Артур Дьюи Страбл: Американдық Әскери Теңіз Флоти Адмиралы

Кіріспе

Артур Дьюи Стрюбл (1894 жылдың 28 маусымында туған, 1983 жылдың 1 мамырында қайтыс болған) – Екінші дүниежүзілік соғыс пен Корея соғысында қызмет еткен АҚШ Әскери-теңіз күштерінің адмиралы.

Өмірбаян

Струбл Орегон штатындағы Портленд қаласында дүниеге келген. Портлендтегі орта мектепті бітіргеннен кейін, 1911 жылы АҚШ Әскери-теңіз академиясына түсіп, 1915 жылдың маусымында энсин шындығында тағайындалды. Алты жыл бойы ол екі крейсерде, бір жабдықтау кемесінде және үш эсминецте қызмет етті. 1921–23 жылдары Струбл Әскери-теңіз академиясында оқытушы болып жұмыс істеді, содан кейін 1925 жылға дейін «Калифорния» (BB 44) линкорында қызмет етті, одан кейін «Соғыс флоты» штабына тағайындалды. 1927 жылдан 1940 жылға дейін ол екі рет Әскери-теңіз департаментінің штабында, екі рет теңіздегі штабтарда, «Нью-Йорк» (BB 34) және «Портленд» (CA 33) кемелерінде, сондай-ақ 12-ші Әскери-теңіз округінде қызмет етті. 1940–41 жылдары «Аризона» (BB 39) кемесінің аға офицері болды. Кейін капитан Струбль Тынық мұхитында «Trenton» (CL 11) жеңіл крейсеріне қолбасшылық етті. 1942 жылдың мамырында «Trenton» қызметін тастағаннан кейін, Струбль 1943 жылдың соңына дейін Теңіз операциялары басқармасының кеңсесінде қызмет етті. 1944 жылдың маусымында Нормандияға шабуылға АҚШ Теңіз күштерінің қатысуын ұйымдастырған контр-адмирал Алан Г. Кирктің штаб бастығы болды. Контр-адмирал Струбль 1944 жылдың тамызында Жетінші флоттың десанттық тобына басшылық етуге тағайындалды және келесі қазанда Лейтеге шабуылға қатысты. Келесі бірнеше айда ол Ормок шығанағында, Миндоро, Лусон және Филиппиннің басқа да аймақтарында десанттық операцияларға басшылық етті немесе қатысты. 1945 жылдың қыркүйегінде Тынық мұхитындағы соғыс аяқталғаннан кейін, Струбль Тынық мұхиты флотының мина күштеріне басшылық етіп, бұрынғы ұрыс аймағынан миналарды тазалау процесін бастады. 1946–48 жылдары Тынық мұхиты флотының десанттық күштеріне қолбасшылық етті. 1948 жылдың сәуір айында вице-адмирал дәрежесіне көтерілген Струбль екі жыл бойы Әскери-теңіз операциялары басқармасының орынбасары болып қызмет етті. 1950 жылдың мамырында ол Жетінші флоттың командасын қабылдады, бұл күштерді Корея соғысының қиын алғашқы жылында, соның ішінде Инчхон мен Вонсанға десанттарды жүргізуде басқарды. 1951 жылдың наурызынан бастап бір жыл бойы вице-адмирал Струбль Бірінші флоттың қолбасшысы болды, содан кейін Біріккен штабтар комитетінде қысқа уақыт қызмет етті, одан кейін АҚШ Теңіз күштері мен АҚШ Әскери делегацияларын Біріккен Ұлттар Ұйымының Әскери комитетіне басқаруға тағайындалды. 1955 жылдың маусымынан бастап ол Шығыс теңіз аймағының және Атлантика резервтік флотының қолбасшысы болды. 1956 жылдың шілдесінде белсенді қызметтен зейнетке шыққаннан кейін, ол жауынгерлік наградаларының негізінде адмирал дәрежесіне көтерілді. Адмирал Артур Д. Струбль 1983 жылдың 1 мамырында қайтыс болды.

Struble was born in Portland, Oregon. Following graduation from high school in Portland, he entered the United States Naval Academy in 1911 and was commissioned as an ensign in June 1915. Over the next six years, he served in two cruisers, a supply ship and three destroyers. In 1921–23, Struble was an instructor at the Naval Academy, then served in the battleship California (BB 44) until 1925, when he was assigned to the Battle Fleet staff. From 1927 until 1940, he served twice in Navy Department billets, twice on seagoing flag staffs, in New York (BB 34) and Portland (CA 33), and at the 12th Naval District. In 1940 41, he was Executive Officer of Arizona (BB 39). Captain Struble next commanded the light cruiser Trenton (CL 11) in the Pacific. Leaving Trenton in May 1942, Struble had duty in the Office of the Chief of Naval Operations until late 1943, when he became Chief of Staff to Rear Admiral Alan G. Kirk, who was responsible for U. S. Navy participation in the Normandy Invasion of June 1944. Rear Admiral Struble was assigned to command a Seventh Fleet amphibious group in August 1944, and participated in the invasion of Leyte the following October. Over the next several months, he commanded or participated in landing operations at Ormoc Bay, Mindoro, Luzon and elsewhere in the Philippines. In September 1945, following the end of the Pacific war, Struble commanded the Pacific Fleet's mine force as it began the long process of clearing mines from the former combat zone. He commanded the Amphibious Force, Pacific Fleet, during 1946–48. Promoted to vice admiral in April 1948, Struble served for two years as Deputy Chief of Naval Operations. In May 1950, he took command of the Seventh Fleet, leading that force through the difficult first year of the Korean War, including the landings at Inchon and Wonsan. For a year, beginning in March 1951, Vice Admiral Struble was Commander, First Fleet, then served briefly with the Joint Chiefs of Staff before being assigned successively to head the U. S. Naval and U. S. Military delegations to the United Nations' Military Staff Committee. From June 1955, he was Commander Eastern Sea Frontier and Commander Atlantic Reserve Fleet. Upon his retirement from active duty in July 1956, he was advanced to the rank of admiral on the basis of his combat awards. Admiral Arthur D. Struble died on May 1, 1983.