Джеймс Хорнер: Американдық бейсболшының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Американдық бейсболшы (1957 жылы туған)
Канадалық саясаткер

Джеймс Роберт Хорнер (1957 жылғы 6 тамызда туған) – американдық бұрынғы кәсіби бейсболдың үшінші және бірінші базасының ойыншысы, ол МЛБ-да (Major League Baseball) он маусым ойнады, негізінен «Атланта Брейвз» командасы үшін. NCAA колледжінің бейсбол командасымен рекордтық спорттық мансабын құрғаннан кейін, Хорнер кіші лигаларды айналып өтіп, тікелей жоғары лигаға көшті, онда Дейл Мерфимен бірге 1980-жылдардың басында «Атланта Брейвз» командалары үшін күшті соққы жасаушы жұпты құрды. Күшті соққыларымен танымал, Хорнер 162 ойынның орташа есебімен 35 хоум-ран және 109 ұпай жинады, ал 6 шілдеде бір ойында төрт хоум-ран соғып, МЛБ тарихындағы 11-ші ойыншы болды. Ол 1978 жылы Ұлттық лиганың (NL) жаңа жылдың үздік ойыншысы атанды және 1982 жылғы Ұлттық лиганың «Жұлдыздар» командасының құрамына кірді. Хорнер 1986–1987 жылдардағы МЛБ-ның құпия келісімдер скандалының құрбаны болды, себебі сот иелерінің еркін агенттік келіссөздері кезінде ойыншылардың жалақысын төмендету мақсатымен заңсыз ақпарат алмасып алғанын анықтады. Ол жалақысының бір бөлігінен айырылған жүздеген ойыншылар мен бұрынғы ойыншылардың қатарында болды және миллиондаған доллар өтемақы алды.

Әуесқой мансап

Хорнер Канзас штатының Джункшн-Сити қаласында дүниеге келді, бірақ Аризона штатының Глендейл қаласында өсті. Ол Аполлон орта мектебінде оқыды, онда мектеп рекордын жаңартты. Аризона мемлекеттік университетіндегі оқуы "Алтын тікендер" сыйлығының алғашқы иегері атанғанмен аяқталды. 1976 жылы соққан тоғыз хоум-ранымен ол Айк Дэвиспен (2006) бірге Sun Devil жаңа түлектері арасында барлық уақытта үшінші орынды бөліседі, Барри Бондтан (1983) екі хоум-ран кем. 1977 және 1978 жылдары TSN колледжінің All-America құрама командасының екінші базалық ойыншысы Хорнер Аризона штаты үшін 58 хоум-раннан тұратын карьералық рекордты орнатты, бір маусымда 25 хоум-ран соққан рекордты жаңартты және 1977 жылғы Колледж әлем чемпионатының ең құнды ойыншысы болып таңдалды.

Кәсіби мансап

Хорнер 1978 жылғы аматорлық драфта «Атланта» командасымен бірінші таңдау ретінде шарт жасасты және сол жылы жоғары лигада дебют жасады. Ол колледжден тікелей негізгі құрамға өткен сирек ойыншылардың бірі, бұл үшін кіші лигаларда бір күн де өткізбеді. Алғашқы ойынында ол болашақ Даңқ залының мүшесі, «Пиратс» командасының тамаша ойыншысы Берт Блайлевеннен хоум-ран соқты. 89 ойында Хорнер .266 batting average көрсеткішімен 23 хоум-ран соғып, 323 at bat-та 63 run batted in (RBI) жинады, on-base percentage-ы .313, slugging percentage-ы .539 болды. Оның 23 хоум-раны 1978 жылы Ұлттық лигада үшінші базадан ойнаған барлық ойыншылардың арасында ең көп көрсеткішті құрады. Ол «Жылдың жаңа ойыншысы» сыйлығын Оззи Смиттен басып өтті. 1979 жылы Хорнер .314 batting average көрсеткішімен 33 хоум-ран және 98 RBI жинады. 1980 жылы Хорнер .268 batting average көрсеткішімен 35 хоум-ран және 89 RBI жинады. Иек және аяқ жарақатының қайталануынан кейін екі маусымда барлығы 79 ойынға қатыса алмады. 1981 жылы өткен маусымда (страйк салдарынан қысқартылған) 79 ойында .277 batting average көрсеткішімен 15 хоум-ран және 42 RBI жинады. Хорнер 1982 жылы қайта жанданды, 32 хоум-ран, 97 RBI және .350 OBP көрсеткішімен аяқтады, ал slugging percentage-ы .501 болды. 1983 жылдың тамызында Хорнер .303 batting average көрсеткішімен 20 хоум-ран және карьерасындағы ең жоғары OBP көрсеткіші .383-ті көрсетіп тұрғанда, сырғып келе жатып оң білегін сындырып, маусымның соңғы 43 ойынын өткізіп жіберді. 1984 жылдың мамыр айында Хорнер допқа сүңгіп кірген кезде сол білегін сындырып алды және маусымның қалған бөлігінде алаңнан шықты. 1985 жылы Хорнер 130 ойын ойнап, .267 batting average, 27 хоум-ран және 89 RBI көрсетті. 1986 жылы Хорнер жеке жетістіктерін жаңартты. 1986 жылдың 6 шілдесінде «Экспос» командасына қарсы өткен ойында ол жоғары лига тарихында бір ойында төрт хоум-ран соққан он бірінші ойыншы болды және командасы жеңілген ойында мұны жасаған екінші ойыншы (біріншісі Эд Делаханти). Маусымның соңында, карьерасында 210 хоум-ран соққаннан кейін, бірінші grand slam-ін соғып, «Брэйвз» командасына «Пиратс» командасымен 4–2 есебімен жеңіс сыйлады. Хорнердің grand slam-сіз хоум-рандар бойынша рекорды 1998 жылға дейін сақталды, ол кезде Сэмми Соса өзінің карьерасының 248-ші хоум-ранында алғашқы grand slam-ін соғып, бұл көрсеткішті басып өтті. Хорнер 1987 жылы 500-ден астам at bat-тан тұратын алғашқы маусымынан кейін еркін агент атанды. Хорнер әлі де өзінің ең жақсы күйінде болғанына қарамастан, жоғары лига клубтары жалақыны төмендету үшін келісімге келді, сондықтан Хорнерге 2 миллион доллар сұраған ұсыныстар түспеді. (2004 жылы Хорнер ойыншылардың иелерге және олардың заңсыз келісімдеріне қарсы ашқан ісінен 7 миллион доллардан астам ақша алды.) MLB клубымен келісімге келе алмағаннан кейін, Хорнер Жапонияның Орталық лигасының «Якульт Суоллоуз» командасымен бір жылдық 2 миллион долларлық келісімшартқа қол қойды. Ұйым оған 50 нөмірін берді, өйткені олар одан осы сандарда хоум-ран соғуды күтті. Ол команда үшін 31 хоум-ран соғып, 73 RBI жинады. «Якульт» Хорнерге үш жылдық жаңа келісімшарт үшін 10 миллион доллар ұсынғанына қарамастан, Хорнер 1988 жылы «Сент-Луис Кардиналс» командасымен жоғары лигаға оралды. Алайда 60 ойыннан кейін сол иығын жарақаттады. 1989 жылы «Балтимор Ориолс» командасының көктемгі жаттығуына шақырылғаннан кейін Хорнер зейнетке шығуын жариялады. Он жылдық жоғары лига карьерасында Хорнер .277 batting average көрсеткішімен 218 хоум-ран, 685 RBI, 560 run, 1,047 hit, 169 double, 8 triple, 14 stolen base, .340 on-base percentage және .499 slugging average көрсетті. Қорғаныс бойынша, үшінші базада 684 ойында .946 fielding percentage, ал бірінші базада 330 ойында .994 fielding percentage көрсетті. Жалпы, оның карьералық fielding percentage-ы .977 болды.

Horner was drafted by Atlanta with the first overall pick in the 1978 amateur draft, and he made his Major League Baseball debut the same year. He is one of only a handful of players to go directly from college to the starting lineup in the majors without spending a day in the minor leagues. In his first game, he belted a home run off future Hall of Fame pitcher Bert Blyleven of the Pirates. In 89 games, Horner batted .266 with 23 home runs and 63 runs batted in in 323 at bats, with an on base percentage of .313 and a slugging percentage of .539. His 23 home runs led all National League third basemen in 1978. He won the National League Rookie of the Year honor over Ozzie Smith. In 1979, Horner batted .314 with 33 homers and 98 RBIs. In 1980, Horner batted .268, with 35 home runs and 89 RBIs despite being sidelined for a total of 79 games in both seasons after recurring shoulder and leg injuries. In the strike shortened 1981 season, he hit .277 with 15 home runs and 42 RBIs in 79 games. Horner rejuvenated in 1982, finishing with 32 home runs, 97 RBIs, and an OBP of .350, while slugging .501. In August 1983, Horner was hitting .303 with 20 homers and a career high OBP of .383 when he fractured his right wrist while sliding, missing the last 43 games of the season. In May 1984, Horner broke his left wrist while diving after a ball and he was sidelined for the rest of the season. In 1985, Horner played 130 games and finished with a .267 batting average, 27 home runs, and 89 RBIs. In 1986, Horner set personal highlights. On July 6, 1986, in a game against the Expos, he became the eleventh player in Major League Baseball history to hit four home runs in a single game and only the second one to do so in a game that his team lost (the first one being Ed Delahanty). Later in the season, after hitting a record 210 career home runs without a grand slam, Horner finally belted a homer with the bases loaded to give the Braves a 4–2 victory over the Pirates. Horner's record for homers without a grand slam stood until 1998 when Sammy Sosa surpassed the mark by hitting his first grand slam on the 248th home run of his career. Horner became a free agent in 1987, after his first season of more than 500 at bats. Although Horner was still near his peak, the Major League clubs were then colluding to drive down salaries, so no offers were made to Horner, whose asking price was $2 million. (In 2004, Horner received more than $7 million from the successful lawsuit the players filed against the owners and their illegal collusion.) After failing to reach an agreement with an MLB club, Horner signed a $2 million, one year contract with the Yakult Swallows of Japan's Central League. He was given number 50 by the organization because that was the number of home runs they expected him to hit. He ended up hitting 31 homers and had 73 RBIs for the team. Despite Yakult offering Horner a reported $10 million for a new three year contract, Horner returned to the majors in 1988 with the St. Louis Cardinals. After 60 games, however, he injured his left shoulder. After being invited to spring training by the Baltimore Orioles in 1989, Horner announced his retirement. In his ten year Major League career, Horner batted .277 with 218 home runs, 685 RBIs, 560 runs, 1,047 hits, 169 doubles, 8 triples, 14 stolen bases, a .340 on base percentage, and a .499 slugging average in 1,020 games. Defensively, in 684 games at third base, he compiled a .946 fielding percentage, and in 330 games at first base, he posted a .994 fielding percentage. Overall, his career fielding percentage was .977.

Мұра

2006 жылдың 4 шілдесінде Хорнер Колледж бейсболының Даңқ залына алғашқы топ мүшесі ретінде енгізілді.