдер бар екенін жалған түрде мәлімдеді. Бұл дау "Климаткейт" деп аталды. Бұл айыптаулар бойынша жүргізілген тәуелсіз қоғамдық тергеулер алаяқтық немесе ғылыми арамдық туралы ешқандай дәлел таппады. Мьюр Расселлдің баяндамасы ғалымдарды ақтап, бірақ "CRU ғалымдары мен UEA тарапынан тиісті деңгейде ашықтық танытудың тұрақты үлгісі байқалды" деген қорытынды жасады. Адам қызметінің нәтижесінде жаһандық жылыну орын алып жатыр деген ғылыми консенсус өзгеріссіз қалды. 2011 жылы тәуелсіз Беркли Жер беті температурасы тобының температуралық деректерді жаңа талдауы, олардың көпшілігі CRU деректерді манипуляциялаған болуы мүмкін деп бұрын ашық мәлімдеген болатын, "бұл зерттеулер мұқият жүргізілді және климаттың өзгеруіне күмәнмен қарағандардың анықтаған әлеуетті бұрмалаулары олардың қорытындыларына елеулі әсер етпеді" деген қорытындыға келді.
In November 2009, hackers gained access to a server used by the CRU and stole a large quantity of data, anonymously posting online more than 1,000 emails and more than 2,000 other documents. Some climate change deniers including bloggers falsely asserted that a number of the leaked e mails contain evidence supporting their global warming conspiracy theory that scientists had allegedly conspired to manipulate data and to keep scientists who have contrary views out of peer review literature. This controversy was dubbed "Climategate". A series of independent public investigations of the allegations found no evidence of fraud or scientific misconduct. The Muir Russell report exonerated the scientists, but found "a consistent pattern of failing to display the proper degree of openness, both on the part of CRU scientists and on the part of the UEA". The scientific consensus that global warming is occurring as a result of human activity remained unchanged. In 2011, a new analysis of temperature data by the independent Berkeley Earth Surface Temperature group, many of whom had stated publicly that they thought it was possible that the CRU had manipulated data, concluded that "these studies were done carefully and that potential biases identified by climate change sceptics did not seriously affect their conclusions".