Кіріспе
Акустикалық мүйзді пайдаланатын динамиктер – қозғалтқыш элементтерінің тиімділігін арттыру үшін акустикалық мүйзді қолданатын динамиктер немесе динамик элементтері. Көбінесе кездесетін түрі (оң жақта) – сығымдау драйвері, ол электромагнит арқылы қоздырылатын кішкентай металл диафрагмадан тұрады және дыбыс толқындарын ашық ауаға жеткізетін кеңейтілген түтікке (мүйзге) бекітілген. Тағы бір түрі – динамик корпусына орнатылған, ішкі бөлімдермен бөлінген және зигзаг тәрізді кеңейтілген түтік құрайтын, мүйіз ретінде жұмыс істейтін басты динамик (woofer); мұндай типке бүктемелі мүйізді динамик деп аталады. Мүйіз динамик драйвері мен ауа арасындағы байланыс тиімділігін жақсартуға қызмет етеді. Мүйізді салыстырмалы түрде тығыз диафрагма материалы мен сирек ауа арасындағы кедергілерді теңестіретін «акустикалық түрлендіргіш» ретінде қарастыруға болады. Нәтижесінде, берілген драйверден жоғары дыбыс қуаты алынады. Мүйіздің бұрыштық жабылуы (сәулелену үлгісі) аузының пішіні мен кеңеюімен анықталады. Мүйізді динамиктердің басты мәселесі – сәулелену үлгісі жиілікке байланысты өзгереді; жоғары жиілікті дыбыс тар шоқтармен, нашар осьтік қасиеттермен сәулеленуге бейім. 1975 жылы Дон Кил тапқан «тұрақты бағыттылық» мүйізінен бастап маңызды жетістіктерге қол жеткізілді. Мүйізді динамиктердің басты артықшылығы – олардың тиімділігі жоғары; бірдей күшейткіштен конус динамикке қарағанда шамамен 10 есе (10 дБ) көбірек дыбыс қуатын шығара алады. Сондықтан мүйіздер көпшілікке арналған дыбыс жүйелерінде, мегафондарда, театрлар, концерт залдары және спорт стадиондары сияқты үлкен кеңістіктердегі дыбыс жүйелерінде кеңінен қолданылады. Олардың кемшілігі – резонанстық шыңдардың салдарынан жиілік жауабы біркелкі емес, сондай-ақ мүйіздерде олардың жауабы төмендейтін шекті жиілік бар. (Шекті жиілік мүйіз аузының ұзындығына тең толқын ұзындығына сәйкес келеді.) Бас жиіліктерде жеткілікті жауап алу үшін мүйізді динамиктер өте үлкен және ауыр болуы керек, сондықтан олар көбінесе орта және жоғары жиіліктерде қолданылады. 20 ғасырдың басында пайда болған алғашқы динамиктер – мүйізді динамиктер еді. Соңғы онжылдықтарда жиілік жауабы тегіс болатын конус динамиктердің дамуына және арзан күшейткіш қуатының қолжетімділігіне байланысты, жоғары сапалы аудио жүйелерінде мүйізді динамиктерді қолдану азайды.
A horn loudspeaker is a loudspeaker or loudspeaker element which uses an acoustic horn to increase the overall efficiency of the driving element(s). A common form (right) consists of a compression driver which produces sound waves with a small metal diaphragm vibrated by an electromagnet, attached to a horn, a flaring duct to conduct the sound waves to the open air. Another type is a woofer driver mounted in a loudspeaker enclosure which is divided by internal partitions to form a zigzag flaring duct which functions as a horn; this type is called a folded horn speaker. The horn serves to improve the coupling efficiency between the speaker driver and the air. The horn can be thought of as an "acoustic transformer" that provides impedance matching between the relatively dense diaphragm material and the less dense air. The result is greater acoustic output power from a given driver. The angular coverage (radiation pattern) of the horn is determined by the shape and flare of the mouth. A major problem of horn speakers is that the radiation pattern varies with frequency; high frequency sound tends to be emitted in narrow beams with poor off axis performance. Significant improvements have been made, beginning with the "constant directivity" horn invented in 1975 by Don Keele. The main advantage of horn loudspeakers is they are more efficient; they can typically produce approximately 10 times (10 dB) more sound power than a cone speaker from a given amplifier output. Therefore, horns are widely used in public address systems, megaphones, and sound systems for large venues like theaters, auditoriums, and sports stadiums. Their disadvantage is that their frequency response is more uneven because of resonance peaks, and horns have a cutoff frequency below which their response drops off. (The cutoff frequency corresponds to the wavelength equal to the circumference of the horn mouth.) To achieve adequate response at bass frequencies horn speakers must be very large and cumbersome, so they are more often used for midrange and high frequencies. The first practical loudspeakers, introduced around the turn of the 20th century, were horn speakers. Due to the development in recent decades of cone loudspeakers which sometimes have a flatter frequency response, and the availability of inexpensive amplifier power, the use of horn speakers in high fidelity audio systems over the last decades has declined.
Операция
Акустикалық мүйіз үлкен қысым өзгерістерін кішкентай орын ауыстыруымен, ал оларды төмен қысым өзгерісіне үлкен орын ауыстыруымен айналдырады, және керісінше. Бұл мүйіздің көлденең қимасының ауданының біртіндеп, көбінесе экспоненциалды түрде ұлғаюы арқылы жүзеге асырылады. Тамақтың кішкентай көлденең қимасы ауаның өтуін шектейді, соның салдарынан драйверге жоғары акустикалық кедергі туғызады. Бұл драйверге берілген орын ауыстыру үшін жоғары қысымды дамытуға мүмкіндік береді. Сондықтан, тамақтағы дыбыс толқындары жоғары қысымды және төмен орын ауыстыруды сипаттайды. Мүйіздің кеңейіп бара жатқан пішіні дыбыс толқындарының біртіндеп қысымын азайтып, орын ауыстыруын арттыруға мүмкіндік береді, осылайша олар ауызға жеткенде төмен қысымды, бірақ үлкен орын ауыстыруға ие болады.
Технология тарихы
Физика (және математика) мүйіздің жұмыс принципін көп жылдар бойы дамытты, Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін орасан жетілді. Ең танымал ерте мүйізді динамиктер механикалық фонографтарда болды, онда жазба ауыр металл тілшесін қозғайтын, мүйізді қоздырушы ретінде әрекет ететін кішкентай металл диафрагмадағы дірілдерді тудыратын. Белгілі бір мысал – "Өзінің иесінің дауысы" естіген RCA итінің мүйізі. Мүйіз жүктемені жақсартады, соның арқасында диафрагмадан ауаға энергияны тиімдірек "жеткізеді", ал қысым өзгерістері көлем кеңейгенде және дыбыс мүйіз бойымен жоғары көтерілгенде азаяды. Бұл түрдегі механикалық кедергілерді сәйкестендіру электрлік дыбыс көбейтуге дейінгі кезеңде қажетті дыбыс деңгейіне қол жеткізу үшін маңызды болды.
Мегафон
Мегафон – қағаздан немесе басқа иілгіш материалдан жасалған қарапайым конус. Бұл – ең көне және қарапайым акустикалық мүйіз, динамиктер пайда болғанға дейін механикалық фонографтар мен адам дауысын күшейту үшін пассивті акустикалық күшейткіш ретінде қолданылған; оны бүгінгі күнге дейін жанкүйерлер мен құтқарушылар пайдаланады. Конус пішіні сәулеленген дыбыстың идеальды сферасының бөлігін сипаттайтындықтан, конустарда толқынның фазалық немесе амплитудалық бұрмалануы болмайды. Экспоненциалды мүйіздің акустикалық жүктеме қасиеті динамик драйверіне жиілік диапазонында шығыс деңгейін тең ұстауға мүмкіндік береді. Бұл конструкцияның артықшылықтары алғаш рет 1924 жылы C. R. Hanna және J. Slepian Америка Электр Инженерлері Институты (AIEE) үшін жарияланды. Басты кемшілігі – экспоненциалды мүйіз жиілік артқан сайын сәулелену схемасын тарылтады, нәтижесінде жоғары жиіліктерде ось бойымен "шоғырлану" және осьтен ауытқанда дыбыс әлсірейді. Экспоненциалды мүйіздерді кейбір дизайнерлер мен белгілі бір қолдануларда әлі де қолдануда.
Көп жасушалы
Бірнеше симметриялық, тар таралымды, көбінесе экспоненциалдық мүйіздерді бір драйвермен басқарылатын массивте біріктіру арқылы көпжасушалы мүйіздер жасауға болады. 1936 жылы Эдвард С. Вент патент алған көпжасушалы мүйіздер 1933 жылдан бері динамиктерде жоғары жиіліктердегі бағыттылық мәселесін шешу үшін қолданылып келеді, сондай-ақ олар төмен жиіліктерде тиімді жүктеме қамтамасыз етеді. Олардың бағыттылық басқаруы мақсатты жиілік диапазонының ортасында тік және көлденең бағытта сәулелендіруді бастайды, ал жоғары жиіліктерде одан да тарылады. Altec Lansing Duplex 601 және 604 революциялық коаксиалды драйверлері 1943 жылдан 1998 жылға дейін жоғары жиілікті компоненттері үшін көпжасушалы мүйізді пайдаланды.
Радиалды, секторлық және дифракциялық
Радиалды мүйіздер экспоненциалдық кеңею жылдамдығына негізделген екі бетке және шығыс диаграммасын анықтайтын екі түзу қабырғаға ие. Радиалды мүйіз экспоненциалды мүйіздің сәулелену сипаттамаларын шақырады. JBL-дің дифракциялық немесе "Смит" мүйізі – бұл радиалды дизайнның бір түрі, аузындағы өте кішкентай тік өлшемді пайдалану арқылы, аузындағы үлкен тік өлшемді радиалды мүйіздерге тән орта жиіліктік диапазондағы көлденең сәулеленуді болдырмауға мүмкіндік берді. Дифракциялық мүйіз мониторлардың дизайнында және кең горизонтальды таралым диаграммасынан пайда табатын жақын қашықтықтағы дыбык жүйелерінде кеңінен қолданылады. Күтпегендей, тар тік өлшем, толқын ұзындығы тік өлшемге тең болатын жиіліктер үшін 90°-қа жуық кеңейтілген тік шығыс диаграммасын қамтамасыз етеді.
Трактарикс
Трактрикс мүйізі экспоненциалдық мүйізге көп жағынан ұқсас келеді және DIY мүйіздерін жасайтындардың, аудиофиль тұтынушылардың және кейбір өндірушілердің арасында кең таралған. Трактрикс мүйізінің мөлшері ауыз диаметрін анықтайтын, қажетті төмен жиілікті "кесу" немесе шегін белгілеу арқылы есептеледі. Экспоненциалдық мүйізге қарағанда екі жақсарту бар: төмен жиілікті кеңейтуге сәл жақсы қолдау және жоғары жиілікті тарату схемасының сәл кеңейтілуі. Әр түрлі жиіліктерде сәуле енінің өзгеруіне байланысты мәселелерді шешу үшін Electro Voice компаниясының D. Broadus "Don" Keele, Jr. мойынға жақын экспоненциалдық кеңею жылдамдығын, содан кейін конустық кеңею бөлімін және ауыздағы жылдам жарылатын жиекті қамтитын гибридтік мүйізді ұсынды. Ауыздағы жиек жоғары жиіліктердегі лобтардың пайда болуымен байланысты қалған мәселелерді шешті. Ол ауыз мөлшері, жиілік және тарату бұрышы арасындағы байланысты анықтады, бұл мүйіз дизайнының көптеген болашақ дамуына негіз болды. Mantaray мүйізі тік және көлденең тарату схемаларын бөліп, әртүрлі тарату үлгілері үшін мүйіздерді жобалауға мүмкіндік береді. Mantaray пішіні тік бағытталған JBL стиліндегі дифракциялық мүйізден басталады, ол конустық толқын жетекшісіне (алғашқы үлгілерде) немесе төрт жақты төртбұрышты мүйізге айналады. Орта жиілікті бағыттау үшін сыртқы ауыз Keele стиліндегі қысқа, кеңейтілген жиекпен немесе үлкен кеңейту бұрышы бар қосымша жазық жақтарымен кеңейтіледі. Төмен жиілікті тиімділік тұрақты бағыттаушылық дизайнмен салыстырғанда айқын емес. Дисперсияның ошақтық нүктесі әр жиілік үшін бірдей болмайды, нәтижесінде толқын сфералық емес, эллипсоидты болады. Осы себепті Mantaray тек бір жазықтықта ғана тиімді орналастырылуы мүмкін (көп жазықтықта емес). Жарқырау жылдамдығының күрт өзгеруі дифракция, шағылысу және бұрмалау компоненттерін тудырады. 1980 жылға қарай Keele JBL компаниясында жұмыс істеді, онда ол өзінің және Altec-тің дизайндарын одан әрі жетілдірді. Ол JBL стиліндегі дифракциялық мүйізді екі радиалдық формулаларды қолдану арқылы алынған экспоненциалды қисық қабырғалардан тұратын екінші мүйізбен біріктірді. Нәтижесінде кенеттен бұрыш өзгерістерімен байланысты бұрмалау компоненттерінен азат болған гибридтік тұрақты бағыттаушы мүйіз пайда болды. Bi-Radial дизайны Mantaray сияқты көрінетін шыңы және орналасуында қиындықтарға тап болды.
CD дыбыс қоңырауының сипаттамалары
Көптеген танымал тұрақты бағыттылық мүйіздер (CD мүйіздері деп те аталады) шар тәрізді емес толқын фронтынан, массивтерде қолдану шектеулерінен, жоғары дыбыс қысымында бұрмаланудан, сондай-ақ дифракциялық саңылаудан екінші мүйізге өтуге байланысты шағылысулар мен бұрмаланулардан зардап шегеді. Нейтралды және теңгерімді дыбыс беру үшін 2 және 4 кГц аралығында (мүйіздің дизайнына байланысты) орталық тізесі бар сүзгі қолданылады. Көптеген белсенді электронды аудио кроссовер өндірушілері бұл қажеттілікке жауап ретінде CD EQ күшейткіш сүзгісін немесе жоғары жиілікті сөре сүзгісін қосымша мүмкіндік ретінде ұсынды. Мысалы, BSS компаниясы FDS 310 кроссоверінде, ал Rane компаниясы AC 22S және AC 23B кроссоверлерінде ішкі джамперлік байланыстар арқылы мұндай схеманы қамтамасыз етті. Rane компаниясы AC 24 кроссоверінде жиілік диапазонын реттеу мүмкіндігімен қатар, екі жолақты ("орта-жоғары" және "жоғары") CD мүйіз теңестіруін алдыңғы панельден басқаруға көбірек мүмкіндік берді. Сүзгілеу процесін одан әрі жетілдіру DSP негізделген кроссоверлерде қол жетімді.
Гибридтік тұрақты бағыттылық (ГКД)
Алғаш рет 2019 жылдың желтоқсанында «Voice Coil» журналында жарияланған, содан кейін 2020 жылдың маусым айында өткен 148-ші AES конвенциясында Дарио Циннанни жаңа мүйіздер отбасын ұсынды. SpeakerLAB Horn қолданған HCD алгоритмі, яғни 2006 жылдан бері қолданылып келе жатқан бағдарламалық қамтамасыз ету, кез келген кеңеюді (экспоненциалдық, гиперболалық синус, гиперболалық косинус, катеноидтық, трактрикс, сфералық немесе жаңа кеңею) тұрақты бағыттылыққа ие мүйізге айналдырады. HCD бастапқы кеңеюдің акустикалық жүктемесін сақтап тұруға мүмкіндік береді. HCD алгоритмі CD мүйізімен немесе жалпы алғанда, көпжарықты мүйізбен салыстырғанда шағылыстарды азайтады, соның нәтижесінде жоғары дыбыс қысымында төмен бұрмалау қамтамасыз етіледі. Радиалды мүйіз сияқты, HCD да бір жазықтықта тұрақты бағыттылықты ұсынады, атап айтқанда, мүйіз аузының басты осы бойындағы жазықтықта прогрессивті тұрақты бағыттылықты. Прогрессия таңдалған ауыз қатынасына байланысты. Ал мүйіз аузының кіші осы бойындағы жазықтықта, бірдей кеңеюді пайдалана отырып, дөңгелек ауызды мүйіздің бағыттылық контурына тең келеді.
Көп кіретін мүйіз
1996 жылы Renkus Heinz компаниясының Ральф Д. Хайнц екі жолақты – жоғары және орта жиілікті драйверлерді біріктіретін, дыбыс толқындары бір мүйізге шығатын, бірақ жолаққа байланысты әртүрлі қашықтықта болатын көп кіретін мүйіздің патенін алды. Ол "CoEntrant" мүйізі деп сатылды. Renkus Heinz ST/STX өнімдер желісіндегі орта және жоғары жиілікті драйверлер "Комплексті конустық" толқын жетектері арқылы шығарылды. 1990 жылдардың соңында Томас Дж. "Том" Дэнли Sound Physics Labs компаниясында үш жолды көп кіретін мүйізді жасау жұмысын бастады, 2000 жылы SPL td1-ді нарыққа шығарды. Бұл жобада жеті драйвер қолданылды: мүйіздің мойнындағы бір жоғары жиілікті драйвер, мойнына жақын төрт орта жиілікті драйвер және мүйіздің аузына жақын екі төмен жиілікті драйвер. 2001 жылы Том Дэнли Yorkville Sound үшін "Unity" мүйізін жасауды бастады және 2002 жылы осы жетістігін патенттеді. 2003 жылы Yorkville-дің Unity желісін шығарғаннан кейін Дэнли Danley Sound Labs құрды және SPL td1-ге қарағанда айтарлықтай жақсарған "Synergy" мүйізін жасады, ол тегіс полярлық диаграммамен қатар жақсы фазалық және амплитудалық жауапты қамтамасыз етті. Synergy мүйіз дизайны кішкентай динамик корпусынан жоғары қуаттылықты қамтамасыз етті. Дизайн өзінің кроссовер аймақтары арқылы және жалпы жиілік диапазонында үлгіні сақтайтындықтан, сондай-ақ дизайнның акустикалық центрі корпустың артқы жағында орналасқандықтан, оны көпшілікке арналған жүйелерде массивтерге біріктіру оңай.
Толқын бағыттаушы мүйіздер
"Толқынжетек" термині төмен дыбыстық жүктемеге ие мүйіздерді сипаттау үшін қолданылады, мысалы конустық, квадраттық, сопақ сфералық немесе эллипстік цилиндрлік мүйіздер. Бұл мүйіздер дыбыстық жүктемені жақсарту арқылы тиімділікті арттыруға емес, сәулелену үлгісін басқаруға арналған. Барлық мүйіздердің белгілі бір үлгіні басқару қабілеті бар, ал барлық толқынжетектер акустикалық жүктеменің белгілі бір деңгейін қамтамасыз етеді, сондықтан толқынжетек пен мүйіз арасындағы айырмашылық – бұл бағалау мәселесі.
Квадраттық-талмақ толқын жетектері
1999 жылы Peavey Electronics компаниясының Чарли Хьюз Quadratic Throat Waveguide деп аталатын гибридтік мүйізге патент алды. Мүйіз негізінен қарапайым конус бөлігі болды, бірақ оның тамағы дөңгелек доғамен иілген, бұл дыбыс шығару құрылғысына дұрыс қосылу үшін қажетті тамақ өлшемімен сәйкес келеді. Орта жиілікті шоғырландыру үшін мүйіз аузының өлшемін кеңейтудің орнына, ауыз жиегін жабатын жұқа көбік қабаты соған ұқсас нәтиже беретіні анықталды. QT толқын жетектері, танымал CD мүйіздерімен салыстырғанда, барлық жиіліктерде екінші гармоникалық бұрмалаудың шамамен 3-4 дБ төмен деңгейін, ал жағымсыз үшінші гармоникалық бұрмалаудың орташа есебімен 9 дБ төмен деңгейін көрсетті. Дифракциялық ойық болмағандықтан, QT толқын жетектері көзге көрінетін шыңдармен байланысты проблемалардан құтылды, осылайша оларды қажет болған жағдайда үн беру жүйелері үшін жинап пайдалануға болады.
Қоғамдық сөйлеу және концерттік пайдалану
Рогты динамиктер көптеген аудио қолданыстарда қолданылады. Рогты динамиктердің драйверлері өте кішкентай болуы мүмкін, тіпті төмен жиіліктер үшін де, егер дәстүрлі динамиктер бірдей өнімділік үшін өте үлкен болуы керек болса. Рогты динамиктерді кең ауқымды жиіліктерді қайта жаңғырту үшін бір ғана кішкентай драйверді пайдалану үшін жобалауға болады; белгілі бір дәрежеде оларды кроссоверді қажет етпей-ақ жобалауға болады. Рогты динамиктер дыбысты күшейту және көпшілікке үндеу үшін қажетті өте жоғары дыбыс қысымы деңгейін қамтамасыз ету үшін де пайдаланылуы мүмкін, бірақ мұндай жоғары дыбыс қысымы қолданыстарда жоғары сапа кейде қажетті тиімділік үшін, сондай-ақ көбінесе үлкен көлемді кеңістіктерде қажет болатын бақыланатын таралу сипаттамалары үшін құрбандыққа шалынады. "Ганнесс Фокусировкасы" – мүйіздің бұрмалауларына, әсіресе уақыт бойынша, қарсы әрекет етудің жаңа әдісі, және осы әдісті алғаш рет Дейв Ганнесс Шығыс Акустикалық Жұмыстарында (EAW) жұмыс істеген кезде енгізді. Осы эксклюзивті жүйемен өңделген EAW рогты динамиктері компрессиялық драйвердің мембранасы/фазалық түйіннің уақыт бойынша бұрмалануын азайтады, жоғары шығыс қуатын және бақыланатын таралуды сақтай отырып. Концерт алаңдарында көбінесе үлкен мүйізді динамиктердің тізімдері ("бас контейнерлері" немесе сабвуферлер) қолданылады, концертке келгендер естіп қана қоймай, сезіне алатын төмен жиілікті дыбысты қамтамасыз ету үшін. Бірнеше рогты динамикті тізімге біріктіру үлкен ауыз аймағы бар бір рогты пайдаланудың артықшылықтарын ұсынады: рог аузының көлемі ұлғайған сайын төменгі жиіліктің шегі төмендейді, ал тізім бірнеше драйвердің жоғары шығыс қуатына ие болады.
Коммерциялық театрлар
Коммерциялық кинотеатрлар көбінесе үлкен залды толтыру үшін қажетті дыбыс таралуын бақылау және жоғары сезімталдыққа қол жеткізу мақсатында мүйізді динамиктерді пайдаланады.
Аудиофилдер және үйде қолдану
Тұтынушылар аудиосында бағыттылықты басқару үшін (қабырғалар, еден және төбе сияқты бөлме беттерінен дыбыс толқындарын шектеу үшін) және динамиктердің сезімталдығын арттыру үшін мүйіз тәрізді дыбыс шығару құрылғылары қолданылады. Мүйіз тәрізді динамиктер өте жоғары тиімділікпен жұмыс істей алады, оларды аз қуатты күшейткіштермен, мысалы, бір түйінді триодты күшейткіштермен немесе басқа электрондық лампалы күшейткіштермен үйлесімді етеді. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін, кейбір алғашқы hi-fi жанкүйерлері төмен жиілікті мүйіздерді жасауға дейін барды, олардың ауыздары тыңдау бөлмесінің қабырғасының көп бөлігін алып жатты. Мүйіздер кейде сыртта, газон үстінде немесе жертөледе орналастырылды. 1960 жылдары стерео дауыс пайда болғаннан кейін, мұндай тәсіл сирек қолданылатын болды. Көптеген динамик сатып алушылар мен өздігінен динамик құрастыруды ұнататындар эстетикалық себептермен кішкентай дизайнды іздеді. Кейбір аудиофилдер дыбысты көбейту үшін мүйіз тәрізді динамиктерді пайдаланса, ал басқалары гармониялық резонанстары үшін мүйізді жүйелерден бас тартады, оларда бұрмалаудың жағымсыз түрін байқайды. Мүйіз тәрізді динамиктердің әртүрлі конструкциялары (әр түрлі ұзындығы, материалы және конустығы) және түрлі драйверлер болғандықтан, мүйіз тәрізді динамиктерге жалпылама сипаттама беру қиын. Аз қуатты күшейткіштерді (кейде 5-тен 25 ваттқа дейін) пайдаланатын аудиофилдер мүйіз тәрізді динамиктердің жоғары тиімділігін ерекше тартымды деп таба алады. Керісінше, жоғары сезімталдық күшейткіш шығыстарындағы кез келген фондық шуды айқынрақ етеді. Фильмдердің дыбыстық жолдарының динамикалық диапазоны өте кең, ең жоғары деңгейі орташа деңгейден 20 дБ жоғары. Мүйіз тәрізді динамиктердің жоғары сезімталдығы, үй кинотеатрында қолданылатын әдеттегі ~100 ватттық каналдық күшейткіштермен тыңдау орнында кинотеатр деңгейіндегі дыбысқа қол жеткізуге көмектеседі.