Стюарт Пирс: Футбол өмірі мен мансабы

Кіріспе

Англиялық футболшы және менеджер (1962 жылы туған)

Стюарт Пирс (24 сәуір 1962 жылы туған) – ағылшын кәсіби футбол менеджері және бұрынғы ойыншы, соңғы рет Премьер-лига клубы «Вест Хэм Юнайтедтің» бірінші командасының жаттықтырушысы болды. Ол өзінің кешірімсіз ойын стилі үшін «Психо» деген лақап атымен танымал. Ойыншы ретінде Пирс қорғаушы болып ойнады және жиырма екі жылдық мансабында «Велдстон», «Ковентри Сити», «Ноттингем Форест», «Ньюкасл Юнайтед», «Вест Хэм Юнайтед» және «Манчестер Сити» клубтарында өнер көрсетті. Ол ең көп танылғаны – «Форест» клубындағы он екі жылдық өте табысты ойыны, онда ол команданың тұрақты капитаны болды және клубтың ең көп халықаралық матч өткізген ойыншысы атанды. Англия құрамасы сапындағы 78 ойынының 76-сын осы клубта өткізіп, ұлттық құраманы тоғыз рет жетекшілік етті. 2016 жылы ол қысқа мерзімге зейнеттен қайтып, Глостерширдегі Лонгфорд клубымен бір матчқа келісім жасады, бұл команда «Ұлыбританиядағы ең нашар» деп есептеледі, жасөсперімдер футболын қолдау мақсатында. 2012 жылдың ақпанында Англия құрамасының уақытша бас жаттықтырушысы болды. 2013 жылы Футбол қауымдастығы оның келісімшартын ұзартпағандықтан, ол 21 жасқа дейінгі құрамадан кетіп қалды. 2014 жылдың шілдесінде «Ноттингем Форест» клубының бас менеджері болып қайтадан оралды, маусымды жақсы бастады, бірақ нашар нәтижелер сериясынан кейін 2015 жылдың ақпанында қызметтен босатылды. Содан бері «Портсмут» және «Вест Хэм Юнайтед» клубтарында жаттықтырушы болып жұмыс істеді.

Ерте өмір

Лондонның Хаммерсмит ауданындағы Шепардс Буш шаһаршасында дүниеге келген Пирс төрт баланың ең кішісі. Оның Деннис және Рей деген екі ағасы мен Памела деген әпкесі бар. Деннис бір кезде ашық оңшыл идеология ұстанатын Ұлыбритания Ұлттық партиясының мүшесі болған және 2009 жылғы Еуропалық парламент сайлауында Лондон айманынан BNP тізімінде үшінші орында тұрған. Рей бұрын төреші болған, ал 1986 жылдың қыркүйегінде Лига кубогы матчында оның ағасы қатысқан кезде жақ сызығын бақылаған. Пирс алғаш Кингсберидегі Фрайент бастауыш мектебінде оқыды, кейін Солтүстік-Батыс Лондондағы Клеремонт орта мектебіне қабылданды.

Ерте мансап

Пирс «Куинс Парк Рейнджерс» клубындағы сынақтан өтпеді, сосын «Халл Ситиден» жасалған ұсыныстан бас тартты. Оның орнына ол жергілікті «Велдстоун» командасында кәсіби емес футболшы ретіндегі мансабын бастады, электрик болып жұмыс істеп, жаттығуларын жасады. Шамамен бес жыл бойы ол команданың негізгі қаптал қорғаушысы болды, кейін Альянс Премьер лигасының кәсіби емес футболдағы ең танымал ойыншыларының біріне айналды.

Ковентри қаласы

1983 жылы Уэльдстоун Пирс үшін топтық клуб Ковентри Ситиден £30,000 (сол кезде жартылай кәсіби ойыншы үшін өте үлкен сома) күтпеген ұсыныс алды. Sky Blues менеджері Бобби Гулд Уэльдстоунды көріп, Пирстің нық қадамдылығы мен жауынгерлік мінезіне әсерленді. Пирс клуб деңгейін көтеруге көңілі толмаса да келісті және бірден Ковентри үшін кәсіби дебютін жасады. Ол өте қатал, бірақ әділ ойын стилімен ерекше, мықты сол қаптал қорғаушы ретінде танылды.

Ноттингем орманы

Екі жыл өткен соң, 1985 жылы Пирс менеджер Брайан Клоумен бірге «Ноттингем Форест» клубына келді. Трансферге қарамастан, Пирс кәсіби карьерасының болашағына әлі де толық сенімді болмады және тіпті «Форест» командасының матч күні бағдарламасында электрик ретінде өзінің қызметтерін жарнамалады. Пирс «Форест» сапында он екі жыл ойнады, оның көп бөлігін клуб капитаны ретінде өткізді. Ойыншылық жолында ол екі Лига кубогы мен Толық мүшелер кубогын жеңіп алды. 1991 жылғы Англия кубогының финалында «Форест» «Тоттенхэм Хотспурдан» жеңілді, бірақ Пирс матчтағы голдың авторы болды. «Сити Граундта» ойнаған жылдары Пирс «Ливерпульге» қарсы Англия кубогының жартылай финалының басында болған «Хиллсборо» трагедиясының ауыр соққысын бастан өткерген «Форест» ойыншыларының бірі болды. Пирс бұл матчтың «Олд Траффордта» қайта өткізілген нұсқасында да ойнады, онда «Ливерпуль» 3:1 есебімен жеңіске жетті. Ол командаға сол жылы лигада үшінші орынға қол жеткізуге көмектесті (алдыңғы жылдары да осындай нәтиже көрсеткен еді), сондай-ақ Лига кубогы мен Толық мүшелер кубогында жеңіске жетті. Олар бір жылдан кейін Лига кубогын сақтап қалды, ал 1991 жылы Пирс Англия кубогындағы алғашқы жеңісіне қол жеткізді. «Тоттенхэмге» қарсы өткен матчта «Форест» есебін алға шығарды, бірақ бұл матч көбінесе Пирстің қарсыласы Пол Гаскойнның тізе жарақатымен есте қалды. Ақырында «Форест» 2:1 есебімен жеңіліске ұшырады. Келесі маусымда «Форест» 1992 жылғы Лига кубогының финалында «Манчестер Юнайтедке» 1:0 есебімен жеңіліп, «Уэмблиде» ойнау мүмкіндігінен айырылды. 1993 жылы «Форест» Премьер-лигадан төмен дивизионға түсіп қалды, ал Брайан Клоу 18 жылдық басшылықтан кейін отставкаға шықты. Бірақ Пирс «Сити Граундта» қалуды жөн көрді және команданы бірінші дивизиондағы екінші орын алып, қайтадан жоғары лигаға көтерілді. 1995 жылы «Форест» Премьер-лигада үшінші орынға ие болды, ал 1996 жылы УЕФА кубогының ширек финалына жетті. 1996-97 маусымында «Форест» лигада күресіп, менеджер Фрэнк Кларк желтоқсан айында отставкаға шықты. Осыдан кейін 34 жастағы Пирс 1996 жылдың желтоқсан айында «Форест» клубының уақытша ойыншы-менеджері болып тағайындалды. Оның басшылық астындағы алғашқы матчы лигада «Арсеналға» қарсы үйінде өтті. «Match of the Day» телеарнасына берген сұхбатында Пирс алғашқы құрамды анықтау кезінде қақпашы Марк Крослиді тізімнен шығарып алғанын, оны әйелі ескерткенге дейін байқамағанын мойындады. Алайда «Форест» матчты 2:1 есебімен жеңіске жеткізді, Иан Райттың голына қарсы Альфи Хааланд екі гол соқты. 1997 жылдың қаңтар айында «Айдың менеджері» сыйлығын жеңіп алғанға қарамастан, ол кейін Дейв Бассетпен бірге уақытша рөлді бөлісті, бірақ «Форест» лигадағы соңғы орынға түсіп, Премьер-лигада қалды. Пирс 1996-97 маусымының соңында 12 жыл «Сити Граундта» ойнағаннан кейін клубтан тегін трансфер арқылы кетіп қалды.

Two years later in 1985, Pearce was brought to Nottingham Forest by manager Brian Clough in a combined deal which also saw Coventry centre back Ian Butterworth move to Forest. Despite the transfer, Pearce was still unsure of his prospects in the professional game and even advertised his services as an electrician in Forest's match day programme. Pearce spent twelve years at Forest, most of it as club captain. During his playing career, he won two League Cups and the Full Members Cup, while also scoring from a free kick in the 1991 FA Cup final, when Forest were beaten by Tottenham Hotspur. In his time at the City Ground, Pearce was one of the Forest players who had to cope with the horrors of the Hillsborough disaster during the opening minutes of their FA Cup semi final against Liverpool. Pearce played in the rescheduled match at Old Trafford, which Liverpool won 3–1. He helped them finish third in the league that year (as they had done a year earlier), and also contributed to their victories in the League Cup and Full Members Cup. He helped them retain the League Cup a year later and in 1991 he had his first crack at the FA Cup, and despite giving Forest an early lead against Tottenham in a match most remembered for the knee injury suffered by Pearce's opponent Paul Gascoigne, Pearce ended up on the losing side as Spurs came back to win 2–1. He missed out on a Wembley appearance the following season as Forest lost 1–0 to Manchester United in the 1992 League Cup final. In 1993, Forest were relegated from the Premier League and Brian Clough resigned after 18 years as manager, but Pearce opted to stay at the City Ground and captained Forest to an instant return to the top flight as Division One runners up. He helped Forest finish third in the Premier League in 1995 and reach the UEFA Cup quarter finals in 1996. In 1996–97 season, Forest struggled in the league and manager Frank Clark resigned in December, which saw 34 year old Pearce appointed caretaker player manager of Forest in December 1996. His first match in charge was at home to Arsenal in the league. He admitted in an interview with Match of the Day that, in his first attempt at picking a starting XI, he did not realise until it was pointed out to him by his wife that he had omitted goalkeeper Mark Crossley. Forest, however, won the match 2–1, coming from behind after an Ian Wright goal with two goals from Alfie Haaland. Despite winning Manager of the Month award in January 1997, he would later share the caretaker role with Dave Bassett, and Forest were relegated, finishing in bottom place. Pearce opted to leave the club on a free transfer at the end of the 1996–97 season after 12 years at the City Ground.

Кейінгі мансап

Пирс 1997–98 маусымда Кенни Далглиштің басшылығымен «Ньюкасл Юнайтед» клубына Джон Барнс және Иан Раш сияқты тәжірибелі ойыншылармен бірге қосылды. Ол 1998 жылғы Англия кубогының финалында ойнады, бірақ тағы да жеңілген команда қатарында болды. «Ньюкасл» сапында өткізген уақытында УЕФА Чемпиондар лигасының «Динамо Киев» клубына қарсы ойынында бір гол соқты. Ақырында Пирс, Барнс және Роб Ли сияқты басқа ойыншылармен бірге Руд Гуллит Далглиштің орнына келгеннен кейін назардан тыс қалды. Гуллит көптеген ойыншыларға салқын қабақ танытты, ал Пирс, Барнс және Ли 150-ден астам Англия құрамасының ойындарында қатысқандарына қарамастан, резервтік командамен жаттығуға мәжбүр болды. Пирс пен Барнс өздерінің автобиографияларында Гуллиттің командадағы тәжірибелі ойыншылардан қорқып, олардың оны басқару лауазымына үміткер болуына жол бермеу үшін оларды шеттетуге тырысқанын айтты. Пирс сондай-ақ бір рет жаттығу барысында Гуллитті ауаға лақтырғанын және Гуллиттің олармен жақсы қарым-қатынасы болмағандықтан басқа ойыншылар да оған күлгенін мәлімдеді. Пирс Гуллитпен арақатынасы нашарлағаннан кейін бір жыл өткен соң «Вест Хэм Юнайтед» клубында ойнады. Ол 1999 жылдың 7 тамызында «Тоттенхэм Хотспур» клубына қарсы өткен ойында 1:0 есебімен жеңіске жетіп, тұңғыш рет алаңға шықты. Оның алғашқы голы 2000 жылдың 21 қазанында «Арсенал» клубына қарсы өткен ойында 1:2 есебімен жеңіліске ұшырады. Ол барлық турнирлерде 50 ойынға қатысып, үш гол соқты және 2001 жылы «Жылдың ойыншысы» (Hammer of the Year) атағын жеңіп алды. 2001 жылдың жазында Кевин Киган оны «Манчестер Сити» клубына алғашқы ойыншы ретінде шақырды, бұл оның карьерасындағы соңғы маусым болды. Ол клубты Бірінші дивизион чемпионы атанды және «Уотфордқа» қарсы өткен дебюттік ойынында бос соққыдан гол соқты. Карьерасының соңғы матчында «Портсмут» клубына қарсы 100 гол соғу мүмкіндігіне ие болды. Ол ойынның қосымша уақытының төртінші минутында пенальти соқты, бірақ соққыдан мүлтiрiп, мақсатына жете алмады.

Әуесқойлық футбол

2016 жылдың 28 қаңтарында 53 жасында, зейнеткерлікке шыққаннан кейін он үш жылдан астам өткен соң Пирс Глостерширдегі Лонгфорд қаласының «Лонгфорд» клубымен ойыншы ретінде келісімшарт жасасты. Бұл клуб лига жүйесіндегі клуб емес еді. Сол кезде клубтың барлық ойындарында жеңіліс тіркелген, жалпы соққан голы – 1, ал өткізгені – 179, және олар Глостершир Солтүстік аға лигасының екінші дивизионындағы соңғы орында тұрды, бұл Англия футбол жүйесінің 13-ші деңгейі еді. 12 наурызда Пирс «Воттон Роверс» клубына қарсы өткен ойында екінші таймда алаңға шығып, 0:1 есебімен жеңіліске ұшырады.

Ойын стилі

Карьерасы бойы Пирс өзінің кешірімсіз ойын стилі үшін "Психо" деген лақап атымен танылды. Бұл лақапты бастапқыда тек "Форрест" командасының жанкүйерлері берген, бірақ кейіннен Англия құрамасының жанкүйерлері де қабылдады. Пирс кейінірек бұл лақап туралы былай деді: "Психо" лақап аты – жай ғана әзіл болды. 80-ші жылдары баршаны "Психо" немесе "Рамбо" деп атады. 1990 жылдан 1993 жылға дейін Пирспен бірге ойнаған Рой Кин оны "Форрест" командасындағы жігіттер арасындағы ер адам" деп сипаттады. Англия құрамасының бұрынғы ойыншысы Мэтт Ле Тиссиер өзінің "Taking Le Tiss" атты автобиографиясында оны ең қорқынышты қарсыласы деп жазды. Пирс клуб және құрама үшін пенальти соққыларын орындаушы ретінде де жақсы танымал болды. Ол тікелей еркін соққыларда шеберлік танытып, күшті сол аяғымен көзге түсті. Осы соққылардың нәтижесінде ол бірнеше гол соқты, соның ішінде 1991 жылғы Англия кубогының финалында "Тоттенхэмге" қарсы соққан алғашқы гол есімдерде сақталды. Пирс шабуылда да өте қауіпті ойыншы болды және допты жақсы пастайтын.

Халықаралық мансап

Пирс Англия құрамасы сапындағы дебютін 1987 жылғы 19 мамырда Уэмблиде Бразилияға қарсы өткен жолдастық матчта 25 жасында жасады. Ол елдің бірінші нөмірлі сол қаптал қорғаушысы Кенни Сансомты ығыстырып, 1988 жылғы УЕФА Еуропа чемпионатында ойнау мүмкіндігінен айырылды. Турнирден кейін ол тұрақты түрде сол қаптал қорғаушы ретінде таңдалып, 1990 жылғы 25 сәуірде Англия құрамасының сапындағы 21-ші матчында алғашқы голын соқты. Англия жартылай финалға өтті, ал Пирс Батыс Германияға қарсы пенальти сериясында соққыдан мүлтiрген екі ойыншының бірі болды (екіншісі – Крис Уоддл). Пирс алаңнан көз жасымен шықты. Келесі жылы, 8 маусымда Пирс Англияның Океания аймалына жасаған туры аясында Жаңа Зеландияға қарсы өткен матчта 2:0 есебімен жеңіске жетіп, Англия құрамасының екінші голын соқты. Бұл Англия құрамасындағы 40-шы ойыны болды. Еуро-96 Англия үшін үш жыл бұрын өткен Әлем чемпионатына іріктеу турнирінен кейінгі алғашқы ресми жарыс болды. Олар турнирге қатысу үшін іріктеуден өтуге міндетті емес еді, себебі жарысты қабылдаған ел болатын. 1993 жылдың қарашасы мен 1996 жылдың маусымы аралығында өткен барлық матчтар жолдастық сипатта болды, соның ішінде 1995 жылдың 15 қарашасында Швейцарияға қарсы өткен матчта Пирс Англия құрамасы сапындағы бес голының соңғысын соқты. Терри Венаблс 1994 жылы Англия құрамасының бас жаттықтырушысы болғаннан кейін Пирс Грейм Ле Соксқа негізгі құрамдағы орнын жоғалтты, бірақ 1995 жылдың желтоқсанында Ле Сокс жарақат алғаннан кейін орнын қайта иеленді. Пирс Еуро-96 турниріне қатысып, Испанияға қарсы өткен ширек финалда пенальти соқты, нәтижесінде Англия жеңіске жетті. Оның сәтті соққан пенальтисінен кейін қуанған Уэмбли трибуналарының көрінісі турнирдің есімде қаларлық сәттерінің біріне айналды. Ол Германияға қарсы өткен жартылай финалда да гол соқты, бірақ Германия Гарет Саутгейттің соққысынан кейін тағы да жеңіске жетті. Жаңа бас жаттықтырушы Гленн Ходдл Пирсті 1998 жылғы Әлем чемпионатына шақырмады, бірақ Кевин Киганның Ходдлдің орнына тағайындалуы және Пирстің «Вест Хэм» сапындағы жақсы формасы 37 жастағы футболшыны 2000 жылғы Еуропа чемпионатына іріктеу турнирінің екі матчына шақыруға мүмкіндік берді. Кейін Пирске жасаған жарақат халықаралық карьерасын жалғастыруға кедері келтірді және ол 1999 жылы 78 матч өткізіп, халықаралық карьерасын аяқтады, ол бір кезде Англия құрамасының барлық уақыттағы үздік он футболшысының қатарында болды. Пирс Англия құрамасы сапындағы соңғы матчын 1999 жылғы 8 қыркүйекте Польшаға қарсы өткен Еуро-2000 іріктеу турнирінде голсыз тең түсті. 37 жас 137 күндік шақта Англия құрамасы сапындағы үшінші ең қарт ойыншы болды (ол көрсеткіш бойынша тек Стэнли Мэтьюс пен Лесли Комптон және тағы бес қақпашыдан кем). Бір матчтық кезеңде Питер Тейлор Пирсті бас жаттықтырушының көмекшісі етіп тағайындады. Англия Италиямен Туринде өткен матчта жеңіліске ұшырады.

Pearce made his debut for England against Brazil in a 1–1 friendly draw at Wembley on 19 May 1987 at age 25. Replacing Kenny Sansom as the first choice left back for his country, injury prevented him from playing in the 1988 UEFA European Championship. Following the tournament, he was consistently picked as left back and scored his first England goal in his 21st senior appearance for England on 25 April 1990, scoring in a 4–2 friendly win over Czechoslovakia at Wembley. England progressed to the semi finals, and Pearce was one of two players (the other being Chris Waddle) to miss a penalty in the shoot out against West Germany after the match had ended in a 1–1 draw. Pearce left the field in tears. The following summer, on 8 June 1991, Pearce scored his second England goal in a 2–0 win over New Zealand during the England side's tour of Oceania. This game was his 40th appearance for England. The Euro 96 games had been England's first competitive matches since the end of the World Cup qualifiers nearly three years earlier. They had not been required to qualify for the tournament due to being hosts. All of the matches played between November 1993 and June 1996 had been friendlies, including the clash with Switzerland on 15 November 1995 in which Pearce scored the last of his five goals for England. When Terry Venables became England coach later in 1994, Pearce lost his place to Graeme Le Saux, but then regained it after Le Saux suffered a broken leg in December 1995. Pearce stayed in the side into Euro 96, scoring a penalty in a quarter final shoot out against Spain, which England won. His impassioned reaction following his successful penalty in front of the celebrating Wembley crowd became one of the images of the tournament. He also scored in the semi final shoot out against Germany, but Germany again won after Gareth Southgate missed his spot kick. Pearce was not selected for the 1998 World Cup by new coach Glenn Hoddle, but the appointment of Kevin Keegan as Hoddle's replacement and Pearce's form for West Ham prompted a recall for the 37 year old for two qualifying games for Euro 2000. Pearce's broken leg later put paid to further international chances and he ended his international career in 1999 with 78 caps, which for a time put him in the all time top ten for England appearances. Pearce's last appearance for England was in a goalless draw in Poland on 8 September 1999 in the Euro 2000 qualifiers. At 37 years and 137 days, he was the third oldest outfield player ever to appear for England (only Stanley Matthews and Leslie Compton, plus five goalkeepers, have been older). During his one match tenure, Peter Taylor appointed Pearce as assistant manager. England played, and lost to, Italy away in Turin.

Манчестер Сити

Манчестер Ситимен ойыншылық карьерасын аяқтағаннан кейін, ол бас жаттықтырушы Кевин Киганның басшылығымен клубта жаттықтырушы ретінде қалды. 2005 жылдың наурыз айында, зейнеткерлікке шыққаннан кейін үш жылдан да аз уақыт өткен соң, Киган клубтан кеткеннен кейін ол Ситидің уақытша басшысы болып тағайындалды. Оның алғашқы жеңісі 2005 жылдың 9 сәуірінде Ливерпульға қарсы өткізілген матчта болды, онда Кики Мусампа Скотт Карсонды басып өткен күшті соққымен қосымша уақытта гол соқты. УЕФА Кубогына іріктесуге жақын клубты сәтті жеткізгеннен кейін Пирс тұрақты жұмысқа бекітілді. Дегенмен, олар маусымның соңғы матчында Миддлсбромен 1:1 есебімен тең түсіп, Еуропаға қатысу мүмкіндігінен айырылды. Роби Фаулер соңғы минутта пенальтиді мүлт жіберіп алды, егер ол гол соқса, Сити УЕФА Кубогына жолдама алатын еді. 2005-06 маусымын сәтті бастағандарына қарамастан, Сити соңғы он ойынның тоғызында жеңіліске ұшырап, Премьер-лигада 15-орынға түсті. Сондай-ақ, олар Лига Кубогынан Бірінші лиганың (League One) командасы Доңкастер Роверспен күш сынасты. Пирс төрешілердің қателіктерін сынаудан бас тартып, әділ және адал екенін көрсетті. Ол Англия құрамасының бас жаттықтырушысы Свен Горан Эриксонның ықтимал ізбасары ретінде де қарастырылды. Пирс 2006-07 маусымында жағдайды жақсарта алмады, нәтижесінде Ситинің құлдырауына жақын болды. Клубты Лига Кубогынан тағы да Бірінші лиганың командасы, бұл жолы Честерфилд жеңді. Сондай-ақ, команда лигада өз алаңында бар болғаны он гол соқты, ал 2007 жылғы Жаңа жылдан кейін бір де бір гол соқпады, бұл ағылшын футболының жоғары лигасындағы рекордтық көрсеткіш. Пирс 2007 жылдың мамыр айында маусым соңында қызметтен босатылды.

Англияның 21 жасқа дейінгі ұлттық құрамасы

2007 жылдың ақпан айында «Манчестер Ситиден» босатылғанға дейін Пирс 21 жасқа дейінгі Англия құрамасының бас бапкері болып тағайындалды, бастапқыда «Ман Ситидегі» қызметімен қатарлай, жартылай штат бойынша. Оның жетекшілігімен Англия 2007 жылғы УЕФА 21 жасқа дейінгі чемпионатының жартылай финалына өтті, бірақ жауынкерлер – Нидерланды командасынан пенальтилер сериясында жеңіліп, турнирден шығарылды. Бұл жетістік және «Ситидегі» жұмысының аяқталуы оның 2007 жылдың шілдесінде Англияның 21 жасқа дейінгі құрамасының толық уақытты бас бапкері болып тағайындалуына әкелді. Англия құрамасындағы оның қызметі 2008 жылдың қаңтарында кеңейтілді, жаңа бас бапкер Фабио Капелло Пирсті 21 жасқа дейінгі құрамамен жұмысын жалғастыра отырып, Англияның негізгі құрамасының жаттықтырушысы етіп тағайындады. Капеллоның отставкасынан кейін, 2012 жылдың ақпан айында Пирс негізгі құраманың уақытша бас бапкері болды; оның басқаруымен өткен жалғыз ойын – Нидерландыға қарсы өткен жолдастық кездесуде 3:2 есебімен жеңіліс болды. 2009 жылдың маусымында Пирс 21 жасқа дейінгі құраманы 2009 жылғы УЕФА 21 жасқа дейінгі чемпионатының финалына жеткізді, онда олар Германиядан 4:0 есебімен жеңіліс тапты. Ол сондай-ақ 2013 жылы Израильде өткен 2013 жылғы УЕФА 21 жасқа дейінгі чемпионатында қатысқан U21 құрамасының бас бапкері болды, онда команда топтық кезеңдегі барлық ойындарын ұтып, турнирден шығарылды. 2013 жылдың 19 маусымында Англия Футбол қауымдастығы (FA) оның келісімшарты ұзартылмағанын хабарлады.

Ұлыбританияның Олимпиадалық футбол құрамасы

Пирс 2012 жылғы жазғы Олимпиада ойындарында Ұлыбритания Олимпиадалық футбол құрамасын басқарды.

Ноттингем орманы

Пирс 2014 жылдың 1 шілдесінен бастап «Ноттингем Форест» клубының бас жаттықтырушысы болып тағайындалды. Пирс басшылығымен «Форест» «Питерборо Юнайтедтан» шабуылшы Бритт Ассомбалонганы сатып алып, трансферлік рекордты жаңартты. «Форестты» маусымды жеңіссіз бастап, мүмкін болған 15 ұпайдың 13-ін жинағаннан кейін Пирс тамыз айының үздік жаттықтырушысы аталымына үміткер болды. Бірақ 2014 жылдың тамыз айының соңында «Шеффилд Уэнсдейге» қарсы өткен сыртқы ойында 1:0 есебімен жеңіске жетіп, «Форестты» турнир кестесінде көтерілгеніне қарамастан, «Вулверхэмптон Уондерерстің» жаттықтырушысы Кенни Жакетт одан озып кетті. 2014 жылдың 14 қыркүйегінде «Форест» командасының маңызды ойыншылары Крис Коэн мен Энди Рид «Дерби Каунтимен» 1:1 есебімен тең түскен кезде жарақат алды, және команданың көрсеткіштері төмендеді. Команда Чемпионшиптегі жиырма бір ойында тек үш рет жеңіске жетті, сондай-ақ Англия кубогынан «Рочдейл» клубымен жеңіліп шықты. Пирс «Дербиге» қарсы өткен кері матчта жеңіске жетіп, Брайан Клауф кубогын «Сити Граундқа» қайтарды, бірақ бұл оны қызметте ұстап тұруға жеткіліксіз болды. 2015 жылдың 1 ақпанында «Форест» Чемпионшипте 12-ші орында тұрғанда ол қызметтен босатылды.

Вест Хэм Юнайтед

Портсмутта жұмыс істегеннен кейін Пирс 2017 жылдың қарашасында бұрынғы "Вест Хэм Юнайтед" клубына менеджер Дэвид Мойестің ассистенты болып қосылды. Мойестің келісімшарты жаңартылмағаннан кейін ол 2017/18 маусымның соңында шығыс Лондон клубын тастады. 2020 жылдың тамызында Пирс Вест Хэмге бірінші команданың жаттықтырушысы ретінде қайта оралды, қайтадан Мойеске көмектесіп жұмыс істеді. 2021/22 маусымының соңында Пирс клубты тастап, басқа салаға бет бұрды.

Жеке өмір

Пирс Лиз Кокспен жиырма жыл бойы тұрмыста болды, оның екі баласы бар. Пирс панк-роктың жанкүйері және оның сүйікті тобы Lurkers-тің God's Lonely Men альбомының ішкі мұқабасындағы шулы тыңшылардың бірі ретінде бейнеленген. 2021 жылы ол олардың "This Song" синглының музыкалық видеосына түсті. 1994 жылы Пирс Нотингем Форест пен Манчестер Юнайтед арасындағы матч кезінде Пол Инске нәсілдік айыптау таққан деп айыпталды. Пирс Инске "мақтаншыл қара нәсілді" деген сөздерді айтқан деген күдік туды. Пирс бұл әрекетін мойындап: "Ол кезде де, кез келген уақытта да бұл дұрыс емес және орынды болмаған" деді. 1998 жылы Пирс қатыстырған автомобиль апатында, оның басқарған машинасы аударылған жүк көлігінің астында қалды. Пирс тек қолына жеңіл жарақат алып, арқасы ауырған күйде құтылды. 1999 жылдың қаңтарында Пирс өзінің қабілеті мен түрлі қайырымдалық ұйымдарға қолдау көрсеткені үшін Елизавета II-нің бұйрығымен Британ империясының мүшесі (MBE) атағын алды. Оның "Психо" атты өмірбаяны 2001 жылы жарық көрді. Пирс регби лигасының жанкүйері және кейде Уоррингтон Воулз командасының ойындарын тамашалайды. Пирс бірнеше жыл бойы talkSPORT радиосында сарапшы және комментатор болып жұмыс істеді.